τατῷ ρυ]οὨγ ἰάϊπαπι, δὰ 4ιδπι ΠΟῚ ρϑιθὶ ΔΟΟ65515), τδηΐαπι ἢΠ14πὸ διηᾶγα, συδηΐδπι ΠΔ οἱ ΘΟΥΡῚ5 9 0{π- ἀΐϊποπι δὰ [ὰ χιιοα 651 οἱ σορηϑίιπι οἱ ο]ϑάδιῃ ρ6- πογίβ, ὑνδάυοια, Δπὶπὶϊ ρογ γαῖ ο 6. 4Ἃ πη ρ81}- ᾿Ιπδίοια, αἰδο εἱ ὀχϑυϊποία οὐηηὶ σΟΥ̓ΡΟΓΑ]ΐ αὔδοιίοηο, 5010 Ξρ᾽ γτ διηδίογὶθ ἰὴ Π0}8. πΊΘη5 [γνθαῖ, 6 Γ 11-1.πὶ ἰρπθηι εαἰοίβδοια, διὰ αυδηὶ ᾿ΔΟΙ ἢ ἀν} Πὶ 5ΠΡῈΓ 1ΟΥΓϑ γὙϑηἱξ ΟΠ ΠῸ5.
δεὰ πφὸ αυΐάοπι 585 6856 Ορίμο, δά οβίδηάρη- ἄυπι, φυδπιδάπιοάιιπη Αἰεοίθπι οροτγίοδι 6586 δηὶ ΤῊΔ ΠῚ ΘΟΓᾺΠῚ αι γοτθὰ πιγϑίϊοθ δι ἰηϊ: (ΘΠΊρυ 5 διίρῃ [8 ογὶῖ, 'ρβα5 φυοφυθ ἀϊνίπαβ νόοσθβ (δηιϊοεὶ οληιίσοτυπι πηι) ἀδάσοογα τὰ οτγδίϊοπὶβ σοη οπΊρ}8- τἰοηοηι. Εἰ ρτίπιυπὶ χυϊάδη) ΘΟΠβἰ ἀυγθηλι5. υἱπὶ ἰπφοπριϊοπὶβ. Νϑημα δπὶπι τοὶ νἱάδιυγ οἰϊοθα ᾿μδοτῖ- Α Σολομῶντι τὸ βιδλίον ἐχ τῆς ἐπιγραφῆς ἀνατεθεῖσθαι " Ριΐοπδ Ποῦ 8886 δβοτρῖιι5 ϑοϊομηοηΐ; 86ιὶ αἱ ααἱὶό ἀλλ᾽ ὥστε γενέσθαι διάνοιαν τοῖς ἐντυγχάνουσι, τοῦ Ἰεφογοπῖ, εορφίίατει! φυοά πιδρπυπι αὐυἱάρίαια εἰ μέγα τι καὶ θεῖον ἐν τοῖς λεγομένοις προσδέχεσθαι. ἀϊνίπυπι ἰπ 8 4υ85) ἀϊουπίυγ,, σοπηϊποαίατ. Νὰ Ἐπειδὴ γὰρ ἀνυπέρδλητόν ἐστι παρ᾽ ἑχάστῳ, διὰ τῆς φυσηίαπι ἀρυᾶ ἀπυπὶ αυδπιηθα, 681 ρῈγ ἴρϑυπι, αυοὰ ΄ περὶ αὐτοῦ μαρτυρίας, ἐπὶ τῇ σοφίᾳ τὸ θαῦμα, τούτου ἰρβ6 ἀδ 56 (11, τοϑεϊπιοηΐαπι, ᾿πδ ψηΐ8. 608 οὐ 5δἃ-ὀ χάριν εὐθὺς ἐκ προοιμίων ἡ τοῦ ὀνόματος" μνήμη Ρἰεπιίδιη δαιηίγδιῖο: εὰ ἀδ οᾶιι88 βίαιπὶ ἃ ργοθιηῖΐο παραλαμδάνεται" ὥστε τι μέγα καὶ τῆς περὶ αὐτοῦ ποιηΐπὶ8 δδϑυπιξυν πηθηιῖο: υἱ ᾿ἰ5. φυὶ Ἰεραπί, πιὰ- δόξης ἐπάξιον ἐλπισθῆναι διὰ τοῦ βιδλίου τούτου τοῖς ἔπυπι φυ!ά ρίαπι. οἱ φυα ἀ6 60 παθοῖιν Ορὶ πίοπο ἀΐῥ- τ] ἐντυγχάνουσιν. [Ὥσπερ δὲ χατὰ τὴν γραφικὴν ἐπιστή-παι, ρὲν δυο ΠΌτγαπι δρεγοίυγ. Θυοπιοάο 8ι116Πὶ ἴῃ ᾿- μὴν ὕλη μέν τίς ἐστι πάντως ἐν διαφόροις βαφαῖς ἡ βοίθπιϊ ρῥἰείυγα αυθάδπι) 651 οπηπὶπο τηλίογί ἰῃ ἀϊνεγεὶβ σοϊουὶ θη8, 45 ἃη1π|8195 σοπηρ!οὲ ἱπηϊιαῖ10-π6πὶ: αυἱ Δυϊο πὶ δϑρίοἷϊ δά ἱπιδρί ΠΏ, 4128 Ρ6Γ ε0-1ογθ8 ἃγίθ οϑὶ διβοϊυίδ, ἰῃ δᾶ σοπίθιηρίδηὰ ΠΟῊ συμπληροῦσα τοῦ ζώου τὴν μίμησιν " ὁ ᾿δὲ πρὸς τὴν εἰκόνα βλέπων, τὴν ἐχ τῆς τέχνης διὰ τῶν χρωμάτων συμπληρωθεῖσαν, οὐ ταῖς ἐπιχρωσθείσαις τῷ πίναχι βαφαῖς ἐμφιλοχωρεῖ τῷ θεάματι" ἀλλὰ πρὸς τὸ εἶδος ἐπππιοόγδῖαγ ἴῃ ΘΟΙΟΥ 5 {1} 18. ἐδ ιν: 568 ἱπιιδίαγ - βλέπει μόνον, ὃ διὰ τῶν χρωμάτων ὁ τεχνίτης ἀνέδει-δι] βοίδαι (Ὀγπλδιη 4ύδπὶ οοἰοτίθιυ8 Δ Ἴδε! ΔΡΠ|6χ: Β ξεν " οὕτω προσήχει καὶ ἐπὶ τῆς παρούσης Γραφῆς, ἴϊ8 οὐἰδπὶ συηγνοηΐ ἴῃ ργβοηιϊὶ δουρί γα, ποη ἰη- τυθτῦὶ δὶ πιδίογίδη) σΟΙΟΓ πὶ αὐ88 681 ἱπ υϑῦρὶθ,, 86 Δδρίοθγο Υ6} 1} δὰ αυδηνάαπι Γαρὶβ (Οττηδπι, 4 ἴπ μὴ πρὸς τὴν ὕλην τὴν ἐν τοῖς ῥήμασι χρωμάτων βλέ- πεῖν" ἀλλὰ καθάπερ τι βασιλείας εἶδος ἐν αὐτοῖς χαθ- ορᾷν τὸ διὰ τῶν καθαρῶν νοημάτων ἀνατυπούμενον.
ἢν δοίην, δὺϊ Πα ναπι, δῖ πἰστυπν, δὺϊ Τυθγυιη, δαὶ οσφγιίδυπι, ἃιιλ Δ|4υ8. Δ]1ὰ5 σΟΙΟΡ, 8ι Πέρα ΤΟΓΌ Δ, δὶ Βρδοίεπιῦ αυς ἰπ ργοιηρία δυηὶ δἰρη- εαἰΐοπαβ, πορα 08, οἱ ὁδουϊυπι, οἱ πηρυξηίυπι), οἱ ἢ ἄλλο τι χρῶμά ἔστι τὰ ῥήματα ταῦτα χατὰ τὰς προχείρους ἐμφάσεις, στόμα, χαὶ φίλημα, χαὶ μύρον, χαὶ οἶνος, καὶ τὰ τῶν μελῶν ὀνόματα, χαὶ χλίνη, χαὶ νεάνιδες, καὶ τὰ τοιαῦτα. Ἢ δὲ διὰ τούτων ἀποτελουπίηυπι, εἴ ποπιΐπα πιθη θγογαπ), οἱ Ἰεσία] υ8, οἱ δάο- )΄ μένη μορφὴ, μακαριότης ἐστὶ χαὶ ἀπάθεια, χαὶ ἡ Ἰοβαοηλῖ, οἱ 4π δυπὶ Πα) υ5πι|οάϊ. Ουξ αὐΐοιι φεῦ ᾿δὸ οἰ οἴτν Ἰογπηα, οί θαι ἀο οἱ ἱπηραι οὶ - Ἰ ε.5, οἱ συπὶ θ60 σοπυιοιὶο, οἱ Δ] δ πδι}0 ἃ τ88, οἱ οἱ ασυοὰ 68ι γοτὰ ρυ οἤτυπι οἱ θΟΏυ πὶ ἃ 851 Π|8110.
πρὸς τὸ Θεῖον συνάφεια, καὶ ἡ τῶν χαχῶν ἀλλοτρίωσις, χαὶ ἡ πρὸς τὸ ὄντως χαλὸν χαὶ ἀγαθὸν ἑξομοίωσις. Ταῦτά ἔστι τὰ νοήματα τὰ μαρτυροῦντα τῷ Σολο- μῶντι τὴν σοφίαν ἐχείνην τὴν ὑπερδαίνουσαν τοὺς Ηκ δυηὶ πιθηῖῖβ σοῃοορίίοπ 65 εἰ ἰπι6} ρα! ἰα5, αυδο (κα ὄρους τῆς ἀνθρωπίνης σοφίας. Τί γὰρ ἂν γένοιτο τούϑοϊοπιοηὶ ἔδγυπὶ τ6ϑιἰπποηΐυπὶ ἀ6 | ϑαρί θη 4018 χϑυρογλί [ΘΓ ΪΠ08 ἢ πη Δ 58 016 11:5. Ουϊά εηὶπὶ [υοδείι δἀπλὶ Δ ἶυ5, ψιᾶπὶ υἱὐ πδίυγαπὶ ἰρβΆιη ο[ῇ- εἶαι Αθεοιοπιπι ϑυάγιπὶ Ἔχρυγαδίτί θη, ἀπ ΡΘΡ Φἃ γογθὰ 4118 ΘΟ ΠΒΘΠΏ ΙΓ 6886 ρίοηλ Αἰδοι(οηΐΡυ 5, ργωορῖι δο ἀοοοὶ ἱπιρϑι διε πὶ" ΝΟ ἐπίπι αἰεἰϊ ΟΡοΓΙΘΓΘ 6586. ἜΧίΓἃ ΘΔΤΉΪ8 1ΤηΟἷ18 Οὔποχὶοϑ δδοιϊ- Βυ58, οἱ πῃηογιὶ σάτα πιο θγὰ 408 βιιηξ βυρτα ἰοΓΓΆπι, οἱ οἵα 6886 ρΌΓυΠΙ ἃ ΥΘΥὈ 8 ρα Π611018: 86ἐ [18 91- δοῖι ἀπίπιαπι, υἱ ροΓ δὰ 4υξ Υυἱάδηιιγ 6586 ἀυβυγάα.
οἵ Ἰηάῤοοτδ, δϑρίοἰδί δὰ ρυγίιδίοπι, ῥοῦ υογθα ρδι}6- εἰοα ἱπιίογργοίδ 5 Π)6Π16Πὶ ἃ6 βθηιθηϊίδπι, ἰπ ἥυ 8 Πὶ ποῖ οδάϊε ἰηϊογίιυ8. Ηοο ηιϊάδηι ὑηυπὶ Π08 ΡῈ Ῥγυιιιία ἀοοοαὶ ογαῖῖο, αυοά ΠΟ βυπὶ διημρί 85 που παραδοξότερον, ἣ τὸ αὐτὴν ποιῆσαι τὴν φύσιν τῶν ἰδίων παθημάτων χαθάρσιον, διὰ τῶν νομιζομένων ἐμπαθῶν ῥημάτων τὴν ἀπάθειαν νομοθετοῦσαν χαὶ παιδεύουσαν; Οὐ γὰρ λέγει τὸ, δεῖν ἔξω τῶν τῆς σὰρ- 1 χὸς γενέσθαι παθητιχῶν χινημάτων, χαὶ νεχροῦντα τὰ μέλη τὰ ἐπὶ τῆς γῆς, χαὶ καθαρεύειν ἀπὸ τῶν ἐμ- παθῶν ῥημάτων τῷ στόματι " ἀλλ᾽ οὕτω διέθηχε τὴν ψυχὴν, ὡς διὰ τῶν ἀπεμφαίνειν δοχούντων πρὸς τὴν χαθαρότητα βλέπειν, καὶ διὰ τῶν ἐμπαθῶν ῥήτεων, τὴν ἀκήρατον ἑρμηνεύων διάνοιαν. “ν μὲν δὴ τοῦτο διὰ τῶν προοιμίων ἡμᾶς παιδευσάτω ὁ λόγος, τὸ μη- χέτι ἀνθρώπους εἶναι, τοὺς ἐπὶ τὰ ἄδυτα τῶν τοῦ βι- θλίου τούτου μυστηρίων εἰσαγομένους, ἀλλὰ μεταποιη- θῆναι τῇ φύσει διὰ τῆς τοῦ Χριστοῦ μαθητείας πρὸς Ἰιοπιίπες αυΐ ἱπιτοἀυσυμίαν, δὰ δάγία πιγβιογίογυιη Ὦ τὸ θειότερον καθὼς μαρτυρεῖ τοῖς ἑαυτοῦ μαθηταῖς Βυ͵ὰ5 ἰτγὶ, δϑὰ ρδγ αἸιγὶ βιῖ ἀἰβεϊρὶθαπι βιπὶ ἰγὰ- ἀυοι δὰ ἰὰ συοὰ 68ὲὶ ἀϊνϊπἰυ8. δίουϊ δι 5 ἀϊδβείρι- [15 ἰοϑίδιυγ όγθιπι, αυοἀ Θσβθηΐ Βοπιίηθ πηϑι ογο8. 008 ἀἰβογευϊ 80 ιοπιΐπθ, {8 ἃ Ὠοπιῖπο ἀρὰ ἰρ809 (Δεῖ ἐϑὶ ἀϊδιϊποίῖο, φυλιάο ἀΐοῖ!: Ομόπι πιὰ.
ἀϊοσιπι ἐδοῦ ποπιϊπεδῦ Ῥὸς αμίεπι φμθηῖ ηϊ6 6486 αἰοὶ- εἰς δ} Πδνογα δηΐην ῬῈΓ ἢδ56 γε γθὰ, αυοταιῃ 4088 ἴῃ Ρτγοηιρίυ δδὲ βἰπίἤοαδιϊο, ᾿παἰσαΐ σάγηδ}68 ἀεί δοί- τἰοπθ8, πῸπ ἀεἰδῦθπ8 δά ὀυβοοπᾶπὶ οορίϊδιϊοη απ, βοά σϑγαιι ἀἰνίπατγυπι ρὨ ΠΟΒΟΡΙἶδπὶ δὰ ρᾳγᾶ8 ἀ6- ἀυσθεηβ πηθηι|8 οοποοριίοπ68: οβίθπάϊε πο δηιρ 8 ε886 ιοπηΐ Π6Πι, ποθ ΠΑΌΟΓ ΠδΕΙΓΔΠῚ ΟΑΓΠΕ εἱ δι Ματς. σιν, 97.
ὁ Λόγος, ὅτι χρείττους ἦσαν ἣ χατὰ ἄνθρωπον, οὖς διέχρινεν ἀπὸ τῶν ἀνθρώπων ἡ γενομένη πρὸς αὑτοὺς παρὰ τοῦ Κυρίου διαστολὴ, ὅτε φησί " Τίνα μὲ.1έ- γουσιν οἱ ἄνθρωποι εἶναι; Ὑμεῖς δὲ τίνα με.1ἐ- γετε εἶναι; ἀληθῶς γὰρ ὡς διὰ τῶν τοιούτων ῥημά- των, ὧν ἢ πρόχειρος ἔμφασις τὰς σαρχώδεις ἡδυπα- θείας ἐνδείχνυνται, μὴ χατολισθαίνων εἰς τὴν ῥυπῶ- σαν διάνοιαν, ἀλλὰ πρὸς τὴν τῶν θείων φιλοσοφίαν ἐπὶ τὰς χαθαρὰς ἐννοίας, διὰ τῶν ῥημάτων τούτων χειραγωγούμενος δείχνυσι τὸ. μηκέτι ἄνθρωπος εἶναι, μηδὲ σαρχὶ χαὶ αἴματι συμμεμιγμένην τὴν φύσιν ἔχειν " ἀλλὰ τὴν ἐλπιζοιένην τῇ ἀναστάσει τῶν ἁγίων “1 ΙΝ ΠΑΝΤΙΟΑ ΟΑΝΤΙΟ. ΒΌΟΜΊΠΑ Ι. ΤἼ8 ζωὴν ἐπιδείχνυται, ἰσάγγελος διὰ τῆς ἀ παθείας γενό- Α ξαιιρυΐπα οσπρηἐδίδηι, 864 οδἰδηάίς πδποίοριπι νἱν μενος. Ὡς; γὰρ μετὰ τὴν ἀνάστασιν τὸ μὲν σῶμα ἰδιὴ αἴ ΒροΓΑΙ͂ΒΥ ἴῃ γοϑυσγθοίίοθο, ΡῈ ἔπ ρδι ]-μεταστοιχειωθὲν πρὸς τὸ ἄφθαρτον, τῇ ψυχῇ τοῦ ἀν- ἰῥίλίδαι οβξοίι, ρᾶτ Δηφ6 118. Οποπιοάο δοΐπν, ροϑὶ θρώπου συμπλέχεται" τὰ δὲ νῦν διὰ σαρκὸς ἡμῖν ἐν. ΓΕΒαΓΓΘΟΙΟΠριΝ, σοτρυδ φυΐϊάδαι ἰπ ἰὰ ἰταπβιηυΐα-οχλοῦντα πάθη, τοῖς σώμασιν ἐκείνοις οὐ συνανίστα- ἰυπὶ ἰῃ φυοὰ ποη οδάϊι ἱπέοτί!υ8, σοη) πρίν δοὶται" ἀλλά τις εἰρηνιχὴ κατάστασις τὴν ζωὴν ἡμῶν διαδέξεται, μηχέτι τοῦ φρονήματος τῆς σαρκὸς πρὸς τὴν ψυχὴν σταπιάζοντοξ, μηδὲ τοῦ ἐμφυλίου πολέμου διὰ τῶν ἐμπαθῶν χινημάτων ἀντιστρατευομένον τῷ Τρδδ ΠΟΙ 5: αι δυΐοη παῖς ρθῦ σαγηθαὶ πο δ Ββο[εϑἰΐδλῃ ἐσ Εἰ υδηΐ δηϊμἱ ρογιυγ ας] 0η68, ΠΟΠ Ὅ0η- βἰϑιιηΐ ἴῃ 1118 ὁογρογίθυβ, δοὰ ρδεϊῇουβ αι ϊάδι βίλιι}8 νἱίδπι ποβίγαι Ὄχοϊρί οὶ, ρυιάθπιία εαγηΐδ γόμῳ τοῦ νοὸς, καὶ ὥσπερ αἰχμάλωτόν τινα τῇ ἀμαρ- ὁ Βοη διμρ᾽ϊι8 5βϑὐμίοπεπι ὀχδγοθηῖθ δάνθγβαβ διΐς τίαᾳ προσάγοντος τὴν ἡττηθεῖσαν ψυχήν ᾿ ἀλλὰ πάν- τῶν τῶν τοιούτωον καθαρεύσει τότε ἡ φύσις, καὶ ἕν δι᾽ ἀμφοτέρων ἔσται τὸ φρόνημα, τῆς δαρκός φημι, χαὶ τοῦ πνεύματος, πάτης σωματιχῆς διαθέσεως ἐξ- 81: ποαυθ Ὀ60 ἱπιδβδίϊ πο μὲῦ πιοίυβ αἴδοι ἷο- ἢδηὶ Γορυφηδηῖς Ἰδρὶ πιεπιϊβ, οἱ ἐδησυδηι εὐρένδιε Ῥϑοοσδῖο νἼοῖαπι δἀάμποθδιία δηϊηδηι; 864 Δ} οὔἤμδὶ- Βὺ5 οἰπδαιοαϊ ἰσπὸ ρυτὰ οεἰξ πδίαγδ, οἱ διῃθογιπε ἀφανισθείσης ἀπὸ τῆς φύσεως ὁ οὕτω παραχελεύεται. ζπῷ ογὶς ργαάοπιΐα, οδγηΐβ, ἱπαιϑιι, οἱ βρί γΐωδ, διὰ τοῦ βιθλίου τούτου ὁ λόγος τοῖς ἐπαΐουσι, χἂν ἐν 8 σαρχὶ ζῶμεν, μηδὲν τοῖς νοήμασι πρὸς αὑτὴν ἐπι- στρέφεσθαι ἀλλὰ χαὶ πρὸς μόνην τὴν ψυχὴν βλέπειν, καὶ πάβας τὰς ἀγαπητιχὰς τούτων ἐμφάσεις καθαράς οπππὶ ἐογροτγαῖὶ αἰδεϊίοπο ἀοἰοῖα οχ πβαίυγα; ἰΐα μῦ Βθης ἰἰθγυμη ἰυθεῖ ογαίίο ἰἶΐδ φῃ δυάΐϊυπὶ, υἱ οὐϑπηδὶ 'ῃ οϑγη γἱναπλυβ, ποβίσῖβ οὐρ!Δἰἰοηΐθαδ οὐ ἐπὶ τηἰπίπια οδηυθγίδπηιν, δεὰ διὶ βοϊδαι δβρὶτε χαὶ ἀμολύντους ἀνατιθέναι τῷ ὑπερέχοντι πάντα ᾿ ᾿Οἰᾶπιιῖδ δηΐπιϑαη., δἱ οιῆπεβ αἰ!ερίίοπί8 δἰ ᾳϑηῖ-νοῦν ἀγαθῷ Θεῷ - ᾧ μόνον ἐστὶν ὡς ἀληθῶς, Ὑλυχύ Εδιίοπθ8 ρτᾶβ 6δἱ ἱπιρο!υΐας ἀδάϊοοθινιβ ἤθη τε καὶ ἐπιθυμητὸν καὶ ἐράσμιον " οὗ ἡ ἀπόλαυσις ἡ 9ε0, 4υΐ οἴποῖῃ δυραγαὶ ἱμ6 6 οηιίδπι: οἱ 505 ἀεὶ γινομένη ἀφορμὴ μείζονος ἐπιθυμίας γίνεται, τῇῪ ἴύπὴ 6δβὲ γόνογὰ αυρὰ ἀι|οὲ οἱ ᾿ποιιπάυπι ὀχρείθη-Ἐετουσίᾳ τῶν ἀγαθῶν τὸν πόθον συνεπιτείνουσα. θῦ- θυπιαι6 δἰ Δπι 016: εὐλυδ αι: ΒΕΠΡΟΓ Ἔχδι ἐς επτως ὁ Μωτῆς ἐφίλει τὸν Θεὸν, οὕτως ὁ Ἡλίας " οὕτως Τρυΐ0., ἢὶ πιδιογία οἱ οσοδβίο πιδήογίβ ουγί αἰ αιία, ὁ Ἰωάννης ἐφίλει τὸν νυμφίον λέγων " Ὁ ἔχων τὴν θοποιην ραγιἰεἰρϑιίοπα ἰηϊοπάδηβ ἀδαίἀθγίαιη. 118 γύμφην γυμρίος ἐστίν" ὁ δὲ φίλος τοῦ γυμφίον οβεβ θέν ἀΠ ροθαὶ; [ἃ ΕἸ͵Δ5, [1ἃ δοδπηδ8 ϑρθῶςχαρᾷ χαίρει διὰ τὴν φωνὴν τοῦ νυμφίου. Οὕτως ὁ Πέτρος ἐοωτηθεὶς εἰ φιλεῖ χαὶ ἀγαπᾷ, ὁμολογεῖ μετ παῤῥησίας, λέγων - Σὺ οδας, Κύριε, ὅτι φιιϊῶ σε."
Οὕτως οἱ λοιποὶ ἀπόττολοι " οὕτως ὁ Παῦλος ὁ πρὶν διώχτης, χαὶ ἀγαπήσας ὃν οὐχ ἑώρα Χριστὸν, ἔγραφε λέγων " Ἡ ρμοσάμην ὑμᾶς παρθένον ἀγγὴν “παραδι πὶ αἰ ροναῖ, ἀΐεοηδ δ: Θ μὲ ἀαϑδί δροπδαῖη ἐϑὲ δροπϑιιε; απιΐσμα αμίοπι δροπεὶ ἰαια α[βοὶϊταν ς ῬΥΟΡΙΘΥ δροηδιηι. ᾿ἰὰἃ Ῥεῖγιιβ γοξβῖ:8 ἍΠ ἀπιδῖ δῷ ΟἰΠραὶ, Ἰθαγε οἱ οὐπίἀοπίον [Δἰθίιγ, ἀΐεθη8 "᾽: δοπιΐπο, τὰ δεῖς φιιοά ἀπιο (6. ἰἃ ᾿φῖοῦὶ δροϑίο]!. Μιὰ Ραιήυβ, αυἱ ργυβ ρογϑθύυ ον, οὐ ἀἰϊοχ βδοί στῆσαι τῷ Χριστῷ Οὕτως ἡ νῦν Ἐχκχλησία, ἡ νύμφη 1 Ὁμεϊβευω αύυθὰ! ποη νἱάογαι, δογίρβίι ἀΐσθηβ: δ6- πὸν νυμφίον ἐφίλει, χατὰ τὴν ἐν τῷ “Λσματι παρθένὸν τὴν λέγουσαν Φιϊησάτω μὲ ἀπὸ φιλημάτων στόματος αὐτοῦ. Οὕτως ὁ διὰ τῆς κατὰ στόμα γινο- μένης αὐτῷ παρὰ τοῦ Θεοῦ ὁμιλίας, καθὼς μαρτυρεῖ ἢ Γραφὴ, ὅτι ἐν ἐπιθυμίᾳ μείζονι τῶν τοιούτων φιλη- μάτων ἐγένετο, μετὰ τοσαύτας θεοφανείας, ὡς μήπω πεθεαμένος ἰδεῖν ἀξιῶν τὸν ποθούμενον. Οὕτως οἱ λοιποὶ πάντες, οἷς ὁ θεῖος πόθος διὰ βάθους ἐνέχειτο, οὐδαμοῦ τῆς ἐπιθυμίας ἴσταντο, πᾶν τὸ θεόθεν αὐτοῖς εἰς ἀπόλαυσιν τοῦ ποθουμένου γινόμενον, ὕλην χαὶ δρομαΐ υος υἱτγσίπεπι σαεῖσπι ἐαϊιίϑετα Οἰιγίδίο 35. 118 4585 πυπο 66ὶ Εοοἰϊαβία, βροπϑὰ βϑροηβαῃ) αἰ χερί, φοπναοπίθπίου οἱ νἱγρίηὶ {5 ἀἰοὶι ἴῃ ἀδηιῖοο: Οδοι-ἰθίμν πιθ οδοιμίο οτὶς δὶ. 515 {Π|6 υὶ ἀΐφινυ8 εδὶ ΒΑΌΠ 5 οὐπὶ 60 ἰοφυὶ [οἷα 84 [Δοίοπι, οἱ ἰοδίδιΓ ἀοπίἀεγῖο, ρυβίᾳυδπι οἱ ἰοίΐ65 ΠδὺβΒ δρρδγυ δβεῖ, Γοξζϑη8β υἱ νἱάογοῖ ΄υθπὶ ἀδβιἀδγαθαῖ, ρογίπαδ 86 δἱ Πυπηυδηὶ ΘΠ 68861 ΘΟΠίορ λῖυ8 ᾽ν. μὰ οἰσἰοτὶ οἵπποϑ φυαογαπι αἰνίηυπι ἀδϑιἀογίαπι ἰηβί δαὶ ἴπ ὑπέχκαυμα τῆς σφοδροτέρας ἐπιθυμίας ποιούμενοι. ἢ ἱπιῖ5 Ῥαπθιρ ΔΙ θυ5, πυησυδιη ϑυ0πὶ 8αιἀτιῖ ἀ6εὶ-ἀοαπι, φυϊά αι ά ο[8 ἀὐνῥημι ονοπίεθαὶ, 4φυο ἰγυδγθηΐας 60 αφυὶ ἀφο ογαθϑίυγ, πιδίδγίδιῃ διγ ρίεηίο8 εἰ [ογ το δλὶ πια]ογὶβ ἀδδί θυ.
“Ὥσπερ δὴ καὶ νῦν ἡ τῷ Θεῷ συναπτομένη ψυχὴ ἀκορέστως ἔχει τῆς ἀπολαύσεως " ὅσῳ δαψιλέστερον ἐμφορεῖται τῆς ἀπολαύσεως, τοσοῦτον σφοδρότερον τοῖς πόθοις ἀκμάζουσα. Ἐπειδὴ γὰρ τὰ ῥήματα τοῦ νυμφίου, πνεῦμα χαὶ ζωή ἐστι" πᾶς δὲ ὁ τῷ πνεύ- ματι χολλώμενος πνεῦμα γίνεται, χαὶ ὁ τῇ ζωῇ συν- απτόμενος ἀπὸ θανάτου εἰς τὴν ζωὴν μεταθαίνει, κατὰ τὴν τοῦ Κυρίου φωνήν ᾿ διὰ τοῦτο ποθεῖ προο- ΄" εὐγίσαι τὴν ψυχὴν τῇ πηγῇ τῆς πνευματικῆς ζωῆς ͵΄ Θυοπηοάο οἰἶάπιὶ φια σπὸ αυοᾳυα θοὺ σοηιηφὶ- ἴὰΓ ληἰπιᾶ, 88 1γὶ ποη ροίεϑι [γυϊοπ 6, 4 οορίο- 58 (γι ἴοηα ἱπιρόΐυν, 60 γϑ θα πη θη ογὶ νίροπα ἀ6- οἰαογῖο. Θυΐα δπΐαὶ σοῦ βροπϑὶ βϑρί γί δυηὶ οἱ γἶια "5, φυϊσυπαιδ δυΐοπιὶ σΘοη αἰ υϊϊηδίαγ βρίγυἱ, ας δρί γί(υ8: οἱ αὶ νἱδδ σοπ) αηρίταγ, Γαπβὶι ἃ πιογίθ λα νἱϊδτη, ΘΟΠΡτ πίον υοοΐὶ θοπιίηΐ; ργορίογοα ἀδβίάε-Τὶ ΔΡρΓΟρΙ ΠαῦΔΓα Δηΐπηλπι ([Οηἰὶ Υἱ ἴα 5ρὶ γί [0.415 νἱτσὸ Δηΐπηᾶ. ΕῸΠΒ Δυίοπὶ ο8ῖ 05 ΒρΟηδὶ, υπηὰδ δοδίυ γε} θάτποῖ. ὅκ. ΧΗΙΥ.
ὃ ΤΟΓΒΆ Υἱ [8 τοἴογηθ ἐρίεμΐ 06 ἃ Δι(γαμθη8., 5ίουϊ Α ἡ παρθένος ψυχῆ. Ἡ δὲ πηγή ἔστι τοῦ νυμφίου ὃ (δείεναι Ῥγορθθία ῥβὲὺῦ 05 1γϑ!θη8 δρί γίϊυπι ᾽". Ουἷὰ στόμα, ὅθεν τὰ ῥήματα τῆς αἰωνίου ζωῆς ἀνα-δὔξο ορογίεϊ ο5. δάιμιονθῦε δια ουτ), 4ἱ ροΐυπι ὄρύοντα πληροῖ τὸ στόμα τὸ ἐφελχόμενον, καθὼς Διίγδ ἶ! οχ (Ομ: [0Π5 δυΐίθπ) 6δὲ ᾿οπιΐπι8 4υὶ ἀϊχ!ί, ἑποίει ὁ Προφήτης διὰ τοῦ στόματος ἕλχων τὸ πνεῦμα. δὲ φυῖε φἰεἶτ, οοπία! αὐ πιό εἰ δῖδαι"", ρτορίεγοδ δηίπηα Ἐπειδὴ τοίνυν χρὴ προσθεῖναι τὸ στόμα τῷ ὕδατι νοι οὐ υἱίδιη βοδίιγίαπεὶ οὁ8 βϑυυπι δάιπονεγθ, τὸν ἐχ τῆς πηγῆς ποτὸν ἐφελχόμενον, πηγὴ δὲ ὁ ἀΐοεπα: Οεομί οί πι6 οδομίο οτὶς δὶ; εἱ φυΐ οἸηπὶ- Κύριος ὁ εἰπών " Εἴ τις διψᾷ, ἐρχέσθω πρός με καὶ "8 βολίθγα (μοὶϊ νἱΐδην, οἱ συἱξ Οαμη6 8 6886 8αϊνοβ, πιρέτω: διὰ τοῦτο ἡ ψυχὴ προσαγαγεῖν τὸ ἑαυτῆς πρανΐπρϑηι γπ]ῖ ΘΟΓα πὶ 4υὶ 5α]νὶ υηΐ, 658ὲ ἐχρεγίθεῃ στόμα τῷ τὴν ζωὴν πηγάζοντι στόματι βούλεται, δΒυ)5 οδου!; 68. δηΐπὶ 6}115 ὁδοι πὶ ρυγβϑηδηιυπι κι λέγουσα ᾿ Φιζησάτω με ἀπὸ τῶν φιλημάτων στόυισνῖβ δογὰ 8. Θυδιηοῦγοπι πλ}ΐ νἱάδῖυν Βοηιίηυ8 ὅος Θσργοργαγο ϑἰπιοηΐ ἰαργοβϑο, Οδομέμπι πιξμὲ πο - ἀἄφαϊειὶ 35. λανοόγα δηΐ πη [5861 πη ηἀδίι15. Ὁ πρτὶ-ευάϊηα, δἰ ογὰ αἰϊγαχἰββαὶ ρυτ ἰϑίοπ.. 56ἀ |Π|6 φυΐϊάδπι ματος αὐτοῦ καὶ ὁ πᾶσι τὴν ζωὴν βρύων, καὶ πάντας σωθῆναι θέλων, οὐδένα βούλεται τῶν σωζο- μένων τοῦ τοιούτου φιλήματος εἶναι ἀμέτοχον " χα- θάρσιον γάρ ἔστι ῥύπου παντὸς τοῦτο τὸ φίλημα.
μαδτῖῖο ἰὰ ποι} 6βὲ δχρϑγίυβ, υἱ οὐυ8 ΟΔΥῸ ΒΌΡΓΑ "΄ Διό μοι δοχεῖ τῷ λεπρῷ Σίμωνι τὸ τοιοῦτον ὀνειδι-τηούτιπι ὀχ οΓοΥ 556ὲ ρ6Γ ἸΠΟΡθυπ), ΟὟ δυδι ουρίἀϊ- ΗΒ στιχῶς προφέρειν ὁ Κύριος, ὅτι Φίλημά μοι οὐκ τίθει ἰΐδ Ππηϑηθη8, υἱ Θχίηδηΐγὶ ΠΟ ροβδβοί ἃ Υἱίΐο. Απΐπιᾶ αυΐϊοπὶ ΘΥρυγρβαῖδ 840 Οππὶ ΟΔΓΠΔΙΪ ἰθργᾶ, φυῶ Ἰυπιϊηΐθιι5 6118 οἴδείαι, Δβρίεἰξ Ββοπογυμ ι86- βΔυγιμη: ἔΒο βάτο δυΐδπι Ὠοιηδη δδὶ οΟΓ, Ῥγορβμοίδ..
υοφυς γορδθαδὶ υἱ 5:0] ἙΓΘΑΓΘΙῸΓ ΘΓ Ὠμυπάιιπὶ 35, ἃ 410 ἰΔ6 αἀἰνίπυπι διιρροάϊἑδίυν υνογίθυβ., 400 πι- εὐίτυγ δηΐμᾶ., σοπυθηΐθηίοῦ ργορογιϊοπὶ ἢάεί αἰἱγᾶ- Βοῃ8 ξγαϊίδηι. Ουδπιοῦτοπι ἀϊεὶϊί: Βοπα ὁμπί πϑετα ἡμα διρτα υἱπῶπι, οχ Ἰοεΐ ροβδίἰ0η0 Ρ6Γ ὉΠ6Γὰ ΟΟΥ τδεῖια δἰρηιποδηβ. Ομ πῖηο δυίεπι 4υἱ ΘΟΥ αυΐάοαι οσσι δπι οἱ ἀγεδπδηὶ ἀϊνἰηἰδιὶς νἱγίμίαπι ἰπ εἰ Πἰρὶς, ΒΟΩ ἀγγαῦὶ!. Ὁ] αγα δυΐθπὶ ὕοπαβ ἀϊνίπα: νἱγίυ 8 ῬΓὺ πο υῖβ Ορογδιίοηββ ποῦ [ὁ ροβϑιηι5 Ἔχ βἐ ἐπ ᾶΓ6, ἔδωχας. Ἧ γὰρ ἂν ἐχαθαρίσθη τοῦ πάθους τῷ σνό- ματι σπάσας τὴν καθαρότητα. ᾿Αλλ᾽ ἐχεῖνος μὲν εἰ- χότως ἀνέραστος ἦν, ὑπερσαρχήσας διὰ τῆς, νόσον «πρὸς τὴν οἰχείαν ἐπιθυμίαν, μένων ὑπὸ τοῦ πάθους ἀκένωτος. Ἢ δὲ χεχαθαρμένη ψυχῇ, μηδεμιᾶς σαρχιίύδους λέπρας ἐπιπροσθούσης, βλέπει τὸν τῶν ἀγαθῶν θησαυρόν - ὄνομα δέ ἐστι τῷ θησαυρῷ ἡ καρ- δία. Καὶ ὁ Προφήτης χαθαρὰν χτισθῆναι χαρδίαν παρεχάλει, ἀφ᾽ ἧς ἐστι τοῖς μαζοῖς ἡ χορηγία τοῦ θείου γάλαχτος, ᾧ τρέφεται ἡ ψυχὴ, χατὰ τὴν ἀνα- λογίαν τῆς πίστεως ἐφελχομένη τὴν χάριν. Διὰ τοῦτό φησιν ὅτι Ἀγαθοὶ οἱ μασθοί σου ὑπὲρ οἷνον " ἐχ τῆς τοπικῆς θέσεως διὰ τῶν μαζῶν τὴν χαρδίαν Ρὲγ 4τ|ᾶ5 υπἰε5οι) 546 Υἱίδπι ἰλπαμνᾶπὶ πυϊγίχ δἰΐτ. Ἢ ὑποσημαίνουσα. Πάντως δὲ χαρδίαν μὲν τὴν χεχρυμ-Βευς. υπϊουΐια εὐγαπὶ αυΐ δοοϊρίαπι, οοηγεπίεης μένην τε καὶ ἀπόῤῥητον τῆς θεότητος δύναμιν νοῶν Ἰαγρίθηβ ἡυϊεί πε θη πὶ. τις, οὐχ ἁμαρτήσεται" μαζοὺς δὲ τὰς ἀγαθὰς τῆς θείας δυνάμεως ὑπὲρ ἡμῶν ἐνεργείας εἰχότως ἄν τις ὑπονοήσειε, δι᾽ ὧν τιθηνεῖται τὴν ἐχάστου ζωὴν ὃ Θεὸς, χατάλληλον ἑχάστῳ τῶν δεχομένων τὴν τροφὴν χαριζόμενος.
Θυοιάδηι οἰΐδηι Αἰ ἀορπια ἀϊδεὶπηυβ ΟὈϊΐον ρου: Μανθάνομεν δέ τι χατὰ πόροδον χαὶ ἕτερον δόγμα Βυΐυ5. Πυγὶ ρΠ]ΠΟϑορ᾽ϑπη., ἤοπρα χιοὰ ἀιιρίοχ οϑδὶ ἰῃ ποθὶβ 8688, ἰΐὰβ φιϊάθην ΘΟΓρΟΓΑ }5. 4118 γΘΙῸ οἰνίπιι8, σου δου δὶ ἀϊοίίυν ἴῃ Ῥγουθγθὶ 8, ϑέηδαπι ἀἰυΐπμιπ ἐπνυεπῖες, δὶ ἐπὶπ αυσάδην ρτὸ- Ρυγίϊο οἱ φοπνθηίθηιἃ δηἰπι88 πιοιΐθυ5 οἱ ὁρ6- Γαϊίοπὶ 8 οὐ) ἰπβίγαπηθμοὶς βϑηδιηὶ σΟΓροΓΪς, οἱ μος ἀϊβείιη8 6χ ργϑβοη 5 οἰοᾳυ 8 ϑρί γίιι8. ίπυηι δα ΐπι οἱ [26 ρυβίι αἰ υι ἰοαπίυν: οὐπν Διο πὶ δἰμὶ οὐ υδιηθαϊ., πὲ 81} ἱπι6 οι δ οδάδηϊ, διὰ τῆ: τοῦ βιδλίου τούτου φιλοσοφίας, ὅτι διπλῇ τίς ἔστιν ἐν ἡμῖν αἴσθησις, ἡ μὲν σωματικὴ, ἡ δὲ θειο- πέρα, καθώς φησί που τῆς Παροιμίας ὁ λόγος " ὅτι Αἴσθησιν θείαν εὑρήσεις. ᾿Αναλογία γάρ τίς ἔστι τοῖς ψυχιχοῖς χινήμασι χαὶ ἐνεργήμασιν πρὸς τὰ τοῦ σώματος αἰσθητήρια, χαὶ τοῦτο ἐκ τῶν παρόντων μανθάνομεν λογίων τοῦ Πνεύματος. Ὁ γὰρ οἶνός τε χαὶ γάλα τῇ γεύσει χρίνεται " νοητῶν δὲ ὄντων ἐχεί- νων, νοητὴ πάντως καὶ ἡ ἀντιληπτικὴ τούτων τῆς ψυχῆς ἐστι δύναμις. Τὸ δὲ φίλημα διὰ τῆς ἀπτιχῆς δι μηδ. Αἰ ορεγαιοποπι δαίοιη ἀθάσυείψιν οβου πὶ Ὁ αἰσθήσεως ἐνεργεῖται, Ἐφάπτεται γὰρ ἀλλήλω τὰ ΠῈΓ βοηϑβυπιὶ ἰβείυ8. ΝΑΙ 86 ἰηνίςοπὶ ἰδηφιηὶ ᾿αυ Γὰ ἰῃ οβουϊο. δι δυίθπι οἰϊαπὶ 4πΐ μην ἰδοίυ 5 ΔΠ Πι85 αυἱ νέγθιῖ ἰδηρίί; ἀδάυοίταγ Διΐθπι δὰ ὁρογαι]ο- ποη) ρεῦ ᾳυοιμάδιμ σΟΓροόγθιηὴ οοῃίδοιι, οἱ αὶ οδθΐ 80} ἰπι 6} ἰφοπιίαηι., υἱ ἀΐσαῦαι ἰβ αι! ἀϊχὶξ, ἈΜαπμε ποείγα οοπιτεοίαυοιμπί ἀ6 υετῦο υἱια "7. 851- Ἡ 6 Ὁ δυΐδι οὐοῦ ἀυοᾳμε ἀϊνίπογιιεν ππρυδηιο- Γαϊη, Ποη οδὶ οὐογ παγίωπι, β6ι) οι)υβάδιη νἱγιυϊς ταδίογία Θχρεγιΐβ, οἱ αυδ ραγοϊρίίυγ ἱπίο! σαπιία, . ὁπ ἴγδοῖ!! βρὶ [5 δίπνι διῖγαῃοη 5 ΟἸ γί καὶ Ροητα Οὐογδην. δ...δπΐμη νοῦ! νἱγαί πα! 8 ἴῃ ργοαπηῖο Πα)νοὶ χείλη ἐν τῷ φιλήματι. Ἔστι δέ τις χαὶ ἀφὴ τῆς ψυχῆς, ἡ ἁπτομένη τοῦ λόγον, διά τινος ἀσωμάτου χαὶ νοητῆς ἐπαφῆῇς ἐνεργουμένη, καθὼς εἶπεν ὁ εἰ- πὼν, ὅτι Αἱ χεῖρες ἡμῶν ἐψηλάφησαν περὶ τοῦ εἸόγου τῆς ζωῆς. Ὥσαύτως ξὲ καὶ ἡ τῶν θείων μύ- ρων ὀσμὴ, οὐ μυχτήρων ἐστὶν ὀσμὴ, ἀλλά τινος νοη- τῆς χαὶ ἀῦλου δυνάμεως, τῇ τοῦ πνεύματος ὀλχῇ τὴν τοῦ Χριστοῦ συνεφελχομένης εὐωδίαν. υὕὔτω γὰρ ἡ ἀχολουθία τῆς παρθενιχῆς εὐχῆς ἐν προοιμίοις ἔχει" ὅτι Ἀγαθοὶ μασθοί σου ὑπὲρ οἶνον, καὶ ὀσμὴ μύρων σου ὑπὲρ πάντα τὰ ἀρώματα. Δηλοῦται δὲ τοι ΙΝ ΘΑΝΤΙΟΑ ὈΑΝΤΙΟ. ΗΟΜΉΜΑ Ι: 88 διὰ τούτων, χαθὼς ἡμεῖς ὑπειλήφαμεν, οὐ μιχρόν τι, Α Θοπβοχυσιιία: Βοπὰ ἐἰδέτα {πὰ φιρτα υἱκιιπι, οἰ οὐδοῦ οὐδὲ εὐκαταφρόνητον νόημα. Τάχα γὰρ ἐν τῷ ὑπερ. κησμοπίοτγεπι (Μοταπὶ δαργα οπιπία ατοπιαία. ον θεῖναι διὰ συγχρίσεως τὸ ἐκ τῶν θείων μασθῶν γάλα ιδδο δυίΐεπι, υἱ πο8 Οχ᾿βι[π|ᾶπ}0}8, 8 5 οατετ τοτι τῆς ἐχ τοῦ οἴνου γενομένης ἡμῖν εὐφροσύνης, μαν- ραγγὰ αἰΐψυδ, ποάιιθ οοπιθιπποηάα ἱπίεὶ ἰβοιείδ. θάνομεν διὰ τῶν εἰρημένων, ὅτι πᾶσα ἀνθρωπίνη ἵ ΕΓ Θαΐηι ἰπ 60 ηυοά ρτοίυ!]οΥϊξ μοῦ σομηραγαιίοσοφία καὶ ἐπιστήμη τῶν ὄντων χαὶ πᾶσα δύναμις θεωρητιχὴ χαὶ κατανοητιχὴ φαντασία ἀδυνάτως ἔχει παρισωθῆναι διὰ συγχρίσεως τῇ ἁπλονυστέρᾳ τῶν θείων μαθημάτων τροφῇ. Ἐχ γὰρ τῶν μασθῶν τὸ γάλα φέρεται " νηπίων δ᾽ ἐστὶ τὸ γάλα τροφή. Ὁ δὲ 7.
οἶνος δι᾿ εὐτονίαν τε καὶ θερμότητα, τῶν τελειοτέρων ἀπόλαυσις γίνετα! " ἀλλ᾽ ὅμως τὸ ἐν τῇ ἔξω σοφίᾳ τέλειον τῆς νηπιώδους τοῦ θείου λόγου διδασχαλίας ἐστὶ μικρότερον. Διὰ τοῦτο χρεΐττους οἱ θεῖοι μασθοὶ, τοῦ ἀνθρωπίνου οἴνου. Ἡ δὲ ὀσμὴ τῶν θείων μύρων, ποπὶ ἰδο αυοὰ 6δζ« ἐἰνὶ ἰδ τηϑπαὲὶ ἩΡΟΓΙ 08, 1: εἰπὲ ἄυς ποΐ8. ΟΥΤΡ ἐχ Υἱπο, Ρ6Ρ δᾶ 41 ἀϊοία δυπὶ, ἀϊδοίπιυβ, φιοὰ οπνηΐβ Βυπιδηὰ δαρίΘπιἶα, εἱ δογιιηι 4υς βυπὶ δείθηι δ, οἱ οἴμη 8 υἱγέυβ σοπιοιηρίαἴῖνα. δι πιοῃίθ ΟΠ ρΡ 6 πάθη8 ρἰΔπίδβὶδ, ΡῈ Γ ΘΟΠΙρδΓἃ- εἰοπθαὶ ποη Ροίεβϑι ὀχφαιοτγί 5ἰπρ! οἱ πυιγπιοηιὺ αἰνίπαγυπι ἀἰβοϊρ!πάγυαι. [μᾶς Θἶπι Πυΐξ ΟΣ υνογὶ - θυ; 6βὲ δυίοπι ἰᾶς πυϊτϊπιδπιυπι ἰηδηιίαπι. Υ͂Ί- πύπι δυϊθπ ὈΓΟΡΙΘΓ νἱπὶ δὲ σΔΙΟγαπὶ ἀδίιγ [ΓῈ61]- ᾿ς ἄσπι ρεγίεοιοτίθαν, βοὰ ἴδπῖθη αυοὰ 6ϑΐ ρετγίδοίαυ καλλίων ἐστὶ πάσης τῆς ἐν ἀρώμασιν εὐωδίας. Ὅθεν Β ἰπ ὀχίογπα βαρίοπίία, τηΐπα εὐΐ αυδπὶ ἀϊνίηἰ γον ΐ δοχεῖ τοιοῦτον τὸν νοῦν ἀποδεικνύειν" ᾿Αρώματα νοοῦμεν τὰς ἀρετὰς, οἷον, σοφίαν. σωφρησύνην, ἀνδρείαν, φρόνησιν, χαὶ τὰ τοιαῦτα, οἷς προσχρων- νύμενος χατὰ τὴν ἑαυτοῦ δύναμιν χαὶ προαίρεσιν ἕχαστος, ἄλλος ἄλλως ἐν εὐωδίᾳ γινόμεθα " ὁ μὲν ἐχ σωφροσύνης ἣ σοφίας ὁ δὲ ἐκ δικαιοσύνης, ἢ ἀν- δρείας, ἣ ἄλλου τινὸς τῶν κατ᾽ ἀρετὴν νοουμένων " ὁ δὲ τυχὸν καὶ ἐχ πάντων τῶν τοιούτων ἀρωμάτων συγχεχραμένην. ἔχει ἐν ἑαυτῷ τὴν εὐωδίαν. ὅμως ταῦτα πάντᾳ οὐκ ἂν εἰς σύγχρισιν ἔλθοι τῆς παντελοῦς ἀρετῆς ἐκείνης, ἣν τοὺς οὐρανοὺς διειλη- φέναι φησὶν ᾿Αὐδαχοὺμ ὁ προφήτης εἰπών - Ἐχά- ἄυψεν οὐρανοὺς ἡ ἀρετὴ αὐτοῦ, ἥτις ἐστὶν αὐποσοφία, καὶ αὑτοδιχαιοσύνη χαὶ αὑτοαλήθεια, καὶ "".
“σὰ χαθ᾽ ἔχαστον πάντα. Τῶν οὐρανίων μύρων ηὉ ὀσμὴ, φησὶν, ἀπαράθετον ἔχει τὴν χάριν πρὸς ταῦτα τὰ ἀρώματα τὰ παρ᾽ ἡμῶν γινωσχόμενα.
Ἀλλ᾽ τ" ἰηίδη!18 ἀοοίτίηα. Ργυρίογεα Υἱπο" σπηαησ π)6- Ἰίογα δυὴϊ ὑθεγα ἀϊνίπα. Οὐοῦ αυΐοπὶ ἀϊνϊπογάιῃ ἀπρυδπίογιπι δϑί ΠΟ] 10 ομθπὶ ἰγαρβγαπίία ἀγΟΠι8- ἴυαι. ὕπάς πορῖβ υἱάείυγ μᾶπς ἱπάϊοαγο δθηίθη- εἰαπὶ « Αγοπιδία ἰῃο αἰ ιπυ5. Υἱγίυ68, υἱάο!ϊςεῖ 58- Ρἱοπιϊδτι, (οπιρογδηιίαιη,, (ογευἀϊποιθ, ῥγυάδη- εἰδπι, εἰ φυδ δυπί Πυϊυβηιοάϊ, φυΐθυβ οδϊϊιυ5 δοε- γϑμ ΠΟ Ρ δύ: Ροιαβίδιΐ οἱ Πθ6ΓῸ δὶ πιὶ δυὶ ἰπϑίϊ- {υ10., υπιυιβαιυΐδαιθ, 8]118 4|116 ὀππιβ ἰπ ΒῸΠῸ οἄοτα; αἰΐυβ φυΐϊάδιι ἐσ ἰδιῃρογδηίία δυς βαρίθῃ- εἶα; δ! 18 δυίδια ἐσ ἠυ δι 8 δὰ πιορπὶ δηΐπιὶ υἱγ- ἴυι6, ἂὺΣ αἰΐφυο 4110 ἐχ ἰΐ5 4υς ἰπιο! }Πσυπιυγ ὃχ ὑἱγίυϊο; ΔἸ 08 δυίοιῃ (οτῖθ παροὶ οἰϊαπι ἰπ 86 Βὸ- δὰ πὶ Οὐ Γοπὶ εοπίθιπρογαίυπι Χ οτηηίρι5 6] υβηιοάϊ ἃγοπιϑίθυ85. δὰ ἰλπιθη ἴδες οπμηΐα πἰ8 δυπὶ 81 Θοπίδγδη!υγ ὁαπὶ {18 ρογίθεϊα εἰ ογηΐ ὃχ ρᾶτγίθ ᾿Δρβοίυ Υἱγίυϊ6, 4υδπι ἤδθδεῦο ρτορπεία ἀϊοῖι οὦ - Ἶο5 ΘΟΠΙρΓΘ ΘΠ 1886, ἀΐοθῃ8: Ορογμὶὶ εαἷος υἱτίμς ἐ)κ455, αἰἱ 65ι ἶρβᾶ μὲ 56 βὰρίθηϊα, δὲ ἰρβᾷ μοῦ δε υδιιε|8., οἱ ἰρβᾶ νυ, δὲ βίηρια δ) υδπιοϊ, πὸ ἀΐδαπη οπιμῖδ, ((Ἰδβίϊυηι πηρυθπίογυηι., ἰπαυΐὶ, διίοῦ [ιἰεἴδπι μαθοὶ ἱμοοι ΑΓΔ. ]6 πὶ, δὶ δοπἔδγϑιυν οὐκὶ 118 ἀροπηαι θυ8 φυξ ἃ ποὐὶβ οοξποβουπίυγ.
Πάλιν ἐν τοῖς ἐφεξῆς ὑψηλοτέρας ἅπτεται φιλοσοφίας ἡ φυχὴ ἢ νύμφη, τὸ ἀπρόσιτόν τε χαὶ ἀχώρητον λογισμοῖς ἀνθρωπίνοις τῆς θείας δυνάμεως ἐνδειχνυ- Ἀυγβυϑ ἰπ 118 αὐ ἀδίποορβ βοαυυπίυγ, 5800- πιΐογθπι ἰδηρίι ΡὨ]ΟΒΟρἶ πὶ ἀπὶ πὰ βροπ88, οβίθη- ἀθιι8 ἐνππιδη}8 ται οοἰ παι Ομ θυ 8 ποὴ ἀδγὶ δάϊιιωι μένη, ἐν οἷς φησι’ Μύρον ἐχκενωθὲν ὄνομά σου" “8 ἀϊνίπαπι νἱγίυξαπν, πϑὸ {ΠΠ|8πὶ ἃ} 118 ρ0856 δοιποιοῦτον γάρ τοι δοχεῖ μοι διὰ τοῦ λόγου τούτου ση- μαίνεσθαι, ὅτι οὐκ ἔστιν ὀνομαστιχῇ σημασίᾳ περι- ληφθῆναι δὲ ἀχριδείας τὴν ἀόριστον φύσιν" ἀλλὰ πᾶσα νοημάτων δύναμις, καὶ πᾶσα ῥημάτων τε καὶ νοημάτων ἔμφασις, χἄν τι μέγα χαὶ θεοπρεπὲς ἔχειν - δόδῃ, αὐτοῦ τοῦ ῥήματος ὄντως ἐφάψασθαι φύσιν οὐκ Ὀ ἔχει " ἀλλ᾽ ὥσπεῤ ἐξ ἰχνῶν τινων χαὶ ἐναυσμάτων ὁ λόγος ἡμῶν τοῦ Λόγου χκαταστοχάζεται, διὰ τῶν χα- Ἰαλαμθδανομένων εἰκάζων ἔχ τινος ἀναλογίας τὸ ἀχα- κάληπτον. Ὃ τι γὰρ ἂν ἐπινοήσωμεν, φησὶν, ὄνομα γνωριστικὸν τοῦ τῆς σῆς θεότητος μύρον, οὐχ αὐτὸ τὸ μύρον διὰ τῆς ἐμφάσεως τῶν λεγομένων σημαί- νομεν, ἀλλὰ βραχύ τι λείψανον ἀτμοῦ τῆς θείας εὐὖ- ωδίας τοῖς θεολογιχοῖς ὀνόμασιν ἐνδεικνύμεθα,ἷ Ὡς ἐπὶ τῶν ἀγγείων, ὧν ἂν ἐχχενωθῇ τὸ μύρον, αὐτὸ. μὲν τῇ ἑαυτοῦ φύσει ἀγνοεῖται τὸ μύρον τὸ ἐκχενωθὲν τῶν ἀγγείων, οἷόν ἐστιν" ἐξ ἀμυδρᾶς δέ τινος τῆς 9 Ηλυδα. "1, ὅ.
9 Ηλυδα. "1, ὅ.
ργθβπαΐ, οὐπὶ αἰεὶ: ὕπρμοπίμπι οἤκειπι ποπιέκ ἐμμηι. Νάτ ΡῈ Ὁ [886 Ὑδγθὰ πη ] νἱάθίυγ ος εἰροΐ- {ἰςῶτθ, φιοά ἰηπίδπβα Ὠδίμγα ποηιϊπϑιϊπι ροτίδοι 8 οοπρΓ πα ΐ 0η ροβϑἰϊ, βεά ὁπηηΐβ υἱβ σορίδιϊο- πῦπὶ,, οἱ οἸππΐδ 5 η ἢ σαι} 0 γ ΓθΟγα τη 86 ποιηΐμιπῚ, οἰἰδιηδὶ νἱἀθαίυγ ὨάΡαγ τηδβηῖπὶ αυϊ ρίϑηιν οἱ 4υοι! θεουπὶ ἀδοθαὶ, βοῃ Θϑπὶ ἢδθοὶ πδιμγῶπι υἱ ἰδηφαῖ ἰ4 φυοὰ 68ὲ νϑγ γογίναπι: 8β6ἀ νϑίυἱἹ αιὶς- νυδάδπ) νοϑϑιὶρβ οἱ {ΠΠ|5ἰ γι οηΐ θυ8 ΓΑιΪΟ ΠΟΙ ΓΆ “Υρεθυα ΘΟΠ) οἷϊ, ΡῈΓ ὁἃ 4υξδ ΠΟΙΏΠΡΓΟ ΘΟ πε τί πν, 6Χχ φιδάδπι ργορογιίοπα εἴ οοηγθηΐδηια σομπ οι π 5 ἰά αὐοά ποι) ροίοδὲ σοι ργαμδηὰί. Θυοάοιν πο οηἶπι, ἱπαμὶ!, ποπῖθηῦ Θχοοβὶ ἈΥ τ πη, {π|0 οο- ξυοδβοαίυν υηριθδηίιπ) ἴθ αἰ ν᾽ ηἰ 8115, μΡο δογαιι 'αυς ἀϊουπῖαν βίρηὶ Βοδιίομαπη ποπ ἴρδυμι χη Πε8- τῆι18 υὑῃβηθηίπι, δορὰ ράγνδβ αἰΐᾳυᾶς τγεϊἑψμιας γδρυγὶβ. Ὀ0ηὶ ἀϊνίηὶ οἀοτίβ τΠφοἰοφίοῖΒ. ποπιϊπί θυ πε ᾿πάϊοδμνιϑ. ὕι1 ἴῃ τϑϑῖβ αυόγυπι εὔϊαδυπι [υοτὶς αη- Α ὑπολειφθείσης ἐχ τῶν ἀτμῶν τῷ ἀγγείῳ ποιότητος, σιιδηίιπι, ἰρβυθ αὐἱάοπι ναβοταπι οὔυβυπι υ} - φυσπίυπι 508 παῖυγα ἱβπογαίυγ 408]6 εἰϊ, ἐχ αυᾶ- ἀληὶ δυΐοπι ὀχ!!! δὲ Ουβοῦγα ἐχ τϑρουῖδυβ ἰῃ γᾶ96 στοχασμόν τινα περὶ τοῦ ἐχχενωθέντος μύρου ποιοῦ- μεθα, Τοῦτο οὖν ἐστιν ὃ διὰ τῶν εἰρημένων μανθά- νομεν, ὅτι αὐτὸ μὲν τὸ τῆς θεότητος μύρον ὅ τί ποτε.
- γε οἷὰ φυα! ϊαῖς, ἀ6 οἴαδο υπρυεπίο αἰϊφυᾶπι [2.]- 4. χατ' οὐσίαν ἐστὶν, ὑπὲρ πᾶν ἔστιν δνομάτε χαὶ νόημα.
1η88 σοπ͵δοίιγαπι. ΗῸς 651 ἐγφοὸ φιοαὰ ἀΐβοἰπηι8 ΡῈΥ οἃ 4υξ ἀἰεία 5ιηϊ, φαοά ἰρδουη αὐἱάδπι υπφυδηίαπι ἀϊν! πἰδι}5, αυοάσυπαυα 511 δβϑθηῖϊία, δσϑυρογαί οἴ 6 ποπηθῃ οἱ ἱπ|6 Προ ηι!8η). θυξ δυΐοιι ἴῃ υηΪ- Τὰ δὲ τῷ παντὶ ἐνθεωρούμενα θαύματα, τῶν θεο- λογιχῶν ὀνομάτων τὴν ὕλην δίδωσι, δι᾿ ὧν σοφὸν, δυνατὸν, ἀγαθὸν, ἅγιον, μαχάριόν τε χαὶ ἀΐδιον, χαὶ κριτὴν, καὶ σωτῆρα, χαὶ τὰ τοιαῦτα χατονομάξζομεν" ΨΟΓΒΟ ΘΕΓΠΌΗΙΙΓ τηΐϊγϑοι]δ, {πϑο]ορίοογι πὶ ποπιῖτλῷ ἅπερ πάντα ποιότητά τινα βραχεῖαν τοῦ θείου μύρου πυπὶ ἄδπι τπδιθιϊδη), ΡῈΓ 488 “Θοαπι ΠΟΠΛΙΠΆΠ|15 δϑρίθηίοηι, Ροϊεπίθπι, Βοπυπι, ϑ88ποίαπι, Ὀδδία ΠῚ, εἰ ἀἰογηιπι, οἱ ἡπἀϊσαπι, οἱ βογνδίογοπι, οἱ 405 βης δυ)υβπιοάϊ: φι αυἱάθιη Ἰηἀΐοδηὶ 4υδπιάδπι ἐνδείχνυται, ἦν πᾶσα ἡ χτίσις διὰ τῶν ἐνθεωρουμέ- νων θαυμάτων, σχεύους τινὸς μυρεψικοῦ δίχην, ἐν ἑαυτῇ ἀπεμάξατο. Διὰ τοῦτο, φησὶν, γεάνιδες ἡγά- πησάν σξ, εἴλχυσάν σε. Ἐΐπε τὴν αἰτίαν τῆς ἐπαιτηούϊοαπι ἀϊνὶπὶ ὑπρυεηῖ! αυδὶ δίοπη, υδπὶ ππϊ- αἴ, νετῆς ἐπιθυμίας, καὶ τῆς ἀγαπητιχῇς διαθέσεως.
γοῦβᾶ ογααῖυγα ΡῈΓ 6 ἢ: ΘΟΓΠΌΝυγ πηΐγδου]α, ἰμβίαν υπρυδπίαγὶΐ ου͵αδάδπι ναβὶβ, 'π 86 ἱπΊρΓθ8- "οἷϊ. [αεῖτοο, ἱπαυὶϊί, ααἀοίοδεοπίμί αἰϊοαογαηξ (6, ἐγαχεγιπὶ 6. Ὀϊχὶὶ οαυδᾶπν Δα 40 18 οἰ! ἀ 1818, Τίς γὰρ τοιούτου χάλλους ἀνέραστος γίνετα!, εἰ μό- νον ὀφθαλμὸν ἔχοι τὸν ἀνατενίσαι τῇ ὥρᾳ δυνάμενον τ Οὐ πολὺ μὲν τὸ καταλαμδανόμενον χάλλος, ἀπειρο- πλάσιον δὲ τὸ διὰ τοῦ φαινομένου στοχαστιχῶς εἶχαεἴ διμδιογίας ἃ Πδοι!οηΐ5. ()ι18. ε8ι οηἰπὶ 4] ιᾶπο) ς ζόμενον. ᾿Αλλ᾽ ὥσπερ ὑλικὸς ἔρως τῶν ἔτι νηπιαζόνποη διποῖ ρυϊοῃγιυἀΐηοιη, δὶ βοϊυπηηοάο Βαδοαῖ οουϊαην αυοπὶ ροβϑὶί ἀδῆξογα ἱπ νϑπιιβιίδίοπι αἱ ἀδοοτοπιῦ Νοῖὶὶ 681 αυϊάθιη πιᾶρᾶ 4185 ΘΟΠΙΡΓΘ- μεπάϊιωγ ρυ!οδτίτυο, 651 δυίαπιὶ ἰπῇπ 15 ρατιθυ5 τῶν οὐχ ἅπτεται (οὐ γὰρ χωρεῖ τὸ πάθος ἡ νηπιότης), οὔτε μὴν τοὺς ἐν ἐσχάτῳ γήρᾳ πεπονηχότας ἐν τοῖς ποιούτοις ἔστιν ἰδεῖν - οὕτω χαὶ ἐπὶ τοῦ θείου χάλ- λους, ὅ τε νήπιος ἔτι χαὶ χλυδωνιζόμενος χαὶ περιπιοῦν δα, ο]υ5 ρὲγ ἰά φυοά ἀρρατοῖ [Δεἴπι8 σ0η-} "φερόμενος παντὶ ἀνέμῳ τῆς διδασχαλίας, καὶ ὁ παἱ ͵δοιυγᾶπι, 56 φιοπιοάο ΔΠΙΟΥ πιδίογ 8115 ΠῸἢ δἰ ἢ- Εἰῖ 605 αυΐ 81ιπ| ἀάπιιο ἐμδηϊ68.: ἰπίδηιϊα πὶ πὶ ποη οϑρὶι «ἰδοιίοηαπι: βδὰ πο 608 4] δχίΓα πιὰ . δοπίεει! ϑυπὶ βοπδοίιια, υἱάθγο Ἰἰοαῖ [4 αἤδοίοϑβ: λαιὸς καὶ γηράσας, καὶ τῷ ἀφανισμῷ προσεγγίσας. ἀλίνητοι πρὸς τὴν ἐπιθυμίαν ταύτην εὑρίσχονται. Οὐ γὰρ ἅπτεται τῶν τοιούτων τὸ ἀόρατον χάλλος - μόνη δὲ ἡ τοιαύτη ψυχὴ ἡ διαθᾶσα τὴν νηπιώδη κατάστασιν, ἰ18 οἰἴδπν ἴα ἀϊνὶ πα ρυ!ο τι μἀΐπα, φυὶ ὁδὲ δάδπυς; (ὗ καὶ διὰ τῆς πνευματιχῆς ἡλικίας ἀχμάσασα, μὴ προαἰπίληβ οἱ Πυσιμαῖ, οἱ οἵπηὶ νϑηιο ἀοοιτῖπα οἰγοῦπι- ϑγίυγ, εἴ 4] ὁδὶ νϑίιβ εἱ βθηΐο δοηΐδοίιβ, οἱ ποῦ ῬΓγΟΟΙΪ ἃ} ἱπίογίια, δὰ ἤδῆς εὑρίάἰιαίοπὶ ἱπνδηϊηίυν ἱπλη!ο}65. Νοα Θπῖπὶ 605 ἰδηρὶὶ ρὺ}- οδγίτυάο αι πο οδάϊι 80} ἀϑϑθοίυπι. ὅϑ014 δὺ-. ἡ [6π| δὰ δπὶπιᾶ, 4125 δἰδίηι ἰγϑῃβῖ ᾿η!Αη 61}, εἱ δὰ βρί γἰτυ8}18. φῖδε!5 ΠΌΤ ΠῚ) ρογνθηῖ! ἃς Υἱβογοπὶ, πϑὸ πιδουΐδιη ἀοοορῖς πὶ γαφᾶπ), δαὶ δι θυ}5-πιοαϊ, οἱ πϑ4ι6 ργορίον ἐπίδῃ ἰδ π| οαΓαῖ 561151}, Π6- τυΪαπὶ ἰΐο Εν γ᾽ ποπηλδῖ, Θὰ ΡΑΓΘὶ ΠΠΔ6 0 οἱ ρεΐπιο Ργωδερίυ εξἰ8, ἰοίο δογάθ δὲ ἰοιἷβ υἱγίθυιβ ἀἰ]1- ξ6π58 ᾿Π8πὶ ρυΠοπ τυ ἀϊποπμ, ου}8. ἀΘβογίριίοηεπι, ὀχϑιηρί πι4αδ οἱ ἱπιεγργοίδιϊομθηι Βυ"η8Π3 ΠΟΙ 1πλαδοῦσα σπῖλον, ἣ ῥυτίδα, ἢ τι τῶν τοιούτων, ἡ ἦτε ὑπὸ νηπιότητος ἀναισθητοῦσα, μήτε ὑπὸ πα- λαιότητος ἀδρανοῦσα, ἣν νεᾶνιν ὀνομάζει ὁ λόγος" αὕτη πείθεται τῇ μεγάλῃ καὶ πρώτῃ ἐντολῇ τοῦ νό- μου, ἐξ ὅλης χαρδίας τε χαὶ δυνάμεως ἀγαπῶσα τὸ χάλλος ἐχεῖνο, οὗ ὑπογραφὴν χαὶ ὑπόδειγμα χαὶ ἑρμηνείαν οὐχ εὑρίσκει ἡ ἀνθρωπίνη διάνοια. ἀξ τοιαῦται τοίνυν νεάνιδες διὰ τῶν ἀρετῶν αὐξηθεῖσαι, χαὶ χαθ᾽ ὥραν ἤδη τῶν θείων μυστηρίων τοῦ θείου θαλάμου ἐντὸς γενόμεναι, ἀγαπῶσι τοῦ νυμφίου τὸ χάλλος, καὶ διὰ τῆς ἀγάπης πρὸς ἑαυτὰς ἐπιστρέ- φουσι. Τοιοῦτος γὰρ ὃ νυμφίος, ὡς ἀντιδιδόναι τοῖς ἀγαπῶσι τὸν πόθον, ὁ οὕτως εἰπὼν ἐχ προσώπου τῆς σοφίας, ὅτι Ἐγὼ τοὺς ἐμὲ φιλοῦντας ἀγαπῶ " γϑηΐ! οορίιδιῖ0. ἢ: Ἔγρὸ δἀοἰοβεθπίι χυξονονογιηι Ὁ χαὶ, ὅτι Μεριῶ τοῖς ἐμὲ ἀγαπῶσιν ὕπαρξιν (αὖἴῃ. υἱγιυθυ5, οἱ ΡῈ φίαιθπι ͵Δ1ὴ ἰπρβγθβ8:8 88πὶ Ἐιναϊαιναπι ἀὐἱπογυπὶ πιγϑιογίογιπι, ἀΠ ρα ηΐ βροηβὶ ρΡυϊεμεϊινἀΐηαπν, οἱ μοῦ ἀπ δοι!ομ πὶ ἐπὶ 8 58 60η- νεγίμηϊ. Τ4}15 Θπὶπι 6ϑ1 Βρθη5118, 41 Δι ϑη {1 0115 νἰε15- αἰνῃ το δι Δι ογθπι, ἰ(8 ἀΐοδθηβ 'ῃ ρεγβοπᾷ ϑϑρί μι:Β: ὁ" Ερο αἰϊίφοπίος πιε αἰϊἶγο, εἰ: θὈίυϊάαπι ἰἰ8 φιὶ η!6 αἰϊφωνι, «ὐξιαπίίαπι. ἴρ56. δυΐθιῃ δδὶ βυθρίδηι. ᾿ Βὶ ιἱποδαατος ἐοτιηι ἰπιρίοθο δον δ᾽). Ἀὰ 86 ἜΥρῸ ἴγὰ-'αηΐ ἀπίϊη ιἰοϑἰἀδγίυτθ δροηϑὶ ἰπ 461) πο ἐλαϊὶ ἱπιογῖαιϑ, ροσὶ Βοιπίπυπι Ποῦ πὶ, βου! ϑογίρίι 6δί, " δι θυ] πῖδ8". 0] 6οι]οπ 8. δυῖθη ΘΟγυ διδῷ 65 Ῥοπυβ8 οὐοῦ πηριιρηῖί, δὰ 4ιῈπὶ ΒΘΠΊΡΟΓ ΟἸΓΓΘΙ 65 τὸς δέ ἐστιν ἡ ὕπαρξις)" καὶ τοὺς θησαυροὺς ᾿αὖ- τῶν ἐμπλήσω ἀγαθῶν. Ἕλχουσι τοίνυν αἱ ψυχαὺ πρὸς ἑαυτὰς τοῦ ἀφθάρτου νυμφίου τὸν πόθον, ὀπίσω, χαθὼς γέγραπται, Κυρίου τοῦ Θεοῦ πορευόμεναι. Τῆς δὲ ἀγάπης αὐτῶν αἰτία ἡ τοῦ μύρου εὐωδία γί- νεται, πρὸς ἣν ἀεὶ τρέχουσαι τοῖς ἔμπροσθεν ἐπεχ- τείνονται, τοῦ χατόπιν λήθην ποιούμεναι. Ὀπίσω γάρ σου, φησὶν, εἰς ὀσμὴν μύρων σου δραμού- μεθα.. ᾿Αλλὰ αἱ μὲν οὔπω τῆς ἀρετῆς τὸ τέλειον ἔχουσαι, καὶ χαθ᾽ ἡλιχίαν ἔτι νεάζουσαι, δραμεῖσθαι πρὸς τὸν σχοπὸν, ὃν ὑποδείχνυσιν ἡ ὀσμὴ τῶν μύρων, χατεπαγγέλλονται. Λέγουσι γὰρ, ὅτι Εἰς ὀσμὴν μύ- 185 ΙΝ ΟΑΝΤΙΟΑ ΟΑΝΤΙΟ. ΠΟΜΙΠΙᾺ 1]. ᾽γ88 ρὼν σου δραμούμεθα. Ἢ δὲ τελειοτέρα ψυχὴ σφοδρό- Α Θογιμη 41:8 ταῖγο δυι ΟὈἸ τα, δὴ δῷ θα βιπξ λη16 τερον ἐπεχταθεῖσα τοῖς ἔμπροσθεν, ἤδη τυγχάνει τοῦ 86 δχιόπάυμι, Ροδὲ (6 θιἶπι, ἰῃφαΐι, δαγγόπιμς ἐπ σχηποῦ, δι᾽ ὃν ὁ δρόμος ἀνύεται, χαὶ τῶν ἐν τοῖς οαοτεπι τιησιιεπίοτιιπι ἱμοτμπι", δα 6 φυϊάθδιῃ 4115 ταμείοις θησαυρῶν ἀξιοῦται. Φησὶ γὰρ, ὅτι Εἰσ- νἱγίυ8 ποπάππι αυαπὲ ραγίδοιοποηι, οἱ βυμὶ δὶ -ἡγεγκέ μὲ ὁ βασιλεὺς εἰς ταμεῖον αὐτοῦ. Ἢ γὰρ καὶ νυς αἰαῖα ͵υναπαβ, ργοβίοπι Ὁ 86 6586 ΟΠ ΓΒ ΓΔ διἱ ἄκροις χείλεσιν ἀγαθοῦ ψαῦσαι ποθήσασα, καὶ τοσοῦ- δεορυμ 4ιδιη εἶθ οδβίϑηὰϊξ ΟὐΟΓ υὑπφυθπίογιπ).
τὸν μόνον ἐφαψαμένη τοῦ χάλλους, ὅσον ἡ τῆς εὐχῆς Ἰλϊουμ οηΐπὶ: Ομγγέπιιις ἐπ οάοτεπι μπρφιθπίοτιπι [π0-ἐνδείχνυται δύναμις, ηὔξατο δὲ οἷόν τινος φιλήματος γιιπι. ῬαΓίδοΙΙΟΓ δυΐίδιῃ δηϊπηὰ νϑῃμθηβθηϊίι8 δὰ 6Ά ἀξιωθῆναι διὰ τῆς τοῦ Λόγου ἐλλάμψεως. Αὕτη δι᾽ ᾳυα 5βυμϊ δηΐθ δχίθηβἃ, Ἰϑιὴ βουριιπὶ Δββεφυΐίυν, ὧν ἔτυχε, καὶ ἐπὶ τὸ ἐνδότερον τῶν ἀποῤῥήτων τῷ 10 μγορίεγ μδπι εὐγβα8 ρϑυπαοίίαν, οἱ ἀΐρια οοπϑοίυῦ λογισμῷ διαδυεῖσα, βοᾷ μὴ μόνον ἐν προθύροις τῶν μηεφδυτὶ8. αι βιμῇ ἴῃ ρεπείγα]ίθηβ. οἷς εηΐπὶ τ ἀγαθῶν εἶναι τὸν δρόμον, ἀλλὰ τῇ ἀπαρχῇ τοῦ Πνεύ- {πιτοάιαὶ! πιὸ τὸς ἐπ ἐπα ρεπειταίία. Ναὴν 1}18 υΐ-ματος, οὗ διὰ τῆς χάριτος, οἷον διά τινος φιλήματος ἄθτῃ οὐπῃ βιιπιτηΐβ Ἰαυτῖα θοπιιηι ἰληφαγα ἀδβίἀεγαβ-Ἠξιώθη διερευνᾷν τοῦ Θεοῦ τὰ βάθη, καὶ ἐν τοῖς 56ῖ, εἴ ρυ!ο τυ Δ π6πὶ 8ο! απιπιοάυ Ἰαηίαπν δἰιἰκ᾽5-ἀδύτοις τοῦ παραδείσου, κατὰ τὸν μέγαν Παῦλον,"Τ΄ 5εῖ, φιδηίαπι ἰπάΐοαι υἱβ ορίδηάϊ, νοιΐβ μοι: φυο-φᾶν τέ φησι τὰ ἀθέατα, καὶ τῶν ἀλαλήτων ἐπαχροᾶ- Βὶ ἀλπι γαϊει! οπουΐο ἀΐξπα, σοπβογὶ ροῦ Ὑογοὶ {Π|π8-σϑαι ῥημάτων. πιἰπαιίοηθη). "8. ἀυϊοπὶ Δββθοιῖα, οἱ δὰ ἱηίογὶυ 5 Ἀγοᾶπαπὶ οΟρ Δ(10η6 ἰηρΓα588, οἰδιη δὶ ὩὨΟῺ 5011} 6586 ΟἸΓΒΙ ἢ) ἴῃ ὙΘ5018 Ὀθοποῦαι, δὰ ἐπ ῥγι πε 8 ϑρίγίιιι5, ΡῈ ῦ οα͵υ8 φνδίίδηι, γϑῖυτἱ ΡῈΓ φυιοάάαπι οϑουϊυπι, ἀΐρη ἰαθα οβδὲ φυφ βογυϊάγοιῦ ΟρΓΟ-ΓιπάΔ θεῖ, εἰ οὐπὶ 68861 ἰπ ἀάγι(ϊ8 ραγδι 8ῖ, υἱ} πάθην 8 ἀἰΐεὶϊ Ῥαμΐ8, νἱάθγοι αυῶ 5831} οὐ απὶ ΒΟῸῸ αδάυμῃί, οἱ δυάΐϊγεὶ ὑὐϑγῦθρα αὐ ποὴ ἰἰοοί οἸοηιι!.
Ἢ δὲ ἐφεξῆς ῥῆσις τὴν ἐχχλησιαστιχὴν οἰχονο- μίαν ἐχχαλύπτει τῷ λόγῳ. Οἱ γὰρ πρῶτοι μαθητευ- θέντες τῇ γάριτι, καὶ αὐτόπται χαὶ ὑπηρέται γενόμε- νοι, οὐκ ἐν ἑαυτοῖς τὸ ἀγαθὸν περιώρισαν, ἀλλὰ χαὶ τοῖς μετ᾽ ἐχείνους ἐχ διαδόσεως τὴν αὐτὴν ἐποίησαν “ἄριν. Διὰ τοῦτο πρὸς τὴν νύμφην φασὶν αἱ νεάνιδες, τὴν πρώτην, διὰ τοῦ χατὰ στόμα γενέσθαι τοῦ Λόγου, τῶν ἀγαθῶν πληρωθεῖσαν, χαὶ τῶν χεχρυμμένων Ουδ; ἀιιξαπι ἀδίποορβ βεαυίιαγ ἀΐοιῖο, ΘΟ] οϑἰαβιϊ- οἂπὶ Θοοποπιΐλην γογυΐδ ἀρογὶῖ. Νὰπι 40] ργίπνυπι Γιδγυπὶ σγδιία ογυάίιῖ, οἱ χυΐ γοῦθυπὶ ργίπιυπι νἱ - ᾿ Κζ άογυπι, οἱ οἱ πηἰηἰβιγαγιηΐ, ποη ἦπ 8εὶρϑὶδ θοπμ εἰγουπιβογίρβογιηι!, δοά οἰϊδιηῃ ροβίθγὶ5 δϑηνάοπι Ρᾶγανογυηὶ ργαίίδπι ἢ, Ργορίογοα ἀΐουηι δἀοίαϑοθη- τυ] δὰ Βροηβϑπι, 4135 ργίηια Βοπΐ5 [αἱ τορ εἰ, οἱ 066 1}18 πιγϑίογὶ 8 [1 αἴσηᾶ: ργορίεγοα φιοὰ δχ μυστηρίων ἀξιωθεῖσαν, ὅτι ᾿Αγα.λλιασώμεθα καὶλλὺ οτὰ υϑῦθᾷ δὰ ἤδυβαῦὶ: Εἰ δι οπιις εἰ ἰαἰθπιιν ἵπ [6.
εὐφρανθῶμεν ἐν σοί. Κοινὴ γὰρ ἡμῶν ἔστι χαρὰ τὸ σὸν ἀγαλλίαμα, ὅτι ὡς σὺ καὶ ἀγαπᾷς ὑπὲρ οἶνον τοὺς μαξοὺς τοῦ Λόγου, οὕτω χαὶ ἡμεῖς σέ. Μιμη- σώμεθα σοὺς μαζοὺς, δι’ ὧν τοὺς νηπίους ἐν Χριστῷ γάλα ποτίζεις. Ὑπὲρ τὸν ἄνθρωπον ἀγαπήσωμεν οἶνον. Καὶ ὡς ἄν τις ἐπὶ τὸ σαφέστερον προαγάγοι πὸ νόημα, τοιοῦτόν ἐστι τὸ λεγόμενον: Ἠγάπησε τοὺς μαζοὺς τοῦ Λόγου, ὁ ἐπὶ τὸ στῆθος τοῦ Κυρίου ἀναπεσὼν Ἰωάννης, καὶ οἷόν τινα σπογγιὰν τὴν ἕαυ-.
Οοιπιμιιηῖβ οπἷπὶ ποβῖγα ἰϑ.}84 6δὲ ἴθ ἐχϑι]δι0, αυον απ δου τὰ ἅμ 8. ΒυργΓᾷ νἱηαι ἀθόγὰ Ὑεγθὶ, 18. 05 4φῃσηπὸ (6. ΠΟΘ μ. 1 ἀθ 6 γα ἔιἃ ΡΘΓ 468 ἴι ἸΔεῖθ ρϑιᾶ5 605 αυΐ 5νηῖ ἰπίδπιοα 'π ΟΠ γἰβίο. ϑυργὰ Ὁ πεΐποπι ἀπηθπ5 νἱπαη). ΕἸ οἱ Εαη51:5 ἤϑι ἀἾΠς]- ἀΐονγ, ἰαἰ6 δϑὶ [4 φυοά ἀϊοίτυγ: Υ̓ΔΓΒΙ διμαν πα γὰ αυὶ ευργὰ ροφίυ5 Ὀοιῃηΐ ἰῃ οαπὰ τεουθυΐξ, οἱ νε]- αὶ φυδηνάδπι βροηβίδηι ΘΟΓ διιυπὶ Δρροϑυ (οπιὶ νἷμθ, οἱ δχ ἱππεῖ} αιλάαπὶ ἰγλάϊπίοηθ Γαρ θίις ποῦ χαρδίαν παραθεὶς τῇ πηγῇ τῆς ζωῆς, καὶ πλή- οἱ ΟἸυγῖ51} πι 516 Γ}18, 0018. φυσαιθ Ἔχ! θοΐ πιδαν ἢ 1} ρὴς ἔκ τινος ἀῤῥήτου διαδόσεως τῶν ἐγχειμένων τῇ " ποῦ Χριστοῦ μυστηρίων γενόμενος, καὶ ἡμῖν ἐπέχει ἃ γεγο ἱπρ!οίδι, ποις ἐϊπρ οὶ Βοπῖ5 ατ| οἱ ἃ [οπῖ6 βυηὶ ἰπάΐια, πιᾶζπα νύοθ ργράϊοδηβ υοι τὴν πληρωθεῖσαν ὑπὸ τοῦ Λόγου θηλὴν, καὶ πλήρεις Ὁ 566 Γ οϑῖ ουθυπι. ὕπα|6 π05 φυοααα πιθγῖιο {ΠῚ ποιεῖ τῶν ἐντεθέντων αὐτῷ παρὰ τῆς πηγῆς ἀγαθῶν, ἀϊοοπηιβ: δ) ἰσαπιιθ ἀϑέτα (μα δαρτγα υἱπμηι. δὶ χηρύσσων ἐν μεγαλοφωνίᾳ τὸν ἀεὶ ὄντα Λόγον" ὅθεν " ἰΠ2406 51|π|15. 6) 510], αἰ δἰ ηνι8. δ δβϑοθηίαα,, εἰχότως καὶ ἡμεῖς πρὸς αὐτὸν ἐροῦμεν, ὅτι ᾿Αγα- «ήσωμεν μασθούς σου ὑπὲρ οἷνον. Εἴπερ δὴ τοιοῦ- ποι γεγόναμεν, ὡς νεάνιδες εἶναι, χαὶ μήτε ταῖς φρεσὶ νηπιάζειν ὑπὸ τῆς τῇ ματαιότητι συνεζευγμένης νεότητος, μήτε ῥυτιδοῦσθαι δι᾿ ἁμαρτίας ἐν πα-᾿