SigPhiSigPhi

De Processione Spiritus Sancti

Anselm of Canterbury

Language:
Latin
Status:
Complete work
Authorship:
Written by the author
Condition of the text:
Clean text
Extent:
~17,700 words · 84 passages
Cite this work
  • APAAnselm of Canterbury. (n.d.). De Processione Spiritus Sancti. SigPhi. https://sigphiai.com/en/works/anselm-of-canterbury/de-processione-spiritus-sancti
  • MLAAnselm of Canterbury. "De Processione Spiritus Sancti." SigPhi, https://sigphiai.com/en/works/anselm-of-canterbury/de-processione-spiritus-sancti.
  • ChicagoAnselm of Canterbury. De Processione Spiritus Sancti. SigPhi. https://sigphiai.com/en/works/anselm-of-canterbury/de-processione-spiritus-sancti.

What it is about

The Latin argument on the procession of the Holy Spirit, written for the Council of Bari in 1098 to face the Greeks.

Context and history

It is the most careful Western formulation of the Filioque question, the doctrinal point dividing the Latin Church from the Orthodox. Anselm argues without citing authorities, on reasons alone: that is his signature.

Editorial context, not a citable source: unlike the passages of the work itself, these statements cannot be checked against the corpus.

/177/ Negatur a Graecis quod spiritus sanctus de filio procedat, sicut nos Latini confitemur; nec recipiunt doctores nostros Latinos quos in hoc sequimur. Qui quondam euangelia nobiscum uenerantur et in aliis de trino et uno deo credunt hoc ipsum per omnia quod nos, qui de eadem re certi sumus: spero per auxillum eiusdem sancti spiritus quia -- si malunt solidae ueritati acquiescere quam pro inani uictoria contendere -- per hoc quod absque ambiguitate confitentur, ad hoc quod non recipiunt, rationabiliter duci possum. Quamuis igitur multi sint qui hoc melius me possint efficere, tamen quondam mihi a pluribus iniungitur, quorum petitioni cum pro debito ueritatis amore tum pro eorum caritate et religiosa uoluntate non audeo resistere, inuoco eundem spiritum sanctum, ut ad hoc me dignetur dirigere. Hac itaque spe pro meae scientiae humilitate scientioribus altiora relinquens, quod postulant aggrediar, et Graecorum fide atque iis quae credunt indubitanter et confitentur, pro certissimis argumentis ad probandum quod non credunt utar. Credunt quidem unum et solum ac perfectum esse deum, nec ullam eum habere partem, sed totum esse quidquid est. Hunc quoque confitentur /178/ esse patrem et fillum et spiritum sanctum, ita ut si solus dicatur pater aut filius aut spiritus sanctus, siue duo simul pater et filius aut pater et spiritus sanctus aut filius et spiritus sanctus, siue tres simul pater et filius et spiritus sanctus: idem totus et perfectus designetur deus, quamuis non idem significet nomen patris aut filii quod nomen dei. Non enim est idem esse deum, quod est esse patrem aut fillum. Nomen autem 'spiritus sancti', ideo quia spiritus sanctus alicuius intelligitur spiritus, pro relatiuo nomine ponitur. Nam quamuis pater sit spiritus et sanctus, et filius sit spiritus et sanctus, non est tamen pater alicuius spiritus, nec

Read the full work →

← Back to Anselm of Canterbury