SigPhiSigPhi

Pro Aulo Cluentio Habito

Cicero

Language:
Latin
Status:
Complete work
Authorship:
Written by the author
Condition of the text:
Clean text
Extent:
~34,500 words · 164 passages
Cite this work
  • APACicero. (n.d.). Pro Aulo Cluentio Habito. SigPhi. https://sigphiai.com/en/works/cicero/pro-aulo-cluentio-habito
  • MLACicero. "Pro Aulo Cluentio Habito." SigPhi, https://sigphiai.com/en/works/cicero/pro-aulo-cluentio-habito.
  • ChicagoCicero. Pro Aulo Cluentio Habito. SigPhi. https://sigphiai.com/en/works/cicero/pro-aulo-cluentio-habito.

What it is about

A defence in a poisoning case inside a provincial family, with a plot of inheritances, incest and bribed juries spanning eight years.

Context and history

Cicero's longest speech and the most revealing about how Roman justice actually worked. He later admitted that in that case he had thrown dust in the jurors' eyes — a phrase rhetoricians have quoted ever since as a confession of what an advocate does.

Editorial context, not a citable source: unlike the passages of the work itself, these statements cannot be checked against the corpus.

Animadverti, iudices, omnem accusatoris orationem in duas divisam esse partes, quarum altera mihi niti et magno opere confidere videbatur invidia iam inveterata iudicii Iuniani, altera tantum modo consuetudinis causa timide et diffidenter attingere rationem veneficii criminum, qua de re lege est haec quaestio constituta. Itaque mihi certum est hanc eandem distributionem invidiae et criminum sic in defensione servare ut omnes intellegant nihil me nec subterfugere voluisse reticendo nec obscurare dicendo. Sed cum considero quo modo mihi in utraque re sit elaborandum, altera pars, et ea quae propria est iudicii vestri et legitimae veneficii quaestionis, per mihi brevis et non magnae in dicendo contentionis fore videtur; altera autem, quae procul ab iudicio remota est, quae contionibus seditiose concitatis accommodatior est quam tranquillis moderatisque iudiciis, perspicio quantum in agendo difficultatis et quantum laboris sit habitura. Sed in hac difficultate illa me res tamen, iudices, consolatur, quod vos de criminibus sic audire consuestis ut eorum omnium dissolutionem ab oratore quaeratis, ut non existimetis plus vos ad salutem reo largiri oporter quam quantum defensor purgandis crimibus consequi et dicendo probare potuerit: de invidia autem sic inter vos disceptare debetis ut non quid dicatur a nobis, sed quid oporteat dici consideretis. Agitur enim in criminibus A. Cluenti proprium periculum, in invidia causa communis. Quam ob rem alteram partem causae sic agemus ut vos

Read the full work →

← Back to Cicero