Topica (Marcus Tullius Cicero)
- Language:
- Latin
- Status:
- Complete work
- Authorship:
- Written by the author
- Condition of the text:
- Clean text
- Extent:
- ~8,420 words · 40 passages
Cite this work
- APACicero. (n.d.). Topica (Marcus Tullius Cicero). SigPhi. https://sigphiai.com/en/works/cicero/topica-marcus-tullius-cicero
- MLACicero. "Topica (Marcus Tullius Cicero)." SigPhi, https://sigphiai.com/en/works/cicero/topica-marcus-tullius-cicero.
- ChicagoCicero. Topica (Marcus Tullius Cicero). SigPhi. https://sigphiai.com/en/works/cicero/topica-marcus-tullius-cicero.
What it is about
A short manual on how to find arguments, written from memory during a sea voyage at the request of a jurist friend.
Context and history
It adapts Aristotle's Topics to Roman law, and it was by this route — not directly from Aristotle — that the logic of commonplaces entered European legal training. One of Cicero's last texts, from 44 BC, the year Caesar was killed.
Editorial context, not a citable source: unlike the passages of the work itself, these statements cannot be checked against the corpus.
[1] Maiores nos res scribere ingressos, C. Trebati, et his libris quos brevi tempore satis multos edidimus digniores, e cursu ipso revocavit voluntas tua. Cum enim mecum in Tusculano esses et in bibliotheca separatim uterque nostrum ad suum studium libellos quos vellet evolveret, incidisti in Aristotelis Topica quaedam, quae sunt ab illo pluribus libris explicata. Qua inscriptione commotus continuo a me librorum eorum sententiam requisisti; [2] quam cum tibi euissem, disciplinam inveniendorum argumentorum, ut sine ullo errore ad ea ratione et via perveniremus, ab Aristotele inventam illis libris contineri, verecunde tu quidem ut omnia, sed tamen facile ut cernerem te ardere studio, mecum ut tibi illa traderem egisti. Cum autem ego te non tam vitandi laboris mei causa quam quia tua id interesse arbitrarer, vel ut eos per te ipse legeres vel ut totam rationem a doctissimo quodam rhetore acciperes, hortatus essem, utrumque, ut ex te audiebam, es expertus. [3] Sed a libris te obscuritas reiecit; rhetor autem ille magnus haec, ut opinor, Aristotelia se ignorare respondit. Quod quidem minime sum admiratus eum philosophum rhetori non esse cognitum, qui ab ipsis philosophis praeter admodum paucos ignoretur; quibus eo minus ignoscendum est, quod non modo rebus eis quae ab illo dictae et inventae sunt allici debuerunt, sed dicendi quoque incredibili quadam cum copia tum etiam suavitate. [4] Non potui igitur tibi saepius hoc roganti et tamen verenti ne mihi gravis esses--facile enim id cernebam--debere diutius, ne ipsi iuris interpreti fieri videretur iniuria. Etenim cum tu mihi meisque multa saepe scripsisses, veritus sum ne, si ego gravarer, aut ingratum id aut superbum videretur. Sed dum fuimus una, tu optimus es testis quam fuerim occupatus; [5] ut autem a te discessi in Graeciam proficiscens, cum opera mea nec res publica nec amici uterentur nec honeste inter arma versari possem, ne si tuto quidem mihi id liceret, ut veni Veliam tuaque et
What is Topica (Marcus Tullius Cicero) about?Summarize Topica (Marcus Tullius Cicero) brieflyWhat are the key ideas in Topica (Marcus Tullius Cicero)?
← Back to Cicero