SigPhiSigPhi

De jure praedae (ed. Hamaker, 1869 — llatí original)

Hugo Grotius

Language:
Latin
Status:
Complete work
Authorship:
Written by the author
Condition of the text:
Some parts illegible (automatic measure over the whole text, not checked by hand) · 89 illegible passages, excluded from answers
Extent:
~200,000 words · 929 passages
Cite this work
  • APAHugo Grotius. (n.d.). De jure praedae (ed. Hamaker, 1869 — llatí original). Digital reproduction: SigPhi. https://sigphiai.com/en/works/hugo-grotius/de-jure-praedae-ed-hamaker-1869-llati-original
  • MLAHugo Grotius. De jure praedae (ed. Hamaker, 1869 — llatí original). Digital reproduction, SigPhi, https://sigphiai.com/en/works/hugo-grotius/de-jure-praedae-ed-hamaker-1869-llati-original.
  • ChicagoHugo Grotius. De jure praedae (ed. Hamaker, 1869 — llatí original). Digital reproduction, SigPhi. https://sigphiai.com/en/works/hugo-grotius/de-jure-praedae-ed-hamaker-1869-llati-original.

Reference to the edition that SigPhi reproduces: SigPhi is its digital reproduction, not its publisher. The edition's year is not in the metadata (hence "n.d."), and the translator appears only when recorded.

What it is about

Grotius's early treatise on the law of prize: when it is lawful to take another's goods in war, and who may decide it.

Context and history

It has a textual history worth knowing. He wrote it around 1604-1606, very young, on commission from the Dutch East India Company, which had seized a Portuguese ship and needed the act justified. He never published it: he brought out only one chapter, in 1609 and unsigned, which is the Mare Liberum on the freedom of the seas. The rest stayed among his papers and was unknown until the manuscript turned up at auction in 1864. This Latin edition dates from shortly afterwards.

Editorial context, not a citable source: unlike the passages of the work itself, these statements cannot be checked against the corpus.

How it begins
Post Historica sequitur caput duodecimum, cujus major pars Maris liberi titulo separatim edita est. Opusculi hujus finem et propositum accuratius cognoscimus, cum ad locum attendimus, ubi primum legebatur. Demonstrandum erat Grotio, Lusitanos nullo jure Batavis bellum facere, quod sua Indicae negotiationis privilegia vio-PREFATIO. IX lari contendant; Batavos contra jure bellum inferre Lusitanis, quod illi liberam suam navigationem impedire studeant. Ultima tria quae sequuntur capita ostendunt bellum in Lusitanos et praedationem non tantum justam esse, sed honestam et utilem. Vix opus est monere, ipsam causam hic agi et rerum statum illius temporis describi. Haec pars non magni momenti est; sed tamen propter vividum temporum imaginem, quam nobis in ea proposuit auctor, hodie quoque legi meretur. Auctor Commentarium scripsit hieme anni 1604 et primis anni sequentis mensibus. Ipsa ejus verba id declarant. Mauritius Clusam ceperat die 21 mensis Augusti, anno 1604. Id a Grotio dicitur ^capta nuper Clusa". Nihil in textu mutavit vel addidit post mensem Novembrem anni 1608, quo tempore caput ejus duodecimum seorsum vulgari jussit. Unde factum sit, ut opus, quod scriptor totum absolvisset, non ederetur, hodie pro certo dicere non possumus. Fruinius suspicatur Societatis rectores intellexisse, praedam melius vindicari silentio et possessionis inhaesione, quam scripto. Codex etiam in scrinio jacebat , cum tempora scriptorem moverunt, ut separatim unum ejus caput vulgaret. Quo consilio id ediderit manifestum e loco, quem Visseringius citavit ex Grotii Maris liberi defensione adversus Welwodum, quod opusculum ejus simul cum Commentarii autographo Bibliothecae Lugduno Batavae emtum est.…

Read the full work →

← Back to Hugo Grotius