SigPhiSigPhi

On Providence (ed. 2)

Lucius Annaeus Seneca

Language:
Latin
Status:
Complete work
Authorship:
Written by the author
Condition of the text:
No scanning noise detected (automatic measure over the whole text, not checked by hand)
Extent:
~6,530 words · 31 passages
Cite this work
  • APALucius Annaeus Seneca. (n.d.). De providentia [On Providence (ed. 2)]. Digital reproduction: SigPhi. https://sigphiai.com/en/works/seneca/de-providentia
  • MLALucius Annaeus Seneca. De providentia [On Providence (ed. 2)]. Digital reproduction, SigPhi, https://sigphiai.com/en/works/seneca/de-providentia.
  • ChicagoLucius Annaeus Seneca. De providentia [On Providence (ed. 2)]. Digital reproduction, SigPhi. https://sigphiai.com/en/works/seneca/de-providentia.

Reference to the edition that SigPhi reproduces: SigPhi is its digital reproduction, not its publisher. The edition's year is not in the metadata (hence "n.d."), and the translator appears only when recorded.

What it is about

Why do bad things happen to good people if the world is governed by providence? The Stoic answer: adversity is the training, and the wise man is not the one who does not suffer but the one suffering does not bend.

Context and history

Addressed to Lucilius and written under Nero, around AD 64, by a man who would be ordered to kill himself. That the problem of evil is posed by someone it would shortly reach is not a literary coincidence. This entry is the Latin original; the catalogue also carries the English translation as a separate work. Cite the original.

Editorial context, not a citable source: unlike the passages of the work itself, these statements cannot be checked against the corpus.

How it begins
cum uideris bonos uiros acceptosque dis laborare sudare, per arduum escendere, malos autem lasciuire et uoluptatibus fluere, cogita filiorum nos modestia delectari, uernularum licentia, illos disciplina tristiori contineri, horum ali audaciam. Idem tibi de deo liqueat: bonum uirum in deliciis non habet, experitur indurat, sibi illum parat. 1. 'Quare multa bonis uiris aduersa eueniunt?' Nihil accidere bono uiro mali potest: non miscentur contraria. Quemadmodum tot amnes, tantum superne deiectorum imbrium, tanta medicatorum uis fontium non mutant saporem maris, ne remittunt quidem, ita aduersarum impetus rerum uiri fortis non uertit animum: manet in statu et quidquid euenit in suum colorem trahit; est enim omnibus externis potentior. 2. Nec hoc dico, non sentit illa, sed uincit, et alioqui quietus placidusque contra incurrentia attollitur. Omnia aduersa exercitationes putat. Quis autem, uir modo et erectus ad honesta, non est laboris adpetens iusti et ad officia cum periculo promptus? Cui non industrio otium poena est? 3. Athletas uidemus, quibus uirium cura est, cum fortissimis quibusque confligere et exigere ab iis per quos certamini praeparantur ut totis contra ipsos uiribus utantur; caedi se uexarique patiuntur et, si non inueniunt singulos pares, pluribus simul obiciuntur. 4. Marcet sine aduersario uirtus: tunc apparet quanta sit quantumque polleat, cum quid possit patientia ostendit. Scias licet idem uiris bonis esse faciendum, ut dura ac difficilia non reformident nec de fato querantur, quidquid accidit boni consulant, in bonum uertant; non quid sed quemadmodum feras interest. 5. Non uides quanto aliter patres, aliter matres indulgeant? illi excitari iubent liberos ad studia obeunda mature, feriatis quoque diebus non patiuntur esse otiosos, et sudorem illis et interdum lacrimas excutiunt; at matres fouere

Read the full work →

← Back to Lucius Annaeus Seneca