Ps 38:4 Concaluit cor meum intra me; et in meditatione mea exardescet ignis. Ps 38:5 Locutus sum in lingua mea: Notum fac mihi, Domine, finem meum, et numerum dierum meorum quis est, ut sciam quid desit mihi. Ps 38:6 Ecce mensurabiles posuisti dies meos, et substantia mea tamquam nihilum ante te. Verumtamen universa vanitas, omnis homo vivens. Ps 38:7 Verumtamen in imagine pertransit homo; sed et frustra conturbatur: thesaurizat, et ignorat cui congregabit ea. Ps 38:8 Et nunc quæ est exspectatio mea: nonne Dominus? et substantia mea apud te est. Ps 38:9 Ab omnibus iniquitatibus meis erue me: opprobrium insipienti dedisti me. Ps 38:10 Obmutui, et non aperui os meum, quoniam tu fecisti; Ps 38:11 amove a me plagas tuas. Ps 38:12 A fortitudine manus tuæ ego defeci in increpationibus: propter iniquitatem corripuisti hominem. Et tabescere fecisti sicut araneam animam ejus: verumtamen vane conturbatur omnis homo. Ps 38:13 Exaudi orationem meam, Domine, et deprecationem meam; auribus percipe lacrimas meas. Ne sileas, quoniam advena ego sum apud te, et peregrinus sicut omnes patres mei. Ps 38:14 Remitte mihi, ut refrigerer priusquam abeam et amplius non ero. Ps 39:1 In finem. Psalmus ipsi David.
Ps 39:2 Exspectans exspectavi Dominum, et intendit mihi. Ps 39:3 Et exaudivit preces meas, et eduxit me de lacu miseriæ et de luto fæcis. Et statuit super petram pedes meos, et direxit gressus meos. Ps 39:4 Et immisit in os meum canticum novum, carmen Deo nostro. Videbunt multi, et timebunt, et sperabunt in Domino. Ps 39:5 Beatus vir cujus est nomen Domini spes ejus, et non respexit in vanitates et insanias falsas. Ps 39:6 Multa fecisti tu, Domine Deus meus, mirabilia tua; et cogitationibus tuis non est qui similis sit tibi. Annuntiavi et locutus sum: multiplicati sunt super numerum. Ps 39:7 Sacrificium et oblationem noluisti; aures autem perfecisti mihi. Holocaustum et pro peccato non postulasti; Ps 39:8 tunc dixi: Ecce venio. In capite libri scriptum est de me, Ps 39:9 ut facerem voluntatem tuam. Deus meus, volui, et legem tuam in medio cordis mei. Ps 39:10 Annuntiavi justitiam tuam in ecclesia magna; ecce labia mea non prohibebo: Domine, tu scisti. Ps 39:11 Justitiam tuam non abscondi in corde meo; veritatem tuam et salutare tuum dixi; non abscondi misericordiam tuam et veritatem tuam a concilio multo.
Ps 39:12 Tu autem, Domine, ne longe facias miserationes tuas a me; misericordia tua et veritas tua semper susceperunt me. Ps 39:13 Quoniam circumdederunt me mala quorum non est numerus; comprehenderunt me iniquitates meæ, et non potui ut viderem. Multiplicatæ sunt super capillos capitis mei, et cor meum dereliquit me. Ps 39:14 Complaceat tibi, Domine, ut eruas me; Domine, ad adjuvandum me respice. Ps 39:15 Confundantur et revereantur simul, qui quærunt animam meam ut auferant eam; convertantur retrorsum et revereantur, qui volunt mihi mala. Ps 39:16 Ferant confestim confusionem suam, qui dicunt mihi: Euge, euge! Ps 39:17 Exsultent et lætentur super te omnes quærentes te; et dicant semper: Magnificetur Dominus, qui diligunt salutare tuum. Ps 39:18 Ego autem mendicus sum et pauper; Dominus sollicitus est mei. Adjutor meus et protector meus tu es; Deus meus, ne tardaveris. Ps 40:1 In finem. Psalmus ipsi David. Ps 40:2 Beatus qui intelligit super egenum et pauperem: in die mala liberabit eum Dominus. Ps 40:3 Dominus conservet eum, et vivificet eum, et beatum faciat eum in terra, et non tradat eum in animam inimicorum ejus.
Ps 40:4 Dominus opem ferat illi super lectum doloris ejus; universum stratum ejus versasti in infirmitate ejus. Ps 40:5 Ego dixi: Domine, miserere mei; sana animam meam, quia peccavi tibi. Ps 40:6 Inimici mei dixerunt mala mihi: Quando morietur, et peribit nomen ejus? Ps 40:7 Et si ingrediebatur ut videret, vana loquebatur; cor ejus congregavit iniquitatem sibi. Egrediebatur foras et loquebatur. Ps 40:8 In idipsum adversum me susurrabant omnes inimici mei; adversum me cogitabant mala mihi. Ps 40:9 Verbum iniquum constituerunt adversum me: Numquid qui dormit non adjiciet ut resurgat? Ps 40:10 Etenim homo pacis meæ in quo speravi, qui edebat panes meos, magnificavit super me supplantationem. Ps 40:11 Tu autem, Domine, miserere mei, et resuscita me; et retribuam eis. Ps 40:12 In hoc cognovi quoniam voluisti me, quoniam non gaudebit inimicus meus super me. Ps 40:13 Me autem propter innocentiam suscepisti; et confirmasti me in conspectu tuo in æternum. Ps 40:14 Benedictus Dominus Deus Israël a sæculo et usque in sæculum. Fiat, fiat. Ps 41:1 In finem. Intellectus filiis Core. Ps 41:2 Quemadmodum desiderat cervus ad fontes aquarum, ita desiderat anima mea ad te, Deus.
Ps 41:3 Sitivit anima mea ad Deum fortem, vivum; quando veniam, et apparebo ante faciem Dei? Ps 41:4 Fuerunt mihi lacrimæ meæ panes die ac nocte, dum dicitur mihi quotidie: Ubi est Deus tuus? Ps 41:5 Hæc recordatus sum, et effudi in me animam meam, quoniam transibo in locum tabernaculi admirabilis, usque ad domum Dei, in voce exsultationis et confessionis, sonus epulantis. Ps 41:6 Quare tristis es, anima mea? et quare conturbas me? Spera in Deo, quoniam adhuc confitebor illi, salutare vultus mei, Ps 41:7 et Deus meus. Ad meipsum anima mea conturbata est: propterea memor ero tui de terra Jordanis et Hermoniim a monte modico. Ps 41:8 Abyssus abyssum invocat, in voce cataractarum tuarum; omnia excelsa tua, et fluctus tui super me transierunt. Ps 41:9 In die mandavit Dominus misericordiam suam, et nocte canticum ejus; apud me oratio Deo vitæ meæ. Ps 41:10 Dicam Deo: Susceptor meus es; quare oblitus es mei? et quare contristatus incedo, dum affligit me inimicus? Ps 41:11 Dum confringuntur ossa mea, exprobraverunt mihi qui tribulant me inimici mei, dum dicunt mihi per singulos dies: Ubi est Deus tuus? Ps 41:12 Quare tristis es, anima mea? et quare conturbas me? Spera in Deo, quoniam adhuc confitebor illi, salutare vultus mei, et Deus meus.
Ps 42:1 Psalmus David. Judica me, Deus, et discerne causam meam de gente non sancta: ab homine iniquo et doloso erue me. Ps 42:2 Quia tu es, Deus, fortitudo mea: quare me repulisti? et quare tristis incedo, dum affligit me inimicus? Ps 42:3 Emitte lucem tuam et veritatem tuam: ipsa me deduxerunt, et adduxerunt in montem sanctum tuum, et in tabernacula tua. Ps 42:4 Et introibo ad altare Dei, ad Deum qui lætificat juventutem meam. Confitebor tibi in cithara, Deus, Deus meus. Ps 42:5 Quare tristis es, anima mea? et quare conturbas me? Spera in Deo, quoniam adhuc confitebor illi, salutare vultus mei, et Deus meus. Ps 43:1 In finem. Filiis Core ad intellectum. Ps 43:2 Deus, auribus nostris audivimus, patres nostri annuntiaverunt nobis, opus quod operatus es in diebus eorum, et in diebus antiquis. Ps 43:3 Manus tua gentes disperdidit, et plantasti eos; afflixisti populos, et expulisti eos. Ps 43:4 Nec enim in gladio suo possederunt terram, et brachium eorum non salvavit eos: sed dextera tua et brachium tuum, et illuminatio vultus tui, quoniam complacuisti in eis. Ps 43:5 Tu es ipse rex meus et Deus meus, qui mandas salutes Jacob.
Ps 43:6 In te inimicos nostros ventilabimus cornu, et in nomine tuo spernemus insurgentes in nobis. Ps 43:7 Non enim in arcu meo sperabo, et gladius meus non salvabit me: Ps 43:8 salvasti enim nos de affligentibus nos, et odientes nos confudisti. Ps 43:9 In Deo laudabimur tota die, et in nomine tuo confitebimur in sæculum. Ps 43:10 Nunc autem repulisti et confudisti nos, et non egredieris, Deus, in virtutibus nostris. Ps 43:11 Avertisti nos retrorsum post inimicos nostros, et qui oderunt nos diripiebant sibi. Ps 43:12 Dedisti nos tamquam oves escarum, et in gentibus dispersisti nos. Ps 43:13 Vendidisti populum tuum sine pretio, et non fuit multitudo in commutationibus eorum. Ps 43:14 Posuisti nos opprobrium vicinis nostris; subsannationem et derisum his qui sunt in circuitu nostro. Ps 43:15 Posuisti nos in similitudinem gentibus; commotionem capitis in populis. Ps 43:16 Tota die verecundia mea contra me est, et confusio faciei meæ cooperuit me: Ps 43:17 a voce exprobrantis et obloquentis, a facie inimici et persequentis. Ps 43:18 Hæc omnia venerunt super nos; nec obliti sumus te, et inique non egimus in testamento tuo. Ps 43:19 Et non recessit retro cor nostrum; et declinasti semitas nostras a via tua: Ps 43:20 quoniam humiliasti nos in loco afflictionis, et cooperuit nos umbra mortis. Ps 43:21 Si obliti sumus nomen Dei nostri, et si expandimus manus nostras ad deum alienum, Ps 43:22 nonne Deus requiret ista? ipse enim novit abscondita cordis. Quoniam propter te mortificamur tota die; æstimati sumus sicut oves occisionis. Ps 43:23 Exsurge; quare obdormis, Domine? exsurge, et ne repellas in finem. Ps 43:24 Quare faciem tuam avertis? oblivisceris inopiæ nostræ et tribulationis nostræ? Ps 43:25 Quoniam humiliata est in pulvere anima nostra; conglutinatus est in terra venter noster. Ps 43:26 Exsurge, Domine, adjuva nos, et redime nos propter nomen tuum. Ps 44:1 In finem, pro iis qui commutabuntur. Filiis Core, ad intellectum. Canticum pro dilecto. Ps 44:2 Eructavit cor meum verbum bonum: dico ego opera mea regi. Lingua mea calamus scribæ velociter scribentis. Ps 44:3 Speciosus forma præ filiis hominum, diffusa est gratia in labiis tuis: propterea benedixit te Deus in æternum. Ps 44:4 Accingere gladio tuo super femur tuum, potentissime. Ps 44:5 Specie tua et pulchritudine tua intende, prospere procede, et regna, propter veritatem, et mansuetudinem, et justitiam; et deducet te mirabiliter dextera tua.
Ps 44:6 Sagittæ tuæ acutæ: populi sub te cadent, in corda inimicorum regis. Ps 44:7 Sedes tua, Deus, in sæculum sæculi; virga directionis virga regni tui. Ps 44:8 Dilexisti justitiam, et odisti iniquitatem; propterea unxit te Deus, Deus tuus, oleo lætitiæ, præ consortibus tuis. Ps 44:9 Myrrha, et gutta, et casia a vestimentis tuis, a domibus eburneis; ex quibus delectaverunt te Ps 44:10 filiæ regum in honore tuo. Astitit regina a dextris tuis in vestitu deaurato, circumdata varietate. Ps 44:11 Audi, filia, et vide, et inclina aurem tuam; et obliviscere populum tuum, et domum patris tui. Ps 44:12 Et concupiscet rex decorem tuum, quoniam ipse est Dominus Deus tuus, et adorabunt eum. Ps 44:13 Et filiæ Tyri in muneribus vultum tuum deprecabuntur; omnes divites plebis. Ps 44:14 Omnis gloria ejus filiæ regis ab intus, in fimbriis aureis, Ps 44:15 circumamicta varietatibus. Adducentur regi virgines post eam; proximæ ejus afferentur tibi. Ps 44:16 Afferentur in lætitia et exsultatione; adducentur in templum regis. Ps 44:17 Pro patribus tuis nati sunt tibi filii; constitues eos principes super omnem terram. Ps 44:18 Memores erunt nominis tui in omni generatione et generationem: propterea populi confitebuntur tibi in æternum, et in sæculum sæculi.
Ps 45:1 In finem, filiis Core, pro arcanis. Psalmus. Ps 45:2 Deus noster refugium et virtus; adjutor in tribulationibus quæ invenerunt nos nimis. Ps 45:3 Propterea non timebimus dum turbabitur terra, et transferentur montes in cor maris. Ps 45:4 Sonuerunt, et turbatæ sunt aquæ eorum; conturbati sunt montes in fortitudine ejus. Ps 45:5 Fluminis impetus lætificat civitatem Dei: sanctificavit tabernaculum suum Altissimus. Ps 45:6 Deus in medio ejus, non commovebitur; adjuvabit eam Deus mane diluculo. Ps 45:7 Conturbatæ sunt gentes, et inclinata sunt regna: dedit vocem suam, mota est terra. Ps 45:8 Dominus virtutum nobiscum; susceptor noster Deus Jacob. Ps 45:9 Venite, et videte opera Domini, quæ posuit prodigia super terram, Ps 45:10 auferens bella usque ad finem terræ. Arcum conteret, et confringet arma, et scuta comburet igni. Ps 45:11 Vacate, et videte quoniam ego sum Deus; exaltabor in gentibus, et exaltabor in terra. Ps 45:12 Dominus virtutum nobiscum; susceptor noster Deus Jacob. Ps 46:1 In finem, pro filiis Core. Psalmus. Ps 46:2 Omnes gentes, plaudite manibus; jubilate Deo in voce exsultationis: Ps 46:3 quoniam Dominus excelsus, terribilis, rex magnus super omnem terram. Ps 46:4 Subjecit populos nobis, et gentes sub pedibus nostris.
Ps 46:5 Elegit nobis hæreditatem suam; speciem Jacob quam dilexit. Ps 46:6 Ascendit Deus in jubilo, et Dominus in voce tubæ. Ps 46:7 Psallite Deo nostro, psallite; psallite regi nostro, psallite: Ps 46:8 quoniam rex omnis terræ Deus, psallite sapienter. Ps 46:9 Regnabit Deus super gentes; Deus sedet super sedem sanctam suam. Ps 46:10 Principes populorum congregati sunt cum Deo Abraham, quoniam dii fortes terræ vehementer elevati sunt. Ps 47:1 Psalmus cantici. Filiis Core, secunda sabbati. Ps 47:2 Magnus Dominus et laudabilis nimis, in civitate Dei nostri, in monte sancto ejus. Ps 47:3 Fundatur exsultatione universæ terræ mons Sion; latera aquilonis, civitas regis magni. Ps 47:4 Deus in domibus ejus cognoscetur cum suscipiet eam. Ps 47:5 Quoniam ecce reges terræ congregati sunt; convenerunt in unum. Ps 47:6 Ipsi videntes, sic admirati sunt, conturbati sunt, commoti sunt. Ps 47:7 Tremor apprehendit eos; ibi dolores ut parturientis: Ps 47:8 in spiritu vehementi conteres naves Tharsis. Ps 47:9 Sicut audivimus, sic vidimus, in civitate Domini virtutum, in civitate Dei nostri: Deus fundavit eam in æternum. Ps 47:10 Suscepimus, Deus, misericordiam tuam in medio templi tui.
Ps 47:11 Secundum nomen tuum, Deus, sic et laus tua in fines terræ; justitia plena est dextera tua. Ps 47:12 Lætetur mons Sion, et exsultent filiæ Judæ, propter judicia tua, Domine. Ps 47:13 Circumdate Sion, et complectimini eam; narrate in turribus ejus. Ps 47:14 Ponite corda vestra in virtute ejus, et distribuite domos ejus, ut enarretis in progenie altera. Ps 47:15 Quoniam hic est Deus, Deus noster in æternum, et in sæculum sæculi: ipse reget nos in sæcula. Ps 48:1 In finem, filiis Core. Psalmus. Ps 48:2 Audite hæc, omnes gentes; auribus percipite, omnes qui habitatis orbem: Ps 48:3 quique terrigenæ et filii hominum, simul in unum dives et pauper. Ps 48:4 Os meum loquetur sapientiam, et meditatio cordis mei prudentiam. Ps 48:5 Inclinabo in parabolam aurem meam; aperiam in psalterio propositionem meam. Ps 48:6 Cur timebo in die mala? iniquitas calcanei mei circumdabit me. Ps 48:7 Qui confidunt in virtute sua, et in multitudine divitiarum suarum, gloriantur. Ps 48:8 Frater non redimit, redimet homo: non dabit Deo placationem suam, Ps 48:9 et pretium redemptionis animæ suæ. Et laborabit in æternum; Ps 48:10 et vivet adhuc in finem.
Ps 48:11 Non videbit interitum, cum viderit sapientes morientes: simul insipiens et stultus peribunt. Et relinquent alienis divitias suas, Ps 48:12 et sepulchra eorum domus illorum in æternum; tabernacula eorum in progenie et progenie: vocaverunt nomina sua in terris suis. Ps 48:13 Et homo, cum in honore esset, non intellexit. Comparatus est jumentis insipientibus, et similis factus est illis. Ps 48:14 Hæc via illorum scandalum ipsis; et postea in ore suo complacebunt. Ps 48:15 Sicut oves in inferno positi sunt: mors depascet eos. Et dominabuntur eorum justi in matutino; et auxilium eorum veterascet in inferno a gloria eorum. Ps 48:16 Verumtamen Deus redimet animam meam de manu inferi, cum acceperit me. Ps 48:17 Ne timueris cum dives factus fuerit homo, et cum multiplicata fuerit gloria domus ejus: Ps 48:18 quoniam, cum interierit, non sumet omnia, neque descendet cum eo gloria ejus. Ps 48:19 Quia anima ejus in vita ipsius benedicetur; confitebitur tibi cum benefeceris ei. Ps 48:20 Introibit usque in progenies patrum suorum; et usque in æternum non videbit lumen. Ps 48:21 Homo, cum in honore esset, non intellexit. Comparatus est jumentis insipientibus, et similis factus est illis.
Ps 49:1 Psalmus Asaph. Deus deorum Dominus locutus est, et vocavit terram a solis ortu usque ad occasum. Ps 49:2 Ex Sion species decoris ejus: Ps 49:3 Deus manifeste veniet; Deus noster, et non silebit. Ignis in conspectu ejus exardescet; et in circuitu ejus tempestas valida. Ps 49:4 Advocabit cælum desursum, et terram, discernere populum suum. Ps 49:5 Congregate illi sanctos ejus, qui ordinant testamentum ejus super sacrificia. Ps 49:6 Et annuntiabunt cæli justitiam ejus, quoniam Deus judex est. Ps 49:7 Audi, populus meus, et loquar; Israël, et testificabor tibi: Deus, Deus tuus ego sum. Ps 49:8 Non in sacrificiis tuis arguam te; holocausta autem tua in conspectu meo sunt semper. Ps 49:9 Non accipiam de domo tua vitulos, neque de gregibus tuis hircos: Ps 49:10 quoniam meæ sunt omnes feræ silvarum, jumenta in montibus, et boves. Ps 49:11 Cognovi omnia volatilia cæli, et pulchritudo agri mecum est. Ps 49:12 Si esuriero, non dicam tibi: meus est enim orbis terræ et plenitudo ejus. Ps 49:13 Numquid manducabo carnes taurorum? aut sanguinem hircorum potabo? Ps 49:14 Immola Deo sacrificium laudis, et redde Altissimo vota tua. Ps 49:15 Et invoca me in die tribulationis: eruam te, et honorificabis me.
Ps 49:16 Peccatori autem dixit Deus: Quare tu enarras justitias meas? et assumis testamentum meum per os tuum? Ps 49:17 Tu vero odisti disciplinam, et projecisti sermones meos retrorsum. Ps 49:18 Si videbas furem, currebas cum eo; et cum adulteris portionem tuam ponebas. Ps 49:19 Os tuum abundavit malitia, et lingua tua concinnabat dolos. Ps 49:20 Sedens adversus fratrem tuum loquebaris, et adversus filium matris tuæ ponebas scandalum. Ps 49:21 Hæc fecisti, et tacui. Existimasti inique quod ero tui similis: arguam te, et statuam contra faciem tuam. Ps 49:22 Intelligite hæc, qui obliviscimini Deum, nequando rapiat, et non sit qui eripiat. Ps 49:23 Sacrificium laudis honorificabit me, et illic iter quo ostendam illi salutare Dei. Ps 50:1 In finem. Psalmus David, Ps 50:2 cum venit ad eum Nathan propheta, quando intravit ad Bethsabee. Ps 50:3 Miserere mei, Deus, secundum magnam misericordiam tuam; et secundum multitudinem miserationum tuarum, dele iniquitatem meam. Ps 50:4 Amplius lava me ab iniquitate mea, et a peccato meo munda me. Ps 50:5 Quoniam iniquitatem meam ego cognosco, et peccatum meum contra me est semper. Ps 50:6 Tibi soli peccavi, et malum coram te feci; ut justificeris in sermonibus tuis, et vincas cum judicaris.
Ps 50:7 Ecce enim in iniquitatibus conceptus sum, et in peccatis concepit me mater mea. Ps 50:8 Ecce enim veritatem dilexisti; incerta et occulta sapientiæ tuæ manifestasti mihi. Ps 50:9 Asperges me hyssopo, et mundabor; lavabis me, et super nivem dealbabor. Ps 50:10 Auditui meo dabis gaudium et lætitiam, et exsultabunt ossa humiliata. Ps 50:11 Averte faciem tuam a peccatis meis, et omnes iniquitates meas dele. Ps 50:12 Cor mundum crea in me, Deus, et spiritum rectum innova in visceribus meis. Ps 50:13 Ne projicias me a facie tua, et spiritum sanctum tuum ne auferas a me. Ps 50:14 Redde mihi lætitiam salutaris tui, et spiritu principali confirma me. Ps 50:15 Docebo iniquos vias tuas, et impii ad te convertentur. Ps 50:16 Libera me de sanguinibus, Deus, Deus salutis meæ, et exsultabit lingua mea justitiam tuam. Ps 50:17 Domine, labia mea aperies, et os meum annuntiabit laudem tuam. Ps 50:18 Quoniam si voluisses sacrificium, dedissem utique; holocaustis non delectaberis. Ps 50:19 Sacrificium Deo spiritus contribulatus; cor contritum et humiliatum, Deus, non despicies. Ps 50:20 Benigne fac, Domine, in bona voluntate tua Sion, ut ædificentur muri Jerusalem.
Ps 50:21 Tunc acceptabis sacrificium justitiæ, oblationes et holocausta; tunc imponent super altare tuum vitulos. Ps 51:1 In finem. Intellectus David, Ps 51:2 cum venit Doëg Idumæus, et nuntiavit Sauli: Venit David in domum Achimelech. Ps 51:3 Quid gloriaris in malitia, qui potens es in iniquitate? Ps 51:4 Tota die injustitiam cogitavit lingua tua; sicut novacula acuta fecisti dolum. Ps 51:5 Dilexisti malitiam super benignitatem; iniquitatem magis quam loqui æquitatem. Ps 51:6 Dilexisti omnia verba præcipitationis; lingua dolosa. Ps 51:7 Propterea Deus destruet te in finem; evellet te, et emigrabit te de tabernaculo tuo, et radicem tuam de terra viventium. Ps 51:8 Videbunt justi, et timebunt; et super eum ridebunt, et dicent: Ps 51:9 Ecce homo qui non posuit Deum adjutorem suum; sed speravit in multitudine divitiarum suarum, et prævaluit in vanitate sua. Ps 51:10 Ego autem, sicut oliva fructifera in domo Dei; speravi in misericordia Dei, in æternum et in sæculum sæculi. Ps 51:11 Confitebor tibi in sæculum, quia fecisti; et exspectabo nomen tuum, quoniam bonum est in conspectu sanctorum tuorum. Ps 52:1 In finem, pro Maëleth intelligentiæ David. Dixit insipiens in corde suo: Non est Deus.
Ps 52:2 Corrupti sunt, et abominabiles facti sunt in iniquitatibus; non est qui faciat bonum. Ps 52:3 Deus de cælo prospexit super filios hominum, ut videat si est intelligens, aut requirens Deum. Ps 52:4 Omnes declinaverunt; simul inutiles facti sunt: non est qui faciat bonum, non est usque ad unum. Ps 52:5 Nonne scient omnes qui operantur iniquitatem, qui devorant plebem meam ut cibum panis? Ps 52:6 Deum non invocaverunt; illic trepidaverunt timore, ubi non erat timor. Quoniam Deus dissipavit ossa eorum qui hominibus placent: confusi sunt, quoniam Deus sprevit eos. Ps 52:7 Quis dabit ex Sion salutare Israël? cum converterit Deus captivitatem plebis suæ, exsultabit Jacob, et lætabitur Israël. Ps 53:1 In finem, in carminibus. Intellectus David, Ps 53:2 cum venissent Ziphæi, et dixissent ad Saul: Nonne David absconditus est apud nos? Ps 53:3 Deus, in nomine tuo salvum me fac, et in virtute tua judica me. Ps 53:4 Deus, exaudi orationem meam; auribus percipe verba oris mei. Ps 53:5 Quoniam alieni insurrexerunt adversum me, et fortes quæsierunt animam meam, et non proposuerunt Deum ante conspectum suum. Ps 53:6 Ecce enim Deus adjuvat me, et Dominus susceptor est animæ meæ. Ps 53:7 Averte mala inimicis meis; et in veritate tua disperde illos.
Ps 53:8 Voluntarie sacrificabo tibi, et confitebor nomini tuo, Domine, quoniam bonum est. Ps 53:9 Quoniam ex omni tribulatione eripuisti me, et super inimicos meos despexit oculus meus. Ps 54:1 In finem, in carminibus. Intellectus David. Ps 54:2 Exaudi, Deus, orationem meam, et ne despexeris deprecationem meam: Ps 54:3 intende mihi, et exaudi me. Contristatus sum in exercitatione mea, et conturbatus sum Ps 54:4 a voce inimici, et a tribulatione peccatoris. Quoniam declinaverunt in me iniquitates, et in ira molesti erant mihi. Ps 54:5 Cor meum conturbatum est in me, et formido mortis cecidit super me. Ps 54:6 Timor et tremor venerunt super me, et contexerunt me tenebræ. Ps 54:7 Et dixi: Quis dabit mihi pennas sicut columbæ, et volabo, et requiescam? Ps 54:8 Ecce elongavi fugiens, et mansi in solitudine. Ps 54:9 Exspectabam eum qui salvum me fecit a pusillanimitate spiritus, et tempestate. Ps 54:10 Præcipita, Domine; divide linguas eorum: quoniam vidi iniquitatem et contradictionem in civitate. Ps 54:11 Die ac nocte circumdabit eam super muros ejus iniquitas; et labor in medio ejus, Ps 54:12 et injustitia: et non defecit de plateis ejus usura et dolus.
Ps 54:13 Quoniam si inimicus meus maledixisset mihi, sustinuissem utique. Et si is qui oderat me super me magna locutus fuisset, abscondissem me forsitan ab eo. Ps 54:14 Tu vero homo unanimis, dux meus, et notus meus: Ps 54:15 qui simul mecum dulces capiebas cibos; in domo Dei ambulavimus cum consensu. Ps 54:16 Veniat mors super illos, et descendant in infernum viventes: quoniam nequitiæ in habitaculis eorum, in medio eorum. Ps 54:17 Ego autem ad Deum clamavi, et Dominus salvabit me. Ps 54:18 Vespere, et mane, et meridie, narrabo, et annuntiabo; et exaudiet vocem meam. Ps 54:19 Redimet in pace animam meam ab his qui appropinquant mihi: quoniam inter multos erant mecum. Ps 54:20 Exaudiet Deus, et humiliabit illos, qui est ante sæcula. Non enim est illis commutatio, et non timuerunt Deum. Ps 54:21 Extendit manum suam in retribuendo; contaminaverunt testamentum ejus: Ps 54:22 divisi sunt ab ira vultus ejus, et appropinquavit cor illius. Molliti sunt sermones ejus super oleum; et ipsi sunt jacula. Ps 54:23 Jacta super Dominum curam tuam, et ipse te enutriet; non dabit in æternum fluctuationem justo.
Ps 54:24 Tu vero, Deus, deduces eos in puteum interitus. Viri sanguinum et dolosi non dimidiabunt dies suos; ego autem sperabo in te, Domine. Ps 55:1 In finem, pro populo qui a sanctis longe factus est. David in tituli inscriptionem, cum tenuerunt eum Allophyli in Geth. Ps 55:2 Miserere mei, Deus, quoniam conculcavit me homo; tota die impugnans, tribulavit me. Ps 55:3 Conculcaverunt me inimici mei tota die, quoniam multi bellantes adversum me. Ps 55:4 Ab altitudine diei timebo: ego vero in te sperabo. Ps 55:5 In Deo laudabo sermones meos; in Deo speravi: non timebo quid faciat mihi caro. Ps 55:6 Tota die verba mea execrabantur; adversum me omnes cogitationes eorum in malum. Ps 55:7 Inhabitabunt, et abscondent; ipsi calcaneum meum observabunt. Sicut sustinuerunt animam meam, Ps 55:8 pro nihilo salvos facies illos; in ira populos confringes. Ps 55:9 Deus, vitam meam annuntiavi tibi; posuisti lacrimas meas in conspectu tuo, sicut et in promissione tua: Ps 55:10 tunc convertentur inimici mei retrorsum. In quacumque die invocavero te, ecce cognovi quoniam Deus meus es. Ps 55:11 In Deo laudabo verbum; in Domino laudabo sermonem. In Deo speravi: non timebo quid faciat mihi homo. Ps 55:12 In me sunt, Deus, vota tua, quæ reddam, laudationes tibi: Ps 55:13 quoniam eripuisti animam meam de morte, et pedes meos de lapsu, ut placeam coram Deo in lumine viventium. Ps 56:1 In finem, ne disperdas. David in tituli inscriptionem, cum fugeret a facie Saul in speluncam. Ps 56:2 Miserere mei, Deus, miserere mei, quoniam in te confidit anima mea. Et in umbra alarum tuarum sperabo, donec transeat iniquitas. Ps 56:3 Clamabo ad Deum altissimum, Deum qui benefecit mihi. Ps 56:4 Misit de cælo, et liberavit me; dedit in opprobrium conculcantes me. Misit Deus misericordiam suam et veritatem suam, Ps 56:5 et eripuit animam meam de medio catulorum leonum. Dormivi conturbatus. Filii hominum dentes eorum arma et sagittæ, et lingua eorum gladius acutus. Ps 56:6 Exaltare super cælos, Deus, et in omnem terram gloria tua. Ps 56:7 Laqueum paraverunt pedibus meis, et incurvaverunt animam meam. Foderunt ante faciem meam foveam, et inciderunt in eam. Ps 56:8 Paratum cor meum, Deus, paratum cor meum; cantabo, et psalmum dicam. Ps 56:9 Exsurge, gloria mea; exsurge, psalterium et cithara: exsurgam diluculo. Ps 56:10 Confitebor tibi in populis, Domine, et psalmum dicam tibi in gentibus: Ps 56:11 quoniam magnificata est usque ad cælos misericordia tua, et usque ad nubes veritas tua. Ps 56:12 Exaltare super cælos, Deus, et super omnem terram gloria tua. Ps 57:1 In finem, ne disperdas. David in tituli inscriptionem. Ps 57:2 Si vere utique justitiam loquimini, recta judicate, filii hominum. Ps 57:3 Etenim in corde iniquitates operamini; in terra injustitias manus vestræ concinnant. Ps 57:4 Alienati sunt peccatores a vulva; erraverunt ab utero: locuti sunt falsa. Ps 57:5 Furor illis secundum similitudinem serpentis, sicut aspidis surdæ et obturantis aures suas, Ps 57:6 quæ non exaudiet vocem incantantium, et venefici incantantis sapienter. Ps 57:7 Deus conteret dentes eorum in ore ipsorum; molas leonum confringet Dominus. Ps 57:8 Ad nihilum devenient tamquam aqua decurrens; intendit arcum suum donec infirmentur. Ps 57:9 Sicut cera quæ fluit auferentur; supercecidit ignis, et non viderunt solem. Ps 57:10 Priusquam intelligerent spinæ vestræ rhamnum, sicut viventes sic in ira absorbet eos. Ps 57:11 Lætabitur justus cum viderit vindictam; manus suas lavabit in sanguine peccatoris. Ps 57:12 Et dicet homo: Si utique est fructus justo, utique est Deus judicans eos in terra.
Ps 58:1 In finem, ne disperdas. David in tituli inscriptionem, quando misit Saul et custodivit domum ejus ut eum interficeret. Ps 58:2 Eripe me de inimicis meis, Deus meus, et ab insurgentibus in me libera me. Ps 58:3 Eripe me de operantibus iniquitatem, et de viris sanguinum salva me. Ps 58:4 Quia ecce ceperunt animam meam; irruerunt in me fortes. Ps 58:5 Neque iniquitas mea, neque peccatum meum, Domine; sine iniquitate cucurri, et direxi. Ps 58:6 Exsurge in occursum meum, et vide: et tu, Domine Deus virtutum, Deus Israël, intende ad visitandas omnes gentes: non miserearis omnibus qui operantur iniquitatem. Ps 58:7 Convertentur ad vesperam, et famem patientur ut canes: et circuibunt civitatem. Ps 58:8 Ecce loquentur in ore suo, et gladius in labiis eorum: quoniam quis audivit? Ps 58:9 Et tu, Domine, deridebis eos; ad nihilum deduces omnes gentes. Ps 58:10 Fortitudinem meam ad te custodiam, quia, Deus, susceptor meus es: Ps 58:11 Deus meus misericordia ejus præveniet me. Ps 58:12 Deus ostendet mihi super inimicos meos: ne occidas eos, nequando obliviscantur populi mei. Disperge illos in virtute tua, et depone eos, protector meus, Domine: Ps 58:13 delictum oris eorum, sermonem labiorum ipsorum; et comprehendantur in superbia sua. Et de execratione et mendacio annuntiabuntur Ps 58:14 in consummatione: in ira consummationis, et non erunt. Et scient quia Deus dominabitur Jacob, et finium terræ. Ps 58:15 Convertentur ad vesperam, et famem patientur ut canes: et circuibunt civitatem. Ps 58:16 Ipsi dispergentur ad manducandum; si vero non fuerint saturati, et murmurabunt. Ps 58:17 Ego autem cantabo fortitudinem tuam, et exsultabo mane misericordiam tuam: quia factus es susceptor meus, et refugium meum in die tribulationis meæ. Ps 58:18 Adjutor meus, tibi psallam, quia Deus susceptor meus es; Deus meus, misericordia mea. Ps 59:1 In finem, pro his qui immutabuntur, in tituli inscriptionem ipsi David, in doctrinam, Ps 59:2 cum succendit Mesopotamiam Syriæ et Sobal, et convertit Joab, et percussit Idumæam in valle Salinarum duodecim millia. Ps 59:3 Deus, repulisti nos, et destruxisti nos; iratus es, et misertus es nobis. Ps 59:4 Commovisti terram, et conturbasti eam; sana contritiones ejus, quia commota est. Ps 59:5 Ostendisti populo tuo dura; potasti nos vino compunctionis.
Ps 59:6 Dedisti metuentibus te significationem, ut fugiant a facie arcus; ut liberentur dilecti tui. Ps 59:7 Salvum fac dextera tua, et exaudi me. Ps 59:8 Deus locutus est in sancto suo: lætabor, et partibor Sichimam; et convallem tabernaculorum metibor. Ps 59:9 Meus est Galaad, et meus est Manasses; et Ephraim fortitudo capitis mei. Juda rex meus; Ps 59:10 Moab olla spei meæ. In Idumæam extendam calceamentum meum: mihi alienigenæ subditi sunt. Ps 59:11 Quis deducet me in civitatem munitam? quis deducet me usque in Idumæam? Ps 59:12 nonne tu, Deus, qui repulisti nos? et non egredieris, Deus, in virtutibus nostris? Ps 59:13 Da nobis auxilium de tribulatione, quia vana salus hominis. Ps 59:14 In Deo faciemus virtutem; et ipse ad nihilum deducet tribulantes nos. Ps 60:1 In finem. In hymnis David. Ps 60:2 Exaudi, Deus, deprecationem meam; intende orationi meæ. Ps 60:3 A finibus terræ ad te clamavi, dum anxiaretur cor meum; in petra exaltasti me. Deduxisti me, Ps 60:4 quia factus es spes mea: turris fortitudinis a facie inimici. Ps 60:5 Inhabitabo in tabernaculo tuo in sæcula; protegar in velamento alarum tuarum. Ps 60:6 Quoniam tu, Deus meus, exaudisti orationem meam; dedisti hæreditatem timentibus nomen tuum.
Ps 60:7 Dies super dies regis adjicies; annos ejus usque in diem generationis et generationis. Ps 60:8 Permanet in æternum in conspectu Dei: misericordiam et veritatem ejus quis requiret? Ps 60:9 Sic psalmum dicam nomini tuo in sæculum sæculi, ut reddam vota mea de die in diem. Ps 61:1 In finem, pro Idithun. Psalmus David. Ps 61:2 Nonne Deo subjecta erit anima mea? ab ipso enim salutare meum. Ps 61:3 Nam et ipse Deus meus et salutaris meus; susceptor meus, non movebor amplius. Ps 61:4 Quousque irruitis in hominem? interficitis universi vos, tamquam parieti inclinato et maceriæ depulsæ. Ps 61:5 Verumtamen pretium meum cogitaverunt repellere; cucurri in siti: ore suo benedicebant, et corde suo maledicebant. Ps 61:6 Verumtamen Deo subjecta esto, anima mea, quoniam ab ipso patientia mea: Ps 61:7 quia ipse Deus meus et salvator meus, adjutor meus, non emigrabo. Ps 61:8 In Deo salutare meum et gloria mea; Deus auxilii mei, et spes mea in Deo est. Ps 61:9 Sperate in eo, omnis congregatio populi; effundite coram illo corda vestra: Deus adjutor noster in æternum. Ps 61:10 Verumtamen vani filii hominum, mendaces filii hominum in stateris, ut decipiant ipsi de vanitate in idipsum.
Ps 61:11 Nolite sperare in iniquitate, et rapinas nolite concupiscere; divitiæ si affluant, nolite cor apponere. Ps 61:12 Semel locutus est Deus; duo hæc audivi: quia potestas Dei est, Ps 61:13 et tibi, Domine, misericordia: quia tu reddes unicuique juxta opera sua. Ps 62:1 Psalmus David, cum esset in deserto Idumææ. Ps 62:2 Deus, Deus meus, ad te de luce vigilo. Sitivit in te anima mea; quam multipliciter tibi caro mea! Ps 62:3 In terra deserta, et invia, et inaquosa, sic in sancto apparui tibi, ut viderem virtutem tuam et gloriam tuam. Ps 62:4 Quoniam melior est misericordia tua super vitas, labia mea laudabunt te. Ps 62:5 Sic benedicam te in vita mea, et in nomine tuo levabo manus meas. Ps 62:6 Sicut adipe et pinguedine repleatur anima mea, et labiis exsultationis laudabit os meum. Ps 62:7 Si memor fui tui super stratum meum, in matutinis meditabor in te. Ps 62:8 Quia fuisti adjutor meus, et in velamento alarum tuarum exsultabo. Ps 62:9 Adhæsit anima mea post te; me suscepit dextera tua. Ps 62:10 Ipsi vero in vanum quæsierunt animam meam: introibunt in inferiora terræ; Ps 62:11 tradentur in manus gladii: partes vulpium erunt. Ps 62:12 Rex vero lætabitur in Deo; laudabuntur omnes qui jurant in eo: quia obstructum est os loquentium iniqua.
Ps 63:1 In finem. Psalmus David. Ps 63:2 Exaudi, Deus, orationem meam cum deprecor; a timore inimici eripe animam meam. Ps 63:3 Protexisti me a conventu malignantium, a multitudine operantium iniquitatem. Ps 63:4 Quia exacuerunt ut gladium linguas suas; intenderunt arcum rem amaram, Ps 63:5 ut sagittent in occultis immaculatum. Ps 63:6 Subito sagittabunt eum, et non timebunt; firmaverunt sibi sermonem nequam. Narraverunt ut absconderent laqueos; dixerunt: Quis videbit eos? Ps 63:7 Scrutati sunt iniquitates; defecerunt scrutantes scrutinio. Accedet homo ad cor altum, Ps 63:8 et exaltabitur Deus. Sagittæ parvulorum factæ sunt plagæ eorum, Ps 63:9 et infirmatæ sunt contra eos linguæ eorum. Conturbati sunt omnes qui videbant eos, Ps 63:10 et timuit omnis homo. Et annuntiaverunt opera Dei, et facta ejus intellexerunt. Ps 63:11 Lætabitur justus in Domino, et sperabit in eo, et laudabuntur omnes recti corde. Ps 64:1 In finem. Psalmus David, canticum Jeremiæ et Ezechielis populo transmigrationis, cum inciperent exire. Ps 64:2 Te decet hymnus, Deus, in Sion, et tibi reddetur votum in Jerusalem. Ps 64:3 Exaudi orationem meam; ad te omnis caro veniet.
Ps 64:4 Verba iniquorum prævaluerunt super nos, et impietatibus nostris tu propitiaberis. Ps 64:5 Beatus quem elegisti et assumpsisti: inhabitabit in atriis tuis. Replebimur in bonis domus tuæ; sanctum est templum tuum, Ps 64:6 mirabile in æquitate. Exaudi nos, Deus, salutaris noster, spes omnium finium terræ, et in mari longe. Ps 64:7 Præparans montes in virtute tua, accinctus potentia; Ps 64:8 qui conturbas profundum maris, sonum fluctuum ejus. Turbabuntur gentes, Ps 64:9 et timebunt qui habitant terminos a signis tuis; exitus matutini et vespere delectabis. Ps 64:10 Visitasti terram, et inebriasti eam; multiplicasti locupletare eam. Flumen Dei repletum est aquis; parasti cibum illorum: quoniam ita est præparatio ejus. Ps 64:11 Rivos ejus inebria; multiplica genimina ejus: in stillicidiis ejus lætabitur germinans. Ps 64:12 Benedices coronæ anni benignitatis tuæ, et campi tui replebuntur ubertate. Ps 64:13 Pinguescent speciosa deserti, et exsultatione colles accingentur. Ps 64:14 Induti sunt arietes ovium, et valles abundabunt frumento; clamabunt, etenim hymnum dicent. Ps 65:1 In finem. Canticum psalmi resurrectionis. Jubilate Deo, omnis terra; Ps 65:2 psalmum dicite nomini ejus; date gloriam laudi ejus.