Vel si concedatur auctoritas, potest diei quod ipsa solvit seipsam, quee dicit quod materia non est aliquid eorum, quibus determinatur ens. Talia enim sunt species et differenliae, quibus dividitur ens, et concedo quod materia nec sit species, nec differentia, entia etiam determinanlur et distinguuntur per actus et formas. 22. Sed dicetur quod Philosophus di- Aiia ob- cit ibi quod de materia preedicantur omnia alia denominative; ergo nullum eorum est essentialiter idem, quia in prfledieatione denominativa unum extremum non est essentia, nec de essentia alterius, ex quo prsedicatio essentialis distinguitur contra denominativam.
soiutio. Respondeo, quod hoc non includit, quia Aristoteles 9. Metaph. text. 25. vult quod materia praedicetur denominative de composito. Unde dicit quod hoc non est illud, sed illi' nuniy vel illius, et arca non est li" (jnum^ sed lignea. Non ens autem non prsedicatur denominativede aliquo; non ergo materia secundum se est non ens. penomina- Dico ergo ad ratiouem, quod de- Bicutei ca' nominativa differunt a principali ^®°"*' sola cadentia, ut patet in praedicatis. Forma autem potest intelligi cadere ad aliud dupliciter; vel enim potest cadere a sua quidditate ad suppositum naturee propriae, vel ad suppositum alterius naturee. Primo modo est denominalio minusproprie dicta; hoc enim modo superius praedicatur denominalive de suo inferiori, ut homo estanimaly vel Socrates est homo; animal aulem praedicatur denominative per cadentiam apropria quidditate ad suuni inferius, quod est extra ralionem animalis. Isto modo non praedicatur pars de toto denominative, quia homo non est anima, nec compositum est materia. Secundo autem modo est proprie praedicatio denominativa, ut cum dic\{\xv^.Socrates est albus\ hic enim album cadit a propria quidditate ad suppositum alterius naturae, et ad illum modumpraedicandi denomina tive reducitur preedicatio denominaliva partisde loto, vel e converso, ut cum dicitur homo est animatus; animatum enim significat formam animee contraclam et cadentem a propria quidditale ad aliud suppositum, quam sit suppositum propriae naturae, sive quidditalis ipsius animae; non tamen est praedicatio proprie denominativa, quia illa non convertitur, sed tantum assimilaturpraedicationi denominalivae accidentis de subjecto; non enim praedicalur praedicatione denominativa alterius generis, nec est praedicatio, aut denominalio accidentalis; et sic materia dicta decomposito denominative non dicilur de eo accidentaliter.
Ad aliud de 5. Physic. dico quod informiter affirmatur esse de subjecto motus, et negatur de subjecto generationis; esse autem affirmativum de subjecto motus, est esse in actu; licet enim subjectum motus, inquantum motus, sit ens in potentia, tamen illi esse in potentia necessario conjungitur esse in actu, etsi guQ). Ali-' qua po8- SUni 6886 per accidenf, et tamen neces^aria.
Privatio priucipiQin per accidens nata- DIST. XII. QUiESTIO L per accidens inquantum est subjectum niotus. Unde aliquid potesl esse necessario conveniens alii per accidens, quamvis non sit de formali ratione ejus, et necessario requirit aliud; nam hoc modo privatio dicilur principium per accidens naturcc. Ex primo Physic. text. 66. sic dico quod cum esse in potentia, quod per se attribuitur subjecto molus, necessario conjungitur esse in actu simpliciler, licet per accidens, subjectum autera generationis a quo negalur esse^ non necessario est in actu ens, ideo suffici t ad probationem A ristotelis concludere quod generatio non sit molus. 'uom'^ Ad aliud, dicendum quod mate- Materi* ria scibilis est ab aliquo intellectu biiuperse, siuc aualogia ad formam, sed non videi. intellectui nostro. Primum proba- ^^^' tur, quia habet propriam ideam in mente divina, si sit aliquid positivum, et ideo secundum se scibilis est sine analogia ad formam, sed tamen a nobis non polest cognosci sine analogia ad formam, quia nostra cognitio non est nisi per operationes sensibiles, nam ex operationibus devenimus in cognitiones principiorum operationum, quae formae sunt. Unde cum in eodem videmus operationes distinctas secundum speciem, arguimus principia distincta esse, et sic ex generatione et mulatione circa formam cognoscimus aliquid commune manere, quod vocatur maleria. Sicut docet Commentator 8. Metaphysic.
cap. 12. quod sicut transmutatio secundum ubi faciet nos scire locum, ita transmutatio secundum formam faciet nos scire materiam, et sic cognoscimus materiam per analogiam ad formam. Sed non sequitur, non est cognoscibilis a nobis, nisi per analogiam ad formam; ergo non est alia entitas positiva distincta a forma, nam nec perfectissima in nalura et suprema, nec imperfectissima et infima,sunt anobis cognoscibiliapro statu isto, nec proportionata intellectui nostro, sed media,ettamenilla in se sunt vere entia et distincta contra alia.
Vel potest dici de scibilitate mate- 24. riae, quod ibi loquitur de materia, Aiia mut habet ordinem ad transmutatio- p°°**^* nem tanquam principium, et sic nec materia, nec subjectum molus est scibile per se inquantum hujusmodi; usque enim ad quintum librum loquiturde materia, et de subjecto tam mutationis quam motus indifTerenler; sed loquendo de utroque, etsunt quaedam naturae absolutse, quodlibet per se cognoscibile est, sed magis subjectum, inquantum magis habet de ente, quia materia non est cognoscibilis a nobis, nisi per analogiam ad formam, quia intellectusnoster non intelligit aliquid, nisiaquoeffective moveturad actum intelligendi, vel perse, vel perspeciem a se effective causatam. Unde sicut materia non habet entitatem sufficientem ad faciendum aliquid aliud in aclu effective, vel formaliter quoad esse reale, ita nec quoad esse intelligibile, ita quod extrema entium non sunt proportionata ad modificandum intellectum nostrum; unum propter excessum, aliud propter defectumsuae entitatis.
Ad ultimum, patet responsio, quomodo materia dicitur esse ens in actu, et quomodo non, sed ens in potentia.
li Uirum materia possit esse sine forma virtute alicujus caus»?
Alens. 2. pari, quxil, 12. membro 2. arU i. Uugo Vict. I. de Sucram. part, i. art. 4. Mapist. h(c D. Thomas i. parl. quxd. 60. arl. u U. homyeni. Mcart. i. qiMSsi. i. Richardus quxsi, 14. Durand. qussit. 2 Gregor. quspsi. 2. Conimbr. i. Physic. cap. 9. ^u^it. 6. Suarez in Mei. disp. H. ari. 9. 8cotus i. P/it/<. quxsi. 19. 20. «r Hft. 2. guoP^/. 7. tw Oa;oM. hic et in iract, de Rerum princ. qusest, 8.
1. Quod non. Quanto aliqua sunt Argum. magis unum, tanlo magis sunt insepnmuin. p^j,^j^j|jg^. n^ateria et forma sunt magis unum, quam subjectum et accidens. Sed Deus non potest facere subjectum sine passione, nec magnitudinemsine figura; igitur multo fortius nec materiam sine forma.
secuQ- Item, quod non potest per se esse, est mferius eo, quod potest per se esse; sed relatio non potest per se esse virtute divina; igitur si natura posset perse esse, relatio esset inferius ens quam materia in natura sua; consequens est falsum, quia secundum Augustinum primo super Genes. cap. 8. in fin. Domine, duo fecisti unum prope te^ aliud prope nihily et 2. Confess. cap. 32. Materia non esset prope nihil, si aliquid esset inferius materia.
Teriium. Itcm, sicut formee sunl contraria^, ita privationes formarum; sed duae formae contrariae non possunt simul esse in materia; igitur nec duae privationes contrariae; si tamen materia esset sine omni forma, privationes omnium fonnarum simul sibi inessent.
contra. Oppositum, miuus videtur accidens posse esse sine subjecto, quam materia sine forma, quia subjectum aliquam causalitatem habet respectu accidentis, sed materia in nullo genere causee dependet a forma; sed accidens per aliquam virtutem poterit esse sine subjecto; igitur et materia sine forma.
Sententia Alberti, ifigidii, D. ThomaB, el aliorum, repugnare materiam posse separari a forma, quia non babet existentiam distinctam a forma existentise; alii assignant alias ratio* nes.
Dicitur ad queestionem diversi- 2. mode, secundum diversam concep- Oa'dam tionem de materia. Dicentes quod maieriain materia non est res aha a forma, tere Bine dicunt quod non potest esse sine '^*^™** forma. Sustinentes secundam opinionem, quod res generabilis est composita ex potentia el actu, dicunt quod materia non potest esse sine forma, quia materia secundum se omnino nihil actus habet, et tale non potest esse per se, tamen ipsi salvant substantiam esse compositam, quia materia et forma habet duas realitates et duo esse propria. Verumtamen si intelligant per esse^ vel per realitatem, quod materia sit realiter extra causam suam, quantum ad hoc me, materia non dependet essentialiter a forma, et ideo quantum ad hocposset Deus facere eam per se existere.
Alii habent aliam imaginationem T^hSm».' de materia, quod ipsa est aliud ens quam forma, quia potest esse terminus creationis, et tamen dicunt quod contradictio est quod sit sine forma; tum quia sequitur quod esset, et non esset actus; tum quia DIST. XII. QU.^STIO II.
secundum Boetium i. Trinit. cap. 3. omne essCj vel est formae, vel a forma; igitur materia non habet esse^ uisi sit actus, vel actum habens; tum quia Deus non habet ideam materise; igitur non potest eam producere per se. Uitimo, quia quandocumque multa analogantur in aliquo, illud non est formaliler nisi in uno illorum, sicut patel de sano^ quia tantum est formaliter in animali, et alia dicunlur sana, ut urina ita dicta non a sanitate, quae sil in ipsis formaliter plusquam in lapide, sed quia habent attributionem ad illud in quo est sanitas formaliler. Sod ens analogice dicitur de materia et aliis; non igitur dicitur ens, et habere esse nisi per attributionem; igitur esse non formaliter inest materiee. Hoc videtur per illud 7. Metaphys. com. text. 8. Materia nec est quid, nec quantuniy etc. Unde Aristoteles dicit ibi: Aut materia^ quee secundum se^ neque quidy neque quantitaSj neque aliquid aliud^ quibus est determinatumj id est, divisum. Et subdit: Est enim aliquidy de qua omnia alia prsedicantur^ et nnumquodque quod prdedicatur denominatice alterum est esse ab eOy de quo priedicatur. Manifestum estujiliir quodullimum subjectumyid esty maleria sit aliud secundum suam essentiam ab omni forma subslantiali et accidentali. Rt Expositor ait, quod ratio prius ex opposito facta processit ex materioe ignorantia ad ostendendum quod ipsa maxime sit substantia, ideo in littera dicta manifestat Aristoteles quid est materia.
3. Dico tamen quod Expositor ibi ert^^^Sr, rat sicut in raultis aliis locis, quia nec est illud secundum seriem litterae, nec verum in se, quia Aristoteles arguit ibidem contra secundam opinionem antiquorum ponentium materiam esse quid in actu, ut vapor, vel quodcumque tale. Et Aristoteles dicit quod secundum eos omnia preedicanlur de materia denominative, ita denominative proprie dicta, et arguitur ad oppositum, subdens, sed impossibile est materiam essemaxime substantiam. Nam esse separabile ab aliiSy et esse hoc aliquid maxime videntur substantiee inesse. Quare materia et compositum magis videbuntur esse substantise, quam materia, bene tamen Philosophus ait quod esse est allerum materiee a quolibet aliarum Categoriarum. Sed manifestum est quod hoc non dicit ex intentione propria, quia si est species substantantiae compositae, ut vult in 8. Metaph. text. 7. non igitur est alterum a Categoria Substanticfi, quando est ibi per reductionem. Praeter hoc, expositio haec contradicit in intentionibus huic sententiae, quia si esse estalterum; igitur materia non est nihil, quia idem et alterum sunt difTerentifle enlis. Si igitur materia non haberet esse alterum a forma, non posset dici alterum.
Prseter hoc, Philosophus arguit ibi, quod materia praedicatur de composito, et e contra, propria praedicatione denominativa. Et dicit: Dico neque hoCy neque hoCy sed secundum eos prsedicabitur propria denominalione de composito^ quod tamen falsum est simpliciter, quia talis preedicatio non dicitur, quia illud denominalivum cadat ad aliquid extrinsecum in natura, sed po- LIBiU II.
test esse talis praedicatio denominativaper se primo modo, ut homo est antmaly non animalitas, et sic compositum est materiatum, et non materia. Ista tamen denominativa preedicatio non est aliquid extrinsecum ab essentia.
Vera et commuDis seatentia, materiam esse separabilem a forma. Primo, quia absolutum prius potestesse siue posteriori. Secundo, potest Deus supplere omnem causam eztrinsecam. Tertio, maleriam causat sine causa secunda; ergo sic conservare potest.
4. Ideo dico quod compositum gene- Absoiutum rabile per se habet duas partes reapoiestwe liter diversas, et materia polesl esse luto pos- sine omni forma. teriori. Quod probo, prfmo sic, quia absolutum prius absoluto alio, potest sine contradiclione esse sine illo; materia est absolutum aliud a forma, et prius; igitur sine contradictione potest esse sine illa. M ajor patet, quia prius non necessario coexigit simul posterius, nisi illud sit prius solum origine coexigens posterius simui simultate relativorum; sed ex hoc quod tam materia, quam forma est absolutum ens, distinctum ab alio, ut prius probatum est, sequitur quod materia non coexigit formam simultate relativorum. Minor patet, scilicet quod materia sit prior forma origine, quia est receplivum formfle, est enim fundamcntum nalurse per Philosophum 2. Metaph. text. 9. igiturprius origine, et non est respeclivum; igitur secundum rationem receptivi est prius Jorma; igitur quantum ad hoc non dependet a forma.
Similiter, Augustinus 13. Confess. vult quod materia sit prior origine forma, quia prius origine creatur quam forma.
Secunda ratio ad idem, quid- 5. quid Deus creat respeclu absoluli per causam secundam, qufle non est de essentia rei, potest Deus immediate sine causa secunda causare; sed esse in materia causat per formam, et ipsa non est de essentia materiffi; igitur potest esse causare in materia immediale sine forma. Major patet, quia non est contra- usrsu^ diclio, causalum esse sine causa se- ^iem cau-" cunda, quae non est de essentia rei. ■*"* extrin- Ex hoc enim solum est contradictio, quod Deus causet compositum ex materia et forma sine causa secunda, quia illae causae secundae sunt de essentia rei, et certum est quod Deus ita potens est sine causa secunda, sicut cum ipsa; igitur potest causare quodcumque absolutum sine alio absoluto, quod non est de essentia rei, licet forte posset instari de respectivo necessario consequente. Minor patet, quia forma non est de essentia materiae, neque esse datum materiae a forma est de essentia materiae, quia removetur ea de essentia materiae, cum transmutatur a forma in formam, et esse da- ^«se matence Don relum a forma priore non remanet, noanet a quia pari ralione esse datum ab alia forma remaneret, et sic plura esse simul essent; igitur esse suum praesuppositum receptioni formae, non est ab aliqua forma.
Tertiaratio ad idem, quod Deus g. immediate creat, immediate potest Materia conservare; sed materiam immedia- nw^a^bui^^" te creat, quia maleria est quid crea- crei^iua, tum, non enim est ens omnino in- DIST. XII. QUiESTIO II.
creatum, et non subest virtuti natura^ createe, quia nihil potest natura creata producere, nisi aliquo preesupposito; igitur Deus potest immediate materiam conservaresine enlilate alia absolula.
Quarto sic, non necesse est Deum aliud a se simpliciter velle; igitur si velit aliud a se, non est necesse ex parte ejusvelle aliud ab illo volito, sed solum si est talis ordo ex parte volitorum, quod non posset velle unum sine alio; igitur si velit materiam esse, non necesse est propter hoc quod velit formam esse, nisi hoc sit, quia materia in entitale sua determinat sibi entitatem formee, sed ex parte materiae nulla est necessitas determinandi sibi aliquam forraam. Probatur, non est necesse singulare signatum determinare sibi genus absolutum necessario, nisi determinet sibi aliquod speciale in illo genere, et omne quod determinat sibi speciem, de necessitate determinat sibi esse in aliquo individuo illius speciei. Licet enim possit instari de communi aliquo, tamen si aliquid est singulare signatum, non determinat sibi unum genus absolutum necessitate absoluta, nisi determinet unum speciale illius generisabsoluti. aT^^eDUr Confirmatur, quod contingenter Tql^l se habet ad quodlibet speciale illius ^Hjccu- gpgneris, contingenter se habet loig«Do«. tum genus; non enim potest esse quod unum singulare sit dependens necessario ad plura diversoe ralionis in eodem ordine; igitur si materia dependet ad formam, essentialiter dependebit ad unam tantum, quia unius singularis dependentia) esl unus primus terminus. ToM. xxm Dices, ubi erit illa materia in po- 7. tentiaad omnem formam? Qualiter objecUoetiam habebit maleria partem exlra partem sine quantitate?
Ad primum dico, qua^rendo ab Responsio opposito, ubi erit Angelus, vel po- ^mam! test eum Deus creare sine ubi^ et non erit major ratio quare non posset creare materiam. Vel si dicas quod non posset, assignes mihi ubi quod est necessarium Angelo, et assignabo ego ubi necessarium matenee.
Ad secundum, non est ibi raajor Ad eecandifficultas, quam in illa quoestione '.Anmaleria habeat partibilitatem solumper quantitalem? et sustinendo quod sic, tunc esset dicendum quod non esset partibilis. Sus- Maieriaaetinendotamen quod habet partibili- seuxunsa tatem,etnon per quantitatem, sed ^®mer.^*" in essentia, quod verius credo, adhuc esset partibilis, sed non haberet partem extra partem, sicut locatum circurascriptive. Unde si Deus annihilaret forraara conservando materiara, non habcret me aliud quara habet nunc.
Dicunt, raateria habet respectura ad Deura in ratione cfficientis, dictura est prius * quod ille respectus * ^5^;^^* non est res alia ab essentia creaturcB.
Adprimuni principale, dico quod 8. ibi est a?quivocalio de unitate; est Ad argum. enira duplex, qua^dam identitatis ex- priocipaie.
trerai cum extrcrao; alia coinpositi et forma resultanlis. Loquendo de prinia uni- "pa^abilia tate: quanto aliqua sunt magis ^"SfnreT unura, lanto raagis inseparabilia. ^"^J^^^"'"' Loquendo de secunda unitate, propositio est falsa, quia raaxiraa independentia ad inviconi sunt niagis nata concurrere ad verius unura, resultans ex ipsis. Matcria igitur et forma, licet non sint tanta unitate ununi identice, (juia non dependentia ab invicem sicut accidens a subjeclo, tamen verius faciunl unum resultans, et niagis sunt separabilia quam accidens a subjecto.
^^dSm.'^ Ad aliud, concedo universaliter quod istud est inferius in enlitate, cui repugnat per se esse, quam cui non repugnat, et ideo concedo quod relalio est multum ens inferius prcTpeoUiii ^"^"[1 nialcria, imo quodlibet genus in genere accidcnlis cst infcrius in enlitate *»«• quam materia. Et cum dicit Auguslinus, Deus fecil unum prope niliii verum est, nihil est propinquius uihilo in genere Substantiae quam materia. Utrum aliquid propinquius nihilo in eodem genere possit causari, dubium est. Dicunt, Angeius est propinquius Deo, quam aliquid aliud cujuscumque generis; igitur inateria remolius, quam aliquid cujuscumque generis. Non sequitur, quia hc^cc est causa quare Angelus est propinquius, quia est perfeclius cns primi generis. Si aulem aliud essetgenus perfectius, nihil prohiberet Angeium esse propinquius Deo in genere suo, et tamen aliud alterius generis propinquius. J\unc autem bene posset esse imperfeclius allerius generis imperfectissimo genoris Subslan(i<e; non tamen polest essc aliquid allerius generis perfeclius perfectissimo generis Subslanlia^.
9^ Ad aliud, dico quod privationes Ad ter- fomiarum conlrariarum uou suut op- Privatio- posilcr, uisi siut formarum opposi- "uiJ^iioT" tariini iaunediatc circa idem. Unde ^.[^^'j^^^JJ^jj^r/V/KM/e Crr/o, quando sunt oppoposiia?. gji^ necessario immediata circa idem, non potest esse sub opposito unius, nisi sit sub altero, sicut patet de oppositis contradictorie; non enim plus possunt negari simul ab eodem, quam possunt affirmari. Sed non est contradictio ponere materiam sine omni forma respectu Dei, quia non sunt aUqucO forma^ contraricc immediate circa materiam necessario. Licet igilur agens crccitum non possit ])rivare materiam una forma, nisi inducat aliain, tamen privationes omnium formarum non necessario sunt incompossibiles simul in materia.
Ad primum pro opinione priore, Ad patiodico quod cequivocalur aclus, quia TbomaD. loquendo de actu, ut cum potentia dividit omne ens, si*c dico quod materia est in aclu, ijuo privationes sunt illo modo in aclu, quia CcT^citas cstactu in oculo, non in potentia, sicut est cum habet visum, et sic est materia, ut distinguilur esse in aciu contra esse in causa sua. Alio niodo, loquendo de actu et polentia, ut actus dicil aclum receptibilem, et potenlia receptivum, sicut non est materia actus.
Ad aliud, cum dicil Boelius Quomodo quod esse est fornici^, vel a for- forma. ma, polest dici quod inlelligit quod omne esse perfectum, vel est ipsius aclus, vel habentis aclum, esse matericc non est perfeclum; vel esto quod materia non habeat esse sine forma, non tamen sequitur quin aliter potest esse.
Ad aliud, dico quod matcria lo. habet ideam in Deo, si idea sitMateriaHi objeclum cognilum, ut cognitum. Yu^Deo Non enim est objeclum cognitum, et aliud aclu productum; noa DIST. XII. QU^STIO II. 19 cnim est alia domus in anima non, sed signum, et diceta con-\n esse cojrnito, et alia producla servans. Si lamen intelligatur sani re extra. Si ponitur quod nilas, vel analogia sani secundum idea est ratio imilabilis, adhuc quod est aftributio conceptuum, materia habet ideam, quia materia ita quod sit proportio non humoest aliquid, et Deus polest aliquid rum tantum, sed absolute, ila faccre circa materiam. Unde ali- quod proporlio sit analogatum, qui dicunt quod nullum agens tunc significalivum sanitatis, effecnalurale potest aliquid agere im- tivum et conservativum, habent mediale circa materiam, sed solus attributionem, et analogantur in Deus; igitur non est materia ni- proportione, et quodlibet habet '"'• formaliter illud analogatum.
Ad aliud, cum dicitur, quando Tamen de illo, quod prius dialiqua analoganliir in aliqno, illud cebatur quod maleria habet esse tanlum est,in uno istorum, dico, proprium, dicitur quod ultra hoc quod ista propositio universaliter habet materia csse datum a forsumpta impossibilis est. Si enim ma, et esse suum communicatum habet unum singulare verum, ha- a Deo; nunc aulem non habet bet niille falsa, quia ens, • unum, quando est sub forma, quia sic bonum, non dicuntur de crealuris compositum non esset vere unum • nisi in attributione ad Deum, et quando tamen non habet illud quadam analogia; igitur sequere- esse datum a forma, habet suum lur quod nulla creatura esset esse datum a Deo; iUud lamen magis ens, magis unum, magis uno modo cst vcrum, alio modo bonum, quam urina sit sana, falsum. Si enim intelligitur quod Acciden. et non plus sanitas est in urina aliquod esse datur sibi, qxx^nAo ^Z^Xn quain in lapide. Item, ens di- separatur a forma positive, quod «''.eTeo citur de accidente m attributione prius non habuit, falsum est si- Cuon" ad subslantiam; non igitur prop- cut non confortur accidenti ' ali- Jr'T' ter hoc, quod dicitur analogice quod esse posilivuni, cum exislit '^«'""««-de substantia et accidente, dobet separatum, sed manet accidens '"'" d.c, accdens nihil..ecundum idem esse, secundum H Frteter hac, uno modo polest quod informabat pancm. ";"vf P™P''^'''" assumpta esse vera, Aliter polest intelligi, quod non,,a.,i aho modo non, quia si sanilas communicalur materia! me positi ^""•"telligatur proportio humorum, vum, sed qua?dam negatio ut tunc ab hoc abstracto sanilas non actuari a forma, el hoc est accipilur unum concretum sanum, esse additum, quantum ad ne^a et dicilur de diversis in allribu- tionem. Et si illud esse haberot tione ad sanitatem, et licet vox materia in composilo, non esset sit una, conceptus tamen sani est per se unum ex materia et forma «quivocus in quocumque signato, quia non actuarotur a forma • sic secundum quod dicitur, quod ani- de accidente, cum esl per' se mal est sanum formaliter, urina tollitur respectus, quem habet ad Materia miQUB depeodet a forma, quam 6 coDtra.
Forma cor pornlis po te3l es.-e siue materia siibjeclum sccundum aclualem inhrorenliam. Si enim daretur sibi esse subjectum primo modo, non maneret materia sine aclu acluante, cujus contrarium probant qualuor rationes superius factflc.
Contra illud arguilur: Materia corporalis magis dependet a forma corporali, quam c contra, et non potest esse forma corporalis sine maleria, sic enim esset immaterialis, el per consequens intellectualis, ul vult Avicenna i. Me- Dico quod materia minus dependet a forma corporali, cum sit prius origine quam forma materialis a materia, quamquam forma sit ens perfectius, ideo non est simile. Vel melius, quod forma non esl causa formalis materifr>, ut vult Avicenna 2. ^felaphijs. cap. 3. neque materia causa materialis forma^, sed compositi; et ideo cum utrumque sit ens • absolutum, concedo quod utrum- ' que potest esse sine alio, neque propter hoc sit forma corporca immaterialis, quia licet sit separata, non repugnat sibi perficere maleriam. Esto igitur quod immaterialitas esset causa quare aliquid osl natura^ inlellectualis, quod non credo, adhuc requiritur quod non essct aptum natum perficcre maleriam ad hoc quod dicerefur forma intollectualis et immalerialis.
QU.ESTIO 111.
Vtrum maieria in rebus materialibus sit principium distinguendi indivi" dua?
D. Tbomaa I. part. qnoosl. 51. arl. 4. Baccon. hic d. H. art. 2. el 3. d. <2, Herveus hic quxst. 2. art. 2. Durand. quae$t. 2. ^Egid. quodl. i. quaesi. 7. Suar. in Metaph. d. 3. sect. 3. et6. Scolus tn Oxon. 2. dist. qnsBst. 5.
Quod sic, "). Metaphys; text. comm. 12. Unum numere dicwitur, quorum materia una numero; igitur unilas numeralis est a materia.
Oppositum, quod non est distinctum, non dislinguit ab alio; in fundamento natura) nihil est distinctum 2. Melaphys. lext. co7n. 17. eliam actus separat et distinguit, 7. Metaph. text. i.
QU/ESTIO ]V.
Ltrum quantitas sit principium formale individuandi substantiam materialem?
D. Thoma^ i. parl. quxst. oO. ait. 4. el 5. part. quse.st. 11. art. i. Goffred. quodl. 0. 7. ei 16. Cajet. opusc. de Ente et esscnt. Suar. in JHIetuplnjs. disp. 5. scct, i. Scotus in O.von. hic dist. 3. quiest. 4.
Quod sic. Boelius i. de Trinit. cap. 1. Differenliam in numero accidentia faciunt; ot dicit in fine, quod maxime locus.
Idem vult Damascenus in Etementario suo, cap. 5.
Idem vult Porphyrius de septem proprietatibus, el Avicenna o. Motaph. cap. 2. Kquinitas est tantum equinitas.
Oppositum, prima subslanlia per DIST. XII. QU.flSTIO IV. 21 se generatur, pcr se operalur; illi naturae dividi in plures partes igitur esl per se vinum; igilur subjectivas, quia pars subjectiva non includit accidens, quia ex non est illius, sed ipsum, et snbstantia et accidente non fit adhuc huic repugnat formaliter nisi ens per accidens. Prima con- dividi repugnanfia ipsa. VA de sequcnlia patel, quia primus ler- hoc non qua^ritur, sed quod est minus generationis est per se fundamenlum repugnantice, quare unus, et per se operans per se repugnat sibi, et non speciei?
unum. Nec adhuc qucoritur ratio in communi, sed qucTrilur ratio repu- SGUOLIUM I. gnanlicT determinafo?, quare hoc qu(jd inventum est tale, quod non Explicato henc sensu qucEstionis quari«, os- ^g|- indeterminatc indivisiblc in lendit repugnare subslantiani individuari per.,...accidcDS Primo, quiaaliaseademsub8lantia V^^^^^ Subjectivas, SClllcet quare fierel ha!c, ct non ha^c, mutato accidenle. Se- llic lapis est hic, lion quicritur cundo, quia substaniia est prior accidente, exlrinsece; quantumcumque cnini qnod iripliciier probalur Tertio. ex coordina- ^ ^ ^j nropter lalem finom, lione Praedicanaentoruro, de quo latius Doctor ^ *, *...quajstione citata. Oslendit etiam, repugnaro ^^llUC oportet dare intrinsecum in substantiann compositam individuari pcr mate- hoc lapide, quare huic rcpugnat riam, alioquin idera numero esset genitum et Ji^.jji jj^ partes subicctivas, quia corruplum. Vidcplura apud Doclorem hic num.,. ^ i. i •,..,.,.,, lapides, nullus illorum est hic 3. Circa istas qucestiones primo lapis. Sed cum hoc, quod hic declaro qucne sit intentio qucBStio- lapis dividitur in parles inlegranis, non enim quoeritur quid sit les, concomilatur divisio commuprincipium individuandi, loquendo nis in partes subjectivas. Licet de hac intentione secunda i7idi' enim, per impossibile, nec esset viduum, quia ista inlentio formali- agens, nec finis, adhuc esset aliter intentione inest rei, sicut al- quid inlrinsecum, quia huic repubedine formaliter aliquid est album, gnaret esse plura /loc.
et efTeclive est per intelleclum Igitur dico quod per nullum 4^ causantem, ideo qua^rilur de re accidens potest individuum in ge- Reput?nat subjecta huic intentioni. Nec quae- nere SubslanlicB esse hoc. Illud \ndiy^d^l ritur de iino numcro pro inten- probo tripliciler: Primo, ex parle ''®®"j^^'f°" tione, quia secundum aliquos, non diversitatis Substanlia3 in se. Seest numerus nisi in conlinuis, ita cundo, ex primitate ejus ad acciquod unitates sunt in se conti- dens. Tertio, ex coordinationc nuae. Pra^dicamentorum.
^^ioio Alii dicunt quod qua^xumque Primo sic, impossibile est hanc unitates in actu faciunt numerum, subslanliam non mulatam subet tunc hoc est unum numero stanlialiter i\QY\ nonliauc, nisi anunitale formaliter effective ab effi- nihilarelur; sed si esset IicTc per ciente. Sed huic intenlioni subja- accidens, et si non annihilarelur, cere res, ratione cujus repugnat ipsa non mutata substantialiter, posset fieri non lixc, quia non ciindo; non igilur est luncc sub- subsianiia repugnat huic Subsfantia?, quod slanlia hsec per aliquid generis accideX, inaneat isla non annihilafa, et postcrioris. Secundo sic: Fornia ty'p^|^i^jl[i^; quod non insit sibi hoc accidens, esl prior composilo 8. Metapliy' ^^^^^- cum prius posset sine conlradic- sicx, text. 7. igitur esl prius quotione conservari sine posteriori. libet accidente^ quod est in sub- Dicitur, arguis per miraculum, stantia composita; igitur est ha^c quia licet Deus possit hoc facere, forma prior liac quantifale. Tertio non sequitur quin hciec Subslantia sic: Prius natura pofest esse ex sit hiec per hoc accidens. parle sua prius duratione, et sic Contra, miracuhim non est ad cst illa proposilio vera, quod contradictoria; sed si est hfpc substantia pra^cedit oinne accidens solum per hoc accidens, igitur fempore, quia ex quo est prius hoc non remanente non est hoc; natura ex parte sui, posset esse igitur non potest Deus per mira- prius duratione; sed contradictio culum facere quod ha}c substantia ost quod substantia sit aclu, et maneat, et non hoc accidens. non heec, ila quod sit exlra cau- Ad idem sic, dua^ mulationes sam; si igitur sit ha^c per lioc substantiales succedenles sibi non aceidens, contradiclio essel quod possunt esse ad eumdem lermi- esset actu sine accidente.
num. Primo, si utraque esl com- Terlio probo idein ex parte coor- q^ pleta, nisi redeant principia es- dinalionis PraHJicamenforum. Tn sentialia eadem numero, quia si quahbet coordinatione est invenire sic, idem acciperet csse completum supremum et infimum, qiiia slalus a duobus disfinclis, et ab utro- est, pnnio Posteriorian, text. -H.
que complete; sed hic panis erat ot quia coordinationcs sunt primo primus terminus generalionis pa- diversa^, impossibile est quod per nis, postea, transubstanliato pano, genus posterius distinguatur alimanet idem accidens numero, quid, quod est in genere priori; pcr quod est hic, Deus potest vel non habent statuin in suprealium panem producere, afficialur mo vel infimo; igitur per se ineadem quanlilate; igitur ille idem dividuum in genere Substantiai esset ille panis, vel oportet^ dare non est hoc per ahquod accidens.