ΠΟΠΟΓΘ5 δυμηδηΐ,, Β656 ΟΠΊηἾὰ ΒῈ ΥΟΓΘΪΟ δίαι6 ἀδτ ἀδοιβ δηΐπηα Ποπουΐβ οχϑίβίυπιὶ, οὐ ποίη Γαϊΐοηθ Ργϑάϊιυς οἱ σοπϑίἀογδίηδ, ἀπ τη: ρυγί Διο πὶ 608: γτηϑάϊΐ δἱίφυδ τὸ οοηίδηνίηαγα διϑιἰηθ ον. ᾿ἴὰ 8» 1τὸπ) ἁἰδοίαπι οἱ δηϊπιδίυπι 6586. πἰἢ 68ὲ δἰυὰ 4υλπὶ ἱπ ργοίιπάο Πδθΐτα δηΐπηὶ ἢ πι}{8}5 6586 3 408 οοπίεοία δίᾳυο ἀχρϑθϊια, ἢυ]}υπὶ ἰγδουηάα δάϊτιπι δάνογδυιβ πὶ πη} Ὠ Δ ΒΘ Ὁ 11. ΡΟΓΓῸ ᾿γϑουπάϊα ΡΙῸΘ.Ι δυδιηοῖα, υϊεῖα μἱαοϊἀΔαι6 νἱϊα ἰγαηρὶ εἶσ ἴυγ: φυοά πἰ Αἰἰυἀ πἰβὶ Ἰ6η} 188 6ϑί: ουι8 ἢπὶβ μεδίϊιυἀο αἰφυα φα Ἰθϑι 8 ἰογγα ΒΩγθα 88 οϑὲ, ΡῈ γ ΟἸγβίαπι Ζοβυμ, ουὐἱ φίοτία οἱ ᾿πηροῦίαπι, ἴῃ δῶν ου14 βεουϊοτυπι). Αἰηδη.
129 5. ΟΒΕΟΘΟΆΙ! ΝΥΒΒΕΝῚ 1390 ΟΒΑΤΙΟ ἸΙΣΙ. ᾿ ΛΟΙῸΣ Γ". Βεαιὶ σειλ ἰισεπῖ, φιοπίατε ἱρεὶ εοπδοίαΐοπεπι Μακάριοι οἱ πενθοῦντες, ὅτι αὐτοὶ παραχ.1ηθή-αεεὶϊρίεπι". σονται.
Νοπάυπι ἴῃ νογιίοοπι πηοηιΐδ ουδϑίμυυϑ, βοὰ δὰ- Βυς εἰγοα τδάϊοθβ πηοηιΐβ ἰμ 6] Θοίαι:π| ΠΦΕΓΘΠΊΙΒ: οἰδὶ ἀψο8 4ιοβάδπι 78π| ἰυπι0}]08 ἰΓαπαίνίη)8 δά ὑεδίδηι οφοδίδίδη, δίαυε 86 βυρογίογοπι ἰθηϊ ϑίθπι φῦ Βεϑιϊυάϊποιν ονυθοι!: ροβὶ 4υ08 ἰππηι]05 δὰ δι:- Ιἱ πηΐογα ποβ Ὑογθυπ βυθάυοϊξ, 86 ἰογιίίαπι ποὶδ ἀείῃοορ8 υφαπι ρον νεδιϊ υἀΐηε8 οδίοπάϊι: Δἀ αυοά Ὁπηΐ ἐυπΊΟ 6 δὲ ΟΠΟΓα, δί4ι6 ἰδ πδοί 6 ἱπμγοηίθ, πὖὸ ἰπαυΐ! Αροϑβίοί 8, ρθοοδίο ἀδροβὶίο, Π08 ΟΌΓΓΟΓΘ ῬΓΟΥβὰβ οροτγίαι, υἱ ἰαυθ8 δὲ δχρϑϊὶ ἴῃ οδουμηΐηθ οοηϑιίμαε!, ρυνίοτὶ Ἰυπιϊπὶ νοῦ ϊ85 ΡῈΡ ΔΗ ΪπΊΔηὶ 8Ρ-φτορίπαυθίηιβ 6. Ουἱά ἰφίίαν 651, φυοά ἀϊοίϊαν, Βεαιὶ φεὶ ἱμφόπι, φιοπίαπι ἱρεὶ οοπεοίαιἑοπεπι αοοῖφίενι! ἢ Ἀΐδιιπι ργογβυ8 ἤθη (Θηθ δῖ, 91] 4υ5 δὰ τηυῃ -.
ἀν γοϑρίεἰαὶ, οἱ 18 υϑγθὶδ υἱδίαγ [γγῖ868 δίφυ δυῦ θη ηδη58 ογθυπι: 5. ἰῃ νἱία θοϑιὶ Βαθοπίυν, φυὶΐ ὉΠ πὶ οδἰ πη α16 οοηἢοϊυηίιν, Πδαγὶ ῬῈΓ Ο0Πη8565 ἀαδηιίδην μίλια βυηΐ, φιογαπὶ Ὑἱὰ πιο 651 118 ραν εἰ «ον τυάϊη!θυ8 ἱποοιηπιοάΐβαια νδοαὶ. Αἴᾳυο ἰΐὰ δρϑοΐθβ διηαθγι5 οδἰδη δίυπι, τίδυη δυφοθίϊ, οἱ Διηρ!!Ποαλίι, ἱποοπηηοάδ υἱάυ 4118, οἱ ογθίιδι}8 φουτυπηηϑη) Δη[6 ΘΟΥ}05 ργορόπθπβ, ἀδιηη, πυΐγα- εἶδ, οδρι[νίϊλ168 χ ὕ618, ἰη] 8.845 ἰη ἐπ ϊοἶο 56η- τοι 15, Θχβὶ [ἃ μυθ] οαιϊοόβαυθ θοπογαπὶ, ἰφηοπιὶ- πἶλϑ, οἱ ἰη[ἀπ|ῖο5 ποί8, αἰ αῖ6 5 ΟΟηι ΓΟ 85 ΟΧ την ἷ8, οδοί(Δί65 δὲ πιι 1]. ]0η68, γαγίϑαυ Π0Γ- ΡοΓΙβ υἱεἷᾳ διᾳιδ ἀειγίἤθηϊα, 80 δἰ φιΐὰ μοπιηΐθυ8 ς Ῥδῦ δῆς νἱίδιη ἱποίάϊι ἱποοπιμμοάΐ, φυοὰ ν6] σογρυ8 τοὶ δηϊπιυπὶ δειιπραϊ, οπηηΐδ οΥδίΐὁπ6 ρογβθαυθίι: ῬῈΓ αι, υἱ εἶὰβ. ορίπίο ἴετί, τἱάἀϊου!απι οβιδπ εἰ ΒΘΓΠΊΟΠΘΠΙ, αυ0 ᾿πβοηῖε8 θ6811 ᾿πἀϊοδιίιν. Νο5 80" ἴδηι ράγα πὶ ΟἸΓΠΙ65 608 4 οἱ Ὠυπ} δὲ ρα 5}0 δΔηΐιηο ἀϊνίηο05 σοπίοιρίδηῖυγ ἱπ(6!!}6οῖυ8, φυδηίυπι οι Περὶ ροιογῖῖ, 6858, 485 'μ μος ἀΐοῖο 4ἰ16 ἀ6ο 55:5 ἦλοοιῖ, αἰνιεἶα5. ραπίίι8 ᾿πβρίοεγαε οοηδπαῦ, υἱ νεὶ ΡῈΓ ἢος ρίδηυμη ἢδὶ αυϑηία δἰ αἱ ργοπιία ἰηίοῦ ΘΓ ΔΙ 6 πὶ (ΘΓΓΟΠΔη408, οἱ 80] πηοπὶ οΟἰ Θδί 46 ἰηι6σοητλπ).
Ας ρτίιπα αυϊάδπ) (Δο͵6 ροϊεδὶ 4] 1405 {Πα ᾿υοΐυηι.
μδδίυπι ρυϊᾶτα, 4υἱ ργορίεγ ἀδ!]οία δἴᾳφυθ ροοξαίἃ δχϑίβιϊ, Ἰυχία Ραμ} ἀδ ἐγ βιεἰα ἀοοίγίδη), υἱοὶ ἀϊ- Οὔπω τῆς κορυφῆς τοῦ ὄρους ἐπιδεδήχαμεν, ἀλλ᾽ ἕτι κατὰ τὴν ὑπώρειαν τῶν νοημάτων ἐσμέν" εἰ καὶ δύο τινὰς ἤδη παρωδεύσαμεν λόφους, ἐπὶ τὴν μα- χαριστὴν πτωχείαν, καὶ τὴν ἀνωτέρω ταύτης πραό- τητα διὰ τῶν μαχαρισμῶν ἀναχθέντες, μεθ᾽ οὖς προσάγει τοῖς ὑψηλοτέροις ἡμᾶς ὁ Λόγος, χαὶ τρίτον ἡμῖν ἐφεξῆς ὕψωμα διὰ τῶν μαχαρισμῶν ἀναδεί- χνυσι΄ πρὸς ὃ χρὴ πάντως ἀναδραμεῖν ὄχνον ἀπο» θεμένους πάντα, καὶ τὴν εὐπερίστατον ἁμαρτίαν, χαθώς φησιν ὁ ᾿Απόστολος, ὡς ἂν χοῦφοι καὶ εὐστα- λεῖς ἐπὶ τῆς ἄχρας γενόμενοι, χαθαρωτέρῳ τῷ τῆς ἀχηθείας φωτὶ διὰ τῆς ψυχῆς προσπελάσαιμεν. τί Β τοίνυν ἐστὶ τὸ λεγόμενον, Μακάριοι οἱ πενθοῦντες, ὅτι αὐτοὶ παρακληθήσονται; Γελάσει πάντως ὁ πρὸς τὸν κόσμον βλέπων, καὶ λέξει ταῦτα χαταχλενά- ζων τὸν Λόγον - Εἰ μακαρίζονται κατὰ τὸν βίον οἱ ἐν ᾿πάσῃ συμφορᾷ δαπανώμενοι, ἄθλιοι κατὰ τὸ ἀχόλου - θόν εἰσι πάντως οἷς ἄλυπός τε καὶ ἀπήμων ἐστὶν ἡ ζωή. Καὶ οὕτω τὰ εἴδη τῶν συμφορῶν ἐξαριθμού- μενος, πλεονάσει τὸν γέλωτα, τὰ τῆς χηρείας χαχὰ, χαὶ τὴν τῆς ὀρφανίας ταλαιπωρίαν ὑπ᾽ ὄψιν ἄγων, τὰς ζημίας, τὰ ναυάγια, τὰς ἐχ πολέμων αἰχμαλω- σίας, τὰς ἀδίχους ἐν δικαστηρίῳ χρίσεις, μεθορι- σμούς τε καὶ δημεύσεις καὶ ἀτιμίας, τάς τε συμφορὰς τὰς ἐκ τῶν νόσων, οἷον πηρώσεις τε καὶ ἀκρωτῇ- ριασμοὺς, καὶ τὴν παντοδαπὴν τοῦ σώματος χώδην, χαὶ εἴ τι τοῖς ἀνθρώποις χατὰ τὸν βίον τοῦτον συν- ίσταται πάθος, ἣ σώματος, ἢ ψυχῆς ἁπτόμενον, πάντα τῷ λόγῳ διεξελεύσεται, δι ὧν, ὡς οἴεται, χαταγέ- λαστον ἀποδείξει τὸν τοὺς πενθοῦντας μαχαρίζοντα λόγον. Ἡμεῖς δὲ μικρὰ φροντίσαντες τῶν μιχροψύ- χως τε καὶ ταπεινῶς ἀναθεωρούντων τὰ θεῖΐα νοή- μᾶτα, ὡς ἔστι δυνατὸν κατιδεῖν τὸν ἐγχείμενον τῷ εἰρημένῳ διὰ βάθους πλοῦτον ἐπιχειρήσωμεν, ὅπως ἂν φανερὸν χαὶ διὰ τοῦτο γένοιτο, πόσον ἐστὶ τὸ διάφορον τῆς σαρχίνης τε χαὶ χοϊκῆς διανοίας, πρὸς τὴν ὑψηλήν τε χαὶ ἐπουράνιον.
Ἔστι μὲν οὖν ἐχ τοῦ προχείρου μακαριστὸν ὑπο- λαθεῖν ἐχεῖνο τὸ πένθος, τὸ ἐπὶ πλημμελήμασι χαὶ ἁμαρτίαις γινόμενον, κατὰ τὴν τοῦ Παύλου περὶ τῆς αἰϊ, μοπ 6886 ὑπᾶπὶ {γί ϑε εἶα βρδοίοπι, βϑὰ αἰΐϊδπὶ ἢ λύπης διδασχαλίαν, τοῦ φήσαντος, μὴ ἕν εἶναι λύπης ιΐάδιν πιυμάδπαπι, 8] 18η)] Ὑ6ΓῸ 4υὺ8 5βδοιηάυπι Ῥοῖιπὶ Γοργϑβαπίθιαγ, Ας πιυπάδληδπι αὐυϊάδπι {τἰ- δεϊεἴϑην ποτ ῖβ οδαι γον 6856, ἈΠΠΟΓΔΠῚ ΥΘΓῸ ΡῈΓ Ῥαπἰϊοηεῖδπι βα] θη σΟὨἤσογα τη γθηίθι5. Ναπὶ ΤοΥοΓΔ ΠΟ μοίδβδὶ ποὴ Ὀθδία ᾿υαϊςαγὶ 18}15 δηΐ πιδὲ Ῥογίυγθαιίο, οὐπι, πὶ πηϑνοΓ80 60 φυοά ἀείοτυ8 65ὶ, νἱϊδηι υἱοβᾶπι ἀθρίοταί. Θυδηιδαπιοάιιπι Θηΐπ ἴῃ οΟΥΡΟΡΪ5. ΠΟΤ 8, αιυΐθιι8 4|141|ἃ ρΔΓ8 ΟΟΓΡΟΓΪΒ 6χ νἱοϊ δῖα ᾳυδάδιη ἰφεδίοπα ἰϑυΐάα ἰδοίλ [υδγὶϊ, 6 0- Ἰεηιῖ ἀὐρυπιοπιο 68ι, πιοῦίδπὶ) 6586 ἰδ ἀδπὶ ἃ. Ἰδπφυϊάδην {ΠΠ8π} ράγίομη; βοᾷ ἱ γί φυδάδπι ην- ἀΐϊοα νἱια8 ἀθινυιο 86)8018 σουροτὶ γοβίϊ {05 5:11. τ πὶ 9 ΜλμΠπ. νυνὶ ". 15 ΠΠοὔτ, χαὶ, 99.
εἶδος, ἀλλὰ τὸ μὲν χοσμιχὸν, τὸ δὲ κατὰ Θεὸν ἐνερ- γούμενον. Καὶ τῆς μὲν χοσμικῆς λύπης, θάνατον εἶναι τὸ ἔργον " τὴν δὲ ἑτέραν, σωτηρίαν ἐχ μετα- νοίας τοῖς λυπουμένοις ἐργάζεσθαι. Τῷ ὄντι γὰρ οὐκ ἔξω τοῦ μαχαρίζεσθαι τὸ τοιοῦτον τῆς ψυχῆς πάθος ἐστὶν, ὅταν ἐν αἰσθήσει γενομένη τοῦ χείῤονος, τὸν ἐν καχίᾳ βίον ἀπολοφύρηται. Καθάπερ γὰρ ἐπὶ τῶν σωματικῶν ἀῤῥωστημάτων, οἷς ἂν πάρετον ἐξ ἐπη- ρβίας τινὸς γένηταί τι μέρος τοῦ σώματος, σημεῖον τοῦ νενεχρῶσθαι τὸ παρειμένον ἡ ἀναλγησία γίνεται " εἰ δὲ κατά τινα τέχνην ἰατριχὴν ἡ ζωτιλὴ πάλιν αἴσθησις ἐπαναχθείη τῷ σώματι, χαίρουσιν ἤδη ΄᾿» ΡΕ ΒΕΑΤΙΤΌΝΙΝΙΒΌ5. ΟΒΑΤΙΟ 1], νοῦντος τοῦ μέρους, αὐτός τε ὁ χάμνων χαὶ οἱ τὴν Α 8 υὶ ἰαθογαὶ, φιιᾶπὶ αυϊ συγδιίοπομι δἀπιηἰβίγδηι,.
θεραπείαν προσάγοντες, τεχμηρίῳ χρώμενοι τοῦ πρὸς ὑγίειαν τρέψαι τὸ πάθος, τὸ ἐν αἰσθήσει τῶν δριμυσσόντων ἤδη γενέσθαι τὸ μέλος " οὕτως ἐπειδὰν, καθώς φησιν ὁ ᾿Απόστολος, ἀπηλγηχότες τινὲς παρα- δῶσι τῷ χαθ᾽ ἁμαρτίαν βίῳ ἑαυτοὺς, νεχροί τινες ὄντως χαὶ πάρετοι τοῦ χατ᾽ ἀρετὴν βίου γενόμενοι, οὐδεμίαν ἔχουσιν ὧν ποιοῦσιν τὴν αἴσθησιν. Εἰ δὲ χαθάψαιτό τις αὐτῶν ὁ ἰατρεύων λόγος, οἷον διά τινων θερμῶν τε χαὶ διαχαιόντων φαρμάχων (λέγω δὲ τῶν σχυθρωπῶν τῆς μελλούσης χρίσεως ἀπειλῶν), καὶ διὰ βάθους τὴν καρδίαν τῷ φόδῳ τῶν προσδο- χωμένων δριμύξειεν, γεέννης φόδον, χαὶ πῦρ μὴ σδεννύμενον, καὶ ἀτελεύτητον σχώληχα, χαὶ βρυγμὸν ὀδόντων, χαὶ χλαυθμὸν ἀδιάλειπτον, καὶ σχότος ἐξώἀοἸοηίο ͵δπι ρᾶγία ξαυάεοηϊ, φυΐρρα οον ἰβϑίπιο ἄγξυ- τπθηἴ0 υἱδιῖ68, Δα Βδηϊ αίδι ΟὨνοΓ 886 86 ΠΟΓΌυ πὶ 60 φυοά πιριθγυπ) 86 η ΓῈ ἰδπὶ οὐρα οἃ 488 [λοϊδηξ ἀοίογοπι: ἰ(8 πο} }, ροβίαιιαπι δμνΐ850 56 8:} ἀοϊογί8, υἱ ἱπαυΐϊξ Αροκίοἰυι5, ἱγαἀϊἀογίηϊ δα Υἱδα ρεοοϑίγίοὶ, οὐπ, φυοά δὴ νἱίδι οὐτὰ νἱγίυ!α ἀεοφοπάδηι Δι(ε|πεὶ, τούογὰ πιογίυἱ φυϊάδπι ἰΔθεἴαοι!- 4υ6 5'πὶ, υυπὶ δογυὰ αι (Δοίυηΐ βθηδυπὶ Πᾶ- θθηϊ. 56 δἰ 4υΐδ βογιῃο πιοάΐουβ, υϑὶ αὶ αυΐθι!8- ἄδαι Δ} 115 ρογυγεπι θυβαι πιϑοαπιθπι!5 ({υἱαΓί, ἰηφύυδῃι, ᾿υάϊοῖ! Πογτθηἀΐβ εἴ Δοου ἱ8 πιΐῃΐ8) 608 ΡῈ Γ-ΒίγΙ ἢχοτί!, οἱ θοῦ ΘΟΓΌπὶ 4088 ἰῃ ἐΣΒροοίδί 08 ΒΠῚ ΠΟΥ Βαηἰτυ5 Ἔχ ΔΟΟΡΡΔΥΘΓΙ;, (ΘΥΤΌΓΘΙ ΦΘΙΘΏΠ28, ἰζῆδπι φυΐ θη δσϑιϊησυΐίιτ, ὙΘγΠ. 6 Π} ΟῚ. ΘΟ 6 - τερὴν, καὶ ἅπαντα τὰ τοιαῦτα, οἷόν τινα θερμὰ καὶ Β (6πι, δἰτίάοτγοιι ἀξηιίαπι, ρεγροίαυιαιο Ποίιπι, οἱ δριμέα φάρμαχα τῷ νεναρχηχότι διὰ τῶν χαθ᾽ ἡδο- γὴν παθημάτων ἐντρίδων χαὶ ἀναθάλπων, εἰς αἴσθη- σιν αὐτὸν ἀγάγο: τοῦ ἐν ᾧ ἦν βίου, μαχαριστὸν αὐτὸν ἀπεργάσηται, τὴν ὀδυνηρὰν αἴσθησιν τῇ ψυχῇ ἐμ- ποιήσας. αθάπερ χαὶ ὁ Παῦλος τὸν τῇ χοίτῃ τοῦ πατρὸς ἐπιλυσσήσαντα, μέχρις ἐχείνου μαστίζει τῷ λόγῳ, ἕως ἂν ἀναισθήτως εἶχεν τῆς ἁμαρτίας - ἐπεὶ δὲ χαθίχετο τοῦ ἀνδρὸς ἡ τῆς ἐπιπλήξεως ἰατρεία, ὡς ἤδη μαχάριον διὰ τοῦ πένθους γενόμενον, παρα- χαλεῖν ἄρχεται, ἵνα μὴ τῇ περισσοτέρᾳ λύπῃ, φησὶ, καταποθῇ ὁ τοιοῦτος. Ἔστω δὲ χαὶ τοῦτο ἡμῖν τὸ νόημα πρὸς τὴν προχειμένην τοῦ μαχαρισμοῦ θεω- ρίαν εἰς τὸν κατ᾽ ἀρετὴν βίον οὐχ ἄχρηστον, διὰ τὸ πλεονάζειν πως ἐν τῇ φύσει τῶν ἀνθρώπων τὴν ἁμαρτίαν" ταύτης δὲ φάρμαχον τὸ ἐκ μετανοίας κένθος ἀποδέδειχται. ᾿Αλλά μοι δοχεῖ βαθύτερόν τι τῶν εἰρημένων ὑποσημαίνειν ὁ Λόγος ἐν τῇ παρατα- τιχῇ τοῦ πένθους ἐνεργείᾳ, ἄλλο τι παρὰ τοῦτο νοεῖν ὑφηγούμενος. Εἰ γὰρ μόνην τὴν ἐπὶ τῷ πλημμελή- ματι μεταμέλειαν ἐπεδείχνυεν, ἀχολοδθότερον ἂν ἦν τοὺς πενθήσαντας μαχαρίζεσθαι, οὐ τοὺς εἰσαεὶ πενθοῦντας " ὡς ἐπὶ ὑποδείγματος συγχρίσει τῆς ἐν τῇ νόσῳ διαγωγῆς τοὺς θεραπευθέντας μαχαρίζομεν, οὐ τοὺς εἰσαεὶ θεραπευομένους. Ἧ γὰρ παράτασις τῆς θεραπείας, χαὶ τὸ τῆς ἀῤῥωστίας διηνεχὲς συν- ενδείχνυται. Καὶ ἄλλως δέ μοι δοχεῖ καλῶς ἔχειν μὴ τῷ τοιούτῳ μόνῳ νοήματι τίθεσθαι, ὡς τοῦ Λόγου τοῖς ἐφ᾽ ἁμαρτίαις πενθοῦσιν τὸν μαχαρισμὸν νέμον- ᾿οηοῦγαβ δχίθγίογοδ, οἱ 18 |18 υηΐνεγβα, υϑὶυἱἱ οδιά δ φυδάδπι εἰ λογία πιο ϊοαπιθηΐδ νοϊυρίδι8 Δδοι θυ5 τογρϑαῖΐ ἰπίδγοπάο, γοίουθηάοααο, 60 υϑᾳυὸ Γαδ. βοῦς οὐ υἱ βαηιἰδὲ ἰῃ αυᾶ νἱία νογβεῖιγ, θθδίιπι δι) εἰδοογι!, 86η8ι ἀοογὶβ δηΐπιο εὖ08 ἰπ͵θοίο. Θυοιμδάϊιποάυπι οἰΐδηι Ῥαυ!] 8 οὰπὶ φαΐ ἴῃ οὐ 116 . ραιγῖ5. ἀοθδοομαίυβ ογαί, ἰδηάϊΐι δογθοῃα νογθογδί οἱ οϑϑεϊψαϊ φυδπάϊυ ροοσαίαπι ΟΠ δοπίϊοθαὶ: ροβὶ- οδαυδι δυίεηι ΟὈ υγραιοη 8 τηοαϊοῖηα πιοίυς οΓαὶ, ᾳυλβὶ 78π| ρεγ ἰυοίαπι θαδῦυ τι (Δοίαπι 60Π 5014 Ὁ] ἰἢ-εἷρί!, π πἰπιὶο ἀοίοτγα, ἰηαυὶὶ! "", 12}18 Δυβογθεδίυγ. Εγὶξ δυίθπι οἰἶδπὶ Πίος ποὺ! ἰπιο! οἴ δὰ ρτοροϑὶ - ἴαπι ᾿Βοαιϊυἀΐηΐξ βροουϊδιίοποιι, οἱ δὰ νἱΐδπ) εὐτη τἰγίυϊο ἰΓαηβιζοπάδιῃ ποη ἰμα1}56, Ργορίογεδ φυοὰ τοἀυηοὶ φυοάδπιπηοαο ἰῃ Βοπιίηυπι πϑίυ Γᾶ ρθ668- ἴυπὶ: ραοοϑιΐ γὑϑγοὸ γοιηθθϊυπὶ 6586 ἰθοία) ὁχ ΡΘ- πἰιθηιἶα ἀδπιοηδίγαιυπι 681, εοὰ νἱάοίιγ πε Ὑ76γ- θυπ ργοίαμπάϊ 5 φυϊἀἀδπ 4υιλπι οἃ 408 πιοάο ἀϊοία δ ηΐ 5 ξηϊποᾶγα, ΡῈ ἀυ ΓΑ ἢ Π6πὶ ἰσοίι5 υδιιπ), Αἰῖυά Ῥγροίθγ ποὺ ἱπι6 ΠἸφαπάυ πὶ 6856 ἀθοθη8. ΝΆ δἰ 80- 1Δπ| ργορίοΓ ἀ6!} εἰ γϑβ ρἰβεϑηϊίδηι ἰπαἀϊοαγεῖ, πιῶς 5 ΟΟὨΒΘὨ ΔΙ Θ.ΠῚ ΠΡ 84:16 ΟΟΠΥΘηἶ 6 Π8 δγὰΐ υἱ 605 «αἱ Ἰυχίβϑεπὶ Βεϑῖοβ ἰυἀϊοαγοῖ, πο 608 αυἱ ἰυΆἈ6-τοηΐ, φυθιμδἀπιοάυπι, ΟΣ ΠΡΙ; φταίία, οοπιραγϑίίοα 6)}08 Υἱῖϑδβ, αὐ οὐπὶ ΤΟΓΡῸ ἰγϑηβ βίυγ, 608 αυΐ ουγϑιὶ δυπῖ, ποῦ αυἱ ρεγροίυο εὐγαπίυν, ΠοϑίοΒ 7υάϊοδηυβ. Ουγαιϊοιΐβ οηἰπὶ ργογοραίίο, ἰη βγη δια αιοχυο ρεγροιυϊ Δίθιη οἱ οοηίπυϊϊαι6π) δἰαι!} ἰητος, Πολλοὺς γὰρ εὑρήσομεν ἀκατηγόρητον ἐσχηχό- ἢ ἀϊοαί. Αἰᾳυθ ἐϊίαπι [ἴα ταϊίοπα πημΐ γδοίυπι 6886 τας τὸν βίον, χαὶ ὑπ᾽ αὐτῆς τῆς θείας φωνῆς μεμαρ- τυρημένον ἐπὶ παντὶ τῷ βελτίονι. Ποία γὰρ πλεον- εξία τοῦ Ἰωάννου; ποία εἰδωλολατρεία τοῦ Ἡλίου; . ΤῈ μιχρὸν ἢ μεῖζον κατὰ τὸν βίον ἐχείνων οἶδεν ἡ ᾿ ἱστορία πλημμέλημα; Τί οὖν; ἾΑρα ἔξω τῆς μαχα- , ριότητος εἶναι ὁ λόγος αὐτοὺς ὑποθήσεται, τοὺς μὴτε ᾿ πὴν ἀρχὴν νενοσηχότας, μήτε τοῦ φαρμάχου πούτου, ᾿ λέγω δὲ τοῦ ἐχ μετανοίας πένθους, εἰς χρείαν ἐλθόν- τὰς; Ἢ ἄτοπον εἴη τοὺς τοιούτους τῆς θείας μαχα- ριότητος ἀποδλήτους οἴεσθαι, ὅτι μήτε ἥμαρτον, μῆτε πένθει τὴν ἁμαρτίαν ἰάσαντο; Ἢ οὕτω γ᾽ ἂν εἴη τὸ ἁμαρτάνειν τοῦ ἀναμαρτήτως ζῇν προτιμότε- “ΜΠ (ον τι, 7.
Υἱάδίυν, αἱ πὸπ βοοιηάυπη ΒιηΟ 80. π| 1π|6 ΘΟ πὶ Ροπᾶιυϑ, φυοά οΓθυπι ργορίοῦ ρδοσδίυμ Ἰυβοη- εἰθυβ Βοδιτυἀίποπιὶ ἐγϊδυδί. ΜΟ]08. δε πὶ ἰπυδηΐδ - τὴῦ8, φιογαπὶ Υἱίδ ἰπου]ραῖδ, πυΠ δα 6 ογἰπηηΐδιις οὈποχία, δίᾳυβ ἰρ8:08 δάβο ἀἰνίηδ νοςΐβ ἰ6ϑιἰπηοηὶσ ουὐυδαυς νἱγίυι8 ποία οὐπηποηάαία [υἱι. Νδην 4υ: ἀγα 8 Ζοθπηΐβ ᾽ 408 δἰ πη ]δεγογυπὶ οὐία8 ΕἸ 1 φυοά ρᾶγνυπι δυὶ πιαξηθπι ἰπ Υἱΐα ἰΠογαωὶ Εἰδίογία πουΐ! ἀδ!ἰοίυπ ἢ Ουἱὰ ογρο 3 υἱρυπὶ Βαδει:- ἀϊηΐβ Ἐχρδγίθβ 608 6886 ΒΟΓΊΠΟ Ροποῖ, 4] πος δ πὶ- 110 Ργοῦβαβ φθγοίδυθυιπηί, πος γοιηθἀϊο δος, Ἰυεῖα, ἰαφυδπι, 6χ Ρααί οπε8, Ορυ8 μαιογιηῖ Υ Δη Αθθ}-, ἀθτη Πιοτὶι 1165 ἃ ἀἰνίπα Ὀραυθυΐέπο γέρθῆθγθ οἱ Α ρον, εἰ μόνοις τοῖς μετανοοῦσιν ἡ τοῦ Παραχλήτον δἴομοβ. αγυϊἱγατὶ, 4φυϊα πϑθᾳυὸ ρμθοθδυθγυηὶ, μΘη06᾽ Ἰυοίω. ροσοοέαιη δϑιιδιογιοῦ Τ᾽ ΔῺ [80 ΓΔΙΙΟΠ6 βδ8η6 Ῥεοζαγθ, φιλπ) ϑ9ῖπη9 Ρεούδίο νίνογο ργβΔ 0} 05 [υοεῖ!, δἰ βοϊᾳ ρομμἰιϑιείθιι οἱ τοδὶ βοοπιίδαβ 6 Γὰ- εἰα οοπεοϊαιοτίδ ἐσ δυϑαΓ 3 Βδαι δπΐηι, Ἰηχαί!, φωΐ [μφομὶ, φαοπίαμπι, ἱρεὶ οοπεοίᾳιϊοπαηπι αεεὶρίδηϊ. Ετρο φιοδά αἷς βεεῖ γοίονὶε, βοαμοπίεβ, ὧϊ ἰπαυὶς Ηὰχάρις ἀποχέχλήρωται; Μαχάριοι γὰρ. φησὶν, οἱ πεγθοῦντες, ὅτι αὐτοὶ παραχληθήσονται. Οὐχοῦν ὡς ἔστι δυνατὸν ἑπόμενοι, καθώς φησιν ὁ ᾿Αμόα- χοὺμ, τῷ ἐπὶ τὰ ὑψηλὰ ἐπιδιδῶντι, πάλιν τὴν ἐγχει- μένην διάνοιαν τοῖς εἰρημένοις ἀναξητήσωμεν, ὡς ἂν μάθοιμεν ποίῳ πένθει πρόχειται ἡ τοῦ Πνεύματος τοῦ ἁγίου παράχλησις.
Ὀβεσο, δυο αὐἱ δά βυθιϊηνία ωο5 νοι, Γυγβιι8 βθηίθηιδπι αυὰ οοηιϊπολίυν 'ῃ ᾿ΐ8 Ὑεγ}]β ἰμγθϑιΐν ξϑίαυβ, ὧδ ἀΐϊδεδαμεβ οὐἱ Ἰυοίαὶ εοοηδοϊδιῖο Ξδηοεΐ ϑρίγιιυ.8 ργοροδί( 5ἱξ, γιαθαπιεϑ ἰαίων ἴῃ νΔ Πιμδηδ, ὈΓΙΠ.ΠΔ ΟΠΙΠ ΠῚ, φυϊά; ιαπάρια ᾿986 Ἰυοίια 5,1, γε] οὐ αυδ8 Γ68 σοη- ἢείυν οἱ εοκίτομαίις, ΕΥὐρο τηαηϊοϑθιπὶ ἰά4: οπιηΐθα8᾽ εδ,, φιοὼ "ποι οἷν (εἰδιῖθ δηὶπιὶ μα θϊτυ8 οἱ αὔξοίι5, 481 οχοίδιίυ ργορίον ρεϊνδιίομοπι γοὶ δου) 8, 40:8 νἰδοραὶ οὲ δοσορίᾶ δἰϊ; 4υἱ ᾿Ιπο(85 π΄ νἷ8 φυΐ οὐπὶ Ἰαπιϊα νἱίδν ὑγδηδίβυμηϊ, οοπϑίβιθηΐ ἰοοππὶ ΠΟΙ μωθοῖς Ψογθὶ ον 88, ὈγοΟβρογΆ δ αυΐδ ἰη νἱῖα υἱἱίαν [ονίυμϑ, ομνπίδ' βοροῦδ ΡΟΡ ΓΕΒ πουπιϊΔ8 οἱ δεου Ὁ εὐυτδυ. θανεῖν δίᾳυοσ. ργοοθάιϊμ!: υχοῦα ἀεἰδοίδιυν; 9 ἘΠ ΘΓΟΒ' δἰρὲ ρίδοϑὶ: ὑγϑϑίυϊο ἰγδίγυσι πυηἤυ8 δἱ τὐὰκ9. 681.; δυοίογιίδι6. ργάϊυ8 οἱ Ποπογϑίι8 ἴ8- ἴοτο; ἐβδύωθ ρεϊβοὶρί θυ; πιδι δ άυϑ δάνογβδγ 8; δεν άξε!8 ποη οὐπθπμπο πη; [808 Δηιΐοἶ5, ἀϊν}5 ἤργτοηβ, οἱ ἰἰδάθηι ἰῃ ἀεἰ εἰ 8 οἱ νυϊιρίδιϊ δυ8 ΓΓΌΘΙΒ; ΒυΔν Β εἱ ἡμουηάι8, ἢ0}56 ΠΟ] 65{1}8 ῬΓΘ5808, 005 Ραΐθ τορυθίο; οἰβηΐδ οοπδοουῖυδ αυδουη4υ8 ΡΘΓΡ μπηο Ἰθϑπάπἢ ἴῃ ΡΓΘΙΪῸ 6860 νἱάοηΐυγ; (48 τὰ ηυ8- 4"8 ῥγεβδηιϊὶ ργωῦβμβ οὐπὶ ἀοίδειδιίοπθ δἴᾳιδ [88- Σχοπήσωμεν τοίνυν ἐν τῇ ἀνθρωπίνῃ ζωῇ, τί ποτε πρῶτον αὐτὸ τὸ πένθος ἐστὶ, χαὶ ἐπὶ τίσιν συνίστα-τ ται. Οὐχοῦν πρόδηλον ἅπασιν τὸ τοιοῦτον, ὅτι πένθος ἐστὶ σχυθρωπὴ διάθεσις τῆς ψυχῆς, ἐπὶ στερήσει «ινὸς τῶν χαταθυμίων συνισταμένη" ὅπερ ἐπὶ τῶν ἐν εὐθυμίᾳ διαδιούντων συνίστασθαι χώραν οὐχ ἔχει " οἷον, εὐπραγεῖ τις κατὰ τὸν βίον, πάντα χατὰ ῥοῦν αὐτῷ διὰ τῶν ἡδέων τὰ πράγματα φέρεται, τῇ γαμε- τῇ ἐπευφραίνεται, τοῖς παισὶν ἐπαγάλλεται, διὰ τῆς τῶν ἀδελφῶν συμμαχίας ὠχύρωται, σεμνὸς χατὰ τὴν ἀγορὰν, τίμιος τοῖς δυναστεύουσιν, φοδερὸς τοῖς ἀντ τιτεταγμένοις, ἀχαταφρόνητος τοῖς ὑποχειρίοις, φί- λοις εὐπρόσιτος, πλούτῳ χομῶν, ἀπολαυστιχὸς, ἡδὺς, ἄλυπος, σθεναρὸς τῷ σώματι πάντα ἔχων, ὅσα τί- μια κατὰ τὸν κόσμον τοῦτον εἶναι δοχεῖ " ὁ τοιοῦτος πάντως ἐν εὐφροσύνῃ ἑχάστῳ τῶν παρόντων ἐπιγαν- νύμενος. Εἰ δέ τις μεταδολὴ τῆς εὐημερίας ταύτης χαθάψαιτο, ἢ διάξευξιν τῶν φιλτάτων, ἣ ζημίαν τῶν προσόντων, ἢ τινα πήρωσιν τῆς σωματιχῇς εὐχλῃ - Αἰεἰα ἐγυίιαν. δι οἱ, αἰίψφυᾶ προ διῖο ργοδρογίἰαι 5 ἢ0}118 Ο Ρίας, ἐχ πονηρᾶς τινος συντυχίας ἐπάγουσα, τότε ἑηναβογίῖ, δ! ἰδ) μποιίοπθιη οἰ δγ ϑρίπηογυπι, δι ἀχώθυπι (δου δίυης δυΐ Αἰ ᾳυδηὶ ΘΟΓρΟΥΪΒ σοπηπιοάο- Τυηὶ Οχ Ιίᾳυο ϑάνογβο φγανίαυθ 685: ἰᾳθο δα δι οπθιη ἀφάμοορηδ, ἰθης 58 ρδοιίοπο ΟὈἰθοἰΔηγθηι! οοπίγαγία δχϑίρι! βδεοιίο 4υδληι Ἰυοίυπν ἀρροὶϊίλπνυβ. Εγξο ἀοῆ- Εἰιῖο οὐυῷ ρϑυ}0 ἃπία οϑίία γϑγ εϑὲ, πιιΐγυηι, αυοὰ Ἰυοίυδ δἰ. ἀρδῦθιϑ, 6 ἀυϊογοι οϑρίοπο αυϊάδη) 56η- 805 ρεἰναι οι α θάγατ γόγιιὰ αυΐ θυ Ἰιοηλπ68 ἀ6- ἐοοϊιηίαν. 5] ἰφίθαγ ἱμιο!θοίυπι ἐ8ὲ ἃ ποιὶβ 408 δἷ( Ἰποίυς πυμληθθ, ο68 4μα οἰδγὰ οἱ πιδηϊεβία βυηὶ χ ἴδ) ΠΟΡ18 φυδιμάϑῃᾳμ δ θἃ. φυδὲ ἱξμόγβηίαν ρα10- λοίδη!, υἱ. ρεγθρίουμμι που 8. ἢδι αυΐδ 51 ἰυσίυς 1116 νοαῖυ 4ιθη) ὀοπδθαυίίυν οομδβοίαιίο, Νὰπι δἱ φυίναιίο θοποτυὰ αυδ οὐἰαυθ6 δαἀ[ιογίπὶ Ἰυοίαπι τῇ ὑπεξαιρέσει τοῦ εὐφραίνοντος, ἡ ἐναντία διάθεσις γίνεται, ἣν πένθος προσαγορεύομεν. Οὐχοῦν ἀληθὴς ὁ ἀποδεδομένος περὶ αὐτοῦ λόγος, ὅτι πένθος ἐστὶν αἴσθησίς τις ἀλγεινὴ τῆς τῶν εὐφραινόντων στερή-- σεως. Εἰ δὴ, νενόηται ἡμῖν τὸ ἀνθρώπινον πένθος, γενέσθω τις ὁδηγία τῶν ἀγνοουμένων τὰ πρόδηλα, ὡς ἂν φανερὸν γένοιτο, τί τὸ μαχαριζόμενόν ἔστι πέν- θος, ᾧ ἑἐπαχολουθεῖ ἡ παράχλησις. Εἰ γὰρ ἡ τῶν προσόντων ἀγαθῶν στέρησις ἐνταῦθα τὸ πένθος ποιεῖ, οὐχ ἂν δέ τις τοῦ ἀγνοουμένου τὴν ζημίαν ἀπολοφύ- ραιτο" γνῶναι προσήχει πρότερον αὐτὸ τὸ ἀγαθὸν, ὅ τί ποτέ ἐστι χατὰ ἀλήθειαν, εἶθ᾽ οὕτως τὴν ἀνθρων» πίνην φύσιν χατανοῆσαι. Διὰ γὰρ τοῦτο συμδήσετα; πὸ μαχαριζόμενον πένθος χατορθωθῆναι. Οἷον γάρ αἴθβοῖν ἰδ μος ταυπᾷο, ἤθιο ϑιίθιι ἰβποιὶ ΒΟΗΪ 78- ἢ) ἐστιν ἐπὶ τῶν ἐν σχότῳ βιοτευόντων, ὅταν ὁ μὲν ἐνοἴυγδι ἀορ!ογανογὶι: ἱρὰ ὈΟμδπ ΘΟβΠΟΒΟΟΡΘ Ῥιυΐυδ, αυϊὰ ἐληάραι τανογᾶ. βἰῖ, πδυὰ δ) θηιμη ἴυ6- τὶς, δίᾳια 18. ἀοίβοορθ ἰυπηδηδπὶ ἡδίψγϑη, οΟηδὶ-- ἄδγαγα. Ρεῦ δος δηΐμ δοοίἠδι. υἂἱ Βεδίυπι Ἰυσίθπι ιΑββθαιδιλιγ. Ὧ,μ810 Θηΐ μὰ υβη νηΐ. ἰῃ 1 αἱ ἴῃ Δομοθνΐβ χἰνυηῖ, οὐπὶ αἰΐυο φυΐάδηι ἴῃ δα] ῖπ6 πᾶ- ἴυ5 5ἰῖ, αἰ 8 αυίοια υϑιῖ οσϊογηο ᾿ποἷ5 ἀδϑιοίδοϊι8, πὶ ᾳφυδάδϑην 60 ΘΟπΠΟ 8118 Γαδγὶξ, υἱ ἡοη οοάσιι υἱογ- ἄυὸ τθοᾷο ργβδεηϊ ἱποοπημοὰο Φοπιμηϊογθδίυγ. (Νδῶ Ἰιϊο φυϊάειη, υΐ πον, 410 σοπιπιοίο ρῥτὶ- ψαίυβ εἰϊ, δτάνοπι οχὶβι! π|δὶ 6686 ᾿δοίυγαπι ᾿υοίβ 1116 νϑγὸ φυΐ πθὸ Ῥϑιηίυ8 φυϊάδην οοφπουίς (αἴ θαι νοϊυρίλίοπι, β'π6 πιοίοβιϊδ υἱίδπὶ ἰγδηδβίαῖ, Ῥγορίοῦ ολἰ ίἶ8. ἀϑὰπι σΟηϑιδίαην π00 86 ΒΟΠῸ δχοίἀϊ898 τεχθῇ τῷ ζόφῳ, ὁ δὲ τῇ ἀπολαύσει τοῦ ἔξω φωτὸς συνειθισμένος, ἐξ ἐπηρείας τινὸς χατάχλειστος γένη- ται, οὐχ ὁμοίως ἀμφοτέρων ἧ τῶν παρόντων χαθάν πτεται συμφορὰ (ὁ μὲν γὰρ εἰδὼς οὗ ἐστέρηται, βαρεῖαν ποιεῖται τοῦ φωτὸς τὴν ζημίαν" ὁ δὲ μηδὲ ὅλως ἐγνωχὼς τὴν τοιαύτην χάριν, ἀλύπως διαθιώσε» φαι, διὰ τὴν τροφίαν τοῦ ζόφου μηδενὸς ἐχπεπτωχέ. ναι τῶν ἀγαθῶν λογιζόμενος " ἐχ δὲ τούτον τὸν μὲν ἡ ἐπιθυμία τῆς τοῦ φωτὸς ἀπολαύσεως, εἰς πᾶσαν ἄξει μηχανὴν καὶ ἐπίνοιαν τοῦ πάλιν ἰδεῖν οὗ ἐξ ἐπηρείας ἀπεστερήθη" ὁ δὲ χαταγηράσει τῷ ζόφῳ διαδιῶι, διὰ τὸ μὴ ἐγνωχέναι τὸ βέλτιον, ἀγαθὸν ἑαυτῷ τὸ παρὸν χρίνων) " οὕτω χαὶ ἐπὶ τοῦ προχειμένον νοή-- ματος, ὁ τὸ ἀληθῶς ἀγαθὸν κατιδεῖν ἰσχύσας, ἔπειτα ἠφ9 ὍΕ; ΒΕΑΤΙΤΌΡΙΝΙΒΌΒ. ΟΒΑΤΙΟ ἯΙ. 1498 τὴν πτωχείαν τῆς ἀνθρωπίνης φύσεως κατανοήσας, Α Ρυΐδῃβ; δίηυθ 6Χχ ᾿δὸ ΤῸ ἀροίἀε1, εἱ δέεται αυΐ-ἐν συμφορᾷ τὴν ψυχὴν πάντως ἕξει, τῷ μὴ εἶναι ἐν ἀδιη ἰμεἰ8 888 ἀοδβίἀοτίατν Π1 ἢο ἢ τηοἰέγὶ εἰ δ. -πῷ ἀγαθῷ ἐχείνῳ τὸν καρόντα βίον, πένθος ποιούς οοφίίδτα ούξαὶ, 4110 τυγουδ νἱάθγθ ὀοιίΐηψαι ἰάὰ 49 μενος. Οὐχοῦν οὐ τῆν λύπην μοι δοχεῖ μαχαρίζειν ὁ μεν νἱπι ργλναίυ8 6ϑὲ; Δ][6Γ ὙΘΓΟ ρΓΟΡΙΘΓΘΘ αυοὰ ἰιν, Λόγος, ἀλλὰ τὴν εἴδησιν τοῦ ἀγαθοῦ, ἧ τὸ τῆς λύκης αυσά πιεὶΐα5 ὁ8ὲ, ἰξποόγαι, μὲ φαοὰ 5] }υ͵ λάν!! θοπυπι πάθος ἐπισυμδαίνει, διὰ τὸ μὴ παρεῖναι τῷ βίῳ τὸ 6686 )υδΐξδηδ, ἴῃ ΟΑἸ ρἰπ6 υἱίδπν ΓΔ") 8, 56:19 Θ0Ή 565: ζητούμενον. περθδί.) [ἰἸάδιη 56 γὸβ μβαρδὶ ἴῃ βιοροβίία βεηιπία δίηυο ἱπίθ!!θοῖι; φαΐ ἰά αυοά γὰγ ὑθηηπὶ δϑέ, υἱάδγα ροέυϊι, ἀοϊπάς οροείδίοπι Βυπιδηδὲ ποῖυγῶ δηΐπι-δἀνογιῖξ δίᾳυο οομπβίἀογανίί, 4451 οδΙαπιίίαῖο δοοθρία πῃ Δπίπιο δὲ ρίδπο δίδιοίδϑίῖ εἱ δκογιοίδξ, 60 ᾳυοὰ ἰῃ "Ὁ θΟηΦ ποὴ νόγβϑίαγ, Ῥγαϑοηίδι Υἱ"5 δἰδίαπι, ἰαοίστπι 6856 ἀυσεης. ΕΥΡῸ πφὴ ἐγ δι Κίδιι νεϑίδπι ἀυξσεγα Ὑεγθαπι πιμὶ νἱθδίυν, βοὰ εοφηϊιοποπι δὲ βοϊομάϊδι ὑοπὶ, ουἱ δηΐδπιὶ ἀοϊογῖβ αἵ-4εοιυδ δοοοϑάϊι ργορίογοα αυοὰ ἰὰ, αυο ᾳυφτίιμγ, νὴ ΔῸΒ δά!
᾿Ἀχόλουθον τοίνυν ἐξετάσαι τί ποτε ἄρα ἐστὶν ὅληι υογὸ Ὀοηβοη. 68 δ ΡΓΟΧΙ ΙΒ ἐΘοΥ 1 ἰηνοδι!-ἀχεῖνο τὸ φῶς, ᾧ τὸ ζοφῶδες τοῦτο τῆς ἀνθρωπίνης Β ϑΓε, 4 ἰλπάση {4 δἷξ αἰαυθ 'υχ, αὐ οὐδευτᾶ φύσεως σπήλαιον ἐν τῷ παρόντι βίῳ οὐ χαταυγά- δα ᾿υπιᾶπα Ὠδίιγο 46 508 Τὴ βεβδδο ἰ Υἱτ8 οι ζεται. Ἧ τάχα, οὐ πρὸς τὸ ἀνήνυτόν τε χαὶ ἀχατά- ἱϊπιιπιϊπαίατ. Νυπαυϊὰ δὰ ἰὰ [ογϑἰ(46, ἀτιοἀ π66 6χ-χηπτον ἡ ἐπιθυμία βλέπει; Τίς γὰρ ἐν ἡμῖν λογισμὸς ρεάϊνῖ, πος Ἔχροατὶ, πθὸ ΘΟΙΏρΓΟ ΘΠ] ροίδδξ, οἷ!-τοιοῦτος, ὡς ἀνιχνεῦσαι τοῦ ζητουμένου τὴν φύσιν; ρίάϊια5 βροείαι 7 Θυ5 οαἰπὶ ἰπ ποθὲδ ὀοφί(αιο δ0η)6-Τίς ἐξ ὀνομάτων τε καὶ ῥημάτων σημασία τοιαύτη, οἴυγαγο [4118 68ι, ιιὶ ἱηνοϑε οὶ ε᾽υ9 404 αυτίευν, ὡς ἀξίαν ἡμῖν ἔννοιαν τοῦ ὑπερχειμένου φωτὸς ἐμ- πϑίιγαπι ἢ 4000 ἐχ ΒΟ 06 ΡΔΡΙΓΟΥ ἃς. νϑγϑὶβ δὶ-ποιῆσαι; Πῶς ὀνομάσω τὸ ἀθέατον; Πῶς παραστήσω κηἰβολιίο ΠΟΠΒιΔἢ9 (2118 ὁ8έ, υὐ ἀΐβηδπι μὲ ΠΟ 5 τὸ ἄῦλον; Πῶς δείξω τὸ ἀειδές; πῶς διαλάδω τὸ διραγπᾶ ἰυοϑ ποι πὶ ἱπρεπογοὶ ἢ φυσηηοασ ποηιΐ -ἀμέγεθες, τὸ ἄποσον, τὸ ἄποιον, τὸ ἀσχημάτιστον: ἈΔΡ0 ἰά αιοά ϑρεοίατί πΠ0ὴ βοία5(7 ἀποιποάο ϑυξφ6-πὸ μῆτε τόπῳ, μὴτε χρόνῳ εὑρισχόμενον; τὸ ἐξώτε- Γδϑπὶ δέφυς ὀχρτίδπι ἰὰ ἀυοά τηδίετίεὶ ἜΣρῈΓΒ 65.
ρὸν παντὸς περασμοῦ, χαὶ πάσης ὁριστιχῆς φαντα. Διοπιοάο οϑίοηάδλι ἰά, φορά νίξαπι ΕΠ ΨΉ 3 φυοπιοὶο σίας; οὗ ἔργον ζωὴ, χαὶ ἡ πάντων τῶν χατὰ τὸ ἀγα- δομμργοποπάδη ἰά, φυοῦ δυρεγαὶ οτηποαὶ πηλρηΐμι -ϑὸν νοουμένων ὑπόστασις; περὶ ὃ πᾶν ὑψηλὸν νόημά ἀΐποπι ἢ χυοά 60} αιιαηι δίοτῃ, βὺ 48} }Δι6πὶ πόπ κε χαὶ ὄνομα θεωρεῖται; θεότης, βασιλεία, δύναμις, εδάϊι φιοῦ οἢῆν!, φυοὰ 858. Π}ΠΑΥἱ ποπ Ῥοίαδι ὕ ἀϊδιότης, ἀφθαρσία, χαρά τε καὶ ἀγαλλίαμα, χαὶ ἢποά ποαυδ ἰθ60, πεαι!6 ἰορογα ἀδρτο οπάϊίυν 7 πᾶν ὅτι πέρ ἔστιν ἐν ὕψει νοούμενόν τε χαὶ λεγόμενον;, 4υ04 οχοί ἀξ οπιποπι ᾿Ἰ αὐ Διϊοποιῃ, οἱ διθθθ ἀεῇ-Πῶς τοίνυν ἔστι χαὶ διὰ ποίων λογισμῶν τὸ τοιοῦτον ς πἰήναπι ἰππδρί δ οποαι οὐα8 συ 681 γἱίδ, ἡμῶν ἀγαθὸν ὑπ᾽ ὄψιν ἐλθεῖν, τὸ θεώμενον χαὶ μῇ οπιπϊινηηυο 4υδ Ρ6Γ θοηυπὶ ἐπί εἰ φαπείυγ, κυ θβίαη-βλεπόμενον: Τὴ πᾶσι τοῖς οὖσι τὸ εἶναι παρεχόμενον; Εἰ8 ἢ εἶγοᾶ φιοά οπηηΐβ οορ Διὶ, οπιη!8. δπίπιὶ οοη-αὐτὸ δὲ ἀεὶ ὃν, καὶ τοῦ γενέσθαι οὐ προσδεόμενον; δερίι8 οἱ ἱπιο!]δοέα 5. 5ι}0}{π|8 γαγβαιαν 7 ΟΠΠ6 π0-Ὥδη αἰίαπι ἐοπδίἀογϑίων 1 θοἰῖΔ8, τγορηιπι, ροίδηιΐα, αἰογηΐί88, ἱποογγιρι τα 5, βασάϊυμηηι οἱ 6Χ86]-ἰδιἶο, οἴ ὁπ αὐυράξυπαας ἱπ αἰιἐυἀἷπ6 ἴδ) ἱπιοὶ!Πφίεατ, φυδπὸ ἀϊείτιν Θιο ἰρίίυγ ηοάο, φαίθυβνα οοβί δυο πινηβ, οἰ υβπιοὰϊ ποῦΐβ θοπυ δπίθ οουΐοθ Ῥοηὶ ροβδίξ, φυοά ϑρεοίδίυνγ οἱ ΠσΠ οογηϊυν 4αοά φεθυδ υμἱνοῦϑίβ [Δα] ἐδίοΈΗ, Ε. Βἰπί, ργωδαῖ, θδυπὲ ὙΘΓΟ ΒαιρεΓ 6βί, πεια υἱ δχδβ(δΐ διπρ! 8 Ορυς Βαδει ᾿Αλλ᾽ ὡς ἂν μὴ μάτην ὁ λόγος χάμνοι τοῖς ἀχωρή- γογαπὶ πὸ ΟΥΔΙΪΟ [γυβίγα ἰδοῦ, ἰπ ταῦ β 6ἃ-τοις ἑαυτὸν ἐπεχτείνων, τῶν μὲν ὑκερχειμένων ἀγα- ῥίαπι ποδίγαπι 5 ρΟΓαπίδι18 δηΐοιο β686 ἰηΐδη-θῶν τὴν φύσιν, ὡς ἀμήχανον ὃν τὸ τοιοῦτον ὑπὸ (6ῃ5, 5! ροΓπογιπῃ αυΐάθιη ὈΟΠΟΥΙΙΠΙ παι ΌΓΔΠ,, ΟἸΠῚ κατάληψιν ἐλθεῖν, πολυπραγμονοῦντες παυσώμεθα, βρτὶ ποη ροβδῖϊ, αἱ δἰ 5πισαϊ φυϊςρίδπι φοπιργθῆοη-τοσοῦτον μόνον ἐχ τῶν ζητηθέντων χερδάναντες, ὅδον εἷοη! 80) εἰδίυγ, ὀυγῖοβ6 οἱ δηχίε ἱπαυίγεγθ ἀ6-δὲ αὐτοῦ τοῦ μὴ δυνηθῆνας χατιδεῖν τὸ ζητούμενον, δἰπδπια8, ἰαηίαπι ἀππίαχαϊ ς 4 πιρβι8 Ἱποῦαι, υἱὲ ἔννοιάν τινα τοῦ μεγέθους τῶν ζητουμένων ἀνατυ- ρεγ ΒΟ6 ἰρβιιπιὶ, φυυὰ ποη ροββυπιὰβ ρογερίςογε ἰά πώσασθαι. Ὅσῳ δὲ τῆς γνώσεως ἡμῶν ὑψηλότερον ᾳυοά φυδηίπηυϑ, ΔΙ φαδπι πο ἰατα πιάση ἀϊπί5 τ6-εἶναι τὸ ἀγαθὸν τῇ φύσει πιστεύομεν, τοσούτῳ μᾶλ- τυπι, ἀθ φυίδυ φυῶτίίαν, ἴῃ δπίῃο [Οτιπόπιιβ δὲ λον τὸ πένθος ἂν αὑτοῖς ἐπιτείνωμεν, ὅτε τοιοῦτόν “ ἱπγλρίποιπαγ. (σἀπίο ἀυΐοη) σοφηϊοπο ποϑῖγα ΔΙΕἶυ 8 ἔστι καὶ τοσοῦτον τὸ ἀγαθὸν, οὗ διεζευγμένοι τυγχά- ΜΠυὰ 6886 ἡδίυτα Βοπαπὶ ογεάϊπιιβ, ἰΔπ|0 τρδρὶς νομεν, ὡς μηδὲ τὴν γνῶσιν αὐτοῦ χωρεῖν δύνασθαι. [υεἰππὶ ἴῃ ποδῖβ ἱπιδπάδπιυ8 οἱ δυχοᾶπιυβ, αιοά Τούτου μέντοι τοῦ ὑπεραέροντος πᾶσαν δύναμιν κατα. τἈ]6 ἃς ἰπίυπι 58:1 θοπυπι, ἃ 400 ἀἰδ᾽προιὶ δυμηις, ληπτιχὴν, ἐν μετουσίᾳ ποτὲ ἦμεν οἱ ἄνθρωποι" χαὶ πιη6 εὐξοϊἰσποπι φαίἀεομὴ ο͵πι8 σάρδγα ΡΟΒΒΙΠΊ15.
τοσοῦτον ἦν ἐν τῇ φύσει ἡμῶν ἐχεῖνο τὸ ἀγαθὸν τὸ ὙοΓυπιδηιθη Βυΐι Βυμπΐ, 4υο δυρογδί οἸθποια υἱηι ὑπὲρ πᾶν νόημα, ὡς ἄλλο ἐκεῖνο τὸ ἀνθρώπινον εἶναι δοιρΓΕ απ οπάϊ, π05 ποραΐποα οἰΐπι ραν οἶρόϑ 6Γ4-δοχεῖν, τῇ ἀχριδεστάτῃ ὁμοιώσει χατὰ τὴν εἰκόνα τηυβ: ἃ6 ἰδηίαπι εΓαΐ ἰῃ πεῖ δοϑίγα Βοπυαι ἐἸυὰ, τοῦ πρωτοτύπου μεμορφωμένον. Ἃ γὰρ νῦν περὶ αᾳυρά βυρογαΐί οἴπηθπι σορί(Διϊοπαπὶ οἱ ἱπιο!!οοἴθπι, ἐχείνου στοχαστιχῶς θεωροῦμεν, ταῦτα πάντα χαὶ αἱ αἰίογυσι Ια ὰ πυπιληῦπι Ὀοηυη 6886 υἱάδγοῖαγ, περὶ τὸν ἄνθρωπον ἦν, ἀφθαρσίᾳ τε καὶ μαχαριότητι᾽’' εχαυἱϑιεἰ5δίπια Ρ] ΘΙ 58, ΠπηΔῆιι6 551 πΔιΐοη6 δί4υ6 μαὶ τὸ αὐτοχρατὲς καὶ τὸ ἀδέαποτον, τό τε ἄλυπον χαὶ ἰπἰαἰίσηα δὰ ἐπιδρίποπι ργΠΏΔΡΪ δὲ οἰ α᾽π85 Ρατιλοι,. ἀκ. ΧΙ. 499" 5. σΒΕΘΟΘΆΙΠ ΝΎΘΘΕΝΙ ὀχ ρ[47}8 [ογηδία πη). Νδηι αὐ πὰηο ἀδ 1}|0 ΡῈΓ Α ἀπραγμάτευτον τῆς ζωῆς, καὶ ἡ ἐν θειοτέροις διαοὐη͵οϑία 88 ΒρΘΟυ Δ Π0Γ οἱ ἱπιαρὶ ΠΥ. ΌΓ, [886 οἰπ πα εἶγοα Βοηιΐποπὶ 4υο 46 ἐγδαΐ,, ἰποονΓρ 10 88 δἷ- 1ὴ1 οἱ βοδίϊ τα ἀ0, ργορτία οἵ ἃ πα 8 ΔΙ ογυ8 ἀΡ ἐγ 0 ἀοπιϊπίονο ροπάθηβ ροίββδίαβϑ, υἱία πυ}8 ποροι 8 ᾿πρ! οαϊᾶ, π0}6 τηο σι} 18, π0} ὡρυιυἀϊπὶ ὁὉ-ποχία, βίαἰίοαιια δυφυδίίογ, οίφαθ ἰπ ἰοςἷ8 ἀἰνίπὶ8 τί ἐἰγδάυοίίο, δου 88 ἰΐοπι ἀρογία δἰπιυὶ ἃς ρυγᾶ πιθηΐθ, οπιηΐ νοϑίδπηθηιο ἀείγαοίο, θοηππὶ ο0Η-τυθπάϊ. ἤξο δηἶπὶ οπμμΐα ΠΟ ΐ8 ΡῈ Γ ἀδ ογθαιίοηα πληἀϊ ΡῈ φηϊξημαίδ ρϑιοᾶχιθ γ γθα ἰθοία δίψιι6 ἱπνο υῖα οἰφηϊ θοαὶ, ἀστὰ αἱ! ᾿οιηπθη δά ἱπηαρίπαῖι Ποῖ οἴδοιυιη ἃς (ογιηδίιπι 6556, οἱ ἰῃ ραγδάϊΐβυ νἱ- χίβ86, ἰθί4υο 8815 οἱ Θῃ8115 ἴῃ ἀ6}1ς8 6886 υϑυηι. Ῥονγγϑ ρἰδπίδγυπι ἐπ γαπι (τυοσίαβ, Υἱΐα, σΟρη ἴο, βοἰδπιίδαις δὲ Γ68 δἰ Π| [68 β80η|. δ. ἰφίίυγ πο ἴῃ πο ἷ5 δγαηΐ, αυΐ ἤογὶ ροιοδί, τιῖ οδ]δημ 41] υἱΐᾳυς ποη ἰηφαοπιβοδὶ, 8 415 ἢδι6 ργβθπίθ πη τ βου ϊδπὶ οὐ υδαιταάϊ πα 1114, αα8 ταης υἱϊ, σοιηράΓοῖ, δἱ- ἢυ6 οχ Δάνεγβο δχαπιίηδὶ δχουϊαίᾳυ ὃ αἰίυη ἀ6- ΡΓόβϑυπ) οδἰ; φιοὰ δὰ ἱπιαρίπθηι οΟἰ 65.185. [Δοίτιτι οτγϑϊ, ἰπ ἴογγαπὶ τοὐδοίαιη 6δὶ; οἱ ταρημηὶ ἀδδιὶ- πίιτιπι ἐγδῖ, πῃ βαγυϊ υἱδπὶ γοἀδοίιπι δδὶ; αυοὰ δὰ ἐμ Ππηογι δ! δῖοι σοπάϊτιαι ογαὶ, πιοῦῖθ οοΥΓαρίι πὶ εδι; ᾳυοά ἴῃ ἀθ6}1.}18 ραγδάϊδὶ ἀεφεμαῖ, ἴῃ 00 πιο Υ- )ν15. οἱ ἸΑθοτῖ "8 οθηοχίυπι ργράϊηπι ἰτλἀυςίαπι 68ι:; φυοα ἱπιραι! {81}, πηι} Π!54ὺ8 ἀἰδοιθυ8 οἱ τρτίιυ - ἀϊηΐθυβ δϑδυδίυη ογαὶ, οδ δον ο88πι, [γϑρὶ οι οἱ εδάμποδηι ἰηνίσθπι υἱίᾶμη δοοορίϊ; φαοά πα} Π1υ8 ἐο- 80] ΔΡὈΪ Οἰϊ γί, παπς ἃ ἴοί 86 (Δ1105 π|8}18 (απο Γ οΡποχίυπι, αἱ ΤΥΓΔΏΏΩΟΒ ποϑίγοβ αἰ ο] 6 5ἰὲ θηιι- ἸΏ Γάγο. Ουΐνῖ5. δηΐὰ δογυπὶ, αυἱ ἰῃ ΠΟΡΪ5 βυηΐ, ἁὔδοιυθ, οὐπὶ ργωνδι θοῦ, ἀοπιΐπυ8 δυῦδοι! οἱ ἴῃ δου }6πὶ τοάδοι!! οχϑίϊ 1. Αὸ νοὶ ἰγγαηπυδ αυϊδρίδιη ἀγοθ δηϊπιὶ οσουραία, ρ6Γ ἰρ8085 δυθάϊϊος νοχαὶ 36 ἈΠΕ. Ομοαϊοπί68, πλϊηἰβιγὶ8 Δ. ἰΔὰ, αυοά οἱ ρἰδείιαπι Γποτὶῖ, ποβιγὶβ οορὶαι:οη!}ὺ8 ΔΟυ ΘΠ 5: εἰς ἶγᾶ, δίς πηδίι8, δῖο {ἰπη1ἀ45, 515 δυϊδοία, ερτὶ-τυάὶμἷθ ράγίιεν οἱ νοϊυρίαι!8 δἴδβοϊαβ, οἀΐαπηι, ὁθη-ιτομεἶο, ἰπηπη ϑογιοογἶα, βθν 8, [ΟΥἰ (88, ᾿ῃπιδηϊ-ἴάβᾳυο, ἰηνιἀϊα, 8556 ηβδιῖο, ἰθ} ΑΓ ἰΘΠὰχ Π)6-Ἰηογία ρΔΓΪΟΓ οἱ ἰπάοθηῖία, οἱ οπίθοβ, 4υἱ ΡῈ Ὁ Ἄοοηίγαγίυπι ἰῃ ΠΟ 5 ἱπ| 6} σαι αἰδείι8. δὲ ρετ-τὐγυαιοη 685, ἰγγαπποῦιπὶ 4ιογυπιάδπὶ ἃς ἀοηλΐμο-ΤΠ, ῬΓῸ 8100 ᾿πιροσῖο δηΐπιδὴλ σψϑὶυεἱ οαρι νη αυδιμάδη) βυθὶ βοπιῖα πὶ, Θμυπιογαίΐο δβι. θιοἋ4 8 4158 οἰΐδηι ραγρεηάδι οδ]πι δϊ68. ΟΟΓΡΟΥ8, αυΐθυ8 πδίυτγα ἠοδίγα σΟπἤοίδίΓ οἱ Πρ! οἴ 65ι, ναγίᾶβ, ᾿πάιδπι, οἱ πιὰ πιο 485 ΠΟΥ ΒΟΓι πὶ 5 Ρ6ΟἾ68, ΔΙ ΟΓΌ πὶ οἰηπίυ) ἜΧρογϑ οἱ ἰμιηθ οὶ 80 ἰμίιἴο ζ6η18 πμυπηᾶηυπ, πὰ] ἀθυπάδηϊογοθ ΔΟΓΥΠιΔ5 ΡΓῸ-[υπάδὲ, ἀθπη ργὸ Ὀομΐ9 Γ08 {γ8168 οἱ Δ} γ "88 ἰἴηνί-οδπὶ οοηϑίἀογαῖ, ἱποοπιπιοᾶ οοπιηπιοάϊς ΘΟ ράΓΔη 00 ΟΡΡοῃΐί. ος ἰρίζυν Ἰλίομίον οἱ οσοι!α ἀοοδγα νἱ-ἀοῖυν, αυὶ Ἰαοίαπι Ῥαδῖυ πη) 6556 ργϑαϊολί, πἰιηΐγαπι εὐ δηΐπηὰ γϑρυπὶ Βοη ἱπίυθαϊυγ, ΠΟΥΘ ΓΦ 50η-1158. νὴ [88 [γλυὰδ ἱπηπιογβαίυν: Παρὶ θηἶπὶ ποη ροίαδί, 1 νοὶ β'πθ ἸΔΟΥΎΠι8 υἱναὶ, δὶ φυΐδ αἰ ΠΟ ΠΙΟΓ ΓῸΒ γωγὴ " καὶ τὸ γυμνῇ τε καὶ χαθαρᾷ παντὸς προχα- λύμματος τῇ διανοίᾳ πρὸς τὸ ἀγαθὸν βλέπειν. Ταῦτα γὰρ πάντα δι᾽ ὀλίγων ῥημάτων ὃ τῆς χοσμογενείας ἡμῖν ὑπαινίττεται λόγος, κατ᾽ εἰχόνα Θεοῦ λέγων πεπλάσθαι τὸν ἄνθρωπον, χαὶ ἐν τῷ παραδείσῳ ζῇν, χαὶ τῶν ἐχεῖ πεφυτευμένων χατατρυφᾷν. Τῶν δὲ φυ- τῶν ἐχείνων καρπὸς, ζωὴ χαὶ γνῶσις χαὶ τὰ τοιαῦτά ἐστιν. Εἰ δὲ ταῦτα ἐν ἡμῖν ἦν, πῶς οὖν ἔστι διὰ συγ- χρίσεως ἀντιπαραθεωροῦντα τῇ τότε μαχαριότητ: τὴν παροῦσαν νῦν ἀθλιότητα, μὴ ἐπιστενάζειν τῇ συμφορᾷ τὸ ὑψηλὸν τεταπείνωται’ τὸ χατ᾽ εἰχόνα τοῦ ἐπουρανίου γενόμενον, ἀπεγεώθη " τὸ βασιλεύειν τεταγμένον, χατεδουλώθη " τὸ εἰς ἀθανασίαν χτισθὲν, χατεφθάρη θανάτῳ τὸ ἐν τρυφῇ τοῦ παραδείσου δ διάγον, εἰς τὸ νοσῶδες χαὶ ἐπίπονον τοῦτο μετῳχίσθη χωρίον" τὸ τῇ ἀπαθείᾳ σύντροφον. τὸν ἐμπαθῆ καὶ ἐπίχηρον ἀντηλλάξατο βίον᾽ τὸ ἀδέσποτόν τε χαὶ αὐτεξούσιον, νῦν ὑπὸ τοιούτων χαὶ τοσούτων χαχῶν χυριεύεται, ὡς μηδὲ ῥάδιον εἶναι τοὺς τυράννους ἡμῶν ἀπαριθμήσασθαι. Ἕχαστον γὰρ τῶν ἐν ἡμῖν παθῶν, ὅταν ἐπιχρατήσῃ, δεσπότης τοῦ δουλωθέντος γίνεται - χαὶ χαθάπερ τις τύραννος χαταλαδὼν τῆς ψυχῆς τὴν ἀχρόπολιν, δι᾽’ αὐτῶν τῶν ὑποχειρίων χαχοῖ τὸ ὑπήχοον, ὑπηρέταις τοῖς ἡμετέροις λογι- σμοῖς πρὸς τὸ δοχοῦν ἑαυτῷ χαταχρώμενος " οὕτως ὁ θυμὸς, οὕτως ὁ φόθος, ἡ δειλία, τὸ θράσος, τὸ χατὰ λύπην τε χαὶ τὸ χαθ᾽ ἡδονὴν πάθος, μῖσος, ἔρις, ἀνέλεος, ἀπήνεια, φθόνος, χολαχεία, μνηπσιχαχία τε χοαὶ ἀναλγησία, καὶ πάντα τὰ χατὰ τὸ ἐναντίον ἐν ἡμῖν νοούμενα πάθη, τυράννων ἐστέ τινων χαὶ δεσπο- τῶν ἀπαρίθμησις, τῶν πρὸς τὸ ἴδιον χράτος τὴν ψυχὴν οἷόν τινα δορυάλωτον καταδουλούντων. Εἰ δέ τις χαὶ τὰς περὶ τὸ σῶμα συμφορὰς ἀναλογίζοιτο, τὰς τῇ φύσει ἡμῶν συμπεπλεγμένας τε χαὶ συστρε- φομένας, τὰς ποιχίλας λέγω χαὶ πολυτρόπους τῶν νοσημάτων ἰδέας, ὧν πάντων τὸ χατ᾽ ἀρχὰς ἀπεί- ρᾶτον ἣν τὸ ἀνθρώπινον, πολὺ μᾶλλον πλεονάσει τὸ δάκρυον, ἐχ παραλλήλου θεωρῶν ἀντὶ τῶν ἀγαθῶν τὰ λυπηρὰ, χαὶ ἀντιπαρατιθεὶς τὰ χαχὰ τοῖς βελ- τίοσιν. Τοῦτο οὖν ἔοιχεν ἐν ἀποῤῥήτῳ διδάσκειν ὁ μακαρίζων τὸ πένθος, τὸ πρὸς τὸ ἀληθινὸν ἀγαθὸν τὴν ψυχὴν βλέπειν, μηδὲ τῇ παρούσῃ ἀπάτῃ τοῦ βίου χαταθαπτίζεσθαι" οὐ γὰρ ἔστιν οὔτε ἀδαχρυτὶ Ὁ ζῇν τὸν ἐπεσχεμμένον δι᾽ ἀχριδείας τὰ πράγματα, οὔτε ἐν λυπηροῖς εἶναι νομίζειν τὸν ταῖς βιωτιχαῖς ἡδοναῖς ἐμδαθύνοντα - χαθάπερ ἐπὶ τῶν ἀλόγων τὸ τοιοῦτον ἔστιν ἰδεῖν" οἷς ἐλεεινὴ μὲν ἡ τῆς φύσεώς ἔστι κατασχευή " (τί γὰρ ἐλεεινότερον τῆς τοῦ λόγου στερήσεως;) αἴσθησις δὲ τῆς συμφορᾶς αὐτοῖς οὐδε- μία, ἀλλὰ χατά τινα ἡδονὴν χἀχείνοις ἡ ζωὴ διεξ- ἀγεται" χαὶ ὁ ἵππος γαυριᾷ, χαὶ ὁ ταῦρος χονίζεται" χαὶ ὁ σὺς φρίσσει τὴν λοφιάν" καὶ οἱ σχύλαχες παί- ζουσι, καὶ δίασχιρτῶσιν οἱ μόσχοι, καὶ ἕχαστον τῶν ζώων ἔστιν ἰδεῖν διά τινων τεχμηρίων τὴν ἡδονὴν ἐνδειχνύμενον, οἷς εἴ τις κατανόησις ἦν τῆς τοῦ λόγου χάριτος, οὐκ ἂν τὸν χωφὸν αὐτῶν χαὶ τελαί- πωρον βίον ἐν ἡδονῇ διετίθεντο. Οὕτως καὶ ἐπὶ τῶν ἀνθρώπων, οἷς οὐδεμία τῶν ἀγαθῶν ἐστι γνῶσ'ς, - - τ2ν ΒΝ ΒΕΑΤΙΤΌΡΙΝΙΒΌΒ. ΟΝΑΤΙΟ ΠΠ|. 5:0 ὧν ἡ '᾿φύσις ἡμῶν ἀπεστέρηται, τούτοις καθ᾽ ἡδονὴν Α ἱπδροχογὶξ οἱ Θοηϑ: θογαυθῦὶῖ, νοὶ πο ἰὼ ΤΟ 5. (ἰς ἡ τῆς παρούσης ζωῆς διαγωγή. δὶ θιι5 οἱ δοϑι 8 νογβαγὶ δχἰβιϊῃοὶ δυηὶ, φυὶ πυ}118 Υἱϊα νοϊυριδιίνιι8 8686 ἱπιπιεγραὶ. Αυοιηδαηιοάϊπι πῃ Ὀτυκ8 οἱ γδιϊοιιβ δχρογι θυ δηϊπιδ!θὰ8 ἰὰ ν]-ἄογα ᾿ἰδεῖ: φυΐϊθυδ πη!βαγα 118 φυϊάθαι ῃδίαγο δοηϑί {10 (4υΐὰ οπΐμι ὨλΒΘΓΔΌ 18 ρυίνδίίοπα σάγθη-τἰαφυθ ται]οηἱβ δδὶ 7), 56 Π58Π| ὙΘΤῸ ΟΔἸΔπ (8.18 ἩπΠΠὰπὶ Βαθοης, 861 ΡῈ αυδιηάαπι νοϊυρίδίεμι εἰἰᾶπὶ Δ} 118 νἱῖδ {γηβὶἰτῸΓ: Βυρογθῖι οἱ ἰογοοῖξ δασυβ; ἰδυγαβ ραίνθγαπι ϑραγαὶ!; 808 εγί αὶς βείδβ; οδῖυ!ὶ Ἰαάυπέ; νἱτι βαιιδηὶ; δίφαθ υπυπιφυοάφιια Δηΐπιαὶ νἱάδγε ᾿ἰοδὲ ρδὺ δοῦίἃ φιϑάδπι δἰδπα υοϊαρίδίθπι ἰηῃ ἀΐϊοαγα, 4υῶ 5] γαϊϊοη)ἱβ ον] θοϊαπιδπίυπι δἰΐψυο πιοὰο οορηίψεπι ῃδυόγαηί, βίυρί ἀδιη οἱ φραῃποβᾶπὶ δβυδπι Υἱϊδπὶ οὐπὶ γο]ρίαῖα ὩΘἢ ἰγϑηδίβογοπί. [Δ 56 Γ68 οἰΐδιη Πα δῖ ἴῃ ᾿οηλἰθυ8: αυΐ πυϊΐδπι φοφπϑῖϊο -ποηὶ παυδηΐ ᾿ἰΠογυπὶ Ὠοπογυπι, φυΐθυδ πϑίυτα ποδίγα ργίναια ὁδί, ΔὉ πΐβ. ΡῈ Ὶ νοἰιρίδῖοιν ρΓΏθθη5. Υἱᾶ ἐγδηβί σίτου.
᾿Αχολουθεῖ δὲ τῷ τοῖς παροῦσιν ἥδεσθαι, τὸ μὴ ζητεῖν τὰ βελτίω. Ὁ δὲ μὴ ζητῶν, οὐχ ἂν εὕροι τὸ μόνοις ζη- τοῦσι παραγενόμενον. Οὐχοῦν διὰ τοῦτο ὁ Λόγος μακαρίξει τὸ πένθος, οὐ δι᾽ ἑαυτὸ χρίνων εἶναι μαχόάριον, Β ἀλλὰ διὰ τὸ ἐξ ἐχείνου παραγενόμενον. Δείχνυσι δὲ τοῦ λόγου ἡ συζυγία, ὅτι τῆς πρὸς τὴν παράχλη- σιν ἀναφορᾶς τὸ πενθεῖν αὐτοῖς ἐστι μαχάριον. Μα- κάριοι γὰρ, φησὶν, οἱ πεγθοῦντες " χαὶ οὐχ ἔστησεν ἐν τούτῳ τὸν λόγον, ἀλλὰ προσέθηχεν, Ὅτι αὐτοὶ παρακχληθήσογνται. Ὅ μοι δοχεῖ προχατανενοηχὼς ὁ μέγας Μωῦσῆῇς (μᾶλλον δὲ, ὁ ἐν ἐχεένῳ ταῦτα δια- τάσσων Λόγος, ἐν ταῖς μυστιχαῖς τοῦ Πάσχα παρατη- ρήσεσιν)" ἄξυμον μὲν αὐτοῖς ἄρτον ἐν ταῖς ἑορτασί- μοις ἡμέραις νομοθετῆσαι’ ὄψον δὲ τῇ βρώσει πικρί- δας ποιήσασθαι, ὡς ἂν διὰ τῶν τοιούτων μάθοιμεν αἱ- νιγμάτων, ὅτι οὐχ ἔστι τῆς μυστικῆς ἐχείνης ἑορτῆς μετασχεῖν ἄλλως, εἰ μὴ αἱ πικρίδες τοῦ βίου τούτου τῇ ἀπλῇ καὶ ἀζύμῳ ζωῇ ἑχουσίως χαταμιγνύοιγτο.