SigPhi · John Chrysostom

Opera (Patrologia Graeca vol. 59 — Homilies sobre l'Evangeli de Joan)

Greek

Page 71 of 180

λων σφοδρῶς. Ὅθεν δῆλον, ὅτι τὸ, Οὐχ ἤκουσαν, νῦν περὶ τῶν στασιαστῶν ἐχείνων εἴρηται. Ὁ κχιλέ- πτῆς οὐ μὴ ἔρχεται, εἰ μὴ ἵνα κλέψῃ καὶ θύσῃ καὶ ἀποιλέσῃ᾽ ὅπερ τότε γέγονε, πάντων σφαγέντων χαὶ ἀπολομένων. ᾿Εγὼ δὲ ἥλθον, ἵνα ζωὴν ἔχωσι, καὶ περισσὸν ἔχωσι. Καὶ τί ζωῆς περισσότερον, εἰπὲ μοι; Βασιλεία οὐρανῶν. ᾿Δλλ᾽ οὔπω λέγει τοῦτο, ἀλλὰ πὸ τῆς ζωῆς [549] ὄνομα περιστρέφει, ὅπερ ἦν αὐτοῖς γνώριμον. Ἐγώ εἶμι ὁ ποιμὴν ὁ καλός. Ἔνταῦθα λοιπὸν περὶ τοῦ πάθους διαλέγεται, δειχνὺς ὅτι ὑπὲρ τἧς τοῦ χόσμου σωτηρίας τοῦτο γίνεται, καὶ οὐχ ἄχων 5. ΖΟΑΝΝΙ5. ΟΗΠΎΥΘΟΘΤΟΝΙῚ ΑΠΟΉΙΕΡ. ΟΟΝΘΤΑΝΤΙΝΟΡ.

ἐπὶ τοῦτο ἔρχεται. Εἶτα λέγει τὸ δεῖγμα τοῦ ποιμένος. πάλιν χαὶ τοῦ μισθωτοῦ. Ὁ μὲν γὰρ ποιμὴν τὴν ψυχὴν ἑαυτοῦ τίθησιν" ὁ μισθωτὸς δὲ καὶ οὐχ ὧν ποιμὴν, οὗ οὐκ εἰσὶ τὰ πρόθατα ἴδια, θεωρεῖ τὸν λύκον ἐρχόμενον, καὶ ἀξίησι τὰ πρόδατα, καὶ φεύγει, καὶ ἔρχεται ὁ ἰύκος, καὶ ἁρπάζει αὐτά. Ἐνταῦθα δείκνυσιν ἑαυτὸν οὕτω χρατοῦντα ὡς τὸν Πατέρα, εἴ γε ποιμὴν αὐτός ἐστι, χαὶ ἴδια αὑτοῦ ἔστι τὰ πρόδατα. Ὁρᾷς πῶς ἐν ταῖς παραδολαῖς ὑψηλότερον φθέγγεται, ἔνθα συνεσχίασται ὁ λόγος, καὶ οὐ δίδωσι λαδὴν φανερὰν τοῖς ἀχροωμένοις; Τί οὖν ὁ μισθωτὸς οὗτος ποιεῖ; Θεωρεῖ τὸν 1ζύκον ἐρχό- μενοῦ, καὶ ἀφίησι τὰ πρόθατα, καὶ ἔρχεται ὁ.1ύ- κος, καὶ ἁρπάζει αὑτά. Τοῦτο ἐχεῖνοι πεποιήχασιν" αὐτὸς δὲ τοὐναντίον. Καὶ γὰρ, ἡνίχα συνελήφθη, φη“ οἷν ἴΑφετε τούτους ὑπάγειν, ἵνα πληρωθῇ ὁλόγος, ὅτι οὐδεὶς ἐξ αὐτῶν ἀπώλετο. "Ἔστι δὲ ἐνταῦθα χαΐ νοητὸν ὑποπτεῦσαι λύχον. Καὶ γὰρ οὐδὲ ἐκεῖνον εἴασεν ἀπελθόντα ἁρπάται τὰ πρόδατα, Οὐ λύχος δέ ἐστιν οὗτος μόνον, ἀλλὰ καὶ λέων, Ὁ γὰρ ἐχθρὸς ἡμῶν διάδοιλος, φησὶν, ὡς λέων περιέρχεται ὡρυόμεγνος. Οὗτος καὶ ὄφις χαὶ δράχων ἐστί" Πατεῖτε γὰρ ἐπάνω ὄφεων καὶ σκορπίων.

δ΄. Διὸ, παρακαλῶ, μένωμεν ὑπὸ τῷ ποιμένι νεμόμε- νοι" μενοῦμεν δὲ, ἐὰν τῆς φωνῆς αὐτοῦ ἀχούωμεν, ἐὰν αὐτῷ πειθώμεθα, ἐὰν μὴ ἀλλοτρίῳ ἑπώμεθα. Καὶ ποία αὐτοῦ ἐστιν ἡ φωνή; Μαχάριοι οἱ πεωχοὶ τῷ πνεύματι " μακάριοι οἱ καθαροὶ τῇ καρδίᾳ" μακά- ριοι οἱ ἐλεήμονες. ᾽ν ταῦτα πράττωμεν, ὑπὸ τῷ ποιμένι μενοῦμεν, χαὶ ὁ λύχος ἔνδον γενέσθαι οὐ δυ- νήσεται - ἀλλὰ χἂν ἐπέλθῃ, ἐπὶ χαχῷ τῷ ἑαυτοῦ τοῦτο ἐργάσεται. Ποιμένα γὰρ ἔχομεν οὕτω φιλοῦντα ἡμᾶ:, ὡς καὶ τὴν ψυχὴν ὑπὲρ ἡμῶν ἐπιδοῦναι. Ὅταν οὖν χαὶ δυνατὸς ἡ χαὶ φιλῇ, τί τὸ χωλύον ἡμᾶς σω- θῆναι; Οὐδὲν, εἰ μὴ ἡμεῖς αὐτοὶ ἀποσταίημεν. Πῶς δὲ ἀποστησόμεθα; ἼἌχουσον αὐτοῦ λέγοντος " Οὐ δύ- γασθε δυσὶ κυρίοις δουλεύειν, Θεῷ καὶ μαμωνᾷ. Ἂν τοίνυν τούτῳ δουλεύωμεν, οὐχ ὑποστησόμεθα τὴν ἐχείνου τυραννίδα. Καὶ γὰρ τυραννίδος ἁπάσης πιχρό- τερον ἣ τῶν χρημάτων ἐπιθυμία. Ἡδονὴν μὲν γὰρ οὐδεμίαν ἔχει " φροντίδας δὲ χαὶ φθόνους, χαὶ ἐπιδου- λὰς, χαὶ μῖσος, καὶ συχοφαντίας, καὶ ἀρετῆς μυρία χωλύματα, ῥᾳθυμίαν, ἀσέλγειαν, πλεονεξίαν, μέθην “ ἃ καὶ τοὺς ἐλευθέρους δούλους ποιεῖ χαὶ ἀργυρωνή- τῶν χείρους, καὶ δούλους, οὐχ ἀνθρώπων, ἀλλὰ καὶ τοῦ χαλεπωτέρου τῶν παθῶν χαὶ τῶν νοσημάτων τῆς ψυχῆς. Ὃ τοιοῦτος πολλὰ τῶν χαὶ Θεῷ χαὶ ἀνθρώποις μὴ ἀρεσχόντων τολμᾷ, δεδοικὼς μὴ τις αὐτοῦ τὴν δε- σποτείαν ἀφέληται ταύτην. Ὦ πιχρᾶς δουλείας χαὶ διαθολιχῆς δυναστείας! τοῦτο γὰρ μάλιστα πάντων ἐστὶ τὸ χαλεπώτατον ἀ, ὅτι ἐν τοσούτοις χατεχόμενοι χαχοῖς ἡδόμεθα, χαὶ τὴν ἅλυσιν ἀσπαζόμεθα, χαὶ δεσμωτήριον οἰχοῦντες σχότους πεπληρωμένον εἰς φῶς ἐξελθεῖν οὐ βουλόμεθα, ἀλλ᾽ ἐπισφίγγομεν ἕαυ- τοῖς τὰ χαχὰ, καὶ ἑνηδόμεθα τῷ νοσήματι. Ὅθεν οὐδὲ ἀπαλλαγῆναι δυνάμεθα, [250], ἀλλὰ τῶν τὰ μέ- παλλα ἐργαζομένων χαλεπώτερον διαχείμεθα, τοὺς μὲν πόνους καὶ τὴν ταλαιπωρίαν ὑπομένοντες, τῶν δὲ καρπῶν οὐχ ἀπολαύοντες. Καὶ τὸ δὴ χεῖρον πάν- των, ὅτι χἂν ἀπαλλάξαι βουληθῇ τις τῆς πιχρᾶ; ταύτης αἰχμαλωσίας ἡμᾶς, οὐχ ἀνεχόμεθα, ἀλλὰ καὶ δυσχερα!- νομὲν χαὶ ἀγαναχτοῦμεν, οὐδὲν ἄμεινον τῶν μαινομέ- νων διαχείμενοι ταύτῃ, ἀλλὰ καὶ πολλῷ πάντων ἔχει- νων ἀθλιώτερον, καὶ τοσοῦτον, ὅσον οὐδὲ ἀπαλλαγῆναι τῆς μανίας ἐθέλομέν. Μὴ γὰῤ διὰ τοῦτο παρήχθης εἰς τὸν χόσμον, ὦ ἄνθρωπε, τοῦτον; μὴ γὰρ διὰ ποῦτο γέγονας ἄνθρωπος, ἵνα τὰ μέταλλα ταῦτα ἐρ- γάζῃ, καὶ συλλέγῃς χρυσίον; Οὐ διὰ ταῦτα ἔπλασέ 4 Μογεὶ. πάντων. » Ὑεγθα ἃ ἔπαθον 6 Κα}. οἱ κοι ὰ ΤΟ, 106. « Αὐτοῖ; ἀδοδὶ ἴῃ ϑαν!]. ἃ Δογεὶ. χαλεπώτερον.

αϊερεγεὶ εἰμι (οι. δ. 50. 51); 5͵νο εἰΐαπι Γ[αϊυγῸ5 ᾿5έι ἀοοιτδίοβ φυΐ πιυϊο8 ροβίοα β8εἀυοίυτί ἐγαηι. Νἕ ἀϊ-εογθηὶ οηΐπὶ, 58 φυοπι πὶ ἰρβογυπὶ 6556, ἰοη50 56 40 Η]15. ἀϊνεγθαιη οβίοπθῖι. Ῥγίπιαπι αἰ Πογοηιίαπὶ οἴει, ἀοοιτίμαπι 6χ βογίριυγὶβ βυπιρίαπι, αυάγυνα ἀυοσία [ΗΠ 05 δροθαι: ΔΠΠΠ ὙΘΙῸ δθου8. ϑοοιπα ἀϊϊεγοπιία ογαῖ ονἵυηι οὐδάϊοια. Πρ5] παπιχια ποη Υἱνθηι] ἰϑπιαπὶ, βοὰ οἰἴδπι τιόγίυο ογθάϊἀδγυμι: {1058 ὙΘΓῸ δίδιϊη) γ6-ἤφαδγυμ!. Τονιίαπι πες τϑοάΐοαπι 8} ]Ο 66 ῬΟΒΒ ΙΒ, ΜΠ οἱ ᾿γγαπηὶ δὰ ἀοίδοιϊοπεπι οπιηΐδ [Δοἰευδηΐ: ἴρβ6 τλπίυπι ἃ 141} δυβρίοἷοπα αὐδγϑὶ, αἱ οὰπὶ ν θην ᾿ρϑυπὶ τοραηι ἴάςογα, [ὑφογὶ!; οἱ οὐπὶ ἱπιογροβάγοῃί ἃη 106 -τοὶ οδηβαπι ἀαγα Οαοϑαγὶ:,, βοίνογα ἰυθογοῖ, δίχιο ᾿ρ86 οἰἴδτῃ ἀϊἀγδοϊηπια ἀάγοῖ. Αἀ Πς ᾽ρ86 ΡΓῸ βα} 16 ΟΥ̓Τα πη σϑηϊῖ, οἱ νἱέαπι μαθογοηὶ, οἱ ἀϑυπάἀλπιίυ5 ΠΏΒΘΓΘΗΙ: ἮΙ νόγοὸ ργαβδηιὶ διΐαπὶ νἱ!ὰ δυο8 ργίναγυηί. 1} 605 αἱ 5[δὲ ἐγοά τε δγάπι ῥγουϊάδγανδ,, οἱ [προνυπὲ: Οἰινίςιυις νϑγὸ ἴτ ΤΟΥΓ ΠΡ βίθιιε, οἱ ΔηΪΠηΔΠΊ 50} (Γἃ-ἄογοῖ. 1} ἰην τ, οοδοιΐ οἱ [υφίοηῖα5 ρᾳ551 διῇ: []ο ἩΒοπβ οἱ νοϊθῃβ οἰπηΐα ρϑγία!ι. 6. Ποο ρτονογϑίμπι εἰτίι οἷς 164ν4. 1{Π| αὐίόπὶ ποπὶ σορπουογμηῖ φιιῖά ἰοηιιθ-φείιν εἶδ. Οὐν οὔδουγα Ἰοαυουαιυτ ἢ τ᾽ αἰ(οπιίογ 8 τοάάοτοι. 0] δυϊοπι ΠΠυὰ οἴδεί!,, οὐβουγίιδιοπι 10 Ἰν]5 νευῖ5: 9. Εφ0 5ιιπὶ οδίϊμπι: Ῥ6Ὺ ηϊ6 δὶ γιιῖδ ἱπίγοἷε-τίς, ἱπστοαϊοίαν οἱ ερτγοάϊδίαν, οἱ μαφομα ἱπυοπίοι, 106 εϑὶ, [η βοουγί (δία οἱ ᾿Πἰθδγίαι νυἱνοῖ (ράβουα δυΐοπὶ ΝΟ τοδί ραδυ πὶ οὐΐυπι, ροϊοβίαιοίηηηα οἱ ἀοπιϊπαίαμ); οὶ εδί, ᾿μτὺ8 τηδηο!, οἱ ἤθηῖο ἰπά6 ἀχρο! οὶ: αυοὰ οἰἴαπι Δροβίο 5 ουοιῖῖ, χυὶ Πότ ἱπιγαῦδηι οἱ οχὶ- Βδηί, φυδϑὶ υπἰνοδδοὶ ογυΐβ ἀοπλλὶ; ποπιοηυα {1108 6] }σ Ἔογα ροιιῖι. 8. Οπιπο5 ηιοίηιοί απί6 πιθ υδπιοτιιπί, [ἀ-τὸς διπ| εἰ [ἀ!ΓΟη68; 8οι[ ποπ αἰιἀϊογιιπὶ 608 οὐθ5. Νοπ 46 Ῥγορ!νοῖϊϑ εἰς Ἰοχυΐυτ, αἱ δίαμ! Πκογοιῖοὶ (1058. ομΐιη δυάίογαπε, δἱ ρὲ ᾿Π05 ογεάίἀσγυπὶ συοίχαοί ἴῃ Ομιγίβίυπι ογοάϊἀδγυπι); 564 ἀ6 ΤΙ δυάδα οἱ δα ἀα 8}|5-4ι6 56 εἰοσῖς αρὶ!. Ῥγωιογοα νογθυπὶ ΠυἋ, Νοη αμ-αἰονιπῖ οὐδ, ἴῃ δαγυπὶ ἰδιιάοπὶ ἀἰοὶὶ: Πυ5418Π| ΥΟΓῸ Ιαυάαι 608 φυΐ ργορίιδίας ποη δυάΐαγιηι; ἱπιὸ ᾿Π|05 δὐπιοάυπι ἱπιργοναὶ οἱ γαργο οι. Ηΐϊης ραϊδπὶ 6ϑί |1- 1υΔ, Νοη αμάϊοτιι., ἀ6 δθ( 0515 1}115 ἀϊοιιπὶ [}856. 10. Γπγ ποη υοηΐ!, πὶδὶ μὲ [ἀγείμιν οι πιαοίοι οἱ μργάαί πὶ Πιΐς οοηι οὶ!; οπηη 68 οηΐπὶ τηδοῖδιὶ οοοἰδίσυθ βπηϊ. Εγο ακίοιη τεπὶ μι υἱίαπι παδραπί,, οἱ αδινααπιλι5 ἰια-ϑεαπι. Ουἱϊά, αι5θο, νἱία θυπάπηιυ5 7 Ἀσρημ πὶ ο(-ἴογυπῃ. Υόγαπι ἰὰ ποπάππι ἀἰοῖ!,, 564 νἱῖα ποπίθη αἵς-Τοτὶ, ὑἱ ποίμηι {ΠΠ|5. 11. Εσο διπὶ ρμαδίον ὑοπιδ, Ἠΐϊς ἀοιησπι ἀς ραββίοῃθ Ἰοψυϊυν, οδίθπάθηβ {ΠΠπὶ ΡΓῸ τ᾿πππάϊ δα 6 Π ΓαπῚ 6556, Π66 56. ἰπνίπ) {ΠΠ|ΔΠ| δάϊγο, Ὠδίπθ οχθηρίυπι Γιγβυ5 δεγί μαϑίογίβ οἱ πιογοσηδγί!. Βοπιιδ οπίπι ραδίογ απϊὶηιαπι δμαπὶ ῬοΝΐ.

44, Μοτοθπατῖι5 αμίοπι., ημὶ ποπ ὁδί Ῥαξίογ, οἰ}15 ποὸπ διιπί οὐθς γτοργί, υἱάσι ἰμριιπὶ υοπίδηίεπι, εἰ αἰηιϊ οὐδδ,, εἰ [μσὶ᾿,, οἱ υθηῖί ἱπρις, εἰ ταρὶ! οα5. Ἠὶς 586 ρ6ῦ-ἰμάα δἰψια Ῥαΐίγοπὶ ἱπιρογδηΐοπιὶ δα] οι; 5᾽ {πὰ 6πὶ Ραβίου ἰρδα δδὶ ουὐὰβ ργοργί: δυπίὶ ονθβ. γ᾽άθη 400-Ἰποάο 'π ρᾶγα5 δι] πη 5 ἰοσυσίι, Οἱ ΟὈδοιγΙΟΥ 451 ΒΘγπο,, Πα 6. 80 Π10Γ}5 ΟὩΓρΡΘΠΔἑ Ὁ Π5ΔΠῚ ρΓῸ- νοαὶ Θυἱά ἀγφο (λοὶϊ πηογοθιασίιβ 7 ᾽ οι ἱμριηι υε- πἰεπίεης.,, εἰ αἰηιδιει ουδδ, οἰ νεηΐ! ἱμρες, εἰ ταρί! ἐαξ.

ΙΝ ΦΟΔΝΝΕΝ ΠΟΙ. ΠΧ. αἱ. 1Υ̓ῚΗ, τὸς Εος 1 (δοσγυηΐ, 'ρβα οομίγα. ΕἸ ΘΙ ομπὶ Δρ} Γαδ θη. δι15 {1}, αἰχῖς δέιδ6 ἡΠΠ|05 αὐῖτο (Φοαν. 18. 8), υἱ ἰτπς ῬΙογθίγ βογηιο, ιοα Ὠ0}5. Θογιμ ΡΟ οἰ, ΠΟ ρμο-τοϑὲ ΟἰΪΔΠ| 5ρ᾽Γἰτι}8}15. ἢ ρῈ}5. Ἰπ6Π|5], αυθπὶ θη οἰν ΟΥ̓́Ω5 Δυγίρογο. Νοὴ Ἰυρὺ5 [Δ π| πὶ ᾿ς α5ι, βδ οἰΐλπὶ Ἰὸο. Νῆπι Ααἀυογδατῖιιδ ποδίον ἀἱαθοίι5 (απισιαπι ἰε0 τιι-φίονδ εἰγοιὶ (1 Ρει. δ, 8). ΠΠ|Φ 8ΟΓρ "5 οἱ ἀγᾶθὸ 68. ᾽ Οαἰοαίε διιρεῦ δογρδιιίο8 οἰ δοογρίοπος ([μιο. 10. 19). ἀς Ῥοα ΟΠνϊδιὶ αμάϊοπάα ἱρϑίφιι φοἱϊ ατοπάπιι. Αὐα- τα βογυΐι8 οπιιΐπι ἀφιοττίπια. Εἰ ΘοΝιος μια οοηι- πιδιαιιν. ---α ΟὐλΓΘ ΤΟΡῸ, ΠιδμΟδ}8. 51)} ριβιογὶ 9 αὐγὰ: ΠἸΔΏΘυΪ Πη1158 Δ 6 ΠῚ 5] ΚΟ θΙὴ 605 δυάΐδπιυϑ, οἱ ἐρϑὶ ΠΙΟΓΟΠῚ ΘΘΓΆΠΉΙ5., 51 4] 6ΠῸΠῚ ΠΟ 56ΠΙΔΉ,Γ. Ἐδηυδ νοὸχ 6705 65} ΠΒεαι ρμαιροτος δρί τί: ὑδαι τπιπᾶσ εοτάδ: δθαιὶ ἡ δοτίσοτ65 (λ] αἰ. δ. ὅ. 8. 1). 51 ᾿ς ΒΟΓΥΟΠΊΙ5., 51} ρϑϑίογα πη ΠΟ πη 5., δὲ ᾿ρὺ8 ἰμ-ΕγΟὰΪ ποι Ροίογίι. 56 οἰἰαηιοὶ ἰγγυμὶ, ἰά ἴῃ ρεγ-πί απ βυϑηι (Δοϊοῖ. Ραβίογοπ) δηΐἶπὶ 8 Π05 ΔΠ|2}- ἴοπι [Δ Οη)υ5., οἱ ΔηΪΠΊΔ ΠῚ 80 8Π| ὈΓῸ Π0}8 ἰγαΐ- ἀεγῖι. Οὐπὶ ΘΓρῸ οἱ μοίθηβ βἷϊ εἱ ἀϊραὶ, αυἱὰ ἱπηροάϊι χιοιηΐηιι8 58] υἱοΙῺ σοηϑοηυδηλιγῦ ΝΙΝ], πἰδὲ Π05 ἱροὶ ἀοἤείλημυ5. Ἡιοπιοάο ἀοἤεοίαπιιϑ ἢ ΠΙῚυ ἢ δὰ- ἀϊ αἀἰοοηίοπι: Νοη ρο(οδι 18 ἀμοδις ἀοηιϊπὶς δεγυΐγα., 20 εἰ πιαπιοηῶ (λαμ. 6. 24). 5] αγρὸ Ἰνμΐὶς βογνίας ὨΙ15., 1} }π|5. {Υγη πὶ 5} 61} πο ογίιηυβ. Να πὶ (γ-ταιηἰἀθ φυλνὶβ ΔοογΌΙΟΓ 6βί ροουμπίαγαπι σοποιιρίβοοι-τἷλ. ΝΌΠ πὶ θαι νοϊυμίλι οι), 56} 501} ἴη65, ἐς νἱ ἀΐδπι, ἰη5: 185, οἀΐαπι, δΥοορ απ ἶΔ5, οἱ πι16 γἱνίι-εἰδ ἱπιροαϊπιοπία, ἀοδιαἴαπη,, ᾿αβοϊνίαπι, ἀναγ ἰδπὶ " οὈτϊείδιοπι, πα ΠΙθΈΓΟ5. ἴῃ βογνϊιυἴοιη τοι ΐσυπι, οἱ βου νῖβ ἀδιογίογοϑ σομϑδίυυηὶ: δοῦνος,, ἰπσηδπὶ, γοιὶ-ἀυμ!, πο Βοπιΐηυπι, 6ρ6ι σγαν βϑί ον! ΟἸ μι μ. δηἐ πἸογυογιη. ΠῚ πιὰ δυάδι φὺ πο 60 πος ᾿ο-πἸΪΐ 0.5 Ὀἰδοοηΐ, ἸπηΘ υςἢ5 ΠῸ (5 56 8} ᾿,λς δογυϊυα Διθογοι, Ο δοουθ απ δογνιυἱοπι, οἱ ἀἰΔ)γο]ολ πῇ ροίο- βίδιοπι! Πα αυΐρρα 6βὶ ὁπ υπὶ ρζγαν 55ιη8, φυού ἰοὲ ἀείρηι πια5 ἀδἰδοιΘπλων, οἱ οϑίοῃϑβ Δπιρ] οἰληιυ, οἱ ιιοά ἰοπουγοβιπὶ ΘΑΡοΘΓο δι μα Ὀμαπ(65, Ππ06πὶ [ὦ- Εἰαινι8, 561 ΠΟ5 ΠλΑ]}δ ΘΟΠ ΙΓ ΠΩ ΠΊΠΒ,, δὲ ἰῃ πιόγθο οὐ]οοιοιηυγ. Ονᾶτα 60 Πθογαγὶ ροβδεπηι8, οἱ ροΐογα αιδηι αΐ πρείϑ} 4 (οὐΐαηι σου ἴοι βυβηη5, ἀν 18-- νογα δἱ πιίβογία οὔγ!ΐ, πα! μη ἰ8 6 ἰγυσίυπι Ρδγεὶ- γμίπιυβ. Θυοάηπ οπιηΐυϊῃ ἀθιεγγπθηι 65|, 5 4118 Π09 Δ δοοῦίνι υ͵υϑηοά! σαρύν!2ι6 ΘΓΌΟΓΟ υϑὶ!, ἰὰ ἤθα Ῥαιπηυγ; ἵπ|0. οἰΐαπὶ αὐσγὸ [ὑγίπιυβ αἱ ἰμπ ἰρηδθηυν ᾿ ηΪ} προ ῖυ5 δἴἴδοι! χυδη αι} ἰηθαηὶὰ σαρηΐ εὐμ], ἰπιο Ἰοπξα πιϊβαγα ΠΟ Γο5 Ν|8, αιιοά πο]ΐην5. ἋὉ ἐμβϑηία Ἰθογαγὶ. Νυπιηυϊά δὰ ἀ6 οᾶυ88 ἰὼ πάσῃ νϑη διΐ, ὁ ᾿ιοῖμο ἢ δὴ ἰάθο βιοπιο (οί 65, υἱ ἤφδο πιο ί2ἃ ΟΡΘγογογὶβ οἱ δυγαπὶ ΦΟἰ μοτος ἢ Νοη ἰά60 ςογι6 δὰ ἰμιαρίποην ϑυδη 16 ἰογπιανί!; ξοἀ υἱ ἱροὶ ρίδοδγοβ, υἱ Γυἰυγὰ σοηδοηπεγογίβ, Βὲ ΘΙ) δι 6 118. οἰΣΘΓΘ8 5 Ἄγψεγοῦ'. Οὐ (6 δ᾽ ἰ86 ΠΟ! 816 οὐϊοἰΒ, δἱ ἧι Ἔχίγα- ταδὶ ΘΟη} 1οἷ5 σπου δίοπ οἱ μνλπλίδιη θ,α1 δοάδπὶ 40 τι ραγία πδίι8 δῖ, ρωῦγία αἷς βρίὶ γἰ(μ4]}, [λπιβ ἰἃ-Μνεβοὶϊ: τὰ οορίδ τογαπη ἀἰτυπιροτγί8. Εγδιος Ὡυάσαν 4 5ςς με οἰσιι απροίῃς οἰούθας αθόγο8, ἀθοταπι ἰμ ΜΟΓΟΣ.

ΠΟΓΡΙ3 οἰγουπιεγι: (1 νοβίοβ τϑβϑιϊθυς Δ ἀϊ5., εἱποὶς πης δηνίει πη} Ἀρράγδης. Θληῖο πιο] 8 655οὶ ρδ0- ΡόΓαπι ΘΟΓΡΟΓΔ [ν|8 ΟὨϊοσο γα Π|2 οπὶπν ἡ πῸπ οοι- δι ποροηίαγ, ἴὰ συγὰ ὀπὶ ΠΙΡαγγοηῖ, οἱ Γαἴαγαιῃ Εἰ ΡΊγογοι νυ δη}. 5: Π0}15 οα ἃ εἰπε ἰβ Θοηδυπιΐ,, (ἃ μδὺ-ς Ρυγίθι5: 1} πϑιηχαθ [θς νοϑι πιο ία τοῦς δβοϊπηΐ ἐσχουίΐογα. ΟΠ γῖβυὶ πιησαο ΘΟΓρα8 Δ} οῖ ἀγοὰ ργας εἰοκῖιβ οἱ (υ8 ο58; παηι6 ἰλη(υπὶ 6( ΟΠ5Γ οἴ ᾿μ -σογγυρία.,, 866 οἰἴαπὶ 5801] ἀΐογα γούαϊ!. Δγοα βθρα ἐπὶ γϑϑι 18 Δυγορία ΟΧΊΓΘΗΙΟ ἴ6 αἰδοῖ! ἀδληγπο: ΠὯπὸ γ6ΓῸ Οουδίοὐΐλη) ΠΟ πΊοΓ5 4υϊοπὶ ροίοδι ἰα εἴδοίδγα. Νοᾳυς οπἰπὶ ρΟΓΙΪΘ αὐ νϑοιὶι5 ῃἰς πο 5 δῖ ορυθ, ΟΠ 56 υἰς δη 5, ΠΟ Ο 4118 συανί5 οαυτοπο. ΑὉ με ἀϊ 5 ργόγευβ ᾿ἰθογα συμ, εἱ ΡὰΓ οδὶ, αια ἴῃ οἴὉ- 115 εὐηΐ τοςοπα 4. Ποῦ οὐΐπὶ {ΠῸ ἃ ποηιίία. ἡμ}]ἃ αὐϊτὶ ροίαεῖ, ΠΡΟ π05 ἀϊοθηΐ ἤποπὶ ἢοπ ἔλεΐημυς,, τοβῆυθ ἀὐάϊοπίοβ Ποη Οὐ ΟΠ ρογ 815. (85 τοὶ οαυθὰ 681, φυοὰ ρυ51 8᾽πλυ5 δηΐιηΐ, δἱ (Θγγθη 8 ἰ]ἰ πηι. [π|0 δυ5ἷῖ αἱ Οπηπο 8 γο9 ἀλπίπθηι,, Δ 5' οπΊη65 ἱποι;-ΓΑΙ ΠΡ φρτοίοιί5. Εἰδηϊδί ομΐπν ἢ χυΐ (ν 11}15 6. υΥγίδη!ηΓ, Οὐ ΒΓΔ, δυγοθ πὸ δὐάϊαηϊ; δἱ ἰΐ χαὶ ἴῃ ρϑορογίαία Υἱίαπὶ Ἀσυηὶ,, αἰ ]Β Δι!οπίογα ροίογυμπ. κι αυϊὰ Πῶς διά ραιρογοβ,, ἰμαιΐθβ, αΐ πο 6. δυγιπι, τ66 νοϑιπηοηίδ Πι) υ5πηοάϊ ᾿)αἰνθηὶ Ὁ Ὑογυπὶ {ΠῚ ραποπὶ πα οι οἱ δημϑπὶ [εἰ ρίἀδηι; πάθοι! ἀυο8. Ομοΐυ5. οἱ το ὲθ, 4ιιοῖ5 ὥργοϑ ἰηνβδηϊ; Βα θοηϊ [{πισινᾶιι οἱ 56 γ-10 ))6 ΠῚ, Ὁϊ σοι βο οπίυν πηα]ο ἀΠοοίυ}: ΠΑΡ ἐς 5. 1ΟΔΝΝΙΒ ΟἸΒΥΎΥΘΟΘΤΟΜΙ ΔΆΟΠΕΡ. ΟΟΝΘΤΆΝΤΙΝΟΡ.

πλππὴ οἱ (δοίτιπ), 40 τοεὶρίαηϊ Ποορ (ἐπὶ. Νοφιιο οτιΐμδι ἰοὶ οἱ [0] (Δ]δηῖ8 διγὶ ἃ ραυρογίθυϑ, 5οἀ ἃ ἀϊν δι: οχίφίιπυβ. Ουοὰ 5' δὰ ρουρογὶς οϑιΐαπι νϑηογὶὶ θομιὶ - ἢυ5., ΠῸη ρυάοθῖι Θιιην νῸ] οὐ πὶ δοοίρογο; βοιὶ 56 Ῥίωγα δοσθρίβ86 ἀΐςοί, συλπὶ ἐΐβ ιν αλ! 8 ἀδρόριιο -ται. Οποῖ ἢπης Ποπηΐπ68 || ΤΘπνρογο [υΐς56 ορίαγειξ, αυὸ Οἰιγδῖι5 ἴω οΓη6 (ἀγγαπὶ ΘΟ θα, υἱ ΘΟΙ]οφι οεἐ πλΘΠδΩ5 ΟΠ} 60 ΘΟΠΒΩ} 165 Οβϑοιῖ ΕδοΟ πὶ [ἰδοὶ, ῬΡοββυπηὰβ ἰΠ απ δὰ ργϑηάλτιη γοσῶγα,, οὐ 'ρδο οοπ- νἱνατί, εἱ οὐπὶ πηη]ογὶ Ιᾳογο. Εογαπὶ οπίπι ααΐ οἰμπῃ 1110 ὁοηνίναναπίυγ πὰ] ρατίογυηι, αἱ δυάδλε οἱ μυΐυ5- που ᾿νοπηΐν65; αυϊουπιαια. νοΓῸ {ΠῸπ| απ ἀοιειπτ γοολθυπι, υἱ πηοη8:5 οἱ (οοἴϊ σοπβογίθπι οἰοίδηι, ἱκ᾿- μοι! οιίοπα πιῶρηα [τυ πίιΓ. Κ᾽ πίϊδ, ἰηηυ}!, ὑδηφάϊειι Ῥαιτὶε πιεὶ, μοξείάοἴε ργαγραγαίμηι νοδὶς τέσπει α ἐον-δίλμιΐοπα πιμμαὶ. Εδιτίυὶ φημι, οἱ ἀρα διὶδ πὶ πιαπάκ-ἐαγε: δἰιἰυϊ, εἰ ἀταϊξιῖα ηὐι δίϑοτε: ἤοαρεβ Ἔγαμε, οἱ διιερερὶ ει8 μι ς ἰη βγηῖκδ, οἱ υἱδὶ!α!ΐδ 36. ἰπ ἐαγοετε ὅγανι, εἰ νοὶ εἷς αὐ πιο ( Μαιιή. ἃὅ, δ1-56). ὕ1 ἀγξοὸ ινε δυιΐαπιιβ γεγυα, ἢυθαπι γοβιίϑπην5, οὐ] φάπιις μοϑμί-ἰοπὶ., πυϊ γίδιύς οδαΓίδη( 6 πη, 5[1Ἰομΐ μοίαπι ἄδπιυς, σξτιπι οἱ ογοογα ἀείοηίυπι ἰηνιξαιη5., οἱ Παυοίδιμ οἱ νοηΐδηι ροσοδίογιμη δοοὶ ρίηνιβ, οἱ ἢ|ὰ θομᾶ {Π|:: ΟἸΏΠΘΙΏ ΒΟΓΠΊΟΠΟΗΙ Οἱ ΠΟ ΘΗΙ ΒῈρΟΓΆΙ ΘΟΠ ΒΘ ΠΠΏ}1: αὐ υἱἱπδη Οπιπε5 δα ρἰβοδηηυν, βγαιία οἱ θοη ση θι!6 θοπἶι ποβίγὶ δοβυ ΟΠ 811, ουἱ αἰοτία οἱ ἱπιροσίαην ἴῃ διθοιία ϑθρυ!ογι. Δηϊθη.

ἨΟΜΙΠΛΔΊ ΙΧ. υ (λρ. 10. ν. 14. ἔσο διυνλὶ μαξίου ϑοπμδ,, οἱ σον ϑῦο οὔές πιέῆξ, εἰ σοσηοξοιηί 1π6 πιέα;. 1ὅ. δίοι! πουΐί ηϊ6 Ῥηῖδν, εἰ 600 σοριοῖζο βαίγειη, εἰ απὶπιαμι ἡ Θα ΝΣ ῬΡοηο γγοὸ ουἶϑιιδ πιδὶδ.

4. Ῥαείον ἘσείεδίιΒ [οτιἷς 6456 ἀεϑεί. Ῥαδίογες ηιαίϊ φιιὶ. --- Μαρηυπὶ φυϊ ρίαπι;,, πιορηυπὶ σογία οδὶ Εσς6-οἷα: ργιίδοίυγα, 408 πλυ ἃ οροαὶ ρἢ ἢ Οδορ να οἱ ἤοτι!-«απ, ἃς φυδηίὰ ΟἸινίβίυ5 ἀϊχὶ!, [14 αἱ Δ ληὶ ροπλὶ τὺ ονἶθυϑ, πυπηυάπὶ 1135 ἀδϑογδὶ, οἱ σθηίγα ᾿ρηῃ) εἰοὲ (ογιἢογ. [ἢ [τος αἰ Πεγὶ ραβίοῦ ἃ πιογοσηηγίο. Πΐς «παι οὐπίοπιρε5 οΥνἶθιι85 ρΓΟΡΓίαΒ δα] 01 δΘιΠρον αὐνί-εἰἴαι: {16 τορο,, δι12 ἀδπιΐβδα,, βδ᾽ υἴθηι ουγαὶ οΟνἱ πη. Ροϑβὶ ἀοία ἜΓΒῸ μαβίογὶβ ἱηι ἰοεΐδ., ἀνο5. σγαορὶ ρμογηϊοίος 805 πιοιπογαὶ: [ὩΡΟῸΠῚ πηδεϊληίοιῃ οἱ Σαρίομίσι! ΟΥ65: οἱ αἰϊεγυηι ΄ιΐ πο} 'ρ56 ΡΟΓΟΪΕ, 56 [ἀγοπὶ πον ἀγροὶ πος ἱπηροάϊ!. ΡῈΡ ἢΠπ|πὶ διίοι ΤΊ Ὧπὶ οἰ σε Πολί,, Ρὲγ της δυθικόγυιη ἀοοίοτοβ ἰγοάιοῖ!,, αυΐ ἐς 60η}- τη 558. δἰ δἱ ονΐδυβ πα 2πῈ Δ ὈΟθΔη! αυγᾶπι; 4υι εἶα γα ζληι οἰϊπι ΕΣοοΝΐοΙ 1105 ἱπουβαθαι 15 νοῦ 5: γα Ῥαείοτγίϑιια 1 ἐγαοί Νοην ραείοτες μαξούθῆπι δομιοίϊμξοε ΟΗΠΘ Οὐέδ μαδομπίιγ α ραδίοτίϑιις (ἔποοὶι. 54. 39)1 564 1}: φοπεγαρίυπι (δοϊοθαηϊ, ιοιί πη} {πὸ πιαχίπια ρ6-1.18 εδὶ, δ᾽ ογιιπιηι! οαυβα πιδίογυπι. [160 παπιηυ8 ἀϊοῖι: Νεαυδ δὐγληῖθθ οὐθα γϑάμοευδ!, ποηπ6 αιοὰ γνογίογαῖ συατγοῦδηι (14. υ. 4). παφιο φιοά σομνγίταπι Ἔτϑι δ ᾿Πἰράθαηι, ποαιο αυοὰ ἱπῆγηνη ουγάθαι!, χυιὰ δείρβοβθ, "0 ΟΥ̓Ω5., ΡΩβοΟ ληξ, [αἴ μδυιῃ Ῥαιυ 5 46 νῈΠ}Ὸ βἰφυϊοιθαῖ: ὕπιπες σμα δια δεν φικτιιπῖ, πον φια 7 65ι Οπγει ( ΡΗΠΡ. 9. 81}; οἱ τυγϑυπὶ, ΔΈηιο μα δια δι σιαναι, 666 ργοσίπιξ πππδηιΐασαε ({. (οε. 10. 34). ΑΨ υἱγοχυο βόπογο 56 ΟΠ γίβίιιβ βοργοραι: αἱ ἢΠ|5 φυὶ ἃ ρογηϊοἴοπι νομΐπηϊ, οὑπὶ αἷς, 160 νοὶ μί τίαπι μαϑεδαμί,, οἰ αϑιμἀαηἶμ παϑοαηι; αἷν εὶς νορο αυΐ ΜΠ} συγᾶηι, 5] ονοϑ ἃ ἰυρὶς γαρίαπίαν; ουπὶ {Πὰς ποῃ ΓΟΙΙΠαΟΪ,, εοι] απ πιϑηι δυλπὶ ροηΐ! πο ἢ}: ρογοάιη, Οὐμπὶ ομἶπι σοηϑιαγοι! {ΠΠπ|π| οοοίἀογα.,, πθηῦς ἃ ἀ0-οἰγίπα ἀδϑι} 1, σης ογούοηι68 ργοαϊάϊ!; βο βίοι, οἱ πιογίοιῃ β0 011. [160 υνΐχυο ἀΐοειαι, Εφο διινε ραβ'οῦ ϑοπιις. )λεΐῃ6 οὐπὶ πυλ ην δά 6556 νἱάθγοιυγ γαὶ ἰοβιϊ-πιοηίδιπι (εν 2πὶ {Πι4, Απίπιανε Ἰποαηι ροπο, Ὀτανὶ ροβίδα δορί, ΠΠἀ νογο,, μὲ οἱίαηι ἀαϑεαπί, οἱ αδιπαἀππηῖϊμε μαϑεαπί,, ροϑὲ δἅυπι ΟΧ ἰνὰς νἱ!α ἀἰβοαβδαηι {υϊυγιηι 6γ1), αυϊὰ (Δεῖ! ΑἸκογυπι ἃ} ΔΙίογο οοπῆγηηδι; πον» ΡῈ ΟΧ 60 αυοὰ ἀοὶ «ἀηἰπιᾶπι, φιοὰ ἀδὶ οἰΐαηι υἱίμπι. Ουοὰ οἱ Ῥαυ]υ8 ἀΐσαρυαὶ: δὶ σεπὶ ἐνἑηιϊοὶ ὀαδόηιι δ, τὸν εοποϊ αι δμπιις 60 Ρὲν πιογίεηι ΕἸ. οὐμδ; ἠιμί!ο πιά" ϑὶ5 τεζοποί ἰαιὶ ξαἰυἱ οτίηιις ( ἤοπι. δ. 10). Εἰ τυγϑυιη 40]: Ομὲ οἰίαπι ΕἸ ΠΟ διιο ποι ρερετεῖ!, (α) [φεἀ ργο ποὐὶδ οπιπίϑιις ἰγααίαἱ( ἡ μηι.,} φμοπιοάο ποπ οἴΐανι φμηὶ {0 οπιπία ποϑὶς ἀοπαϑὶ! ( Πονι. 8. 33) ἢ ϑεὰ οιγ ποι πὶ δοοηβδηί ἐΠΠππὶ οἱ ργίυβ, ἀΐοοηι68: ΤῊ ἐδ (εἶμ8ο 1εεἰἰ-πιομίμηι ρεγί δος, (δειϊπιοπίπι (τμηὶ πὸ δεῖ υόγμμι (9οαπ. 8. 15) Ουΐα δίξρα |05 5ίἴδγα σϑοβογαιὶ: οἱ ἃ δἰζηὶβ πιαΐοῦ δοοδθββεγαῖὶ ἤαυςία,, υἱ [115 οὐδίβίογοί. θεϊηάδ χυΐα δυρογίυβ ἀΐχϑγαὶ: ΕἸ οὐεῖ υοσεπὶ 6ἦμ4 α1» αἰμηῖ, εἰ δεφιιμπιΝ ἐμ ηΙ; Ὠ6 ψυΐδβ ἀϊοοτοί, θυϊὰ δὰ ποὸμ σε κατ᾽ εἰχόνα " ἀλλ᾽ ἵνα αὐτῷ ἀρέσῃς, ἵνα τῶν μελ- λόντω» ἐπιτύχῃς, ἵνα μετ᾽ ἀγγέλων χορεύσῃς 4. Τί τοίνυν ἐχθάλλεις σεαυτὸν τῆς τοιαύτης συγγενείας, χκαὶ πρὸς τὴν ἐσχάτην ἀτιμίαν καὶ δυσγένειαν ἐξω- θεῖς; ὋὉ τὰς αὐτὰς σοὶ λύσας ὠδῖνας, ὠδῖνας δὲ λέγ- τὰς πνευματιχὰς, λιμῷ διαφθείρεται" σὺ δὲ ὑπὸ πλησμονῆς διαῤῥήγνυσαι. Ὁ ἀδελφὸς γυμνὸς τὸ σῶμα περιάγει, σὺ δὲ χαὶ τοῖς ἱματίοις ἱμάτια χατα- σχευάζεις, ἐπιτειχίξων τοῖς σχώληξι τὴν τοιαύτην περιδολήν. Καὶ πόσῳ βέλτιον ἣν τὰ σώματα περιδάλ- λειν πὰ τῶν πενήτων! Οὕτω γὰρ χαὶ ἀνάλωτα ἔμε- νε Ῥ, χαὶ φροντίδος ἀπάσης ἀπήλλαττε, χαὶ τὴν μέλ- λουσάν σοι ζωὴν ἐχόμιζεν. Εἰ γὰρ μὴ βούλει ταῦτα Ὑξνέσθαι σητόδρωτα, δὸς τοῖς πτωχοῖς " ἐχεῖνοι γάρ εἰσιν οἱ τὰ ἱμάτια ταῦτα εἰδότες τινάσσειν καλῶς. Καὶ γὰρτοῦ χιδωτίου τὸ σῶμα τοῦ Χριστοῦ τιμιώτε- βόν τε χαὶ ἀσφαλέστερον. Οὐδὲ γὰρ μόνον φυλάσσει τὰ ἱμάτια, οὐδὲ ἀνάλωτα διατηρεῖ μόνον, ἀλλὰ. χαὶ λαμπρότερα ἐργάζεται. Τὸ χιδώτιον πολλάκις μετὰ «τῶν ἱματίων ληφθὲν ἐσχάτῃ σε περιέθαλε ζημίᾳ᾽ ταύτην δὲ οὐδὲ θάνατος λυμήνασθαι δύναται τὴν φυ- λαχήν. Οὐδὲ γὰρ θυρῶν ἐνταῦθα ἡμῖν δεῖ χαὶ μο- χλῶν " οὐχ οἰχετῶν ἀγρυπνούντων, οὐκ ἄλλης τινὸς τοιαύτης ἀσφαλείας. Καὶ γὰρ πάσης ἐπιδουλῆς ἀπήλ- λακται, καὶ ἀπόχειται φυλαττόμενα " ὥσπερ εἰχὸς, τὰ ἂν τοῖς οὐρανοῖς χείμενα. Πάσῃ γὰρ χαχίᾳ ἐχεῖνος ὁ πόπος ὅδατος. Ταῦτα οὔτε ἡμεῖς ἀεὶ λέγοντες διαλιμ.- “πάνομεν, οὔτε ὑμεῖς ἀχούοντες πείθεσθε. Τὸ δὲ αἴτιον, Ψυχῆς ἐσμεν εὐτελοῦς, χαὶ πρὸς τὴν γῆν χεχηνυίας, καὶ χαμαὶ συρομένης. Μᾶλλον δὲ μὴ γένοιτο πάντων ὑμῶν καταγνῶναι χαχίαν, ὡς πάντας ἀνίατα νοσεῖν. Εἰ γὰρ καὶ οἱ τῷ πλούτῳ μεθύοντες, ἐμφράττουσι «ἣν ἀχοὴν πρὸς τὰ λεγόμενα, ἀλλ᾽ οἱ πενίᾳ συζῶν- τες δυνήσονται διαδλέψαι πρὸς τὰ λεγόμενα. Καὶ «ἰ ταῦτα πρὸς τοὺς πένητας, φησίν; οὐ γὰρ χρυσὸς αὑτοῖς ἐστιν, οὐδὲ ἐμάτια τοσαῦτα, φησίν. ᾿Αλλὰ ἄρ- «Ἵνα με ἀγγέλων χορεύσῃς ἀδοταὶ ἰπ Μογεῖ. ῬΆΑΓΕ- αἰπα5 πιδῖθ, φμα εἰ μοῦ βαζίο σοι: ΓΘ ΉΪΉΓ.

ΙΝ ΖΦΟΑΝΝΕΝ ΠΟΜῈ,. 1Χ. 4...εχ. 528 τος ἐστὶν αὐτοῖς χαὶ ὕδωρ ψυχρόν " ἀλλ᾽ ὁδολοὶ δ», χαὶ πόδις, ὥστε ἐπισχέψασθαι τοὺς ἀῤῥωστοῦντας " ἀλλὰ γλῶσσα καὶ λόγος, ὥστε παραχαλέσαι τὸν βε- ὀλημένον ἀλλ᾽ οἰχία χαὶ στέγη, ὥστε ὁμοδίαιτον ποιῆσαι τὸν ξένον. Οὐ γὰρ δὴ τάλαντα χρυσοῦ τόσα χαὶ τόσα ἀπαιτοῦμεν παρὰ τῶν πενήτων " ἀλλὰ ταῦτα μὲν παρὰ τῶν πλουτούντων. Εἰ δέ τις πένης εἴη, χαὶ ἐπὶ τὰς τῶν ἄλλων ἔρχεται θύρας, οὐδὲ ὁδολὸν λα- θεῖν ὁ Δεσπότης ἡμῶν ἐπαισχύνεται " ἀλλὰ χαὶ μεί- ζονα [501] ἐρεξ τῶν πολλὰ βεθληχότων εἰληφέ αι παρ᾽ αὑτοῦ. Πόσοι τῶν νῦν ἑστηχότων ηὔξαντο χατ᾽ ἐχεῖνον γενέσθαι τὸν χαιρὸν, χαθ᾽ ὃν μετὰ σαρχὸς ὁ Χριστὸς περιεπόλει τὴν γῆν, ὥστε καὶ ὁμοδίαιτοι αὐτῷ γενέσθαι, καὶ σύσσιτοι; Ἰδοὺ νῦν ἔξεστι τοῦτο γενέσθα:ι, καὶ χαλεῖν αὐτὸν μᾶλλον ἐπὶ ἄριστον χαὶ ἐστιαθῆναι μετ᾽ αὐτοῦ, χαὶ ἐπὶ μείξονι χέρδει. Τῶν μὲν γὰρ τότε αὐτῷ συνεστιαθέντων πολλοὶ χαὶ ἀπ- ὦλοντο, οἷος καὶ ὁ Ἰούδας ἦν, καὶ ἕτεροι δὲ τοιοῦτοι " τῶν δὲ καλούντων αὐτὸν ἕχαστος νῦν εἰς τὴν οἰχίαν τὴν ἑαυτοῦ, χαὶ μεταδιδόντων αὐτῷ τραπέζης χαὶ στέγης, εὐλογίας ἀπολαύσεται μεγάλης. Δεῦτε γὰρ, φηδτὶν, οἱ εὐογημέγοι τοῦ Πατρός μου, κιηρονο- μήσατε τὴν ἡτοιμασμένην ὑμῖν βασιλείαν ἀπὸ χκαταδοζῆς κόσμου. ᾿Ἐπείνασα γὰρ ", καὶ ἐδώ- κατέ μοι φαγεῖν" ἐδίψησα, καὶ ἐποτίσατέ μᾶ- ξένος ἤμην, καὶ συνηγάγετέ με ἡἠσθένησα, καὶ ἐπεσχέψασθέ με’ ἐν φυιαχῇ ἥμην, καὶ ἤλθετε πρός μδ. Ἵν' οὖν τούτων ἀχούσωμεν τῶν ῥημάτων, ἐνδύσωμεν τὸν γυμνὸν, συναγάγωμεν τὸν ξένον, θρέ- Ψψωμεν τὸν πεινῶντα, ποτίσωμεν τὸν διψῶντα, ἐπισχεψώμεθα τὸν ἀῤῥωστοῦντα, ἴδωμεν τὸν ἐν φυλαχῇ, ἵνα παῤῥησίας ἀπολαύσωμεν, χαὶ ἁμαρτημάτων συγχώρησιν λάδωμεν, καὶ τῶν ἀγαθῶν μετάσχωμεν ἐχείνων, τῶν χαὶ λόγον ὑπερδαινόντων χαὶ νοῦν " ὧν γένοιτο πάντας ἡμᾶς ἐπιτυχεῖν, χάριτι χαὶ φιλαν- θρωπίᾳ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ᾧ ἡ δόξα χαὶ τὸ χράτος εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. ᾿Αμήν. 5 ΤΓάρ ἀδαδ5ι ἰῃ αυϊθυϑάδπι π|85.

ΟΜΙΔΙΑ Ξ΄.

Ἐγώ εἶμι ὁ ποιμὴν ὁ καλὸς, καὶ γινώσχω τὰ ἐμὰ, καὶ γιγώσκομαι ὑπὸ τῶν ἐμῶν. Καθὼς γιγώ- σχει μὲ ὁ Πατὴρ, κἀγὼ γιγώσκχω τὸν Πατέρα, καὶ ἐξ τῷ ψυχὴν μου τίθημι ὑπὲρ τῶν προδάτω». α'. Μέγα, ἀγαπητοὶ 4, μέγα Ἐχχλησίας προστασία, χαὶ πολλῆς δεόμενον φιλοσοφίας, χαὶ ἀνδρείας τοσαύτῆς. ὅσης ὁ Χριστὸς εἶπεν, ὥστε τὴν ψυχὴν ὑπὲρ τῶν προδάτων θεῖναι, ὥστε μηδέποτε ἐγχαταλιπεῖν αὐτὰ ἔρημα χαὶ γυμνὰ, ὥστε πρὸς τὸν λύχον ἴστα- σθαι γενναίως. Τούτῳ γὰρ ὁ ποιμὴν τοῦ μισθωτοῦ διέστηχεν. Ὁ μὲν γὰρ τὴν ἰδίαν σωτηρίαν πανταχοῦ σχυπεῖ, τῶν προδάτων ἀμελῶν " οὗτος δὲ πανταχοῦ τὴν τῶν προδάτων ἐπιζητεῖ, τὴν ἑαυτοῦ παρατρέ- χων. Εἰπὼν τοίνυν τοῦ ποιμένος τὰ δείγματα, δύο τίθησι τοὺς λυμεῶνας " ἕνα τὸν χλέπτην τὸν θύοντα χαὶ ἁρπάζοντα" ἕτερον δὲ τὸν τούτων μὲν οὐδὲν ποιοῦντα, γινομένων δὲ τούτων οὐχ ἐπιστρέφόμενον, οὐδὲ χωλύοντα δι᾽ ἐχείνων μὲν τοὺς περὶ Θευδᾶν αἷ- νιττόμενος, διὰ τούτων δὲ τοὺς Ἰουδαΐυν διδασχά- λους ἐχπομπεύων, οὐ χηδομένους οὐδὲ φροντίζοντας “:ὥν ἐμπεπιστευμένων αὐτοῖς προδάτων. “Ὅπερ οὖν “«αἱ ὃ Ἰεζεχιὴλ ἄνωθεν ἐγχαλῶν αὐτοῖς ἔλεγεν " Ὦ οἱ ποιμένες ἡ Ἰσραή." μή βόσκουσιν [252] ἑαυτοὺς 8 Ηϊἰς ἀδδίηἰϊ οοά. 106 ( οἱΐπι 1949), διιοςοαΐαυς οοὰ Ά8᾽. Ὁ ϑλνὶ!. οὐαὶ ὦ ποιμένες. Θο( οὐαί ἀδφακῖ ἰῃ οὐΐι, ΜΌΓΟΙ ἰπχυς σοαά, 10}, ΤΥ ἐπ οἀΐι. Ποιηαηᾶ τῶν Ο΄, Βΐ 64 ὦ ρτοὸ ἢ Ηδργαῖσα Ἰορίιιτ.

οἱ ποιμένες; οὐχὶ τὰ πρόδατα βόσκχουσιν οἱ ποι- μένες; ᾿Αλλ᾽ ἐχεῖνοι τοὐναντίον ἐποίουν, ὅπερ μέ- γιστόν ἐστιν εἶδος χαχίας, χαὶ τῶν ἄλλων αἴτιον πάντων. Διὰ τοῦτο γάρ φησιν" οὔτε τὸ πεπλανημέ- γον ἐπέστρεφον, οὐδὲ τὸ ἀπολωλὸς ἐζήτουν, οὐδὲ τὸ συντετριμμένον ἐδέσμουν, οὐδὲ τὸ ἀῤῥωστοῦν ἐθερά- πευον, ἐπειδὴ ἑαυτοὺς, καὶ οὐ τὰ πρόδατα, ἔδοσχον. Ὅπερ καὶ ὁ Παῦλος ἑτέρῳ ῥήματι πάλιν ἐδήλου λέ- γων Οἱ γὰρ πάντες τὰ ἑαυτῶν ζητοῦσιν, οὐ τὰ Χριστοῦ Ἰησοῦ" χαὶ πάλιν, Μηδεὶς τὸ ἑαυτοῦ ζητείτω, ἀλ.ὰ τὸ τοῦ πιησίον ἕκαστος. ᾿Αλλ᾽ ἀμφοτέρων ἑαυτὸν διίστησιν ὁ Χριστός " ἐχείνων μὲν τῶν ἐπὶ λύμῃ παραγενομένων, τῷ εἰπεῖν, Διὰ τοῦτο ἥλθον, ἵνα ζωὴν ἔχωσι, καὶ περισσὸν ἔχωσι" τούτων δὲ τῶν περιορώντων ὑπὸ τῶν λύχων ἁρπα- ζόμενα τὰ πρόδατα, τῷ μὴ καταλιπεῖν, ἀλλὰ χαὶ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ θεῖναι ὑπὲρ αὐτῶν, ὥστε μὴ τὰ πρό- ὄατα ἀποθανεῖν. Ἑπειδὴ γὰρ αὐτὸν ἐδουλεύοντο ἀνελεῖν, οὔτε τῆς διδασχαλίας μετέθετο, οὔτε τοὺς πιστεύοντας προΐδωχεν, ἀλλ᾽ ἔστη, χαὺ εἴλετο ἀποθα- νεῖν. Διὰ τοῦτο ἄνω χαὶ χάτω ἔλεγεν: ᾿Εγώ εἰμε ὁ ποιμὴν ὁ καλός. Εἶτα ἐπειδὴ ἀμάρτυρα ἐδόχε: τὰ λεγόμενα εἶναι (τὸ μὲν γὰρ, Τὴν ψυχήν μου τί- θημι, οὗ μετὰ πολὺ τὴν ἀπόδειξιν ἔλαθε " τὸ δὲ, Ἵνα ζωὴν ἔχωσι, καὶ περισσὸν ἔχωσι, μετὰ τὴν ἐντεῦ- θεν ἔμελλεν ἀποδημίαν συμδήσεσθαι,. κατὰ τὸν αἰῶνα τὸν μέλλοντα), τί ποιεῖ, Θάτερον ἀπὸ θατέρου πιστοῦται, ἀπὸ τοῦ δοῦναι τὴν ψυχὴν, ὅτι χαι τὴν ζωὴν δίδωτιν. Ὅπερ καὶ ὁ Παῦλος ἔλεγεν, ὅτι Εἰ ἐχθροὶ ὄντες κατη.1.1άγημεν τῷ Θεῷ διὰ τοῦ θαγά- του τοῦ Υἱοῦ αὐτοῦ, πο.1λῷ μᾶ.λ11ον κατα.1.:λαγέν- τες σωθησόμεθα. Καὶ πάλιν ἀλλαχοῦ" Ὃς γε τοῦ ἰδίου Υἱοῦ οὐκ ἐφείσατο, ἀ.1.1") ὑπὲρ ἡμῶν πάν- των παρέδωκεν αὐτὸν 84, πῶς οὐχὶ σὺν αὐτῷ τὰ πάντα ἡμῖν χαριεῖται; ᾿Αλλὰ τίνος ἕνεκεν οὐχ ἐγ- χαλοῦσιν αὐτῷ νῦν, ἃ καὶ πρότερον, λέγοντες" Σὺ «ερὶ σεαυτοῦ μαρτυρεῖς, ἡ μαρτυρία σου οὐκ ἔστιν ἀληθής; Ὅτι πολλάχις ἑπεστόμισεν αὐτοὺς, καὶ πλείων ἡ παῤῥησία πρὸς αὐτοὺς ἀπὸ τῶν σημείων ἐγένετο. Εἴτα, ἐπειδὴ; εἶπεν ἀνωτέρω, Καὶ τὰ πρό- ὅδατα τῆς φωγῆς αὐτοῦ ἀκούει, καὶ ἀκοιουθεῖ αὐτῷ, ἵνα μὴ τις Ξἴπῃ Τί οὖν πρὸς τοὺς μὴ πιστεύσαντας; ἄχουσον τί ἐπήγαγε" Καὶ γιγώ- σκω τὰ ἐμὰ, καὶ γινώσκχομαι ὑπὸ τῶν ἐμῶν, Ὅπερ καὶ ὁ Παῦλος δηλῶν, ἔλεγεν ' Οὐχ ἀπώσατο ὁ Θεὸς τὸν λαὸν αὑτοῦ ὃν προέγγω " χαὶ ὁ Μωῦσῆς, Ἔγνω Κύριος τοὺς ὄντας αὑτοῦ" ἐχείνους λέγω, φησὶν, οὖ; προέγνων. Εἶτα, ἵνα μὴ τῆς γνώσεως ἴσον τὸ μέτρον νομίσῃ:, ἄχουσον πῶς διορθοῦται αὐτὸ τῇ ἐπαγωγῇ" Γι ώσκω τὰ ἐμὰ, φησὶ, καὶ γιγώσκομαι ὑπὸ τῶν ἐμῶν. "Αλλ᾽ οὐχ ἴση ἡ γνῶσις " ἀλλὰ ποῦ ἴση; Ἐπὶ τοῦ Πατρὸς χαὶ ἐμοῦ. Ἐχεῖ γὰρ, Καθὼς γιγώσκδι με ὁ Πατὴρ, κἀγὼ γιγώσχω τὸν Πατέ- ρα. Ἐπεὶ εἰ μὴ τοῦτο ἐδούλετο χατασχευάσαι, τίνος ἕνεχεν αὐτὸ ἐπήγαγεν; Ἐπειδὴ γὰρ πολλαχοῦ ἑαυ- πὸν τίθησιν ἐν τάξει τῶν πολλῶν, ἵνα μή τις νομίσῃ ὅτι ὡς; ἄνθρωπος οὕτως ἐγίνωσχεν, ἐπήγαγε " Καθὼς γιγνώσκει με ὁ Πατὴρ, κἀγὼ γινώσκω τὸν Πατέρα.

Οὕτως ἀχριθῶς αὐτὸν [555] ἐπίσταμαι, ὡς αὐτὸς ἐμέ. ΔιΙΧ τοῦτο χαὶ ἔλεγεν: Οὐδεὶς γινώσκει τὸν Υἱὸν, εἰ μὴ ὁ Πατὴρ, καὶ τὸν Πατέρα, εἰ μὴ ὁ Υἱὸς, χεχωρισμένην τινὰ γνῶσιν λέγων, χαὶ τοιαύ- τὴν, οἵαν οὐδεὶς ἕτερος δύναται σχεῖν, Ἐγὼ τί- θημι τὴν ψυχήν μου. Συνεχῶς τοῦτο λέγει, δηλῶν ὅτι οὐχ ἔστι πλάνος. Ἐπεὶ καὶ ὁ ᾿Απόστολος, ὅτε αὐ- τὸν " ἐδούλετο δεῖξαι γνήσιον ὄντα διδάσχαλον, χαὶ πρὸς τοὺς Ψψευδαποστόλους ἀντιπαρεξήγαγε τὸν λόγον, ἀπὸ τῶν χινδύνων χαὶ τῶν θανάτων ἑαυτὸν συνίστησι λέ-γων " Ἐν πληγαῖς ὑπερδαλλόντως, ἐν θανάτοις σπο.λλάκις. Τὸ μὲν γὰρ λέγειν, ὅτι Φῶς εἰμι, καὶ, Ζωή εἰμι, ἐδόχει εἶναι τύφου παρὰ τοῖς ἀνοήτοις - τὸ δὲ λέ-γεῖν, ᾿Αποθανεῖν βούλομαι, οὐδεμίαν βασχαᾳνίαν εἶχεν, οὐδὲ φθόνον. Διὰ τοῦτο οὐδὲ λέγουσιν αὐτῷ " Σὺ μαρ-τυρεῖς περὶ σεαυτοῦ " ἡ μαρτυρία σου οὐχ ἔστιν ἀληθής. Πολλὴν γὰρ ἐδείκνυ τὸ ῥῆμα χηδεμονίαν, εἴ γε ὑπὲρ τῶν λιθαζόντων ἐδούλετο ἑαυτὸν ἐχδοῦνκι. β΄. Διὰ τοῦτο καὶ εὐκαίρως τὸν περὶ τῶν ἐθνῶν εἰσ- ἀγει λόγον. Καὶ γὰρ καὶ ἄ1λ.α πρόδατα ἔχω, φησὶν, ἁ οὐκ ἔστιν ἐκ τῆς αὐλῆς ταύτης " κἀκεῖγά μὲ δεῖ ἀγαγεῖν. Ἰδοὺ πάλιν τὸ, Δεῖ, ῥῆμα χείμενον, οὐχ ἀνάγχης ἐστὶν, ἀλλὰ τοῦ πάντως ἐσομένου δη- λωτιχόν " ὡσανεὶ ἔλεγε " Τί θαυμάζετε, εἰ οὗτοί μοι μέλλουσιν ἕπεσθαι, καὶ τὰ πρόδατα τῆς φωνῇς μου ἀκούειν; Ὅταν γὰρ χαὶ ἄλλα ἴδητέ μοι ἀκολουθοῦν- κα, καὶ τῆς φωνῆς μου ἀχούοντα, τότε ἐχπλαγήσεσθε δβειζόνως. Εἰ δὲ λέγει, ἽΑ οὐχ ἔστιν ἐκ τῆς αὐ.ῆς ταύτης, μὴ θορυδηθῇς. Ἡ γὰρ διαφορὰ περὶ τὸν νόμον μόνον, χαθάπερ καὶ ὁ Παῦλός φησιν" Οὔτε περιτομή τι ἰσχύει, οὔτε ἀχροδυστία. Κἀχεῖνγά με δεῖ ἀγαγεῖν. Δείχνυσιν ἀμφοτέρους ἐσχορπισμά- γνοὺς καὶ μεμιγμένους χαὶ ποιμένας οὐχ ἔχοντας, κἀχείνους χαὶ τούτους, οὕπω τοῦ χαλοῦ παραγενοδΉΚο ἀλλ᾽ ὑπὲρ ἡμῶν π. π. αὐτόν, ἀδϑιηί ἱπ φυ!νυράδπι Π|59. Ῥ 54Υ1]. ριϊαὶ Ἰοβο πάν) ἐαντόν.

5. 2ΟΑΝΝΙ5. ὈΠΗΎΒΟΒΤΟΜΙ ΔΙ ΟΒΙΕΡ, ΟΟΝΘΤΑΝΤΙΝΟΡ.

δὸυν μένου ποιμένος. Εἶτα καὶ τὴν μέλλουσαν αὐτῶν προ- αναφωνεῖ συνάφειαν, ὅτι Ἔσονται μία ποίμνη. Ὅπε ρ χαὶ αὐτὸ πάλιν 5 ὁ Παῦλος ἐδήλωσεν εἰπών Ἴνα τοὺς δύο κτίσῃ ἐν ἑαυτῷ εἰς ἔνα καινὸν “ἄγθρω- ποῦ. Διὰ τοῦτό μὲ ἀγαπᾷ ὁ Πατὴρ, ὅτι ἐγὼ τὴν ψυχήν μου τίθημι, ἵνα πάλιν λάδω αὐτήν. Καὶ τί τοῦ ῥήματος τούτου ταπεινότερον γένοιτ᾽ ἂν, εἴ γε δ ἡμᾶς ὁ Δεσπότης ἀγαπᾶσθαι μέλλει ὁ ἡμέτερος͵ ἐπειδὴ ὑπὲρ ἡμῶν ἀποθνήσχει; Τί οὖν, εἰπέ μοι; τὸν ἔμπροσθεν χρόνον οὐχ ἠγαπᾶτο, ἀλλὰ νῦν «ἧς ἀγάπης ἧρξατο ὁ Πατὴρ, χαὶ ἡμεῖς γεγόναμεν τῆς ἀγάπης αὑτῷ αἴτιοι; ᾽Ορᾷς πῶς χέχρηται τῇ συγ- καταδάσει; Τί οὖν ἐνταῦθα χατασχευάσαι βούλεται -. Ἐπειδὴ ἀλλότριον αὐτὸν ἔλεγον τοῦ Πατρὸς χαὶ πλά- νον, χαὶ ἐπὶ λύμῃ ἥχειν αὐτὸν χαὶ ἀπωλείᾳ, λέγει " Καὶ εἰ μηδὲν ἄλλο, τοῦτο γοῦν με ἔπειθεν ἀγαπᾷν“ ὑμᾶς, τὸ οὕτω ὑμᾶς ἀγαπᾶσθαι παρὰ τοῦ Πατρὸς ὡς. ἐμέ’ χαὶ διὰ τοῦτο ἀγαπᾶσθαι παρ᾽ αὐτοῦ, ἐπειδὴ ὑπὲρ ὑμῶν ἀποθνήσχω. Καὶ μετὰ τούτον δὲ χαὶ. ἐχεῖνο χατασχευάσαι βούλεται, ὅτι τε οὐχ ἄχων ἐπὶ τὸ πρᾶγμα ἔρχεται (εἰ γὰρ ἄχων, πῶς ἀγάπης ἦν. ποιητιχὸν τὸ γινόμενον:), χαὶ ὅτι καὶ τῷ Πατρὶ μεθ᾽ ὑπερθολῆῇς τοῦτο δοχεῖ. Εἰ δὲ ὡς ἄνθρωπος τοῦτο διαλέγεται ἃ, μὴ θαυμάτῃς πολλάχις γὰρ τὴν ὑπὲρ. τούτων εἰρήχαμεν αἰτίαν, χαὶ πάλιν τὰ αὐτὰ λέγειν περιττὸν χαὶ ἐπαχθές. ᾿Εγὼ τίθημι τὴν ψυχὴν μου, ἵνα πάλιν [584] ἰάδω αὐτήν" καὶ οὐδεὶς αἴρει αὐτὴν ἀπ᾿ ἐμοῦ. ᾿Εγὼ τίθημι αὐτὴν ἀπ᾿ ἐμαυτοῦ. Ἐξου- σίαν ἔχω θεῖναι τὴν ψυχήν μου, καὶ ἐξουσίαν ἔχω «ἰαδεῖν αὐτήν. Ἔν πειδὴ γὰρ πολλάχις ἐδουλεύοντο αὖ-