ccu8at,«e- cusat ignorantiajuris, quia quilibet '*facti°* baptizans tenetur hoc ex officio scire, el alii nescientes debent in talibus scientes consulere. Ignorantia facti tamen excusat, quia si vetula parvulum, quem ipsa prius baptizavit, offerat Sacerdoli iterum baptizandum, ipse istum baptizans ignorans factum velulae, non est irregularis, nec tenetur quaerere, nisi suspicaretur per alia signa, vel indicia ipsum prius esse baptizatum. luiiaigno- Si autcm suscipiens Baptismum cusat ee faciat se iterum baptizari, si scienacientem" ter hoc faciat, irregularis est, nec excusatur ignorantia juris. Si autem hoc faciat ignoranter, nesciens se esse baptizalum, adhuc est irregularis. Unde de Consec. Dist, 4. cap. qui bis yetc. Quibisignoranterbaptizati sunt, non indifjent pro eo poeni' tere, nisi quod secundum Canones ordinari non possunt^ nisi magna aliqua necessitas cogat.
Dices, decrelum intelligitde ignorantia Juris. Contra, tunc oporteret eum poenitere, quia illa non excusat, ideo cum tali convenit dispensare, sed cum eo qui est scienter baplizatus, non est dispensandum; Papa tamen multa posset facere, qucB non vult facere. Unde licet excommunicatio quse fit ab Ecclesia, sit gravior, quia separal a communione fidelium, tamen irregularitas est perhi° ^^°2°* n^^J^entior. De quo vide alibi; ' QUJESTIO VIII.
Utrum character imprimatur i?i Baptizato?
Alena. 4. pari. quxst, i9. mem. 6. D. Thom. 3. part. quxsl. 63. ari. 6. D. Bonavent. hic i. part. quwst. 4. Richard. dist. 5. art. 2. Palud.
dist. 3. qu3ssi. 4. Suar. 3. tom. dist. 11. Coccius 2. tom. thes. lib. 5. art. 3. Bellarm. i. de bapt. cap. i2. Scot. in Oxon. hic quxst. 9.
Arguiturquod non. In circumci- i. sione non imprimebalur characler; Argumenergo nec in Baptismo. Consequen- miJiiTetia probatur, quia Baptismus suc- ^^^^^°^ cessit Circumcisioniad eosdem actus et effectus; ergo si character non fuit effectus Circumcisionis, nec Baplismi, el per consequens si Circumcisio non impressit characterem tunc, nec Baptismus modo facit. Antecedens probatur, quia si Circumcisio impressisset characterem, circumcisus non fuisset baptizandus; consequens est falsum; ergo etantecedens. Probatio consequentiaB, quia si Circumcisio impressisset characterem, iste fuisset ejusdem rationis cum charactere Baptismi; sed duo accidentia ejusdem rationis non possunt esse in eodem subjecto simul; ergo circumcisus non potest baptizari.
Item, fides distinguil fidelem absecundam. infideli; similiter charilas distinguit filios regni a fillis perditionis, et ista sunt nobilissima in anima, quae tamen non imprimunt characterem distinctum in anima; ergo nec Baptismi susceptio talem characterem imprimit. Consequentia probatur, quia non imprimunt characterem, nisi propter eorum nobilitatem.
Item tertio: Character cum non Tertium. sit subslantia, quia de novo advenit perfecle constituto in esse substantiali, si imprimatur, nec sitaccidens inseparabile, et per se inheerens, quia tunc esset accidens materiale causatum a principiis subjecti, ergo est accidens, per accidens inhaerens et /^ Ratio in oppositum.
separabile; ergo character si esset, esset accidens separabilo, quod est contra rationes ejus.
In oppositura est Dionysius de Ecclesiastica Hierarchia cap. 2. dicens quod venienti ad Baptismum datur sacramenti signaculum a SacerdotCj quod non potest intelligi nisi characler. Damascea. Item, Damascenus lib. 4. cap. 1. dicit quod per Baptismum fit in nobis regeneratio etsigillum, pev sigillum intelligens characterem.
Item, nullum sacramentum est inilerabile vel indelebile, nisi quia imprimit effectum indelebilem; Baplismus esl sacramentum initerabiIe;ergo imprimit effeclum indelebilera, hoc voco characterem; ergo.
Posita dennilioae et explicatione characleris, ponitur, et fuse probatur rationibus sententia negans eum dari; et recitantur auctoritates, quas ad hoc adducit D. Thomas.
2. Hic sunt duo facienda: Primo os- Quid Bit tendenda est, vel ponenda ratio character,. r, et quid 8i- communis characteris, m qua om- ^°' ^^ ' nes conveniunt. Secundo videndum est si aliquid tale sit in anima, cui conveniat ista ratio.
In primo concordant omnes quod character est aliquid spirituale impressum anim/£ in susceptione cujuslibet sacramentiy non iterabilis.
Ex ista ralione communi characteris sequuntur tria: Primum est, quod character distinguit habentem ipsum a non-habente, quia si sit aliquid impressum in anima in susceptione sacramenti initerabilis, ergo distinguit suscipienlem illud. Secundo sequitur quod character Qq8b characteri eooveniuot.
sit signum rememorativum sacramenti suscepti. Tertio quod sit principium assimilans suscipientem alteri habenti ipsum. Sequitur quartum quod conformat aniiiiam Deo, quia in susceptione bujus sacramenti signat animam configurari et obligari Deo. Potest ergo character dici forma spiritualis impressa animae in susceptione cujuslibet sacramenti non iterabilis^ distinguens suscipientem a non suscipiente^ et assimilans suscipientes ad invicem, rememorativa existens sacramenli suscepti, et configurans animam Chrislo.
Sed quomodo se habet iste character impressus animee ad gratiam, quae est in anima? utrum sit idem, vel aliud ab ea? Respondeo, quod estaliud a gratiaet virtutibus, quia character imprimitur quandoque in susceptione sacramenli, quando gratiaet virtutes non infunduntur. Patet de ficte suscipiente Baptismum qui recipit characterem, et non gratiam, neque virtutes, sicul supra dictum est '.
Ex hoc sequitur quod character sit quodammodo forma prior gratia, quiacum utrumque sit forma inhaerens animee, etnon ex dequo infusae, nec character infundilur poslerius gratia, quia potest separari ab ea, et non e converso, ergo dico quod est aliquo modo prior ipsa gratia.
Ex hoc ulterius sequitur quod charactcr sit dispositio ad gratiam, quod patet dupliciter; si enim sit imperfectior gratia, et prior ea, in eodem subjecto, et non sequaliter, et gratia non sit dispositio ad characterem, ergo sequitur quod e converso character erit dispositio ad gratiam, quia quando aliqua duo Characteris defioiiio.
Cbaracter e»t aliad a gratia, et caBterisTirtotibui.
5. Character est prior grttia, et dispositio ad illam.
DIST. VI. QU^STIO VIII.
haracter sontrarie t demeri x>rie est •t iodelebilig.
uomodo superDairalia cor rumpuntur.
Iharacteem Dihil eale esse D aoima )robatur primo a quibusdam.
sunt in eodem subjecto et non ex aBquo, illud quod est prius et imperfectius, est dispositio ad aliud.
Terlio probatur ejus alielas a gratia per hoc quod est indelebilis sic: Character simpliciter et omnino est indelebilis, tam contrarie quara demerilorie; si enim haberet causam demeritoriam posset corrumpi demeritorie per peccatum mortale, et sic non esset in ficte baptizatis. Nec habet causam contrariam, per quam posset corrumpi, quia nihil supernaturale corrumpitur nisi demeritorie, et Deo subtrahente manum suam;.corrumpuntur autem charitas, et virtutes, et gratia per peccatum demeritorie; ergo hoc non est illud.
His suppositis, videndum estcirca secundum, si aliquid reale sit in anima, cui conveniat haec ratio? Et hic dicitur quod non, el ostenditur per rationem, quia ex quibuscumque sanctificatis non formaliter, cujusmodi sunt dedicatio, consecratio, oleum et chrisma, per talem sanctificationem nihil omnino imprimitur in re sanctificata; ergo in homine baptizato existente in peccato mortali sanctificato non formaliter, nihil omnino sibi imprimitur per sanctificationem baptismalem. Consequenlia probatur, quia per rationem ad sanctificationem non formalem, non distinguitur ab ipsis rebus sanctificalis; non enim distinguitur ab eis nisi quia capax est sanctificationis formalis, sed per hanc rationem non comparatur ad sanctificationem formalem. Antecedens patet inductivo in omnibus sanctiticatis non formaliter; sanctificatio enim calicis nihil formaliter ponit in calice.
nec sanctificatio Ecclesise per dedicationem ejus nihil formaliter ijnprimit sibi; cessantibus enim verbis, quibus ex institutione deputatur usibus sanctis, nihil formaliter est postea, quod non erat prius.
Item, in homine inlranle Religio- secundo. nem per obligationem, qua sanctificatur Deo, nihil formaliter causatur in eo quod non sibi infuit prius, nisi forte respectus quidam ad Deum, de quo postea dicetur; ergo cum aliquis sanctificatur Deo sanctificalione non formali, in susceptione Baptismi nihil per talem sanctificatlonem formaliter sibi imprimitur.
Sed quomodo tunc remanet bapti- 4. zatus obligatus Deo, et sibi configu- Dubium. ratus, distinctus a non baptizato, et assimilatusalteri baptizato, si nihil imprimatur sibi formaliter, quod non prius habuit? Non videtur hoc Soiyitup. intelligibile.
Respondeo quod ista conveniunt Quomodo sibi per actum, quem suscepit, qui did potest jam transiit in preeterilum, et per "lioni»?" relationem vel respectum rationis, quia enim talem actum recipit, per istum configuratur, et obligatur Christo, qui illud sacramentum instituit. Per illum enim actum distinguitur a non suscipiente illum actum, et assimilatur illi qui quandoque suscepit; sicut professus obligans se per votum servare regulam alicujus Religionis, per istum actum, qui jam transiit in praeteritum, sine aliquo absoluto novo, assimilatur alii Religioso illius- regulee, et tenetur Praelatus suus ipsum protegere et defendere, sicut Rex receptos in suam pacem et tutelam teneturtueri et defendere ab adversa- 5.
Secuodo.
Tertio.
Gratiagratis data et grataia facieDt in quo differuDt.
riis. Non tamen causalur aliquid formaliter in sic susceptis ad pacem, nisi queedam relatio rationis, per quam tenetur Rex cognoscere eos esse de familia sua. Eodem modo in proposito, in baplizalo et sanctificato per Baptismum, est quaedam relatio rationis ad Christum et Deum, fundata super aclum receptum, qui jam transiit in praeteritum, adscribentem eum famiiiae Chrisli, per quem actum, ut per quoddam signum efficax, Christus recognovit ipsum esse de familia sua. Kt ex hoc sequitur relatio rationis ex aclu intellectus comparantis ipsum ad Christum, ut ad Dominum, de cujus familia factus est per susceptionem istius actus.
Item, secundo arguitur sic: Non videtur verisimile quod in illo actu in quo quis peccat, imprimatur sibi aliquod donum Dei; sed fictus peccat in ipso f actu recipiendi Baplismum, et non solum quia ficlus existens in peccato mortali, sed etiam in ficte suscipiendo; ergo donum Dei non sibi imprimitur; nullus ergo character imprimitur in Baptismo.
Item, tertio sic: Dona Dei vel suntgratis data, vel gratum facientia; si ergo character detur in Baptismo, aut ergo ut donum gratis datum, vel ut gratum faciens. Non primo, quia dona gratis data dantur propter bonum et utilitatem Ecclesise, ut prophetiae et genera linguarum, quae enuntiat Apostolus 2. ad Corinlh. 9. hujusmodi autem donum non est character, quia non valet alicui (si valet) nisi cui datur. Nec est donum faciens gratum, quia hujusmodi dona non separantur a gratia in dando, quia non dantur sine gratia, quia Deus non infundit fidem et spem formatam sine gratia, licet postea remaneant gratia corrupta; nec invenitur alia instantia de donis gratum facientibus, nisi detur in proposito. Et ratio est, quia donum Dei est perfectum, et nullum curat nisi perfecte curet, quia irri' Aog.de pium est ditnidiam a Deo sperare faisapavemam; ergo cum character possit infundi existenti in peccato mortali et sine gratia, sequitur quod non est gratum faciens.
Item, quarto sic: Nihil frustra 6. ponendum est in actibus divinis, Qaarto quia Deus et natura nihil faciunt horreuo frustra; sed si poneretur aliquid sic ^^ °°°^ impressum in susceptione Baplismi, videretur poni frustra; ergo. Probatio minoris, ideo ponitur characterem imprimi, ut cessante fictione sacramentum habeat suam efficaciam; sed si non poneretur, nihil minus haberet sacramentum suam efficaciam, quia cessante fictione, omnia peccata remittuntur per poenitentiam, et solum per poenitentiam possunt remitti; sine autem poRuitentia non remittuntur, licet ponatur character; ergo eo posito, vel non posito, sacramentum haberet suam efficaciam, et ita frustra ponitur.
Dices quod recedenle fictione pec- Anchw cata commissa ante Baptismum cc«sar:ei dimittuntur virtute sacramenti Bap- reoed^ tismi; non autem dimittuntur illa, muuSitffll nisi effectus immediatus sacramenti ^^^^ remaneret, quo adscribitur baptizatus familiae Christi, qui dicilur character, quia aliter non esset plus de familia Christi post Baptismum quam ante.
DIST, VI. QUiESTIO VIII.
mpugnatur.
Quiato. Cbaracter noD est 3ece8?ario poDeodus propler ilios offectus.
:haracler Qoa est li?positio •cessaria ud graiiam.
Contra, sicut Deus cum charactere assistit ad remittendum peccata suscipienli Baptismum, ita potest immediate assistere sacramento ad remittendum peccata sine quocumque charactere per solam poenitentiam recedente fictione, et ila potest immediate remiltere peccata commissa ante Baptismum, virlute actus suscepti, sine quocumque charactere; ergo heec ratio concludit quod propter principalem effectum sacramenti, scilicetinfusionem gratiae, vel remissionem culpae, non oportet ponere characterem.
Item quinto, quod non est ponendus propter alios effectus, ut scilicet signum configurativum et dislinctivum, et hujusmodi; non enim requiritur utprincipium dislinguendi, quia recipiens sacramentum sufficienter distinguitur a non recipiente per actum receptum, etiamsi character non ponatur, sicut etiam dedicata a non dedicata, et pacificus a contumaci per sanctificationem non formalem in ea, sed per actum sanctificationis, ut in praeteritum transiit, et perhocquod unus susceptus est in potestate Regis, alius non, licet nunquam imprimalur character.
Si dicas quod character requiritur, quia disponit ad gratiam, contra, aul requiritur ut dispositio ex parte susceptivi, aut ex parte agentis? Non requirilur ut disposilio ex parte susceplivi, quiaanima secundum se considerala summe disposita est ad gratiam; nihil enim impedit ejus susceptionem nisi peccatum, quod non habet ex se, quia tunc esset creala mala. Nec requirilur propter agens, quia agens quod non 8.
Sexto.
Characterem doq potest agere nisi per dispositionem preeviam, non est virtulis infinitee; sed agens hic est virtutis infinilee; ergo potest in anima agere, sine disposilione praevia, quantumest ex parte sui.
Item sexto, si character ponatur ut signum rememorativum, hoc est propter dignitatem Baplismi in se, vel ut recepti habeant signum ipsum repraesentativum. autper comparationem ad beatos in patria, aut ad malos et damnatos in Inferno. Non primo modo, quia nobilius est rccepisse graliam, et fidem, et spem, et hujusmodi, quam aclum Baptismalem, et tamen non requiritur aliquod signum rememorativum receptionis actus gralioe, vel actus fidei, quo rememoretur fuisse aliquando sub talibus actibus. Nec tale signum rememorativum requiritur cewarie^ut respectu Dei, quia Deus novit quis *jj^emorI-" suscepit tale signum, sive talem ^'^"d^. actum, et quis non, sine quocumque tali charactere, sicut Rex recordatur quem acceperit ad pacem, et quem non, sine quocumque signo rememorativo reconciliationispacis. Nec requiritur hoc signum rememorativum respectu Beatorum in patria, quocogitent beati ipsos aliquando recepisse actum Baptismi, quia nuilum signum rememorativum erit quomodo cognoscant ipsos aliquando fuisse sub talibus charitatis aclibus et fidei; ergo necmulto magis requirilur necessario aliquod signurn rememoralivum, quo cognoscant ipsos fuisse sub actu Baptismi, cum multo magis pertineat ad gloriam suam cognosci fuisse sub actu quam sub actu requiritur charitalis Baptisirii.
et fidei, Nec etiam propter damnatos in pcEna tale signuin rememorativurn, ut ad confusionem eorum cognoscantur fuisse sub actu Baptismi, propter eamdem rationem, quia multo magis est eis confusio fuisse sub aclibus charitatis et fidei, et ab iilis cecidisse, quam sub actu Baptismi, quia cum iilo non semper dalur gratia, ut patet in ficto, el ideo minorem ingratitudinem concludit, et per consequens minorem confusionem, cognosci sub actu Baptismi fuisse, quam fidei et charitatis.
Septimo. Itcm, nihil ponendum est sine necessitate; character non est necessarius; ergo, etc. 9. Item, nihil est ponendum pertioctavo. nere ad sacramentum, tanquam ritate ne- auquid sacrameuti, nisi sit explicagativa. tyii^ in sanctaScriplura vel ex fide Calholica leneatur, vei explicite ex dictis Sanctorum habeatur. De charactere vero nihil in sancta Scriptura explicatur eo modo quo de eo loquimur, licet fiat sermo de charactere bestia^, quod non est ad propositum. Nec ex articulo fidei sequitur necessario dcbere seqni characterem, nec in dictis Sanctorum, secundum istam significationem inve-Aug. Don nitur. Lege Augustinum, qui sanje cuisse cha- dc ista uiateria Baptismi loquitur iii suislibris, ul in septem contra Donatistas, et super Joannem, et de Baptismo parvulorum, et nunquam invenies vocabnlum chararterh in ista significalione, soluni onim ponit Baptismum et rem Baptismi, rem vocans gratiam, et sacrameiilum ipsum verbumcum elemonto. Sod si ossentialiter pertineret charactor ad hoc sacramentum quomodocumque, non est vcrisimile quin de illo racterem.
aliquando fuisset in se, vel in suo a?quipoIlenti locutus; etsi enim non neget vocabulum, nihil mirum hoc, quia non ponit, nunquam tamen affirmat illud quod fecisset, si ad sacramentum essentialiter pertinuisset.
Dices quod etsi non inveniatur expresse ab Augustino secunduin istam significationem, invenitur ta- instanua. men ab aliis sanctis, ut a Dionysio in Eccles. Uierarch. cap. 9. et Damasceno ubi prius.
Respondeo, quod isti sancti non lo. sunt locuti secundum istam signiQ- Soivitur cationem de charactere, vel suo cequivalenti, ut sigillo vel figuratione. Non Dionysius, nam in illo loco loquitur tantumde solemnitate, qua3 solebat fieri circa noviter baptizatos, dicens quod haptizatus pri- ^^^^\'^^l mo ducendus esset ad flierarcham, turdechiraclere loqui divino lumine ipsum pnmo con- cocuato. signabaly et illa illuminatio erat qua^dam consignatio et configuratio ejus ad Deum multis aliis expletis circa ipsum. Demum baptizabat, ita quod ista consignatio et illuminatio erat longe ante receptionem Baptismi, ut ibidem satis patet; sed charactor non dicitur imprimi, anlo roceptionem Baptismi, quia ponilur primus efToctus ejus.
Item patet per Vercellensem exponentom cap, 3. EcclcsiasticxB Hierarchiie in (1. particula cap. 2. cujussunt isla vorba quae alleganlur, ubi dicit socundum istam translationem, ita sursum actum difuna beatitudo a sui ipsius participatione recipit, et de proprio lumine^ sicut quodam sif/no ipsi trahitdivinum faciens^ et commnmcatorem tn Deo ctorem ic manentium^ elc. ete.
DIST. VI. QUiESTIO VIII.
Nec Da- Nec (lictum Uainasceni multuin est ad proposilum in se sine falso intellectu, et male allegantibus ipsum. Non eniin dicit quod in nobis in Baplisino sit novie vitae per sigillum regeneratio, sed dicit quod sil novae vilse regeneralio et sifjil' lum, Unde verba duarum clausularum incognatarum, conjunguntur sibi invicem, ac si diceret, et ex istis duabus propositionibus: homo est animal rationale, asinus est animal irrationale^ componeret istam, homo est animal irrationale; et intelligit ipse sigillum sacramentum Baptismi, quod esl signum sensibile, per quod anima configuratur et assimilatur Christo, eliamsi character nunquam esset. Perhoc patet responsio ad Dionysium et Damascenuin. Ad ratio. \(j ratiouem dico, quod hcec pro- Piiamn. 5. positio est falsa, sacramentum non raiiiiiiaie est initeraoite et inaetebite, nisi coiiigiiur quia imprimit characterem, sicut chaiacier. ^ffg(.[yjf| indelebilem, quia amnem effectum, quem habet sacrameiitum posilo charactere, potest habere sine eo, ipso non posito, ergo superfluit ipsum ponere exsola natura divina, sicut probatum est prius per quartum argumentum, illud videlicct, Deus et natura nihil ayunt frustra, Exeadem enim pactione, qua Deus instituit tale signum, ex eadem assislitoi, utsitunum signum respectu cujuslibet signati, velefi*ectus, quem signat, sine quocumque alio dando quod signat.
Item ralio est ad oppositum, nam si ponatur character essc aliquod positivum in anima, polest por divinam potentiam auferri, el ab ea deleri, et maxime cum insit ei accidentaliter, et per accidens. Sed si aniina ponatur configurari Christo, pcr hoc quod susce[iit talem aclum, qui jam transiit in praeleritum, et per consequens necessarium est ipsuni talemrecepisse, quiaDous non potest facere quin illum suscepisset, sequeretur quod illa figuratio qsset omnino indelebilis inagis quani ponendo characterem esse formam inhaerentem animae; ergo magis salvalur isto modo indelebilitas hujus sacramenti, vel configurationis baptizali ad Christiim, quam ponendo characterem.
Rcsol\it_dandum essc, el infundi characlercm ex c. Majores de Bapt. postoa definitum cst in Florcntin. in decrelo Eugenii, etTrid. sess. 7. can. 9. vidc loca sanclorum apud Coccium citalum. Solvit primo argumenta principalia. Vidc eum fusius de hoc in Oxon. hfc quaesl. 9.
Aliter dicitur ad quaestionem quod character imprimilur in Baptismo, et hoc propter auctoritatem Ecclesia3 sub Innocentio lll. extra de Dapt. et ejus effect. c. Majores^ ubi vult quod operatio sacramentalis imprimat characterem, licet dicla ejus possentibi fficililer exponi. Tamen propter diclum ejus lantum hoc teneo, est enim possibile, et non includit contradictionem, talem forinam posse a Deo in animam iinprimi. Non tainen ejus negativa, scilicotquod non datur, potest domonstrari, sicut nec affirmativa. Ad hoc potest.esse una congruentia talis: Congruit ad formam nobilem ot porfectam, osso aliquam disposilionem nobilem; hujusmodi est gratia, qua3 somper in Baplismo con- Resolutio Doctorig, propter auctoritatem Eccle- 8i(B cbaracterem esse poDeadum.
Congrueoter poueadus est characler.
Ad primumprincipale. Gbaracter Circumcisioais qualiter differt a characlere Baptiami 7 Alia respoDsio.
Ad secnadum.
Ail lertium.
fertur, nisi sit impedimentum in suscipiente; ergo, elc.
Ad rationes principales in oppositum. Ad primam potest dici uno modo negando anlecedens, quod in Circumcisione non imprimebalur character, quia ibi potest concedi impressio characteris. Et ad probationem, aut est ejusdem rationis cum charactere, qui imprimilur in Baptismo, aut alterius? Potest dici quod alterius rationis, et polesl dici quod unius rationis dua3 possunt esse in eodem, ut dua3 obligationes in eodem servo ad dominum suum. Una, per quam absolute adscribitur familiaB sucB, et alia specialis, per quam sibi sic adscribitur, ut in stalu militari. Sic in eadem anima possunt esse dua^ configurationes ad Deum ejusdem rationis, per quas cognoscilur esse de familia Chrisli. An aulem sint absolutffi vel respectivae dicetur in quxslione sequenti.
Aliter potest dici negando consequentiam, propter rationem laclam, quia ad formam perfeclam congruit esse disposilionem pra^viam; gralia autem perfeclior dalur in Baptismo quam in Circumcisione, etideo requirit perfectiorem dispositionem.
Ad aliud, dico quod per lidein ot charitatem, non conslituitur in corto gradu EcclesicO mih*tantis, quia illa Ecclesia ex bonis et malis, justis et injustis, colligitur, et ideo non requirit quod habeat aliquam dispositionem pni^viam; sed per Baplismum constituitur homo mombrum Ecclesia» Ad aliud, dieo quod characler est indelebilis, quia est foi^ma supornaturalis, et multco alice rationes assignantur, quarum nulla concludif, quiaomnis forma supernatuialis sicut est immediate a Deo, ita immediale voluntarie ab eo conservatur, quia suum] creasse non neccssitat ipsumadillud conservandum, quia sicut conlingenter hoc croat, ila contingenter conservat; ergo sicut forma supernaturalis est a Deo imniodiate, itaimmediate est delebilis ab ipso. Est ergo character ideo indelobilis, non quia non possit deleri absolute, sed quia nunquam a Deo delebitur, quia staluitistud esse signum indelebile, nec est hujus alia causa, nisi voluntas sua. Deus enim statuit quod nullum supernaturale innobis deleret, nisi per causam demeritoriam, sicut delet virtutes infuscas propter peccatum mortale. Character autem nullum oppositum habet demei'itorio, vel causam demeritoriam, quia stat cum peccato mortali; ergo esl omnino indelebilis ex institutione divina, et non quia est absolutum in genere Substantia; vel accidentis.
SGUOLIUM III.
Solvit per opiimam doclrinam argumenla, quae incipiunt a num. 3. contra charactercm mililanlia. Vide eum dc his fusius in Oxmi. quaest. 9. a num. \1.
Ad priinam ralionom prioris oj)inionis, quando dicit quod in aliis sanctificatis formaliter nihil imprimitur, orgo noc in consocrato por naptismum; nego consequenliam, (|uia alia consocrata, sicul noii sunl capacia sanctitatis formaliter, ut gratico vel virtulis, ila nec disposilionis ad sanctitalem formalem ut gratiam, sed anima est capax utriusque quodam ordino, et idoo lioef recipiat Qua ratiooe tbaracler d'ci pole»t delebilig et iadelebilis (>haracler stat ciiDi peccalo morlali.
Quare io consecrati? aliis abli - miae oihil imprioiitur.
DIST. VI. QU^STIO VIII.
Ad secuDdaiu.
priiiium, scilicet characterem, ut dispositionem pneviam, non oportet quod recipiat graliam, ad quam disponit characler, secundum islam opinionem.
Ad secundam, quando dicis, Deus non dat donum suum in illo actu, in quo quis peccat. Respondeo, hccc propositio si accipialur universaliler,sic est falsa, propter characlerem qui solum infunditur aclualiler in aclu mortali, nec hoc est impossibile, quia Deus non vult sacramentum suum omnino frustrari; esset autem frustra, si non haberet efTectum suum proximum, scilicet characterem, ut in ficto, qui non habet nec recipit effectum principalem, scilicet gratiam, et sic frustralur sacramentum Baptismi ab effectu ejus principali, impedienle peccato mortali, quem talis non habet, non tamen frustratur ab ejus effectu minus principali immediato, cujusmodi est characler.
Ad terliam, quandoarguitur, quod Adtertiam. donum gratum faciens non datur sine gratia, dico quod hcBC propositio est falsa, si universaliter intelUgatur; fides enim est donum gratum faciens, el potest infundi sine gralia, Fides po- etmanere gratia corrupta. Et quanfundi 8iQe do dicis quod Deus neminem curat ^^^^^^' semiplene, sed perfecte, dico quod est verum quantum est ex se, et de polentia ejus ordinala, hcet de potentia absohita posset curare per virtutem unam, et non per aliam, et ita possetin ficto recipiente hoc sacramentum, infunderedispositionem ad curam, etiamsi non perfecte curet; hujusmodi est character.
Ad qaar- Ad quartam, dico quod Baplismus characiere nuUo modo habcret effectum suum.
qui est plena absolutio a poena et a culpa, virtute hujus sacramenti, nisi character inessel. Posset tamen effectum principalem creare Deus de potenlia absoluta sine effectu proximo el immediato, sed non de potentia ordinata, quia non disponit dare effectum principalem hujus sacramenti, nisi prius habenti characterem, ut quoddam signum saciamenti.
Ad quintam, quando arguitur, quoil sine charactere adeo potest salvari distinctio fidelis ab infideli, sicut cum eo, dico quod licet de potenlia absoluta posset Deus facere quod solummodo suscipiens Baptisnium, sic distingueretur a non suscipienle, et sic adscriberetur familioB Christi, et non suscipiens, voluit tamen Deus in institutione hujus sacramenti assistere huic ad dandum characterem, tanquam elfectum proximum, qui immediale concomitatur ad susceptionem sacramenti, Ad sextam dico, quodpropternullum illorum praecise el absolute voluit Deus tale signum esse rememorativum aclus recepti, sed propler hoc, ut eum sucipiens de familia Christi perBaplismum fieret, et intraret perporlam Sanctorum, in qua primum introitur in vitam spiritualem, et ideo voluit ut baptizalus haberet ex susceptione sacramenti hujus aliquod signum quo adscriberelur familia) suce; et licet Christus, vel Deus posset cognoscere ipsum esse de familia sua, ex susceptione sacramenti, et non tantum per illud signum impressum, voluit tamen quod non solum esset a se cognoscibilis tanquam de familia per sus- Baptismus noD haberet Buum totalem et adaequatum effectum.
Ad qnintam.
Adsextam.
Cbaracter respectu CUJUB dicitnr 81gnum rememorativum.
Objectio prima.
Sccuoda.
Tertia.
Ad islae iostaDtias.
Ad septinuimet octavum.
ceptionem sacramenti, sed etiam ut ab aliis cognosceretur esse de familia sua ad majorem gloriam suam, quod non esset sine characlerc.
Sed contra, sicharactersitsignum susceptionis sacranienlalis, et ad majorem gloriam ejus, cum Chi^istus non habuit characterem Ordinis vel sacerdotii, quia non suscepit ab aliquo alio hujusmodi sacramenta, nec a se, quia nihil se ipsum in aliquo esse producit, sequitur quod Christus non habuisset istam gloriam, quod non videtur verum, quia ipse pree aliis hoc habuisset, si ei ad aliquam gloriam hoc pertinuissel.
Item, tunc antiqui Pafres primo? setatis tempore legis naturae, non habuissent istam gloriam, quia non fuerunt circumcisi.
Item, tunc Sacerdotes habentes omnes characteres, tantum haberent istam gloriam, et nuUi alii, quod videtur inconveniens.
Ad omnesistas instanliasdeChristo,antiquis patribus et Sacerdotibus, potest dici quod sicutin natura creata sunt aliquae perfectiones non simpliciter, sed in tali natura, quia sunt perfectiones supplentesimperfectionem, ita potest dici de isto quod est perfectio supplens imperfectionem, et ideo non competitomnino perfecto, nec etiam compelit illi persona3, in qua est aliqua perfectio major, quam sitista, supplens imperfeclionem.
Ad alia duo dico, quod sicut secundum rationem naturalem non est ponenda pluralitasin naturalibus sine necessitate naturali, itasecundum rationem supernaturalem et fidem, non sunt plura ponenda, ubi non possunt concludi auctoritate Scripturae, fidei, vel Sanctorum, cum nihil inveniatur de charactere scriptum ad proposituu], nec possit probari pcr rationem, vel auctorilatem Saiictorum; tamcn auctoritate EccFcsicB solum, tanquam fidei probaturesse, sicutpatet supraper dictum Domini Innocentii Pap» III. et ideo propter declarationem Ecclesiai hoc teneo.
QU/ESTIO IX.
Uirtim character sit aliqita forma ab^ soluta in anima?
Alens. 4. part, quaest. J9. num. i. D. Thom. 3. parl.quxsi. ^'d. arl.2. All.erl. hic art. 3. D. Bonavent. /ifc fl/7. I quxst. i. Ricbard. dist. 5. art. I. qux^t. i. Durand. dist. 4. qusest. i. Sotus dist. 1. quxst. 4. art. 2. Suar. tom. 3. disp. li. $ect. 2. Scot. in Oxon. hic quoost. 10. Vide euml. Physic. quxst. 4.
Quod non. Tria sunt in anima, 2. i. Ethie. cap. 5. potenlia^, passiones Arg. pnet habitus. Character non est habi- %"auvum. tus, qvi'mhabitusest,secundum quetn "^iuliuo^' beiie et male operamur\ sed quando- Ariaot, que charactere non beneoperamur, quia stat cum peccato mortali, sicut cum mcrito.
Item, si sit aliqua forma absolula, ^jy'^^* non potest esse qualilas; patet discurrendo per species ejus omnes; ergo.
Item, forma absoluta, habet pro- Tenium. priam operationem; sed character nullam habet virtutem operandi; ergo.
Item omnis forma absoluta estde- Ouanum. lebilis a subjecto, in quo esl; character est indelebilis; ergo. Major patet, tum quia forma, a quo imprimitur, potest destrui, quia non majoris virtutis est aliquid destruere quam facere; ergo si character est DIST. VI. QUiESTIO IX.
Ralio ad oppositum.
forma absoluta potest deleri ab eo, qui eam imprimit; tum quia omnis forma absoluta in subjecto videtur habere contrarium, per quod potest corrumpi.
Contra, characler est dispositio ad graliam, ut formam absolulam; dispositio est ejusdem generis cum eo ad quod disponit; ergo.
Item, character assimilat animam baptizali Ghristo; sed similitudo est unitas fundamenti in qualitate; ergo characler est qualitas una in assimilatis.
Senlentia D. Thomae characlerem necessario esse formam abaolutara, suadetur quatuor ra- .lionibus. Rcfulalur primo, quia ipse ponit signnm loco generis in ejus definitione. Secundo, omnia quse Iribuuntur characlerl, salvari possunt per rcspeclum, et solvit pcr optimani doctrinam rationes D. Thomae. Ad primum docct ad respectum exlrinsecum dari per se motum, de quo in 3. dist. i. quaest. i. num. 14. et in 4. dist. 13. qucesl. i. ubi probal dari respeclum extrinsecus advenientem, qui non resultat positis fundamento et lermino; clarissime explicat quomodo ba?c slare possint sine ullo absoiuto- 2. Hic dicilur quod character ost for- Sententia ma absoluta propter quatuor ratioprobaiur ncs. Prima est ista: Mutatio non est Amiot^' i^isi ad formam absolutam, quia non est ad relationem ex 5. Phys. text. 10. ad characterem est mutatio, etsi non ad aliquam aliam formam absolutam; patet in ficto baptizato, qui tamen recipit characterem sine gralia.