«ἀοπιοάο πη ΘΑ ΠΟγΡΕΝ 5 Αἰϑλμοη οἸοπηοὴβ 1118 νϑίεγα ἴεσι μαιίοπιογ. Ὑἱάείυγ φυσι ἴρουπι ργηο ἰανίβϑε. φυλγο ἢ Νἰδὶ ἰανίβϑθι ροά65 ργοάιυγὶ5, δοὰ ρυϑίψακαι ἈΠῸ5 ἰἄν Γαι., ἐρβιηὶ ΓΟΙΠαἰδϑθοῖ, πος οοτγα [υἰβοεὲ ἃ ϑδυναίογα ἈΠ] οι πι, δίσυς ἰυς δα 85. διβαμι δεεὶ-Ρυΐδοδὶ: ρ86 1τ1)6 βασγορανὶῖ, ἰμβὲ πὴ θα δυανῖϊ -οὐππ πὶ ροάδ5 ἰανῖι, ᾿6 Δι 6 ἀδιηηαν!, ()μο θην το Ροίθγημν οὐπη {ΠΠ0 6580 Ὁ Ὑτάϊι 65 οὐ ὀυμγασιαιε, οἵ πο Δ) 6Χ δὲ σι δαίοι ἰμδ6 σου γί πσογο. γοΡῸ ἰμϑΐοαι {Ππ||π|: (αἰαμεμοι σοπαφιαςφαίμης πο ἐοῖ:-[τἰπγο8 ( Μαιι. 1. τ Αἰιδιμθιν ἀιδοιμυ!ογ μετα Ἰανῖι. υἱόπιο νθηΐι 0 Ρείγαμ. θυ ἀαΐφιν ἰϊύξ ἢΣ- (α) Ηἰς Ιβαΐαπι ῃγὸ 5ἰγδοίἀβ ροϑιιῖ, χυοα δὲ 1115 9. ἔμεο-ΠΟ ρτίσ μϑοτνγόηρκαι ἀμὸν τὰ, Δὲ {0 ἀνάλογον τῇ θνητῇ φύσε: δεχόμεθα τὴν γνῶσιν. Οὐδὲν οὖν ἐλάλησεν ὁ Θεὸς πρὸς ἡμᾶς χατὰ τὴν ἁρμόζουσαν αὐτῷ τελειότητα, ἀλλὰ πρὸς τὴν ἡμετέραν ἀσθένειαν ἐμέτρησε τὸ λεγόμενον. Διὰ τοῦτο ὁ Σωτὴρ ἔλεγε " Πο.ι1.1ὰ ἔχω «“έγειν, ἀλλ.) οὐ δύνασθε βασταάξειν ἄρτι. Καὶ ἀλλαχοῦ ἕλεγεν ὁ Σωτὴρ τῷ Νιχοδήμῳ. Εἰ τὰ ἐπίγεια εἶπον ὑμῖν, καὶ οὗ πιστξύετε, πῶς, ἂν εἴπω τὰ ἐπουράνια, πισ- τεύσετε; Λέγωμεν τοίνυν, ὅσον ἧχεν εἰς τὴν ἀνθρωπί- νὴν δύναμιν, ὑπὸ Θεοῦ χορηγούμενοι. Διαχόπτεται δὲ ἡμῖν ἀπὸ τῆς ἡμέρας ὁ λόγος βουλομένοις ἐφεξῆς ἀγα- γεῖν τὰ θεωρήματα " διεχόπτετο δὲ διὰ τὴν τοῦ Εὐαγγελίου ἀνάγνωσιν. ᾿Αλλ᾽ ἐχεῖνο ἐν τῷ ἰδίῳ χαιρῷ λεχθήσεται" τῶν δὲ ἐν τῇ σήμερον ἡμέρᾳ γινυμένων μνημονεύσωμεν. Σή-μερον ὁ Χριστὸς κατὰ ταύτην τὴν πέμπτην τοῦ σαθδάτου ἐν τῇ ἑσπέρᾳ τῇ πρὸ τοῦ πάθους, χαὶ τῶν μαθντῶν τοὺς ς ἔνιψε, χαὶ ἐν τῷ νόμῳ τυπιχὸν πάσχα ἐτέλεσε, χαὶ τὴν σωτήριον τοῦ πάθους μυσταγωγίαν παρέδωχεν. Ὧπτε ἤδη φιλαλήθως εἰ πεῖν, οὐδὲ αὐτὸς ὁ τῆς ἀληθείας διαχόπτε -ται λόγος" περὶ τοῦ σταυροῦ γὰρ ἐχεένη ἡ διήγησις “ χαὶ οὕτω φυλάττεται χανών. "λθωμεν οὖν εἰς τὴν ἀχολουθίαν, τέμνοντες, 4 ἵνα γεύματά τινα παρασχόντες ταῖς φιλοχρίστοις ὑμῶν ψυχαῖ:. Πῶ; δεῖ κατανοεῖν εἰς τὴν τῶν ἁγίων χαὶ μυστιχῶν ἡμῶν παραδόσεων θεωρίαν, σύντομον χαὶ εὐχρινῆ δῶμεν τοῦ λόγον τὴν ἀπόδειξιν. Λέγει ὁ Σωτὴρ τοῖς μαθηταῖς " Οἴδατε, ὅτι μετὰ δύο ἡμέρας τὸ πάσχα γίνεται, καὶ ὁ Υἱὸς τοῦ ἀγυρώπου παραδίδοται εἰς τὸ σταυρωθῆναι. Πολλάχις ὁ Σωτὴ προεῖπε τοῖς ἑαυτοῦ μαθηταῖς, ὁμοῦ δειχνὺς, ὅτι χα εἰδὼς οὐ φεύγει, χαὶ προγινώσχων οὐ παραιτεῖται" ὁμοῦ δὲ καὶ προομαλίζων τὰς ψυχὰς τῶν ἀποστόλων, ἵνα τῷ προπαρασχευάζεσθαι γνῶναι φύγωσι τὸν θόρυθον. Πρᾶγμα μελετηθὲν οὐχ ἔχει τὴν ἀπὸ τοῦ αἰφνιδίου τα- ραχὴν. “Ὅπερ καὶ ὁ Δαυΐδ προέλεγεν. Ἡτοιμάσθην, καὶ οὐκ ἐταράχθην. Τοῦτο χαὶ ἐν ταῖς βρονταῖς γίνε- ται " προλαθοῦσα ἡ ἀστραπὴ διδάσχει τὸν λογισμὸν, ὅτι δεῖ ἐκδέξασθαι τὴν βροντὴν, ἵνα τῇ προσδοχίᾳ λύση τὸν μείζονα φόθον. Οὕτω χαὶ ὁ Σωτὴρ, ἵνα μὴ ἀθρόον ὑπὸ τοῦ πάθους."" Ὡς τὸν Σωτῆρα ὀνειδίσαι τοὺς [249] ἀπο- στόλους, καὶ εἰπεῖν μετὰ τὴν ἀνάστασιν" Οὗτοί εἰσιν οἱ λόγοι μου, οὖς ἐιάζησα ὑμῖν, ὅτι δεῖ τὸν Υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου πο.ῖ.ἰὰ παθεῖν. Ὠνείδιζεν αὐτοὺς, ὅτι τὸν σχοπὸν οὐχ ἐπλήρωσαν, δι᾽ ὧν ὁ Σω προιῖπε. Προεῖπον, φησὶν, ἵγα μὴ σκαγδαλισθὴτε" χαὶ ὁ θόρυδος ὑμῶν ἐχράτησεν. Οἴδατε, ὅτι μετὰ δύο ἡμέ- ρας τὸ πάσχα γίνεται, καὶ ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου μέ.λ:λεε παραδίδοσθαι εἰς τὸ σταυρωθῆναι. Οὐὑδαμοῦ εὑρίσχεις τὸν Σωτῆρα πάθους μνημονεύσαντα, χαὶ μὴ τὸ ἀνθρώπινον πρόσωπον ἢ εἰσαγαγόντα, καὶ ὡς ἄλλον ξαῖ, γδμεάναν περὶ ἄλλου, Οὐχ εἶπε, Παραδίδομαι, ἀλλ᾽, Ὃ Υἱὶὸς τοῦ ἀγνυρώπου μέ.λι1ει παραδίδοσθαι εἰς τὸ σταυρωθῆναι. Οὐδαμῶς εὑρίσχεις τὸν Σωτῆρα πα- ῥραδιδόμενον, ἀλλ᾽ ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου παραδίδοται " χαὶ πανταχοῦ ὡς ἄλλος περὶ ἄλλου λαλεῖ, Ὅταν μέντοι εἰς τὴν μθὰ νοὶ γυμνῶς λέγει, ᾿Εγὼ καὶ ὁ Πατὴρ ἔν ἐσμεν" οὐ λέγει, Ἐγὼ χαὶ ὁ Πατὴρ ὁ πέμψας μ:, αλλ᾽, ᾿Εγὼ χαὶ ὁ Πατὴρ ἔν ἐσμεν" χαὶ, Ὁ ἑωραχώς μεδ, τῶι δ ίρε τὸν Πατέρα. Οἴδατε, ὅτι μετὰ δύο ἡμέρας τὸ πάσχα γίνεται" καὶ ὁ Υἱὸς τοῦ ἀγθρώπου παραδί- δοται εἰς τὸ σταυρωθῆναι. Ὃ δὲ Ἰωάννη: πῶς ιἀσφα- λῶς λέγει; Ἵνα μή τις νομίσῃ τὸν ὁρώμενον χαιρὸν τῆς ἀνάγχης, ὅρα, πώς ἀσφαλίζεται" Εἰδὼς, ὅτι ἡ ἐυεν ἡ ὥρα, ἵνα μεταδῇ ἐκ τοῦ κόσμου τούτου πρὸς τὸν Πατέρα, ἀγαπήσας τοὺς ἐζιους, εἰς τέλος ἠγάπησεν" ἀντὶ τοῦ, ᾿Απηρτισμένην ἀγάπην ἔδειξε. Καὶ τοῦ δείπνου γεγομέγνου ἀγαστὰς ἀποτίθεται τὰ ἱμάτια, χαὶ διεζώσατο τὸ «“λέντιον, καὶ ἔδαιϊεν ὕδωρ εἰς τὸν ψιπτῆρα, καὶ ἤρξατο νίπτειν τὸυς πόδας τῶν μαθὴη- τῶν. ΔΛὶἰτχυνέσυωσαν αἱρετιχοί. Ἐὰν ἀχούσωσι τοῦ Σωτῆρος λέγοντος, Ποιῶ τὸ θέλημα τοῦ Πατρός μον, εὐθέως λέγουσιν - Ὁρᾷς, ὅτι ὡς δοῦλος ὑποτάσσεται "καὶ ὑπαχούει τῷ Πατρί; Ἐν ἐχείνῃ τῇ ὥρᾳ ἦν ἰδεῖν “τρᾶγμα φοδερόν. Τὶ ἀνέστη χαὶ ἀπέθετο τὸ ἱμάτιον ὁ “Ξεριδαλλόμενος φῶς ὡς ἱμάτιον, χαὶ διεζώσατο λέντιον; τ᾿ αὶ ἣν ἰδεῖν τότε τὴν Παύλου φωνὴν ἀληθεύουσαν,, ὅτι Ἔν» μορφῇ Θεοῦ ὑπάμχων,, μορρὴν δούλου ξλαδδ. Διεζώσατο λέντιον ὁ περιθάλλων τὸν οὐρανὸν ἐν νεφέλαις ᾿ χαὶ ξόχλιν ὕδωρ εἰς τὸν νιπτῇοι ὁ ποταμοῖς χαὶ πηγαῖς καὶ ὑαλάσταις τῇ» τῶν ὑδάτων φύσιν ἐχχέα;.
86.. αυχίδηιν πηδῶσα οἱ Υἱἰϊιϊ2 6556 νυἱά. πίυγ.
ΙΝ ΡΠΟΡΙΤΙΟΝΕΜ ΒΕΚΥΆΤΟΠΙΘ, ΕΤΟῸ, τι Ἐννόησον μαθητὴν καθήμενον, καὶ τὸν Δεσπότην ἐπι- χαμπτόμενον, καὶ πρὸς γόνυ βλέποντα, ᾧ χάμπτει γόνυ ἐπουρανίων καὶ ἐπιγείων χαὶ χαταχθονίων. Ἡ ταπεί- νωσις τοῦ Σωτῆρος πᾶσαν ἔσδεσεν ὑπερηφανίαν " ἐχείνη ἡ ἐπιείχεια πᾶσαν ἔσδεσεν ἀλαζονείαν.
5’. Ὅταν ἴδω τὸν Σωτῆρα νίπτοντα τοὺς πέδας τῶν μα- θητῶν, λέγω τὸ τοῦ Ἡσαΐου περὶ τῆς ἡμετέρας ὑπερ- ηφανίας" Τί ὑπερηφανεύεται γῆ καὶ σποδός; Ἔν- νόησον ἐπιχύπτοντα τὸν Δεσπότην πρὸς τοὺς πόδας τῶν οἰχετῶν χαὶ νίπτοντα. Πῶς ταῦτα λαληθῇ, ἢ πῶς σιω- πηθῇ; Λόγος οὐκ ἀρχεσυῇ, ἡ σιωπὴ ἀγνωμοσύνην ἡμῖν χατηγορεῖ. Καὶ τ' ποιήσομεν χαὶ εἰπεῖν μὴ ἰσχύοντες; Ἔρξατο γνίπτειν τοὺς πόδας τῶν μαθητῶν καὶ ἐχμάσ- σειν τῷ «ἰεγτίῳ. Οὐδὲ ἕν Ὁ ρεῦίας εἶδος παρέλιπεν " οὐκ ἐπέτρεψε τὸ μὲν ὕδωρ ἐνθεῖναι παρ᾽ ἄλλων, ἑαυτῷ δὲ νίψαι οὐδὲ ἕνιψε μὲν αὐτὸς, ἄλλοι δὲ ἀπέμαξαν. Καὶ φαίνεται: ἐνταῦθα ἐδωον τι μυστήριον εἰσηγούμενος τοῖ; μαθτταῖς. Αταπήςας, φησὶ, τοὺς ἰδίους μαθη- τὰς. εἰς τέιλος ἡγάπησξε, λέγει Ἰωάννης. Καὶ τοῦ δεί- πγου γεγομέγου, ἤδη τοῦ διαθόλου βεδιἱηχότος εἰς τὴν καρδίαν ᾿Ιούδα Σίμωνος Ἰσκαριώτου, ἵνα πα- μαδῷ αὑτὸν, ἀγαστὰς ἀπέθετο τὰ ἱμάτια. Οὐχ ἁπλῶς κοῦτο εἶπεν, ἀλλ᾽ ἵνα δείξῃ, ὅτι ἤδη μελετήύσαντος τοῦ πρηδότου τὴν παραδοσίαν οὐχ ὥχνησεν ὁ Σωτὴρ αὐτοῦ ποῦ π ου τοὺς πόδας νίψαι" χαὶ ἤδει αὐτοῦ τὸν δόλον, καὶ ἔνιψε. Τί οὖν; προδωποληψία παρὰ τῷ Θεῷ; Μὴ γένοιτο. ν ᾿Αεὶ μεταξὺ ἀδιχούντων χαὶ ἀδικουμένων ἐστὶν ἡ Ἐν ρωρ υνιλ σι ᾿Ἐὰν μέντοι ὁ ἀδιχουύμενος τι- μἦδῃ τὸν ἀδιχοῦντα, οὗ προσιυποληψία ἐστὶν, ἀλλὰ τα- πεινοφροσύνη " ἐὰν δὲ ὁ ἀδιχούμενος λάθρα μὲν ἐργά- ζηται τὸ χαχὸν, σχήματι δὲ φιλανθρωπεύηται, ἐχείνη ἐστὶν ὑπόχρισις, Οἷον ἀπ' αὐτοῦ τοῦ πράγματος λάδε τὴν ἀπόδειξιν Ἤδει Ἰούδας ὁ παραδιδοὺς τὸν Δεσπότην, ὅτι ἀσεδὲς ἣν [284 αὐτοῦ. ᾧ γὰρ ἐπεδούλενε, τούτῳ φίλημα προσέφερεν. Ὁ δὲ Σωτὴρ ἀδιχούμενος ἐτίμα τὸν ἀδιχοὺν- τὰ, ὅπερ οὐχ ἦν ἀδικία, ἀλλὰ ταπεινοφροσύνης ὑπερθολὴ, χαὶ παρὰ θεῷ ἐπαινουμένη, χαὶ παρὰ ἀνθρώποις θαυμα- ζομένη. Θέλεις ἰδεῖν σχῆμα; Βλέπε τὸν Ἰωὰδ τὸν ἀρχι- στράτηγον τοῦ Δαυΐδ. Κατέσχε τὸν ᾿Αὐνὰρ ἄλλον ἀρχι- στράτηγον, χαὶ φιλίας ΡΤ ΤΕΡῈ ῥήματα, καὶ λάθρσ ἐνέπηξε τὸ ξίφος τῇ λαγόνι " ἀδελφὸν ἐχάλει, χαὶ ὡς ἐχθρὸν ἀνήρει. Διὰ τοῦτο χαχὸν ἡ ὑπόχρισις, ᾿Αλλαχοῦ ὃς ὅταν ὁ ἀδιχούμενο: εὐεργετήσῃ τὸν ἀδιχοῦντα, ἐπαί- νηυ ἐστὶ τὸ ἔργον. Ὁ Ἰαχὼδ ἐφοδεῖτ. τὸν ἴδιον ἀδελφὸν τὸν Ἡσαῦ, χαὶ παρεχάλει τὸν Θεὸν λέγων ᾿Εξειοῦ μι ἐκ χειρὸς τοῦ ἀδειϊφοῦ μου, μὴ ἐλθὼν ἀποκτείνῃ με. Ὃτε μέντοι εἶδεν αὐτὸν, τιμᾷ χαὶ λέγει - Εἶδον τὸ πρόσωπόν σου, ὡς ἄν τις ἴδῃ πρόσωπον Θεοῦ. ᾿Ιδὼν δὲ αὐτὸν ὡς πολέμιον, ὡς φονέα, ἐπειδὴ ἤδει, ὅτι οὐκ ἔλεγεν ἵνα ἐπιδουλεύσῃ, ἀλλ᾽ ἵνα ἐπιδουλὴν φύγῃ, συν- ἔγνω ὁ Θεός. Οὕτω τις ἔὰν φιλίας προσενέγχῃ ῥὴ- ματα, οὐχ ἵνα δολιεύσηται, ἀλλ᾽ ἵνα τὸν δόλον ἐχφύγῃ, οὐχ ἀγαναχτεῖ ὁ Θεός - αὐτοῦ γάρ ἔστι διδάσχαλος " Λόγος ὑποπίπτων ἁποστρέφει ὀργήν. Ἤδη οὖν, φησὶ, τοῦ διαδόλου βεθληχότος εἰς τὴν χαρδίαν Ἰούδα παραδοῦναι τὸν Σωτῆρα, ὁ Σωτὴρ νιχῆσαι θέλων τὴν ἀγνωμοσύνην τῇ φιλανθρωπίᾳ, χαὶ τῇ ἐπιεικείᾳ τὴν ἁλαξονείαν λῦσαι, ἔνυψγεν αὐτοῦ τοὺς πόδας. Ἐγὼ οὐ τοσοῦτον θαυμάζω τὸν Δεσπότην τὰ ἴδια ποιοῦντα (ἕ»γον γὰρ ἦν αὐτου ἡ ἐπιείχεια), ὅσον ἐχεῖνον δόλον γέμοντα. Ποίᾳ χαρδίᾳ προέτεινε τοὺς πόδας; πῶς ἔδλεπε τὰς ἁγίας χεῖρας τοῦ Δέσπότου περὶ τοὺ: πόδας αὐτοῦ στρε- φομένας; πὼς οὐχ ἐνάρχησε; πῶς οὐχ ἔφριξεν; ᾿Αλλ᾽ ὅμως ἡ ἀνεξίχαχος φύσις μαχροθυμεῖ,. Φαίνεται δὲ χαὶ πρῶτον νίψας αὐτόν. Διὰ τί; Εἰ μὴ ἕνιτε τοὺς πόδας τοῦ προδότου, ἀλλὰ νίπτων τῶν ἄλλων αὐτὸν χατέλιπε, χἀχεῖνο ἣν τοῦ Δεσπότου ἀλλότριον, χαὶ ὁ Ἰούδας εὖ- λογον ἔλαθεν ἀφορμήν" Αὐτός μὲ ἀφώρισεν, αὐτός με λλοτρίωσε " πάντων ἕνιψε τοὺς πόδας, ἐμὲ δὲ κατέγνω. ἸἸοία ψυχῇ ἐδυνάμην εἶναι μετ᾽ αὑτοῦ; Εἶδεν ὁ Θεὸς χαρδίαν συντετριμμένην; καὶ οὐχ ἠθέλησε τὸ ἀφ᾽ ἑαυτοῦ συντριδόμενον αὐτὸς συντρίψαι, Καὶ τοῦτο ἣν τὸ, Κά- αμον συντετριμμένον μὴ κατεάξῃς. θμως ἕνιψε τῶν μαθητῶν τοὺς πόδας. Ἦλθ: τελευταζων ἐπὶ τὸν Πέτρον. Ἔν ἐὰν δὲ τοὺς ἄλλους ἔνιπτεν ὁ Σωτὴρ, ἐν- νοεῖ Πέτρος τὸ ἀξίωμα τοῦ Δεσπότου, χαὶ τὴν εὐτέλειαν τῶν ἀνθρώπων, τὸ ταπεινὸν τῶν ἀνθρώπων, καὶ τὴν » "ἰς ἀδσ65586 υἱάσίυγ πο βαιϊίο οὐκ.
δόξαν τοῦ δεδοξασμένου, καὶ ὥρισε παρ᾽ ἑαυτῷ τὸ μὴ χατναδέξασθαι. Ἦλθε πρὸς αὐτὸν ὁ Σωτὴρ, καὶ λέγει ἐχεῖνος ' Κύριδ, σύ μου γνίπτεις τοὺς πόδας; σὺ ὁ νεχροὺς ἐγείρων: ὁ λέπροὺς καθαρίζων (τὸ γὰρ, Σὺ, πολλὴν ἔχει ἘΡΡΣΣ «σὺ, ᾧ ἐγὼ ἐμαρτύρησα, ὅτι Σὺ ὁ Χριστὸς ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ τοῦ ἄντόζ, ἱ μὲν ἀπὸ ἀγνοίας εἶπον, συνέθη ἂν ὑπόνοιαν ἀνθρωπίνην εἶναι " εἰ δὲ σὐ μου τὴν φιυυνὴν ἐσφράγισας λέγων, ὅτι Ὁ Πατήρ μου ὁ ἐν οὐρανοῖς ἀπεκάλυψέ σοι, ἀνέχῃ οἰχέτου πόδα: πλῦναι γερτὶ Δεσπότου; Οὐ μὴ νίψεις τοὺς πό- δας εἰς τὸν αἰῶνα. Τί οὖν ὁ Σωτήρ; Διεσχέδασε τὴν φωνὴν αὐτοῦ. Ὅ ποιῶ, φησὶ, γῦν σὺ οὐκ οἷδας., γγώσῃ δὲ μετὰ ταῦτα" ἀντὶ τοῦ, ᾿Αγνοεῖς μου τὸν σχοπὸν τοῦ ποιοῦντος. Οὐχ ἠνείχετο, ἀλλὰ ταῦτα ἀχού- σας λέγει᾽ Οὐ μή μου νίψεις τοὺς πόδας εἰς τὸν «ἰῶνα. "ἔδειξε ψυχὴν ἀδάμαντος σχληροτέραν. [Ιροσ- ἤνεγχε δὲ ὁ Σωτὴρ τὸ ἑαυτοῦ πῦρ, χαὶ ἐποίησε τὴν ἀδάμαντα ψυχὴν κηροῦ ἀπαλωτέραν. Ὥστε, φησὶ, χαὶ μονότονος χαὶ φιλόνειχος λῦτόν σου τὴν ἔνστασιν. Εἰ μή σου γίψω τοὺς πέδας, οὐκ ἔχεις μέρος μετ᾽ ἐμοῦ. Καὶ ὁ μονότονος καὶ ὁ φιλόνειχος λέγει" Κύριε, μὴ μό- γὺ»ν τοὺς πόδας, ἀ.1.λὰ καὶ τὰς χεῖρας, καὶ τὴν κε- φαλήν. Τὸ χεφάλαιον ἀπεστέρει, καὶ μετὰ τόχου ἀπ- ἐδωχε. Χριστιανῶν ἦθο; οὐχ ἔστιν μονότονον " οὐ δεῖ Χριστιανὸν ἔμφιλον ἦθος “ἔχειν " οὐ δεῖ αὐτὸν ποιχίλον εἶναι εἰς ἐπιδουλὴν, ἀλλ᾽ ἀπολύτροπον εἰς ἀρετήν " οἷον δεῖ εἶναι, φαιδρὸν μὲν ἐν χαιρῷ φαιδρότητος, στυγνὸν δὲ ἐν καιρῷ λύπης, ὡς λέγει Παῦλος, Χαίρειν μετὰ χαιρόντων, νηστεύειν μετὰ νηστευόντων, χιλαίδιν' μετὰ κλαιόντων. Τοῦτο γάρ ἐστιν ὃ λέγει Παῦλος - Εἴτα ἐσθίετε, εἴτα πίνετε, [345] πάντα εἰς δόξαν Θεοῦ ποιεῖτε. Οὐδὲν οὖν ὥνησεν ἣ Πέτρον μονοτονία " ἐλύθη ἰῷ ὡς χαὶ ἄλλον. “Οτε ἦλθεν ὁ Χριστὸς βαπτισθῆναι ὑπὸ Ἰωάννου, λέγει αὐτῷ ὁ βαπτιστῆς " Κύριε, ἐγὼ χρείαν ἔχω ὑπὸ σοῦ βαπτισθῆναι, καὶ σὺ ἔρχῃ πρός: με; Λέγει αὐτῷ ὁ Σωτήρ: Ἄρες ἄρτι. Μὴ φι- λονείχει, μὴ ἀνθίστασο, ὅτι θεία ἐστὶν ἢ γνώμη. Μὴ πρὸ χαιροῦ γυμνώσῃς τὸ ἀξίωμα " ἕασόν με πληρῶσαι τὴν τάξιν, καὶ δεῖξαι ἀληθῶς, ὅτι ἄνθρωπον ἔλαθον, ἵνα διὰ τοῦ ἐφ ρυνου τοῦ ἀληθινοῦ τὸν ἀληθινὸν Θεὸν ἀνα άνω. Μόνον εἶπεν, Ἄρες ἄρτι, καὶ εὐθέως ἐπισημαίνεται ὁ εὐαγγελιστὴς, Τότε ἀφῆκεν αὑτὸν βαπτισθῆναι. Ἔφι- λονείχησεν ὡς εὐσξδὴς, καὶ ὑπήχουσεν ὡς φιλόθεος. Οὕτω χαὶ Ἱερεμίας ἐφιλονείχησε τῷ Θεῷ: Ὃ ὧν Δέσποτα Κύριε, σὺ οἷδας, ὅτι γεὠτερός εἰμι. Καὶ εἶπε Κύριος πρός με Μὴ «1έγε, ὅτι Νεώτερος ἐγώ εἰμε, ὅτι πρὸς οὖς ἂν ἐξαποστελῶ σε, πο νοτονίαν ἡ εὐτονία. Πάλιν ὁ Μωῦσῆς ἐμονοτόνησε έγων, Προχείρισαι ἄλλον" ἰσχνόφωγνος γάρ εἰμι, καὶ βραδύγλωσσος" ἀλλ᾽ οὐχ ἐνέδωκεν.
γἷ. Αλλ᾽ εἰς τὸ προχείμενον ἐπανέλθωμεν" Λέγει ὁ Σω- τὴρ, Ἐὰν μὴ νίψω σου τοὺς πόδας, οὐκ ἔχεις ρος μετ᾽ ἐμοῦ. Ἔν τούτῳ ὀφείλομεν εἰδέναι, ὅτι μέ- ρος τῶν πιστῶν ὁ Θεός ἐστι, χαὶ μέρος τοῦ θεοῦ οἱ πιστοί. Οἷον, ὅλος ὁ κόσμος τοῦ Θεοῦ ἐστι, οἶδε δὲ τοὺς πιστοὺς ὁ Θεός. Ὅλος ὁ χόσμος. φησὶν, ἐχτίσθη ὑπ᾽ ἐμοῦ, ἀλλ᾽ οὐδέν μοι διαφέρει, ἢ τὸ τῶν πιστῶν μέρος. Διὰ τοῦτο οἱ μὲν πιστοὶ ἐδόων, ὡς ὁ Δανΐδ᾽ Μερὶς μου ὁ Κύριος ἐν γῇ ζώντων - καὶ πάλιν" Κύριος μερὶς τῆς κληρογομίας μου. Ἢ δὲ Μαρία χαθημένη πρὸς τοῖς ποσὶ τοῦ Δεσπότου, ἤχουσε τῆς διδασκαλίας, καὶ λέγει ὁ Σωτήρ᾽ Μαρία δὲ τὴν ἀγαθὴν μερίδα ἐξελέξατο, ἥτις οὐχ ἀφαιρεθήσεται ἀπ' αὐτῆς. Ὁρᾷς, ὅτι τῶν πιστῶν ἡ μερὶς ὁ Θεός ἐστι; Λοιπὸν δεῖξαι ἀναγχαῖον, ποῦ ἡ μερὶς τοῦ Θεοῦ οἱ πιστοί, Λέγει Μωῦσῆς, “Ὅτε διεμέριζεν ἔθνη ὁ Ὕψιστος, διέσπειρεν υἱοὺς ᾿Αδὰμ, ἔστησεν ὅρια ἐθνῶν κατὰ ἀριθμὸν ἀγγέλων Θεοῦ, χαὶ θη μερὶς Κυρίου λαὸς αὑτοῦ Ἰαχώδ " ἐπειδὴ ὅλος ὁ χόσμος ἣν αὐτοῦ, μόνος δὲ λαὸς αὑτοῦ χουσεν Ἰαχώδ. Οὕτω καὶ ὁ προφήτης ᾿Αμὼς λέγει" μι εἶδον, Καὶ ἰδοὺ ἐκάλεσε ἐλλεαι τὴν, δικὴν ἐν πυρὶ, καὶ κατέραγε τὴν ἄδυσσον τὴν πολλὴν, καὶ κατέφαγε τὴν μερίδα Κυρίου, τὸν λαὸν λέγει. Καὶ εἷ- πον; φησὶ, Κόπασον, Κύριε, ἀπὸ τοῦ ᾿Ιακὼδ, ὅτι ὀλίγοστός ἐστιν, ἀντὶ τοῦ, Μὴ ἀναλώσῃς ἡμᾶς. Ταῦτα μὲν εἴρηται, διὰ τὸ λέγειν τὸν Σωτῆρα, ᾿Εξὰν μὴ γίψω σε, οὐκ ἔχεις μέρος μετ᾽ ἐμοῦ. Μερὶς οὖν τῶν πιστῶν ὁ Θεὸς, χαὶ μερὶς τοῦ Θεοῦ οἱ πιστοί. Λέγει ὁ Πέτρος, Κύριε, μὴ [νον τοὺς πόδας μου νίψεις, ἀ.1.1ὰ καὶ τὰς χεῖρας, καὶ τὴν κεραλήγν. Ἐνόμισεν ὁ Πέτρος, ρεύσῃ. ἼἜλυσε τὴν - ὅτι ἡ ἀπόνιψις ἐχείνη ἁμαρτιῶν ἣν ἄφεσις. χαὶ ἤβε: δι᾿ ὅλον αν οματὸς λαδεῖν ἄφεσιν. Ἢ δὲ οὐ ΕΗ τιῶν ἄφεσις ἣν, ἀλλ' εὐλαδείας ὑπόθεσις. Εἶτα λέγει ὁ Σωτὴρ, Ὁ.1εἱουμένος οὗ χρείαν ἔχει, εἰ μὴ μόνιτ τοὺς πόδας γίψασθαι" ἤδη ὑμεῖς καθαροὶ ἐστε δὰ τὸν λόγον, ὃν λελάληκα ὑμῖν. ᾿Αλλὰ ταῦτα μὲν ταῦ.
τὴν ἔχει τὴν ἕξιν. Ὅτε δὲ ἀπένυψε τοὺς" πόδας χαὶ ἕξ- Σ ἐρθτι λαθὼν τὰ ἱμάτια ἀνέπεσεν. Ἑτήρησε 4 τοῦ δούλου τὴν μορφὴν. χαὶ τὸ λοιπὸν ἀναχλίνεται ὡς Δεσπότης, χαὶ λέγει μετ᾽ αὐθεντίας, Οὐχ οἴδατε τί πεποίηχε ὑμῖν; ᾿Αντὶ τοῦ, Οὐκ ἐνοήσατε. Οὐχ ὑμεῖς «ἰέγετε, Ὃ Κύριος καὶ ὁ Διδάσκαλος; Καὶ καιϊῦῖς «Ἰέγετε' εἰμὶ γάρ. Ὧδε γυμνοῖ τὴν αὐθεντίαν. Ἐξέδαλε τὴν τοῦ δούλου μορφὴν, καὶ εἰσάγει τὴν τοῦ Θεοῦ. Οὐχ ὑμεῖς “λέγετε, Ὁ Κύριος καὶ ὁ Διδάσχαιος; Εἰ οὖν ἐγὼ ὁ Κύριος καὶ ὁ Διδάσκαλος ἔνιψα ὑμῶν τοὺς πόδας, πόσῳ μᾶλλον ὀφείλετε ἀ.λλήϊων νίπτειν τοὺς 16- δας; Ὑπόδειγμα γὰρ δέδωχἁὰ ὑμῖν ( ὁρῶ, ὅτι εὐλα- δείας ἣν ὑπόθεσις), ἵν᾽, ὡς ἐποίησα τ: φηὲν, οὕτω καὶ ὑμεῖς ἀ.1.λήοις ποιῆτε. δ΄. Τούτων οὕτω γενομένων προσέρχονται αὐτῷ ἃ μαθηταὶ αὐτοῦ, καὶ λέγουοι" Κύριε, ποῦ θέλεις ἑτοιμό- σωμέν σοι φαγεῖν τὸ πάσχα; Βλέπε Θεοῦ Ὑνωσεν. Λέγει, ᾿Απέλθατε εἰς τὴν πόλιν, καὶ ΤΥ ΤΡῚ ὑμῖν ἄνθρωπος λεβιμμον ὕδατος βαστάζων. Ἀκοιλουθήσατε αὐτῷ ὅπου ἀπέρχεται, καὶ εἰς ἣν ἂν οἱχέαν εἰσέλθῃ. εἴπατε τῷ οἰκοδεσπότῃ: Ὁ διδάσκαιῖος -1έγει, Ὁ καιρός μου ἐγγύς ἐστι" πρὸς σὲ ποιῶ τὸ πάδ χα μετὰ τῶν μαθητῶν μοῦ. Καὶ αὐτὸς ὑμῖν δείξει ἀνώγεον [316] ἐστρωμένον. Ἰὰ δύο τηρεῖ, καὶ τοὺς ἀποστόλους φοδιάζει ἐρωτῆσαι τὸν οἰχοδεσπότην, χαὶ ἕνα μὴ νοΐήεω- σιν, ὅτι ἀγνοεῖ τὸν τόπον, λέγει αὑτοῖς" Ὑμῖεν δείξει ἀνώγεον μέγα ἐστρωμένον. Εἰ προλέγεις τὸν τόπων, διὰ τί λέγεις τοῖς μαθηταῖς, '᾿Ερωτήσατε περὶ τοῦ τί- που; Πρὶν ἐρωτήσωμεν ἐμάθομεν. Ναὶ, φησι, χὰξ μὰ πρέπει προλέγειν ὡς θεῷ, καὶ ὑμῖν ἐρωτᾷν ὡς ἀνθρώ- ποις. Οὐδαμοῦ δὲ Χριστὸς παραδίδιυσι τὸ μυστήριον ἐν παπεινοῖς τόποις, ἀλλ᾽ ἐν τῇ ὀρεινῇ, ἢ ἐν ὑπερῴῳ" οὐδὲν γὰρ χατώγεον ἐπὶ Χριστοῦ. Διὰ τοῦτο ὅτε χαὶ τὴν ἐπι-φοίτησιν ἐδέχοντο τοῦ ἁγίου Πνεύματος οἱ ἀπόστολοι, ἐν ὑπερῴῳ ἦσαν συνηγμένοι. Τότε, φησὶν, ἀπέστει.λε δύο τῶν μαθητῶν ἑτοιμάσαι τὸ πάσχα. Τίνες δὲ ἧσαν ὡ- τοι; Πέτρος χαὶ Ἰωάννης. Διὰ τί δὲ παρὰ τοὺς δώδεχι Πέτρον καὶ Ἰωάννην ἀπέστειλε; Πέτρος ἦν ὁ ὁ ἧ- σας, Ὅτι σὺ εἶ ὁ Χριστὸς, ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ πε τος" Ἰωάννης δὲ ἔμελλε κηρύττειν τὸ, Ἐν ἀρχῇ ἦν ὁ Λόγυς, καὶ ὁ Λόγος ἦν πρὲς τὸν Θεὸν, καὶ Θεὶς ἣν ὁ Λόγος. ᾿Αποστέλλει τὸν θεμέλιον τῆς πίστεως, χαὶ τὸν υἱὸν τῆς βροντῆς, ἵνα ἐν μὲν τῷ θεμελίῳ πήξῃ τὸ τῆς εὐσεδείας μυστήριον, ἐν δὲ τῷ υἱῷ «ἧς τ: ἀστράψῃ τὰ τῆς δικαιοσύνης ἐντάλματα. Πάλιν διὰ τὶ Πέτρον καὶ Ἰωάννην ἀποστέλλει; Ἵνα δειχθῇ, ὅτε χαὶ τῆς σεμνογαμίας καὶ τῆς παρθενίας ἥπλωται τὸ δῶρον, χαὶ γίνονται χοινωνοὶ τοῦ πάσχα χαὶ οἱ ἐν σεμνογαμία, χαὶ οἱ ἐν παρθενίᾳ χαλῶς ζῶντες. ᾿Αποστέλλει παρϑε- νίαν χαὶ σεμνογαμίαν ἑτοιμάσαι αὑτῷ τὸ πάσχα" ὥσπερ ἐν τῷ ὄρει Μωῦσῆν χαὶ Ἠλίαν παρέστησε, τὸν μὲν ἀπὸ σεμνογαμίας, τὸν δὲ ἀπὸ παρθενίας λάμποντα, ἕνα ςανῇ͵ σεμνογαμία χαὶ παρθενία παρεστῶσαι τῷ Χριστῷ. Ἐπι- θυμίᾳ γὰρ ἐπεθύμησα μεῦ' ὑμῶν τὸ πάσχα τοῦτο φαγεῖν, Οὐκ ἀναγκαζόμενος βιάζεται, οὐχ ἀχούσιον τὸ πάθος. ᾿Αλλ᾽ ἐχούσιος ἡ γνώμη. Εἰ ὁ Δεσπότης εὐεργε- τῶν εἶπεν, ᾿Επιθυμίᾳ ἐπεθύμησα, τί εἴπωμεν ἡμεῖς; Προλαμδάνεις γὰρ τὰς φωνὰς ἡμῶν, Δέσποτα, ἡμέτερα προλαμθάνεις ἁμαρτήματα, χαὶ προλάμπεις ταῖς εὑ:ρ- γεσίαις. Ἡμεῖ: ὀφείλομεν εἰπεῖν, Ἐπιθυμοῦμεν ἰδεῖν τὸ πάσχα, καὶ σὺ προλαμθάνεις; πηγὴ ἐπιθυμεῖ ποτε τῶν διψώντων, ἣ οἱ διψῶντες τῆς πηγῆς; τράπεζα ἐπιθυμεῖ τῶν πεινώντων, ἢ οἱ πεινῶντες τῆς τραπέζης: Ἢ μῖν πρέπει λέγειν τὸ τοῦ Δανῖδ, “Ὃν τρόπον ἐπιποθεῖ ἡ ἔαρος ἐπὶ τὰς πηγὰς τῶν ὑδάτων, οὕτως ἐπιποθεῖ ἡ ψυχή μου πρὸς σὲ, ὁ Θεός. ᾿Αλλ᾽ ἐπειδὴ πρόχειτα: τοῦ Σωτῆρος μυσταγωγία, αὐτὸ τὸ πάθος τὸ ἔνδοξον, αὑτὴ τοῦ πάθους ἡ παράδοσις, δεῖ τῷ λόγῳ παραχωρῖ- σαι τῷ καιρῷ, ἵνα χαὶ διψῶντες ἀπολαύσωμεν, χαὶ οἱ πιστοὶ στηριχθῶσι, χαὶ οἱ μέλλοντες ςωτίζεσθαι τὸν ἀῤ- ῥαθῶνα δέξωνται, χαὶ φυλάξωνται οἱ πιστοί. Μὴ προ- φάσει τοῦ δώρου λύσῃς τῆς νηστείας τὸν ὃ ν. περ ὁ τὴν ὁδὸν διανύων τὴν μαχρὰν, καὶ τὴν τῷ Δ ΒΑ]. ἴσ. ἐξέσαλε.
' νλγαὶ ϑόγναιῦγ, ἐσψίίμαι. Ρείγυβ ἀἰφιαίοιη Ὠοπιίηϊ, ψἰ! ιδιοιπαμια δου ιπη ἢ ΠΠ δέδια πσπμενίιην δὲ φίοτίαπι δἰιι5, φυὶ υδίψυδ, πεἰευγάιυγ; δἷ, ἀρι ἐ6 ἀδογουῖ! 10-εἰοπϑιῃ βοὴ δὐπηείογθ. Ὑοηΐ, 24 ομπὶ ϑ6 νδίοῦ, οἱ αἱὲ 16: Ποπιῖνε, ἐμ πιδιὶ ἰαναε ρεάεε ( ἐοαι. 15. θ)} τὰ, 4 τ τίυο85. βιιϑείι8ς αἱ ἰδργυβοὸβ τηυπάαβ, ΠΠ οπὶπι ἐμ, πιλϑππη Υἱπὶ ἐα αῖ): τᾧ, ουἱ ἐρὺ 1651|- οδίιδ βυπὶ, Τὰ δὲ Οἠγίειμς,, Εἰ πι6 θεὶ υἱοὶ ( Μαιμι, 40. 16). 5 οχ ἱξπογδι"ιία ἀἰχίββοπι, (( ᾿υπιδηδηη [υἷπ 56 ποῃ)ιοίυγδιη οΟπ 6 |556ὲ: δὶ γ6ΓῸ [ιι 'μ56 νΟ06ΠΊ Πιθδιη Ὀυπίφηδει! ἀΐοφεηβ, αίογ πιειις εαἰεειῖ8 τευδίαυϊξ ἐἰδὶ ἀγα βυ:εη6 51} Νοιὲ ἰαυαδὶς πε ρεάοε ἱπ αἰέγπμης [7΄οαη. 45. 1. 8. 9). Ουἱὰ ὀγζο ϑεγναιογ " Ὑοσεπὶ 6}1:8 δοηίυιϊδνίι ἀΐοαη8: ()νοα ἐ60 [ἀεῖο μι πεεοὶδ πιοίο, δεῖε ἀπίεπι μοείφα; ἃ0 8ἷ ἀἰοογοῖ: ϑοορμπὶ πιδιπὶ ἰβη028. Νέας τδίβϑὴ ᾿}|6 γαργθβϑι8 δεῖ; 566 [νἷ5 αυάίε}5 ἀἰχὶ!: Νόοη ἰαυωϑῖα νει μεάες ἐπ αἰδγνμμνι Οδιο πὶ ὁπ ϊθᾶπὶ διιωπιδηία ἀσγίυγοιη, Ρτγοί νοῦο δ γνάιοῦ ἰβπθηι διιπὶ,, οἱ δι ππιδῃιβλπι δηϊηιδπὶ γα ἀϊξ ΘΟ γα πι0]- Ἰΐογβαι, ἰιδηιδ, ἰπαιΐι,, τὰ ἰδι τ θ} 15 δὲ σοηι διμεῖοθ, δοίνᾳ ἱπϑεϊξυϊυνν ἰυυπι. δὲ ποπ ἰαϑέτο εἰδὶ ρεάέβ., ΟΝ δπιδεδὶε ραγίδηὶ πιϑοιιμ. 1|16 αὐϊοπὴ τε δ }8 εἰ οοπίόη-(ἰονυβ ἀἰχὶι: δοιιΐπδ, ποι ἰαπίμηι ρεάθε,, δε εἰ πια-ἢν εἰ εαρκί. Τιλδ διιπιπιὰ μγίναυδι, οἱ οὑπὶ αϑιγὰ γοά-νι. Νοἢ 68ι πιοῦ ΟἸιγἰβιϊαπογαπι 6586 μογυϊοϑοῦβ; τοῖν οροτίδὶ ΟἸτἰβιϊδηυμ) 80υΐ Διπᾶπί πὶ 6556; πθὴ ἀδ-δεῖ 886 Δὰ ἰῃςἰἀἰλδ βαγάηἀδ5 ολ}Π!υπι, 56 5[ι6 (ας ψιγιυϊοπι δΐγθ: αυδηὶ 8586. οροτγίαὶ ἰζβίυτ) [εἰ ἸΘΙΏΡΟΓΘ; πισββίπι Υ6γΓῸ ἰθῃιρογὸ πηιδϑι ἴα, υἱ ἀἱοῖς Ῥαυΐι8., σμάετε ἐμπὶ φαμδεμιίδειδ, Ἰδ᾽μῃαΓό οὐ δ᾽" αι 08, (ἴόγο οἰπὶ ἤοπιϑι { Ποηι. 13. 15). Ηος διὰ ἐδὶ αυοά ἀϊεῖι Ρλυύΐυ5: δὶυε πιαπάἀμοαιῖδ, εἶυε δἰ εἶδ, οἰμεΐα αὐ οἰοτίαιι θεὶ [αοἰϊε (1. Οοτ. 10. ὅ1). ΝΙΝ] Ἔγβο ργοίυ!! Ρεῖγο ρογνιοδοῖα: βοϊία υΐρρα [εἰ ὧἱ ᾿π 4{πΠ|5. θυληθο Οεἰδίυ8. ὑϑηΐ! υἱ υδριϊζατοιαγ, αἰχὶς Εἰ Βειριϊοία: Βονιῖπα, ε90 α [6 ἀεὐδο δϑαριϊχατὶ, εἰ [ἃ ῥονὶδ αά πιε ( Μαίιι. 5. 14. 151 Ὀἱεῖς | ϑδγνϑίογ: δῖνε πιυάο. Νὰ ποι θιιά:5, 6 ΓΘριβη68, αυ͵8 ἀἰνίπα δι ὑυ]υμῖλβ; ἠδ ἀπ 16 [διπρι}8 ἀἰριαιοπὶ γεν 65; δΠ6 ἔπ ογάϊΐνιοπι γϑρίθγα, δὲ γυθγα οϑίοινογὸ μ36 ΟΠ. ΠῚ Φι8. Πρ 8͵586., υἱ μῈΓ Ποηιΐηδι σόγηπὶ, θοι νογυπι ἘΣ] θδιπ. ϑοίυιη αὐἰχὶ!, δὲηδ πιοάὺ; οἰ 8ι.2{}Π0| 5,- [μίῆσαι αὐδηφο ἰςίλ, {μό αἰηιίαἰα δμμι θα μρεϊ2ατγὶ, υη-ὁπαϊε υἱ μίυβ, εἰ ομοσίνι! υἱ τοὶ οδιι5: δίς οἱ δε γθ-ἑπίϑϑ οἴη Ὅδο σοπιορθάϊι: (μὲ ἐ6 ἀσπιίπα!οῦ, θονιΐμδ, ἐκ ποεὶΐ σιοα μὲν εἶνη. Εἰ υαἱχὶϊ θοπιίπιις οἱ πιὸ; Νοίἰὲ εἰΐκεε, Ῥμον δ, φμῖα αὐ φίος ἰδ πιμίαμι,, ἰδὲ (67. 4. 0. 1). ϑοιϊνὶϊ ρου δι οδοίάτπη αυοιυτι 45. Ἀυγευϊη Μ10γ. δὲβ τεδί| ἀἰοο 5: (ον όι δ αἰΐμηι ὁ παπὶ ἢγαοῖ 8 το εἰ ΤηληΝ ἐΐϊπσμα ἐμηὶ ( ἔχσά. 4. 1ὅ. 10). Αἱ π0 ἐ085- ὅ. 86 δά ργοροϑβί!πι γενογίοπιιν. Ὠϊδὶι ϑούνδίοῦ: ΝΙιεὶ ἰαϑέτο μειίες ἱμυδ, ποὴ παϑεδὶς γατίειι πιρδειπὶ (δοαη, 15. 8). Ηΐης 5οἰλπιιβ ὁρουγίοί ραγίδιι Πἀο ἢ πὶ 4886 ὕευπι, οἱ ραγίεπι Ὠεὶ 6556 {Δ εἰ65. Νἰπιίγιι ἰστυ5 ἐπιίπυ5 δ)εὶ α8ι, ([ἰΔἀ6165 Δυίοιι πονὶὶ ει. Τυιι8 ἀνά, ἱπηυἷ, ἃ τ.6 οΓοδῖι5 6δί: 1 ΗΠ} ἰϊῶ ἐὐγο, αἱ ἠἀοἰ υπὶ ρυτίδην: 10ο0 Πάεἰε5 εἰαπιαίκιη! αἱ ΠΑγ]ὰ: μος πιοα δοπιΐνιδ ἐπὶ ἰεἴγα υἱδοηαμν; δὲ ΓᾺΓΒΌΠῚ: πες ρατς ἤεγόα αι πες ( Ρεαί. 1. 0. εἰ 15. 5). Μαρὰ τοῦὺ δοιίθη8 δ] ρεδοὰ οι, ἀοδίγιδην ἂι- ἀἰνῖι, δι δἷἍι ϑογναι: Ἡ ατία ομίξιναπι ρατίειν οἰ ὴ δ, μα πον ἀμ[εγοί μι αὐ οα (Το. 10. 48}. ΥἹἀΘη᾽ {0 0] τη Ῥϑγίοπὶ ὅ586 θὸιιπι ἢ Νἕοδδϑὰ ἀσίμι) 65ι σιδνάογα, υυμυο ἤάοίεδ μα (γε δἰπί. Αἷι Μογβοβ: Θμαναὺ ᾿οἰάεθαι Αἰ ἰδείπιις φόηίες, ἀἰςρείεϊ! ΠΠ166 Αάαμι: συν δίἰ-ἐπὶ! ἰσγπιπσε Ῥορμίοτιιη γαῖα μμηϊογα ἀμ φείογμνι Βεὶ; φί [αεἰα εεἰ ματα Βοπιϊηὶ γσρκίις ἐἦμ6 ]αεοῦ (θομι. 54. 8. 9): ηιΐᾶ πιιινάυ5 101118 ᾿}8. ὀὁγαὶ,, βδοίιιβ δι οι Ῥορυΐυ5 οὐον δΆς0}0 ϑυύίνῖ!. 8). 61 Ἀπιὸβ ρίομμοια 41-εἷι: Εἰ τα], Εἰ δοοε ἡωεεῖί Ποπιῖμα τἰομεῖν ἐμ ἰσὴὸν, 4( ἀευοταυΐ αὐγδειπι ππκί!αηι, οἱ ἀευοναυῖί ῥατιέη θ0-νηΐ, ποίημα ρορυϊάπι. ἔτ αἰσὶ; εκ, οηιπέ, α Ζατοῦ, φιῖα ρμαξυμε πίηπετο ἐεὶ (Απιος Ἵ. ἃ. 5}: ἴα 6εὶ, ΝΘ αἰνβιιπγλ5 "05. ΠΠππῸ ἀἸεῖα κοῖς, αυοη πὶ ϑογνδίοῦ αἷι: ΜΝιεὶ ἰαϑενρο ἰ6, Ἀοὴ ἠιιϑεδὶδ ραγίεπι πιδονηὶ. ῬΟΓΟ Ῥατβοι. ὧβ. Χ.
ΙΝ ΡΛΟΘΙΤΙΌΝΕΜ ΒΕΚΥΝΆΤΟΠΙΒ, ΕΤΟ.
ἐγδο Παοιΐαπι Ὠοι5 6βὶ, οἱ ρογιΐο θεἱ βάεῖοβ. Αἷι Ρ6- ἔγυ5: δομιῖπε, πο ἰαπίμηι ρεάες πιέος ἰὠνα}ἷδ, ἐϑά οἱ πιαπμὰ εἰ σαρεῖ. Ῥυϊανὶι Ῥαίγυβ ἰοἱοιδηι ἢ Δ πὶ 6586 γ-πιῖβ Ομ θιη Ροδοδίογιπι, δὶ ἰοῖ 9 ΘΟγρογα ΓΘηΝἾβε οι ον δοοίραγα Ὀρίαθαι. ἰνοιϊο δυϊδπι πόη ὁγαὶ γοπιϊ βίο μδο-ἐδίογυπι, δὲ ρίοϊαιΐὶβ ἀγρυιποηίιπ). Ὠεΐηἀα ἀϊοείϊ ΒΘΡΥΔΙΟΡ: ὑμὲ ἰοίμια δεῖ, ποθὴ οριις ἐιαδεί πἰεὶ μὲ μεάδε ἰαυεῖ. δαπι νος ηιμπάϊ ἐδιὶς Ῥγογίεν δογηϊοπθηὶ φμϑηι ἰο-φμμίις διπὶ νοδι5 (]οαν. 16. 10. εἰ 16. δ). ὅ6ι) {μπὲ ιΐάθηι με} υϑπιοάϊ [μεγα. Ῥοβίαιιλπι δά δεν ἰανϑῦαὶ δὲ ὔβίογβοεγαι:, δοοθρίϊ νϑϑιϊπιδια 58 οἱ γοδυθυ!. 5 ε-ναΥΪὶ δογνὶ (ογμιαπὶ, δἰ ρυδίθ υἱ Ὠοιμΐηυ5 γόον, οἱ οὐ! δυοίογίαιο ἀΐεῖι: Νεεοίεἶδ φωϊὰ [ἐδογίιι ϑοδὶε ἦ Ἀ0 58 ἀΐοεγοί,, Νοη ἰπι6!]οχ βιϊβ. Νονίι6 νοι αἰοὶ εἶδ πὶ Ἡαρϊείγιιι εἰ Ῥοηιΐπμηι εἰ δομὸ ἀἱοϊεἰς; ἐπι οἰθηῖμν, Ηΐο δυοιονί μέθην ἀδπιδηδίγαι. Ἐ)δεῖς [ογίπιανν, βδενὶ, οἱ ἱνάμἠϊ οὶ Ιογπιδιη. Νοημνδ υο8 ηϊ6 ἀἰοϊ πε Ἡ ασίξίγμνι εἰ δοηλϊπιμν ἢ δὲ ἰφίίμν ε60 Βοινῖνιις οἰ Ἡ αὐίδιεν ἰαυὶ Ῥεάες νεείτοξ, γιαπίο πιασὶς δος ἀεδειΐδ αἷτον αἰϊονῖμα Ῥεάες ἰαυατεῦ Κιαοπιρίμιι ἐπὶμι ἀδαὶ υοὐὶδ (νἰά6ο μ͵6-12:18 Θχοπιρ απ] [ι586}., μὲ φιοιναπμιοβμηι 0 [εὐὶ τοῦϊδ, ἰἰα εἰ υδὲ ἱπυϊσόηι [αὐἰαιῖς (] πη. 15. 128-15).
ἀ. 1ΠΠ|8 ἴτὰ ψα5115 δοσοββογυηὶ δα οιπὶ εἰἰβοί μὲ]! οἱ ἃς, εἱ ἀϊχογιιηῖ: δόοημ6, εδὶ υἷἱς ρατόιιμε ἰἰδὶ, τ πιαπάμοεα Ῥαεοίια ἢ Υἰάο θεοὶ ρηγδορ νὰ Αἴἷΐ, ἦτε ἐνὶ εἰυίια-ἔδμι, εἰ οὐσμγγοῖ υὐδὶδ ἰοῆιο ἰαφεπαμι ἀφμαδ Ῥογίαηε. δεφιάπιϊπε ἐμπι φμοοιμισιθ ἰογί(; εἰ ἐπ φμαμισιπιηιο ἀομιμι ἱπίγοί 1, αἰοῖ!α ἀοηιδο ἀοιειε: Δ] αρέδι ἐν αἰτεῖς Τεπερὰς πιδιιηὶ Ῥγορέ εδἰ; αρμά (6 [ατἷο Ράεεδα των αἱεἐδ τπεῖβ. Εἰ ἱρεο οεἰομάει υοὐὶδ ςαπαομέκι δἰγαίμηι (Ματνξ, 44.43-5. Μαιμ. 46. 18). δυό ουβέγναι, ἃρο-: δίοϊογυπι νἱᾶπὶ ἀἰ εἰ φὶς οἱ ἱπίογγόρδηὶ ἀοπιίπιη ἀοζημ; εἴ η6 ρυΐδηι ἰρϑυπὶ ἱβπογάγθ ἰοουπι, δἷ! 1|5: Οείθη- ἀεἰ υοδὶς οαπαρσμίμηι σταπάε εἰταίμηι. δὶ Ἰοσυπι ργαι οἷδ, οὺγ ἀἰδείρι 8 αἰβ, ἰηϊεγγοζαῖθ ἀδ [060 Υ δ᾿ ἰυδᾳυς ἱπιογΓΟ Ἀγ πηι8, απ αἰ ἀϊοίιηι8. Εἰίαπι, ἱπφυΐι, πιὸ 85 «οἱ ργρυΐϊοογ υἱ Ὠουπι; οἱ γοῦ μὰ 681 ᾿π ΟΓΓΟβΆΓΟ οἱ Ποπηΐπ65. Νυδαυδπι ἃυϊδπι ὉΠ ΓΙ δι πιγϑιδγίυν ἐγα-ἀϊι πῃ Πυπλ Π υ5 ἰοςΐδ, 864 ἰη πιο! θυ5, δυἱὶ ἰ οὐοηά-Οὐ]ο: ἐν} ἐμέ πι ἰῃ Ομ γίβιο ἰπἤπιυπι. Πά60 ουπὶ ἀρο- δι0}1 βυρεγνοηίοῃίεπὶ δοσορογυμι ϑρίγιἴυπὶ βαποίυμ, ἴμ σπδουϊο οομβγεφωι ἐγϑηι. Ταπς, ἰπααΐῃ, πεΐεί ἄμος ἐπ αἰδοὶ ρει φιΐβ, αἱ ραγάγοηι Ῥαβοῖ. Ουΐδϑνι πὶ ἐγαηῖ ᾿ Ῥοιις οἱ δοδπιδδ. ΟἿ ὃχ ἀυυάξοίιη αίΓαμι οἱ ολεποπι πιἰϑὶι Ραίγυβ ογοὶ 4] δονίεβϑιβ (υὐγαΐ, ρυία ἴμ εἰ (ἈΠ ἐμὲ ΕἸ 4 Βεὶ εἰθὶ ἐρέρι 16. 11): δοάππεβ γδγο ργααϊεδίυγυβ ἐγαὶ, 1π ργίπεὶρίο εγαὶ Ῥετδκηι, εἰ Ῥεγϑιηι ἐταὶ αρμα θομηι, εἰ ὕεμέ ἐται ἐγ - ὑκηι (7 απ, 4. 4). Μιιεῖι Γἀπἀδιπεπιυπι Πἀεὶ, εἰ ἢ ΠῚ τον ἱτρυΐ: υἱ ἴῃ (ἐπ ἀδπηδιῖο μ᾽ οἰδι15 πιγοίσγίυπ) Πφογεῖ, δι ἴῃ ἢ]1ο ἰον ετυΐ [υϑε115 ρεαοὲρια Γ]ρυγάγδιι. ἈΠΡ-805 οὖν Ρδίγυπι οἱ Φολπηο! τη 1} ὕ1 οδιενογοὶ ᾿ὺ-ΒογαθὶΠἰς ἐση)αφὶ! δὲ οἰ ἰα118 ἀοηῦπι ἀχραπὰϊ; οἱ ῬαβοαΣ οὐηβογίοὰ δϑὸδ ἴδῃ ΟΠ γα ἶθ 5 ἐυμ)ιφαῖος, ἀυδιῃ Υἱγρίθαβ, δἰ τοῦία τίνδηι. Μί νι υἱγρίηϊ λίδιι εἰ πομοῦδθ α δοι)αφίαπι, υἱ ρᾶγοπὶ δι υἱ Ῥαϑε!ιά: υἱ ἐμι πιοιὶθ Μούβοθη ἐϊ ΕἸ ἴὩπὶ Ἔχ Β θυἱἑ,., φυογῶπι 4118 ὃχ ΠΟΠΟΓΆΡ1} οὐπυφίο, ἀἰΐυ5 εχ ὑἱνείδιίο Γυἰρδθαὶ; αἱ οἱ ΒοποΡα θ᾽] σοηυβίμπι ϊ νι νἾ:88 ΟἸν ἰδίο δά- βίλγθηι, Νὰπὶ δεεὶ ἰόγῖο ἀφέϊἀδταίὶ ᾿ς αεοῆα πιαν μοι» τε ϑοδίδοεμπι (ἴκις. 38. 15). Νοῶὺ νἱ ὁυξίιυΓ, πόση σοδοία εδὶ ρδθδὶ; 56ι, νοϊυπίαν 8 αἰιΐπιι8. 8: θοπιΐπυδ υἱ θοποιϊεΐυπι ρα δίαγοι ἀἰχὶ!, δεεὶἀετῖο ἀφεϊἀεταῦὶ, αὐ! ἀἰϊεσδηλυ8 π08 Υ γ 068 ΄υΐρρα ποβιγὰβ δχοῖρίβ, θοιμίηε, ηὔϑιγᾶ 5υοί ῃ᾽8 ροοζδία, οἱ επί ὁ ρει Γυἴβεδι Νοὸ5 ἀΐϊεογα ἀδυδηιυϑ, θοϑίἀὀγδηνις νἰἀογὸ Ῥάβοᾶ ὶ δἰ ἴιι πο γα ψογιβ ἦ δη (πὸ ὑπαυλπι ἀῤρεῖ!ε 5 εἰδἢ 65, δ. βἰἰϑπί68 [συ οι ἢ Τη6 88 ἈρΡΡΘΙΪ δειιγίθεβ, 1 ἐδυγίθιο5 τη δᾶπι 1 ΝῸ8 ἀΐδοτο μὰν δϑὶ {ΠΠ4 Πανὶ 5: Ομοπιαάδιποάμπι ἀεεϊογαιϊ ἐδγϑιις 4 [οπ1ες ἀρμαγμηὶ, ἐΐπ ἀοεϊἀοίαι αὐΐηια πιϑα αὐ ἰε, εις (βεαὶ, 41. 1). 864 ἀυϊαὶ ῥγοροδιιαμη 6δὲ ϑογναιογίβ τη γβίθγι μι, ᾿ρ8 610 -τἰοβὰ ραϑβίο, ἱρ88 μαϑββίοηϊδ (γα 110. δύγη0 δι ρυτὶ εδάλι οροτίοῖ; υἱ οἱ ἢν: δἰτυπι Γγυπ μίαν, οἱ ἤάεἰες οοηῇιτηεπίυν, οἱ 4υΐ ᾿ἰΠυπιὶπαηαΐ δυηι, Ρίζμυδ δοεὶ-Ρίδηι, Πἀεἴοβηι οὐδίοὐϊαηιατ. Νὰ ἀοιΐ οὐλόπια [δ᾽ μπὲ! ουγδυι 50 τῶδ. ϑίου! φαὶ Ἰυνζτ ἐπλοηϑυβεηροῖ Υἱδιω, ΙΣΣ 19 ΒΡΓΒΙΑ. 5 Ὧἱ ΘΟΓΡΙΒ ΟΓΟΊ συ αβ86ἷ! " β'να ἱπ ἀϊνογβογὶῖς, βῖνε ἴῃ ΔΠ|8 Ἰυςΐβ, νἱδπὶ πο ἰμ!Θγοὶρὶ!; 86 αμαβεῖ! αὐἱάριη ὈΐΪ σΟΓριι5 ΕἸΓΟΙ, ἃ 560ρ0 ΔΘ 5 βοθρι Υ πο δυβορα!!: 56 δἱ πο 8 ὈσΠΟΥΙΠῚ 5: Ο Γι πὶ ΓΓιοίι τη ἀ6-αἷϊ ϑδυνδίου, τοη οἱ ἀδ᾽ οἰοιηαγ,, 564 τ σᾶγηθι οἱ 80} ΠΠ8Π1 [2056 6 η.6Π| ΘΙ ΓΟΠΊΠ5. ΝΟ Δ 4116 Τι Βί ΓΙ ΟΥΙΠῚ ομίθμιτα αἰϊόμαη αυϊρίδηι ἱπάιι085: τ6 4υΐδ 6[08 ρᾶγ-(ἰοορ8 65, σγϑιίδηι ΓΆΡ]: ΒΟΓΌΓΘΙΙ 6556 ρ0165. ΗΟ οὐβογνοηῖ, ποη ἤάαδἰο5 πιοίο, 564 οἰἴδι σοϊοοἰπηδηΐ. ΔΑ ἰαγφίἰοηειη ἀοηὶ αἰφηϊιαιοπι οδιθπάδ. Ουἱά Ορι5 651 νογὈῖς ἢ Οοηβοϊ δι Ἶ8η} (18η| Θχλην 4. Οὐ Πἀυςία Δοροῦῖι ἰ5, 48] 6 ἑν οἰαν ἢ ανογα ποαΐθ Δ666- ἀἷι, οἱ ποίη ἐποιϑηηῖθ.,, ουπδοίδιεἰα 16 γουδγρυοῖ. Ὑἱα βεϊ᾽ ἀπ ιιαπὶ ἈΠ Ζυ δ (υἱ ἀοου βαίογοπι βθουηὶ [6- ται ῦ Ἠδυοῖο ροιία8 οοηδοϊδη πὶ αἰ] μαϊγοοϊηδηϊόπι. Ποαϊογηδ 6165, [1 6δῖ, 8δησία ἢτος τηγϑίαρορία, π0η γε αμ σάγϑιτι Ἔχρυι, ἤθάι6 πιγδίαβορίαπι {Π|8πὶ ἴα δμείο Ραβοθοῖὸ; 568 αυ͵ἷᾶ ἴῃ Π:6 δὶ ραϑβίοη β ἰγδαΐ- 4 Ργαϑίδι (ογίθ ἰθβδγθ, δἰ δι) μἢ ΦΟΓΡα ομγοί, φιιοδοαῖ.
εἰο, ἱπ 118 νδΡῸ Γαβυγγθαιϊοηἱβ; ΘΟΒΒΟΡΙ6Β Εἶδε εἶν οἱ τοϑυγγθοιίοπῖβ ραγιοἶρα8. ἰἸοάΐ6 ΦΟηΒΟΥΐΕΣ εἴπας Ρλϑϑοηΐβ, (πη ς Γαβαγγδοι οἷ: Βοάϊδ [85 Θυπθοης Π6 Π05 ἀ6|1ο}5 ἀεάδπιιβ, 868 Ἰ᾿οΡγΠΊ5; η8π| βοϑ! τ᾿. βυγγθοιϊοῃοπὶ πιοβϑ 8 ποη 66ι. Νυης ΟΠνίδιις μαι]. τὰν, οἱ τὰ ἀοἸ!οἰαγὶ5 7 Ναβοὶβ πιὰ ]}05 βορδ ῬγΟΟΕΓΟ; Οὔ υγξαῖουϑ. [ι886, χυοὰ ἴῃ τορίο ἰυοία (οἰ οἴ: εε- 86)ῖ, 6ἱ βυρρίϊ!οἰο αἤεοίο8. [υ͵556} Τιι Ὑ6ΓῸ ἐπι Υἱα658 Ποπλἰοἂπι ραβδίοποπι δά 0 ἴῃ Ογυοὸ [υἱζδη- 16π|, προοίυη δάἀνθηθθ Γοϑυγγθοιίοῃθ Γδοαγρροίϊο- πἰβ ἰπεἰ εἴτ ργβοσσηραηβ, (6 ἀδ 1εἰϊ8 ἀφάϊει! Ὁ {πὲ ἀΐεο, ποι υιοά ᾿ρϑι)πὶ ϑδγνδίογεπι ἰυσία ριυδοᾷιὶ ὁμογίθαι, φυδδὶ Ἰυσῖ ἀἰμηδ ΡΕΓρΟδδι5 8.1; 5ϑὰ αϑίὰ ὯΟ5 ΡΔΓ ὁδὶ ργϑίιιπὶ Δηϊπιαπὶ ΘΧ ἶθΕ ΓΘ, υἱ ΠΟΠΘΟΓΟΣ [38εἰ] 6}1158 ρα ϑϑίοηΐβ, ΘΟΠΒΟΡΙ 68 δἰ Π:0}5 Εἰΐδπὶ ΓέβΌΤο-οἰϊοη!ϑ: υΐα ἰρβυπη Ποπιίπυπι ἀδοοὶ βίογίἃ., ἤρθον, Δαογαιίο, υὑἱὰ οὐπὶ ῬΑΐΓα οἱ βδποι βϑῖιηο Υἱτίβουηθς ΞΡΗΊΝα, μθΠ6 δὲ Β6ΘΠΠΡΟΡ, οἱ ἐΠ ΒΘ Ο0]8 δαπουίυγυι. πιθη.
ΑὉΜΟΝΙΤΙΟ.
Ησπο Οἰνγγβοβίοπιΐ ποῃ 6556 δίδιϊι αυϊνὶβ ἀΐοοὶ νοὶ τηράϊοοτγίιεγ ρονγίιυ5, πεὸ 6βὶ δᾶ ἰπ Γὰ ἀϊυϊυ5 ἰππηπο-ταπάυπ). 86., φυοὰ οὈϑεγνδηάυπι 6δὶ, ροϑὲ ἤσπο βοηυΐίαγ ἀρυὰ αν απὶ βογιθο [105 ουἱ {]08, Εἰς τὴν ζωοφόρον ταφὴν οἴο., 1π υἱυέβεαπι τορείμιταπι. ᾿πἰτὰπι νόγο, Εἴδετε χθὲς λῃστοῦ εὐγνωμοσύνην, χαὶ ἴον)» δαίων μανίαν, Ῥίαϊδιἰ5 ἠδνὶ [αἰτονὶδ ργοδέίαίοπι, οἱ δμάςφοτιιπ ἱπδαπίαπι. Ουοσά ἀχογάϊαπι [18 ἐοποϊππδίαπι δβί, ὧἱ ϑυλάδαιιγ, ὁυπηάθπὶ 6856 4ἱ ργιβοδάθηϊοπι ἀ6 ἰΔίγομθ, οἱ ἰδῆς ἀθ βερυμίαγα Ομγίϑεὶ οοποίοπεια ΓΝ ΤΑΤΆΟΝῈΜ ΕΤ ΙΝ ῬΒΟΒΙΤΙΟΝΕΔ ΒΕΛΥΑΤΟΒΙΘ ΝΌΒΤΑΆΙ 2Ε80 ΟΠ ΕΙ5ΤΙ.
πποτένβδο. τ