SigPhi · John Chrysostom

Opera (Patrologia Graeca vol. 59 — Homilies sobre l'Evangeli de Joan)

Greek

Page 170 of 180

τῆυπὶ 6ϑ( πον βἰπιρίοχηυα πι4588. ἢ γ:8 ΔηΔ8 ΓΈ 1.8 οἴη ῬΆΒΟ Δι 6. οὐπιο ουαπίυγ. τὰπς τ α!αοποδ πος δίγαβ βἰφηϊ βοδυδηι, ρ6. 40.898 ΟΠ γίβιὶ ρᾶϑβδβίοῃβδ [δι}0-εἰραπιυ8. Απιᾶγὰ δηΐπι γὸ5 εϑὶ [γί υυϊαιίο, [ἰοεὶ [υοῖυ5 1:1 ματι 511 δυανὶβ. 05 Ἀβηὶ ποη εοπιεγείνϑίυγ, εἰ Βος ἰ6χ ργαεϊρίοθαι, ΟἸ γϊδιαπι ργαΠβιγληδ, οἵ λιν Γαὶ Ε ναπξοίϊανν, φυΐδ πθπιο 58 ογΆ θοιμἶμΐ ΓΌΓΩ οἰ τυρὶ: ὕτ ἱπιμίοτείιν δοτίριιγα; Οα ἸῸΝ σΟπιμι μι εἰ ἐα Ὁ (οαι. 19. 55. 50). ὑλγποδ ποσίι Ἑοπιο οθμιαγ, εἰ αἱ αἴθιιν δοημθηῖοιι πἰ το παυθ "δία, 40} ᾿ποῦ» (1: Π-διΐ ἴῃ ργαββθημὶ 8:0 Ο0}0 τποιμογϑῖιγ, ἴῃ [υἱατο ἀυΐον ἄρρέγοι νἱϊα. {Πα θ] 105 δογιτη, ει Ραβοῖν οοπιθύοθαμ, δγᾶϊ ᾿ππυογαπι ργιβοίοιο,, σ16οἱ ἰῃ ρεάϊ!υ5, θαμ! ἦι πιλιΐδαϑ; ου 5 οπριίνο νἱὰἔογυι, αὶ ρατδῖ! διαὶ δὰ ἰιδν [δϑλμδηθγ ἀφενάυπι: μ0]5 νΈΓῸ ΔΠΙΠῚ ρΓ- ροβίτυπι ἀρράγαιιϑ 65ι δὰ ργυίοοι!ο ΠΕ} οχ ἰὸς μμμινῆοο Ἰαδοια ραγαῖι οἱ δοοϊποιδ δ πιῶ πιιραὶ 80 Ππ|οἰτυ}» 65 Γἀρίαμι μὰ ἰἰδτ ἀχροαίι6, οἱ Δ) οἰ! απὶ Θηγγαηὶ, Νοείτα δυΐιη εοπυεγδαίϊο, ἰνηιήῖ, ἐπ εἰς ἐδ (ΡιιμΠρρ. 5. 20). Βαουΐινν ιὸ Πιοίαηνατ βιιπιρομηυβ, βάξιν εἰ Βρύην ἰῃ Ομ γίβιι. Ασοοιάϊιυγ πο 5.5 δυϊπιᾶῦυϑ πι- ἐόγηᾶ, αἱ {ΠΠ||8 Ππισοῦιδ Θγαϊ ΘΟΓρΡΩΓΘΆ. ΑΠ ΑΓΕ ιυ- οδγιὰ μοὐΐϑ 68ι 1Ὲχ (με ῖβιὶ - θδιι ἔμισεγια ρεάιθκε πιεῖ δα (μα, δἰ ἐμιμθη φοπι εἶς πιεὶς (Ρεαί. Ἐ18. 108). Ριαι διιίδιν 'ρ58. θομηιίμι5. 6 {ΠΠ|5: δέπε ἱμιιδὶ σαίτι μ-εἰμπειὶ, εἰ ἱμξέτη αγεπίοε: Εἰ υ08 εἰπε δες μοπιδιῖνκα εἴ: «ρεοιαμιἶϑιι6 ἀοπιΐπμπι δαὶ ([κιο. 18. 55). Βεἰΐφινυμι εδῖ, υἱ νἰἀοαινιι5, φαΐ δ τὴ 581 11 40} Ῥαβοίνα ουπλούμι. Νϑιηιο ἱποϊνουμοίπα5 ΡαΒοῖα οοπιδάϊι; 56 εἰἰαπιεὶ 2116-ποι, Δ40}8 5ΘΓΝΙ5 ΘΡΙΠυ8, εἰταιπνοί δι. Νδδιο δηΐπι Ομγίϑιΐ μαγιίσερβ ο586 ροίαϑὲ, πἰδὶ ΠΝ Πλ} 25 5-Ρεγδυϊίλιοο οἰγουπιοί δι, 86 πἰδῖ ἃ ΘΆΓΠΔΠΠΝι}5 βογάϊννι5 δἰ. δχριιγβαίυ8, 4085 δὴ ογίι ὁχ ρϑίγίθυ5 δυϑεερισντο ΗΠ 5 δι 116 ΓΘ ΠΥ̓́ΡΙΒ ΘΓΑὶ ΠΟΓΡΟΡΟᾶ ΟἸΓΟΌΙΒΟΙΣΙΟ. ἰὴ ἀἴσεθαι ργορὶιοῖλ ᾿ογοπιΐαβ (ύαμ. ἀ. 4), Οἰγουνηρί δι ἀδλπὶ 6656 ἀεί οτα ουγά 5 νϑϑιτὶ. εβιϊμθῖμι5 ἰριιγ δὲ υελίδπι (Ἰ γἰβί οοιῃηλιπίοῃ6π), εἰ 8 ταθηὰὶ 18 }15 ρύΓι οἰπείϊαπιυτ, αἱ δρί γι υ8} 1005 θὈοΠἰ5 δα ΠΟ. ΠΟΘ πιΓ. Νειμο ἴῃ πουπάο γογϑείυγ, 586 [δβιίμδινι5 Οπιῃ65 (1 ΘἰΕἶνδι), 18 μηδ Δι. 80} Βορυ α!6. ρτὶμοὶρὶα μυΐυς, δας; 86} λ Πυδγίαιδθιη ἐγαιπβίθιαπιι ἃ ΟΠ γίοιο, οὐἱ ρἰογίᾶ μι διβοιίὰ διβουϊοτυαι. Αἰμθῃ.

ἢ. Αρυὰ 7υάσεος δυηὶ ἤφυν:», ἀρυά πο5 νϑγὶ "85. {]πι- ϑναηὶ ἐπι, ἰπημι, ἰδα μαϑιῖ [πἰμγόγμα ϑυπογνηι (ἢ οὗν. 410. 1}; οἱ, δῦ μὲν ουδβεῖη ἀαία ἐδἰ͵ φγαιΐα εἰ νογίίας ρεν 1δεμπι Οἰτίείμηι [αοἰα εεἰ (Ζοαπ. ᾿. 11). δεημὲ εὐ “υάαΐοι αἰΐδι βιπὶ ἃ ΟΠ γίβίο; βεὰ ρῈὺ [3 ΓΆΠΙ ΕἹ ὑρν νγδμι γοίδγσθθαηίαγ δὰ ΟἸμἰδέαπι. Ε͵ι5 δι! δ η} ρυΎΒΟΒβ ΚΕἸ} σάρκα ζῆτε, φησὶ, μέ.1λετο ἀποθνήσκχειν. Τί δὲ τὸ τῶν ἐπτὰ σύμδολον ἡμερῶν: Διὸ, φησὶν, Ἑπτὰ ἡμέρας ἔδεσθε ἄζυμα. Ἕπτὰ συμδέδηχεν ἡμέρας εἶναι τὸν ἅπαντα χρόνον. Μετὰ γὰρ τὴν ἑδδόμην, ἥτις ἐστὶ τὸ σάδδατον, ἐπάνοδος τῆς πρώτης γίνεται, χαὶ οὗτος ὁ χύχλος τοῦ χρόνου διὰ τῶν ἑπτὰ πρόεισιν ἠμερῶν εἰς ἑαυτὸν ἀναχυχλούμενος Πάντα δὴ τὸν χρόνον ἐν ἀπλό- τητι χαὶ εἰλιχρινείᾳ ἔδει σε ζῆν, καὶ τοῦτο σωτήριον ἀληθῶς. Εἰ γὰρ πνεύματι, φησὶ, τὰς πράξεις τοῦ σώ- ματος θαγατοῦτε, ζήσεσθε. ᾿Απλοὺς ὃὲ ὁ τρόπος τοῦ ΐν ζητοῦντος τὰ σαρχιχὰ, ἀκαχοήθης, ἀπάνουργος, μην χαχὸν, μηδὲν πιχρὸν ἐννοῶν. Διὰ τί δὲ τὴν πρώτην ἡμέραν χαὶ ἐδδόμην ἀγίας καλεῖ, λέγων" Ἢ ἡμέρα ἡ πρώτη κληθήσεται ἁγία, καὶ ἡ ἡμέρα ἡ ἐδδόμη κλητὴ ἁγία ἔσται ἡμῖν; Ὅτι πρώτη μὲν ἡμέρα δηλοῖ τὴν ἀρχὴν, καθ᾽ ἦν ἁγιαζόμεθα, τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον ὑπο- δεχόμενοι " ἐθδόμη δὲ τὸ τέλος σημαίνει, ἡνίκα δὴ ἀπὸ σώματος ἀναλύσαντες γινόμεθα σὺν τῷ Χριστῷ, χαὶ ἐπι- δηυοῦμεν τῷ Κυρίῳ, καταλιπόντες) τὴν ἐχδη μίαν τὴν ἐπὶ γῆς, ὅλοι δὲ πρὸς τὴν ἁγιότητα μεταστάντες. ᾿Εν δη- μοῦντες γὰρ. φησὶ, τῷ σώματι, ἐχδημοῦντες ἀπὸ τοῦ Κυρίου. Τὰς δὲ ἁγίας ταύτας ἡμέρας ἀνειμένας ἔργων ΙΝ ΡΑΘΟΙΛ Π|ἸΥῪ-.᾿ ὁ νόμος εἶναι βούλεται. Πᾶν γὰρ ἔργον, φησὶν, οὗ ποιήσετε ἐν αὐταῖς “ ὅπερ δηλοῖ μὴ συγχάπτεσθαι « τὴν ψυχὴν περὶ τὰς πραγματείας τὰς ἐπιγείας, μηδὲ δουλείαν ὑπομένειν ἀνάρμοστον τῇ τοῦ Θεοῦ δουλείᾳ " ἀλλ᾽ ἐχεῖνα χαὶ μόνα ποιεῖσθαι διὰ σπουδῇ, χαὶ περὶ ἐχεῖνα συντείνεσθαι τὴν ψυχὴν ὅσα αὐτῇ πρὸς ὠφέλειάν ἔστι. Καὶ τούτου πάλιν σύμθολον τὸ, Π.1ὴ» ὅσα ποιη- θήσεται πάσῃ ψυχῇ. τοῦτο μόνον ποιηθήσεται ὑμῖν. Διόπερ ὁ Κύριος ἐπὶ Ἦν ἑρμηνείαν ἄγων τῆς ἀνέσεως τῆς νομιχῆς, ὅτι τῶν εἰς ματαιότητα συντεινόντων ἔρ- γων ἐδίδουν τὴν ἀργίαν, οὐ τῶν εἰς ψυχῆς ὠφέλειαν ἀραε προὔτεινε τοῖς Φαρισαίοις - “Εξεστιν ἐν συδἄτῳ ἀγαθοποιῆσαι ἣ κακοποιῆσαι, ψυχὴν σῶσαι ἣ ἀπολέσαι; Εἰ δὲ χαλῶς καὶ χατὰ Χριστὸν ἐθέλῃς τη- ρεῖν τὸ σάδθδατον χαὶ τὴν ἄνεσιν τὴν ἑορταστιχὴν, χοσμι-χῶν σπουδασμάτων χαὶ διαπράξεων ἀφίστασο, φρόντιζε δὲ χαὶ πράττε τὰ Θεοῦ χαὶ τί εἰς ψυχῆς ὠφέλειαν - χαὶ οὕτω σαθδατίτεις σάδόατον ἅγιον χαὶ καλὸν ἀληθῶς, καὶ ἑορτάσεις ἁγίαν ἑορτὴν, εἰχόνα τῆς παρὰ Χριστῷ, ᾧ ἢ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. ᾿Αμήν.

Εἰς τὴν αὐτὴν πραγματείαν δ'.

Πάσχα μὲν ἑορτάζουσιν Ἰουδαῖοι, τῆς ἐξ Αἰγύπτου σωτηρίας ἀνάμνησιν, θανάτου πρωτοτόχων ἀποφυγήν. Πάσχα διὰ τοῦτο ὀνομάζεται, ὅτι ἔστιν ὑπέρθασις θανά- του" τοῦτο τὰρ ἢ λέξις δηλοῖ κατὰ γλῶτταν Ἑδραίων. Πάτχα δὲ ἡμεῖς ἑορτάξομεν, οὐ μεριχὴν ἀτοαυγὴν θα- νάτοι, χαθάπερ ἐχεῖνοι, οὐδὲ προτχαίρου δουλείας ἐλευ- θέρωδσιν, ἀλλὰ τελείαν μὲν ἐκ θανάτου λύτρωσιν, τελείαν δὲ ἐχ τῆ; τοῦ διαδόλου δουλείας ἀπόλυσιν. Ὁ τῶν πρω-τοτόχων θάνατος ἐχείνου: ὑπερέδαινε, τὸ τυπιχὸν πρό-ῥατο) θύσαντας, χαὶ τῷ αἴματι τὰ περὶ τὰς θύρας χρί-σαντας." ἡμᾶς δὲ ὁ ἐχ τοῦ πρωτοπλάστου θάνατος ὑπερ- θαίνει, κατασχεῖν μὴ δυνάμενος τοὺς τὴν θυσίαν τοῦ θείου προδάτου δεδεγμένους, καὶ τῇ πίστει τοῦ σωτηρίου αἵματος περιπεφραγμένους. Ἐχείνοις ἀπὸ γῆς τὸ πρό- ὄχτον" ἡμῖν ἐξ οὐρανοῦ, χατὰ τὸν ᾿Αδραὰμ τύπον γενό- μενον, ὅτε πρόθατον 1580} ἔσχε θεόπεμπτον ὑπὲρ τοῦ υἱοῦ προσαγαγεῖν" νὺν ὡς ἁληθῶς θεόπεμπτον ἐξ οὐρανοὺ τὸ πρήδατον, προσαχθὲν ὑπὲρ ἡμῶν, ἵνα μηχέτι θανάτῳ χατεχώμεθα, διὰ τὸν ἀκράτητον ὑπὸ θανάτου Χριστόν. ᾿Απέστειλε γὰρ, φησὶν, ὁ θεὸς τὸν Υἱὸν Σωτήρχ τοῦ χόσμον᾽ χαὶ, Καταδέδηκα, φησὶν, ἐξ οὐρανοῦ. Καὶ μαρτυρεῖ περὶ αὐτοῦ ὁ Βαπτιστὴς, Ἴδε, ὁ ἀμγὸς τοῦ Θεοῦ, λέγων, ὁ αἴρων τὴν ἁμαρτίαν τοῦ κόσμου. ᾿Αμαρτίαν γὰρ οὐκ ἀφήρει πρόθατον ἄλογον διὰ τοῦτο οὐδὲ τὸν ἐχ τῆς ἀμαρτίας γενόμενον θάνατον " τὸ δὲ λο- Ὑικώτατουν πρόδατον ἁμαρτίαν ἔλυσε, θάνατον σὺν αὐτῇ χαταλύσας. ἜΕΟΥ δὲ ἡμᾶς οὐχ ἐχ τῆς Αἰγυπτιαχῆς εἰς τὴν Ἰονδαίαν, ἀλλ᾽ εἰς αἰωνίαν κτῆσιν ἀπὸ χόσμου φθει--ρομένου. ᾿Ιρόθατόν ἔστιν ἄμα, χαὶ ποιμὴν τῶν προδάτων χαθηγούμενος. "Ἔμπροσθεν γὰρ. φησὶ, πορεύσομαι, ἐπὶ τὴν αἰωνίαν ἄγων αὐτὰ ζωήν. ᾿Αρχὴ μηνῶν Ἰουδαίοις ἡ τοῦ προθάτονυ θυσία, καὶ ἡ ἔξοδος ἡ ἐξ Αἰγύπτου " ἡμῖν δὲ ἀρχὴ ζωῆς τὸ τοῦ Κυρίου πάθος, χαὶ ἡ σὺν Χριστῷ μετάστασις ἀπὸ χόσμου. Τότε γὰρ ζῶμεν, ὅτε ἀποθ' σχομεν χόσμῳ τότε εἰς Θεὸν ἀναγεννώμεθα, ὅτε τὴν ἐπ' γῆς γένεσιν ἀπογινόμεθα α, Τὸ πρόδατον ἀρεριάτον: ἐπὶ εἱὰς ἐσθιόμενον οἰκίας, τῆς πνευματιχῆς Ἐχχλησίας, Ἀλαχοῦ δὲ οὐχ εὑρισχόμενον " ὥσπερ καὶ τοῖς σωματι- χοὶς Ἰουδαίοις προστέταχκτ:ο μὴ ἐξενεγχεῖν τῶν τοῦ π δάτου χρεῶν ἀπὸ τῆς οἰχίας. Πρόδατον, διὰ τὴν ἧπιό- τῆτα, Χριστὸς, κατὰ δὲ τὴν ὑψοῦσαν ὁδὸν, ἔριφος, ὁμοίωαὐτοῦ τότε ἐθύετο. ἽἌρτος ἄζυμος ἣν τοῖς πάσχα ἐσθίουσιν, ἡμῖν δὲ πρὸ; Χριστὸν χοινωνία μετὰ χαινῆς καὶ νέας χαὶ ἀπλουστάτης διανοίας - ὥσπερ τὸ ἄζυμον καινὸν φύραμα χαὶ ἁπλοῦν. Αἱ πιχρίδες αἱ μετὰ τὸ πάα ἐσθιόμεναι, τότε θλίψεις ἐδήλουν τὰς ἡμετέρας, δι᾽ ὧν χοινωνοῦμεν τοῖς Χριστοῦ παθήμασι. Πιχρὸν γὰρ θλῖψις, εἰ χαὶ γλυχὺς ὁὲἐξ αὐτῆς χαρπός. Ὀστοῦν οὐ συνετρίθε:το τοῦ προδάτου, χαὶ τοῦτο ὁ νόμος ἐχέλενεν εἰς Χριστὸν προτυπῶν, ὡς τὸ Εὐαγγέλιον ἐξηγεῖται, ὅτι οὐδεὶς χατέαξε τὰ ἅγια τοῦ Κυρίου σχέλη Ἵνα ἡ Γ πιηρωθῇ. ὋὉστοῦν οὐ συντριδήσεται ἀπ' αὑτοῦ. Ἠσθίετο δὲ ἐπὶ τῆς νυχτὸς τὰ χρέατα, χαὶ εἰς ἡμέραν οὐχ ὑπελείπετο, ὅτι χαὶ ὁ Χριστοῦ θάνατος ἐπὶ τοῦ παρ- ὄντος αἰῶνος μνημονεύεται, ἐπὶ δὲ τοῦ μέλλοντος Ἷ ζωὴ φαίνεται. Σχῖμα δὲ τῶν ἐσθιόντων τὸ πάσχα, ὁσφὺς ἐζωσμένη, ὑποδήματα ἐν ποσὶν, ἐν χερσὶ βαχτηρίαι. Ὁδοιποριχὸν ἅπαν τὸ σχῆμα, παρεσχευασμένων εἰς ὁδοι- πορίαν, ἐπειγομένων ἀπᾶραι" ἡμῖν δὲ ψυχῆς ἡ πρόθεσις ὁδοιποριχὴ πρὸς ἀποδημίαν τοῦ χόσμου στελλομένη. Διὰ τοῦτο εὐσταλεῖς χαὶ περιεσφιγμέναι πανταχόθεν αἱ χα τὰς τοῦ βίου μερίμνας ἀποφεύγουσι, πρὸς δὲ τὴν εἰαν ἕτοιμοι πορείαν, ὥστε τρέχειν εἰς οὐρανόν. Ἡμῶν γὰρ τὸ ποιλέτευμα ἐν οὐρανοῖς, φησί. ἹῬάδδον δὲ ἀνει- λήφαμεν, ἧ στηριζόμεθα, πίστιν καὶ ἐλπίδα τὴν εἰς Χρι- στόν. ᾿Ανῆπται δὲ χαὶ ἡμῖν λύχνος ταῖς ψυχαῖς, ὥσπερ ἐχείνοις ὁ σωματιχός. Ψυχῶν δὲ λύχνος ἐστὶν ἡ μὲν ὁ γόμος τοῦ Χριστοῦ" Λύχνος γὰρ τοῖς ποσί μου ὁ νό- μος σου, καὶ φῶς ταὺἷς τρίδοις μον. Λέγει δὲ καὶ αὐ- τὸς ὁ Κύριος περὶ τούτων " “Ἔστωσαν ὕμων αἱ ὀσφύες περιεζωσμέναι, καὶ οἱ ζύχνοι καιόμενοι, καὶ ὑμεῖς ὅμοιοι ἀνθρώποις ἐχδεχομένοις τὸν κύριον αὐτῶν. ὋὙπόλοιπόν ἐστιν ἰδεῖν, τίνες οἱ τὸ πάσχα ἐσθίοντες. Ἐσθίει δὲ τὸ πάσχα οὐδεὶς ἀπερίτμητος, ἀλλ᾽ εἰ χαὶ ἀλλογενὴς ἐπεὶ " χαὶ ἀργυρώνητος, περιτέμνεται. Οὐδεὶς γὰρ Χριστοῦ μέτοχος γενέσθαι δύναται, τὰς ἀνθρωπίνας περιττότητας μὴ περιτεμνόμενος, μηδὲ καθαρθεὶς ἀπὸ τῶν σαρχιχῶν μολυσμάτων, ὧν χατὰ γέννησιν τὴν ἐκ πατέρων διεδεξάμεθα. Τούτου γὰρ ἦν τύπος ἡ σωματιχὴ περιτομὴῆ. Διὸ χαὶ ἐλέγετο ὑπὸ τοῦ προφήτου Ἱερεμίου περιτετμῆσθαι - τιν σχληροχαρδίαν ὑμῶν. Σπεύδωμεν οὖν ἐπὶ τὴν μαχαρίαν Χριστου χοινωνίαν, χαθαροὶ χοσμιχῶν χαχῶν διὰ τοῦτο γενώμεθα, ἵνα τοῖς πνευματιχοῖ; ἁγιᾶ- σθῶμεν ἀγαθοῖς " μηδεὶς ἐπὶ χόσμον ματαστρεθύμενος, ἀλλὰ σπεύδοντες ἔπνως εἰς “"" ἵνα μὴ μείνωμεν ὑπὸ τὴν δουλείαν τοῦ ἄρχοντος τοῦ αἰῶνος τούτον, ἀλλ᾽ εἰς τὴν ἐλευθερίαν μεταστῶμεν τὴν παρὰ Χριστῷ, ᾧ δόξα εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. ᾿Αμήν.

» Οπηηίδο Ἰοξομπάυπι ἐστί, ριῸ ἐπεί. “ [ορ6 περιτεμεῖσθε, Υο] περιτμήθητε.

[361] Εἰς τὴν αὐτὴν ὑπόθεσιν ε'.

α'. Ἐν Ἰουδαίοις οἱ τύποι, παρ᾽ ἡμῖν δὲ ἡ ἀλήθεια. Σχιὰν γὰρ. δῖον ὁ νόμος εἶχε τῶν μελλόντων ἀγαθῶν " καὶ, Ὃ γόμος, φησὶ, διὰ Μωσέως ἐδόθη" ἡ χάρις γὰρ καὶ ἡ ἀλήθεια διὰ Ἰησοὺ Ἄριστοι ἐγένετο. Οὐδὲ γὰρ τὰ Ἰουδαίων ἀλλότρια Χριστοῦ, τυπιχὴν δὲ καὶ σχιώδη τὴν πρὸς Χοιστὸν εἶχεν οἰκείωσιν" ἐτηρεῖτο δὲ εὖ χατὰ πρόσωπον αὑτοῦ παρουσ' τελείωσις, χαὶ σαφὴς μετ τῶν ἘΠ ΈΝΣ ἡ μὲὰυν ἵμμθο βασιλέως. Καὶ γάρ τις εἰχόνα γράφων, σχιογραφεῖ πρῶ- πον, εἶτα τοῖς χρώμασι τελειοῖ τὴν γραφήν" χαὶ ἔστιν ἕτερον μὲν τῆς σχιᾶς ἡ εἰχὼν χατὰ τὸ φαινόμενον, ταὐ- τὸν δὲ κατὰ τὸν ὑποχείμενον τοῖς χρώμασι χαραχτῆρα. Σχόπει δή μοι διὰ τῶν σχιῶν τὰ ((λυϑινὰ, χαὶ θεώρει διὰ τύπων τὰ δηλούμενα, χαὶ ἐκ τῶν μιχρῶν πρὸς τὰ εγάλα πρόϊθε" χαὶ μή μοι περὶ γὴν ἀπομείνῃς, ἐλευ- ἐρίας ἔθνους ἑνὸς τῆς ἀπὸ τυράννου, καὶ ρία: παι- δίων τῆς προσχαίρου, χαὶ μετοιχίας τῆς ἀπὸ γῆς εἰς γῆν ἐπιτελῶν ὑπομνήματα. Οὐδὲ γὰρ τὰς Ἑλλήνων ἑορτὰς εὑρήσεις πάνυ τι τῶν τοιούτων ἀφεστηχυίας ὑπομνημά- των. ῬἙορτάζουσι γάρ τοι καὶ ἐχεῖνοι νόσων ἀποφυγὰς, χαὶ τυραννίδων ἐλευθερώσεις, ἀποικίας τε χαὶ πόλεων χτίσεις. χαὶ νίκας πολέμων, χαὶ τὰ τοιαῦτα, ὅσα γήϊνα καὶ πρόσχαιρα λαμθάνοντες εἰς ὑπόθεσιν ἑορτῶν. Ἤδη τὰ μεγάλα μνησθῆναι δεῖ, τὰ θεΐα χαὶ ὄντως θεοῦ δῶρα, χαὶ μεγάλην τὴν αἰωνίαν ἑορτάζουσιν ἑορτὴν, ἐλευθέρω- σιν ἐχ δαιμόνων ἀντιχειμένων πολεμούντων πρὸς τὸ ἀγαθὸν, ἀφελχόντων ἀπὸ τῆς Θεοῦ βασιλείας, σωτηρίαν οὐ πρὸς βραχύν τινα βίο", ἀλλὰ πρὸς αἰωνίαν διαμονὴν, ετοιχίαν ἀπὸ γῆς εἰς οὐρανὸν κατὰ τὴν παροῦσαν πο- λιτείαν, χαὶ εἰς αἰωνίαν κτῆσιν χατὰ ἣν μέλλουσαν ἀνά- στᾶσιν. Αἴγυπτος ἔθλιόεν Ἰουδαίου; ἐλευθέρους ὄντας ἐκ πατέρων, ὑποδαλοῦσα δουλείας ζυγῷ, πλινθουργεῖν χαὶ πόλεις χατασχευάζειν ἀναγχάξουσα. Σύμδολον τοῦτο θλίψεως χοσμιχῆς, ἐν ἦἧ κατεπονεῖτο τὸ γένος τὸ ἀνθρώ- πινον, ἀποπεσὸν τῆς παρὰ Θεοῦ τρυφῆς τε Χαὶ ἐλευθερίας. περὶ τὴν, γηΐνων ἐργασίαν διχπονούμενον, χαὶ τὰς σχηνὰς ἀπολλυμένας χατασχευάζον " ὅτι μηδὲν τῶν ἐν ἀνθρώποις; μόνιμον μηδὲ ἀσφαλὲς, ἀλλὰ πάντα φθειρό- μενα χειρὼν ἀνθρωπίνων ἔργα, καὶ χρόνου καραναλώ - μᾶτα. ᾿Ἀλευθερῶσαι τῆς δουλείας ἡμάνα ἢ ὁ θεὸς βούλε- παι, χαταπονούμενον τὸ ποίημα τὸ ἴδιον οἰχτείρας, ὧτπε εἰὸς τὴν χάχωσιν τῶν υἱῶν Ἰσραὴλ, ἐλευθεροῖ διὰ χτή- σεω;. ᾿Ἑχουσίως γὰρ εἰς Θεὸν ἐπανελθεῖν δεῖ τοὺς ἐχου- σίω: ἀποπηδήσαντας, Πέμπονται δοῦλοι νόμο, χομίζον- τες, διὰ νόμου πρὸς διχαιοσύνην παραχαλοῦντες, διὰ δικαιοσύνης πρὺς Θεὸν ὁδηγοῦντες, μιχρὰς ἔτι χολάσει; ταῖς ἀντιχειμέναις δυιάμεσιν ἐπάγοντε;, οὔπω τέλεον ὄλεθρον ἐν μέρει χομίζοντες, τοὺς ἀσεδεῖς οὕπω παντε- λῶς ἐξαλείφοντες. Τοῦτο γὰρ ἐφυλάττετο τῇ τοῦ Δεσπό- του παρουσίᾳ μετὰ τοὺς δούλους παραγινομένον, Τύποι δὲ τούτων χαὶ σύμδολα, Μωῦσης ἀποστελλόμενο; π Ἰουδαίους μετὰ ᾿Ααρὼν τοῦ ἀδελφοῦ, καλῶν ἐπὶ λατρεΐαν Θεοῦ, μαστιγῶν Αἴγυπτον πληγαῖς μεριχαῖς ὑπὲρ τοῦ δουλουμένου χαὶ θλιδομένου λαου. ᾿Αλλὰ γὰρ τούτων γι- νομένων, ἔτι χαὶ ὁ Ἰσραὴλ ἐν Αἰγύπτῳ, χαὶ ὁ βασιλεὺς τῶν Αἰγυπτίων χώραν εἶχε τοῦ θεομαχεῖν. Ἑννέα π)ὴη- γαὶ. χαὶ τέλος οὔπω τοῦ πράγματος. Τὴν τελευταίαν ἐπαχθῆναι δ. ἴ τὴν τῶν πρωτοτόχων ἀναίρεσιν καὶ ἅμα ταύτῃ ἐξιέναι τὸν Ἰσραὴλ. Ἐνταῦθα πρόδατον θύεται, χαὶ σἱ τῶν οἰκιῶν εἴσοδοι τῶν ᾿Εδραϊχῶν τῷ αἵματι χρίονται, καὶ τὰ πρωτότοχα τῶν Ἰουδαίων ἐχφεύγει τὴν τοῦ θανάτου πληγὴν διὰ τὸ τοῦ αἵματος σύμθολον. Ἐσθίουσι τὸ πρόδατον ἹἸουδαῖοι σὺν ἀζύμοις καὶ πιχρί- σιν. Ἐξίασιν ἐξ Αἰγύπτον " ἐπιδιώχει Φαραὼ χαὶ οἱ λει- πόμευοι τῶν Αἰγυπτίων ᾿ ἐπὶ τὴν θάλασσαν ἔρχονται τὴν Ἐρρυυθράν. Αὕτη δέχεται μὲν τὸν τῶν Ἑδραίων στρατὸν διαιρεθεῖσα δυνάμει Θεοῦ, καὶ ῥά! Μωῦύσέως " χατα- ποντίξει δὲ [262] τὴν Αἰγυπτιαχὴν δύναμιν ἐπεισελθοῦ- σαν. ΠΙριθατόν σηι Χριστὸς ἐπ᾽ ἐξόδῳ τῇ ἀπὸ χότμου, χαὶ σὲ συμμετατίθησιν εἰς οὐρανὸν ἀναδαΐνων " ἀναθιθά- ζει χαὶ ἐξ ἐπὶ τὴν αἰωνίαν ζωῆν. Μετάγων τὸν ἄνθρω- πὸν τὸν ἐχ Δαυϊδ γεγονότα, συμμετάγει τοὺς ἀχολου- θοῦντας, τοὺς ὑπηκόους χαὶ πειθηνίους, τοὺς μηκχέτε Φαραὼ φοδουμένους, μηδὲ δηλῶ; 5 ἐναπομένοντας ταῖς; δουλικοσμιχαΐς χαὶ χαχοπαθείαις γηῖναις, διὰ τὴν ὀλίγην χαὶ δριμεῖαν ἡδονὴν, ἧς τύπον εἶχεν ὁ Ἰσραὴλ τὴν τῶν χρεῶν χαὶ χρομμύων χαὶ σχορόδων ὑδον ἐν Αἰγύπτῳ, Τοιαύτη γὰρ ἡ χατὰ χόσμον ἡδονὴ, δριμυτάτην τῶν με-ρ'μνῶν πόλιν ἔχουσα συμπεπλεγμένην, σαρχυχὴν δὲ χαὶ θηριώδη τὴν πλησμονήν, Ἐξιόντι δέ σοι τῆς χοσμιχῆς ζωῆς, ἐΡ, ζωῆς ἀληθινῆς γίνεται. ὥσπερ ἐχείνοιυ:; ἀρχὴ μηνων τὸ πάσχα τὸ τυπιχόν. Νῦν γὰρ ἀρχὴ [ τοῦ) ζῇν, ὅτε ἀποτάσσῃ τῇ κοσμιχῇ χαὶ γηΐνῃ ζωῇ " νὺν εὑρί- σχεις τί τὸ ἀληθινὸν ζῆν, τὸ ἐν πνεύματι. Θύεται Χρι- στὸς, ὥστε γινώσχεις τὴν θυσίαν αὐτοῦ τὴν ὑπὲρ σοῦ 8 Δειλῶς τὶ γενομένην. Τότε σοι πληροῦται τὸ, Ὥς πρόδξάτον ἐπὶ σφαγὴν ἤχθη, καὶ ὡς ἀμνὸς ἐναντίον τοῦ κείραντες αὐτὸν ἄρωγος. Καὶ ἣ μὲν ἠπιότης ἐν αὐτῷ σώζει τοῦ προδάτου τὴν πρωτοτύπωσιν᾽ ἡ δὲ εἰς ὕψος ἄνοδος, καὶ οὐχ ἐν τοῖς κάτω χατάσχεόδις, ἀποσώζει τοῦ ἐρίφου τὴν ἐπὶ τὰ ὑψηλὰ πορείαν. Αἷγες γὰρ ἐπὶ τὰ ὑψηλότερα καὶ δύσδατα ὥσί τε χαὶ ἀναδαίνουτιν. ὙΨηλῶν δὲ ἀν- θρώπων αὶ δυσδάτων ἡ ἦν οὐρανὸς, ἀφ᾽ ἧς ἡμέρας καταπέπτωχε σφαλεὶς ἀπὸ τῆς θείας ἐντολῆς, σαρχὶ δουλεύσας χαὶ Πνεύματος ἁγίου χωρισθείς. ᾿Αναδαΐνει δὴ καὶ ἀναδιδάζει σε τὸ θεῖον ἱερεῖον τυϑὲν ὑπὲρ σοῦ. Μετὰ σοῦ γὰρ ἀπέθνησχεν, ἵνα σὺ ζήσῃς ἐν αὐτῷ. Αἷμα δέ σοι τὸ τοῦ ἀμνοῦ σωτήριον, ἐὰν προσέλθῃς τῷ αἴκατι πιστῶς, ἐὰν τὰς αἰσθήσεις τὰς ἑαυτοῦ χαὶ τὰς ἐνβίας μ δι᾿ ὧν εἰσέρχεται θάνατος ἀπαρταν προσεισπέμπων, ταύτας τῇ πίστει τοῦ αἵματος οἱονεὶ χρίσῃς, καθάπερ ὁ Ἰσραὴλ χρα τὰς εἰσόδους τῷ αἵματι. Ἐὰν γάρ σοι μὴ ἐπεισέλθῃ διὰ τῶν ὀφθαλμῶν ἐπεθυμία, διὰ τῆς ἀχοῆς, διὰ τῆς ὀσφρήσεως, διὰ τῆς γεύσεως, διὰ τῆς ἀφῇς. χαὶ μετὰ ταῦτα διὰ τῶν λογισμῶν, οὐ χρατεῖ σου θάνατος, ἀλλὰ φέρων ἐν τῷ σώματι τὴν νέχρωσιν τοῦ Ἰησοῦ, ἔχεις χαὶ τὴν ζωὴν ἐν τῷ σώματί σου φανεψουμένην, χαὶ οὕτως ὑπερδήπεται ὁ θάνατος ὁ ἐχ τοῦ πρωτοπλά- στον ᾿Αδὰμ, ὡς τὰς “Εδραίων οἰχίας ὑπερέδαινεν ὁ τῶν πρωτοτόχων ὄλεθρος. Διὸ χαὶ τῆς ἐπὶ τούτοις μϑὰ ὄνομα πάσχα σημαῖνον ὑπέρδασιν. Δμωμόν σοι τὸ ὄατον " ἄμωμος γάρ σοι Ἰησοῦς " Ὃς ἁμαρτίαν, φησὶν, οὐχ ἐποίησεν. οὐδὲ εὑρέθη δόζος ἐν τῷ στόματι αὐ- τοῦ. Τέλειον ἄρσεν. ᾿ γὰρ τελείωσις τῆς διχαιοσύντη: παρὰ τῷ μόνῳ ἀληθινῷ βασιλεῖ. Ἐνιαύσιόν τε τὸ κἰῤό- ὄατον αἰωνίου τύπος Χριστοῦ. Σύμδολον γὰρ αἰῶνος ἐνιαυτὸς, ὁ αὐτὸς ἐν παντὶ αἰῶνι πολλάχις ἀναχυχλού- μενος, καὶ τὰς πάτας τροπὰς ἔχωνν ἐν ἑαυτῷ, τοῦ καινοῦ τύπο; ἀνθρώπου, ἐν ᾧ τὸ παλαιὸν τῆς ἡμετέρας ἀνθρω- πότητος εἰς χαινότητα μεταδέδληται" ᾿Ενδύσασθε γὰρ, φησὶ, τὸν χαιγὸν ἄνθρωπον. Τοῦ προδάτου τὴν ἀμω- Β τητα χαὶ τελειότητα ἐπενῦν δ δβενος ἔσῃ πρόδατον εοῦ, καὶ αὐτὸς παραστήσας τὸ ἑαυτοῦ σῶμα θυσίαν ζῶσαν, ἁγίαν, εὐάρεστον Θεῷ, χατὰ τὸν ᾿Απόστολογ, χαὶ πρὸ; τὴν αἰωνίαν παραπεμφθήσῃ ζωήν.

β΄. Ὁρᾷς, ὅτι τὸ ϑηβιη τὸ σὸν οὐδὲ σύγχρισιν ἔχει πρὸς τὸ Ἰουδαϊχὸν, ἀλλ᾽ ὁμοίωσιν αὐτοῦ τὴν σχιοειδῇ εἶχεν ἐχεῖνο; Καὶ νήπιος ὁ Ἰσραὴλ ἐπὶ τῇ τοῦ πἰεδέτι θυσίχ, ταύτην ἡγούμενος παρὰ βεοῦ σπουδάζεσθαι, καὶ διὰ ταύτης οἰόμενος εἰληφέναι τὴν σωτηρίαν, χαὶ οὐχ ὡς τύπον ὁρῶν αὐτὴν τῆς ὄντως σωξούσης θνσίας. Διὸ λέγεται ὑπὸ τοῦ Θεοῦ πρὸς αὐτοὺς διὰ Ἱερεμέου. ὅτι Οὐκ ἐνετειλάμην ὑμῖν περὶ θυσιῶν. Καὶ σὺχ ἔστι παρὰ Θεῷ ψεῦδος, ἵνα ἐντειλάμενος εἴπῃ μὴ ἐντετάλ- θαι. ᾿Αλλ ἡ τοῦ πράγματος δηλοῦται δύναμιφ, ὅτι προ- φητιχῶς ἡ θυσία ἐπετελεῖτο χαὶ προμηνυτιχῶς εἰς Χρι- στόν. Καὶ πρόδατον θύειν ἐντελλόμενος ὁ Θεὸς, ριστὸν ἐδήλου τοθυσόμενον, καὶ τὰ περὶ τὸ πρόδατον ἅιπαντα εἰς Χριστὸν προετύπου " ὧν τὰ πἷν ἤδη τεθεώρηχας, τὰ δὲ ἐφεξῆς θεώρει κατὰ δύναμιν. Ἐπὶ πάσης Ἑ δραίων [905] οἰχίας ἕν πρόδατον αὐτοτελὲς, καὶ μόρος ἐκ τῶν κρεῶν οὐχ ἐχχομέζεταε τῆς οἰκίας ἐν ἦ θύεται. Ἐπὶ πάσης γὰρ Ἐχχλησία; χαὶ ψυχῆς Χριστὸς ὅλος πανταχῇ, καὶ οὐ- δαμῆ μεριχός. Διὸ πολλὰ μὲν ἐκεῖ τὰ πὶ τά χαϑ' ἑκάστην οἰκίαν’ εἷς δὲ Χριστὸς χατὰ πᾶσαν Ψυχὴν ὁ αὐ- τό". Πέντε ἡμέρας ἐπὶ τῆς οἰκίας κατέχεται τὸ τι. ἀπὸ δεχάτη; εἰς τεσσαρεσχανδεχάτην" ἔπειτα: οὕτω θύε- ται τῇ τεσσαρεσχαιδεχάτῃ πρὸς ἑσπέραν ὑπὸ τῆς Ἴο» δαίων συναγωγῆς. Πέντε διαστήματα χρόνου δηλοῦται ταῖς πέντε ταύταις ἡμέραις ἀπὸ ᾿Αδὰμ μέχρι συντελείας" ἕν μὲν τὸ μέχρι Νῶε, δεύτερον δὲ τὸ ἐκεῖθεν μὰχρ ᾿Δδραὰμ, τρίτον τὸ ἐπὶ Μωῦσέα, πέταρτον τὸ ἐχ Μιῦ σέως ἐπὶ τὴν Χριστοῦ παρουσίαν, πέμπτον ὁ παρὼν τῇ: παρουσίας χαιρός, Θύφται δὲ πρὸς ἑσπέραν, ὅτι ἐτ᾽ ἐσχάτου τοῦ αἰῶνος ὑπὸ πάσης τῆς συναγωγῆς συνεςώ- νησεν ὁ Ἰσραὴλ χατὰ Χριστοῦ. Ἐμελετᾶτο μὲν ἐξ ἀρ- χῆς ἡ Χριστοῦ θυσία ἐν τοῖς ἀεὶ τῶν δικαίων παθῆμ:- σιν ἀπὸ "Αδελ τοῦ διχαίου, καὶ Χριστὸς ἣν ἐν ὅπασιν ὁ πάσχων ἐπετελέσθη δὲ, ὅτε αὐτὸς δι’ ἑαυτοῦ παρὼν ἔπασχεν ὁ θεῖο; ἀμνός. Καὶ δὴ κατὰ τὴν τοῦ αὐτοῦ μη- νὸ; τεσσαρεσχαιδεχάτην ἔπασχε, καὶ τὸ πνεῦμα βρβοα δου πρὸς ἑσπέραν, χαὶ χατὰ τοῦτον τὸν τύπον τοῦτο ἦν τὸ ἐχ δεκάτης λαμδάνεσθαι τὸ πρόδατον εἰς τὴν θνσίαν, »ΤμορῸ ὑψηλὸν δὲ ἀνθρώπῳ καὶ δύσδατον. Ετιξ.

Ἡααϑὰ Θ ΝΣ ' Καὶ ρὶ τε φαγοηιαΐ ἐλ Ραγίδοιίο, οἱ Οἴλτη5 γογυπὶ ὁ - κὸ ἐῶ πξκβρδοῖυθ, 4υδιο ἰλέχ ἰρθ νἱἀοπάυ5 γαῖ, ΝΝᾺπὶ δὶ 415 ὙΡΙΔΩΥ (ὰς ἐμιαρίρθι ἀδρίηραϊι, ἰδ ργίμ!0 αυαϑὶ ὑπηθγαβ ἐδ] πθοι; ᾿ἀατέτες, ᾿ς οἰηθα οἰ οὐ Ἶ})ι}5 μίοιγαηι ρογῇοῖ!: αἴ 06 ΔΕΠΠπ| 651 ὁ(ι-ῥέα ἀπτῆξ.ς χδσοὸ Ὀπι γϑ 15; ἐδ ρευαι νότὸ ἰΔ, αοα ρὲ οοἴογα8 μ τὰ ΓΟρΓ βεοηίηζιγ, ῬΘΓ ὑπ γῶθ ἜγρῸ νογὰ πιϊὶ ρου ραηιὁ, ἔάτων" δγμιοἱ μὲν ἤριιγαβ θα, αὐ {ΠΠ|5 ΓΕρΓ 5 ΘΠ ΔΓ, ΘΟ δ5:-᾿ἰξὶς ἐτὸ ἀπ ΠΡ, αἴ. ΟΧ μαγνΐβ τ] πιηβιδ δοσϑίίς: πὸ οἰγοα τυμαος ἐξα μὲ (Ἔγγὰ νεγϑουίβ; 6406 τηοιμογίϑηη. γθου 15 9605 ἃ δε τὸ ῥόν ζῶ: ἀγγάπηο ᾿ἰθογαία, δϑ πεῖ {ΠἸΙογαμν (ὐπιρονϑιιθα"), (τι η5-ἔθνηταν, ἴα ς εἰσται οι ἃ τοῦγὰ ἴῃ ἰογνη αἰΐαι. Νόηθὰο δηΐη ἡ ϑυτέραν δας ἐς Θη πὶ ΘΟ γί λίο5. ἂν ἰΝ} υ5ηΠ06 σοπμῃδιηογηιῖο-σῦλσος κασι ἢ τς τι] ταν ἀἰδίιγο οοπιμθγίθβ. (δἰ οὕγαπι δίῃ }] θζατι ἐμρυν πα ογρογυην οαγαι οι 5, ἃ {γγαημ 6 Πθαγαιίοπ 68, ἰγα 8.

"0 αἰιαοχ ὅετ ἢ ἐσ ΓΑΙ. Π65., πγθίαπι [ἀπιϊμτἰοι!6 8. νἱοιοτ 8. οἱ δἰμὶ-εἰγόδοις ἐπ ὐἴα, Ἰόγγθια οἱ ΤΘΙ ΡΟΓΆ ΘᾺ 1) Γ6ΘΙΟΓΙΠῚ Δ απγδι λει ἐφβαλμὼν πὰρ. βόα θηι65. δα πνρηα, αἰνίηδ οἱ [)6ἱ «οι Ομ πὸ -᾿ἀὰ τὴ; πθσκΕ ΠΒΟΓΆΓΘ ΟροΓΙοϊ 608. 4υὶ ᾿πηλϑηλι δὲ ἈΠ Γ ὉΠ} (οἰ ὸ-Υ λογσμα ας ὕΓΔΝΐ 50] ὁ δίθιν: ὨΘημα ΤΠ γδτοινθ ΕἸ ἀποιιοι-᾿ δύσει ἣν τα 118 ΔΟΎΘΓΒΩΓ ἴδ, 48} θθη0 ΘΟ Π]αμ ἐΐογιμι,, 4] ἃ [εἰ ἰν τῷ ασνγΘση 0 ἀνογίαη!: ἐοἸουγαπ ἃ δϑι 854|8 Ὧ0 ὈΓΟΥΪ ἰ61}-:2: ἡ μαπὶν μοιε, 56} ᾿λὶ δ ᾽΄ΊΟΓΠΠΠῚ ἀιιγαίυγα, ἐγϑιβισγαιίο ἃ ἰογτὰ Ἑδραίωνας εἶν ΟΌ ἢ [ἢ ργαβεη} νί!π, δὲ τε ροββουδίυμθιη μαγρε--. λὴ τὶ ἀπ Λα ρυδί ΠεξαΓΆΠ) γαβιγγθοιομθι. Εβγρίυ5 νοχαῦμὶ γν ὑπέραι ῳϑιιάθ08, 4] Ἰἰμαγὶ δγβηὶ ΟΧ μΗΠΟΓΙΆ ΒΘ βΘΙ066., κι Ἱνπὶ αι 1Ποδη 116 50 Βογν 0 1}5 50 το θαι, ΘΟ ΘΠ 5 ἢΠ|05 ἰὰ -εὑρέθη διε. ᾿ετΊ (10 ορογί ἰπουμθεγο οἱ αγίνοβ ουμδίγθε γα, Θγ0 -Ἡϑρεος ἴθ 0. 68. τγιηθμδγιν ΤΠ}, 4η6 5. ργοιμδυλιΓ Ὦ ΕΗ τα δδιυβ Πιιπιδιῖμ, αυραὰ ἃ} Θὰ ἥυϊο δοσαμπάιπι [δι χριπτῖ, τῷ δὲ νοϊιρμίαιο δἱ ἃ ΠΠμογίωις ὁχοιἰθεα!, οἱ ἰΘγγθι 8 ορο-πὶ τῶι ὦ τῆραΣ, ἱπκυθαθαῖ, δὲ ρογίιγη ἰἀθογηλου!α ράγαθαι: τργεὶ μὺς 418 πἾ8 ἀραὰ ἰνοιπί 05. δια}: 16 ν6] τὰ οθῖ, 50ὰ ὌΡΗ -ς τα Ὠυν δηλ γα πὶ ᾿πϑιμ Ομρότῃ ἃ ΓΘΙΏΡΟΓΘ αὔϑιι-κεῖ πείαγ. ΑὮ ας. π08. βογνίι6 γα} λοι5. ΠΡΟΓαΓα,, μὲ τ ἃ ΓΒ ΟρΙ15 διννπὶ [ἈΠΟ ΓΘ ΟΡ ΓΟδθιμ πιο ΓΑ 0Π6 αοίι, ἀπρὶξ τς πἢ οἱτν ν 465 ΠΟ οιμθ ΠἸογιμ ΘΓ 6], ᾽ρ508 |1-Ζ ἐόρηϑ δόγανὶι ρ6Γγ ἰαγγὰρ ργοηγ δ." μοϑϑθϑϑίθ 6). ΥΟΙ ΔΓ πήσς. οἴ, αἱ θεν γανϑγιὶ ορογίοι 605, αἱ νοϊυμίατ8 ἀρ οων ) ΓΟΒΗ ΘΓ}. Δ΄ τα 18 ΒΟΓΥῚ 6 ὁπ) ὩΠ ΓΘη ε8., ρῈΓ [6-“102 τὰ: 89 πε δὰ ἐιδι ἴλη νοσϑῃ 6 5., μ6ι ει πὶ Δι Ὠ θυ ατὴϑν τς ΘΙ σοῃ (68, ρῆγνα ἰμ 6 1} βαρ οἷα Δα νογβογ 5 ρυϊοβία-2) αἰ ξ 1.1.8 ἰογομ 65, μδοί αι ρογίοοίϑιη μαι ϊείθιι.,, 566 τ Ἰμμῖ 6 χ ραΓίδ [ΔΠΠΠ, ἈΠ πορμίας,» ἔθη ρίο5. πον ιμν μίαη8 χ Τρ. 40 υἱοσΐο (οἰ]όμ!65. ἴυο Θλην Γοβογναθαίαγ Θυιμΐεὶ ηρέμι ἘΣ ἀβνειιαί, 41} ροϑί 56ΓνῸ5 5015 Διά [Ὁ 1. ΠΟΥ ΌμΝ ἀυ θη Ἢν ΤΑΣ ον Πρ ΓΒ Οἱ ΑΥΠ}Π)0 1. Γαΐ, ΔΊΟΥ Β68 αἰ ΐΣδ}8. αἰ διιἀλ 05 τρὸς ΠΑ’ σε Λάγοης ἴγαιγα, 24 σα! υμὶ ᾿)λ6ὶ Ὑθοθ5, μ]υρῖς μοῦ Ζερὶ εἰπὲ Ῥϑγιοβ ᾿πη} 5515 ΑΕ ΡΥΎριΪ05. νΟγθγ}5 ρΓΌΡΙΟΓ μορὰ-ἐντρυ ραν ἢ...ἴῃ δογνιυΐδι γουαοίαμι οἱ δἰ ιοίανη. Υογαμι ἢ το; δὴ 18 ξαϑιῖ5, διάδος ἰσγϑὶ} ἦν ΠΕ ζγγμίο ὁγοῖ, τὸν σγμ-[τ χα Ξθῖ αἰογαμι οαπὶ 60 Δα μι μρηβιᾶγα ρυίοναι. ῬΙαφαΣ μὺ-᾿ ἐντειαῖ χθιῃ ᾿πη5555 ΠπΠ6 γα, οἴ ΠΟΠάτηΙ Γ68 ρογΓίθοι ογαΐ, } τβϑης Φοοσϑίγοινλμ ᾿μ ον τὶ ορογίοθαὶ, ργιιμοξοιογυπι ἰπ ατῖ-ἡ αἷν 85. (.πἰΖ, δι ροκίθα ἰϑγϑοίδιῃ θχῖγο. ΠΣ ἀψηαδ ἱπηιμοἰδιαν, αι θ᾽ οι τράϊατῃ ΠΠ ὈΓΙΒΟΓΙΠΙ [ὍΓΟδ Βαηθυϊῃα ἀμμιμίαγ, 86 ἐὲνν ΞΡ, ρθ δϑημε 8 5 πιο απὶ μγιμιοσοημῖ {ΠΕ γιβογιαὶ αὐ μδ ἀνοοῖβ μίδβηπι εἰπιξίμιν!. Οοπιθάμην ἀρινῖπὶ δι τεὶ οεπι ριστὰς ΚΑ ΑΖ Ύ 5 εἴ μοΓδ δινδγί8. ἔχοι χ Φἔργριο; ἰπ86-ἐν [7 αυΐαιγ ΡΙΙΆΓΔΟ. οὐηὶ γε ίαυΐς ΑΕ ΒΥ ρι 5; (κἱ πμαγθ [-πα} νειμη νοπίυπί, αὐ0. ἀἰνίϑι μὸν Υἱγίμιθιη θ0] οἱ ἐχ᾿α; 5 νἰνσ8πι ΔΟγϑ86, ὀχεὶρὶ! απ θη ὁχονοίίαν Ησῦτγιευ-δεῖ" ταμ, 56 ἰπβιεδϑαιη ΖΕ γριϊοαμ! ποίου ἀδιῃογρίί.

τς Δξηνδ 0] ΟΠ γι ϑίυϑ 681 ἰ ὀχ ἐχ ΠΟΟ την 40, οἱ πὶδὶ εραϑἰεγι ἰμ ΟἰδΙυ., ψα0 ἀβοθιαιι {6; 16 φυύαι8 ἰη-ιπτὸ Ἐ45: «ποῖ ᾿μ πἰόγηδιη νἱϊδιη. Οἴμπ ἀγα πδίεγι δοιηΐηθιι οχ ρον δ΄ 1γανῖάδ παίαπι, ἅπὰ ἀπο 8}6 ἰγλΠϑίεγὶ 608, 40} δὐπὶ ", ΞὉ τ ογίζογὶ βου θνεΐ δυιν, 4} πο αἰτγὰ ἀπποηὶ ΡΏαγδο-κα, 355 τνον, ποη08 υδῖγα ἐπνμδιθιΐ ἴῃ ΒΟΡΨ θυ8 εἰ ἀγα πΙη 8 κ(ογγοηίϑ, ΡῈΓ ἢΠΠλπὶ οχίφηδιη οἱ δοογυδιη νοϊυρία!οπ, ἐς 29. πα] 5 ᾿γρυπι παυυΐι ἰδγὰοὶ ρὲγ δβυμι οαγηίΐαμι, 66ρ8-"ΡΞ. πύτη οἱ δἰ ογαπι ἐπ Αἰργρίο. Ταῦβ εβί {)5 πνυμμὶ 3.39. νο]υρίαδ, αυς δοθγγίπβαιῃ Βαραδ οἱ σοι ρΙΔιΆπι 80}-π᾿ εἰευάσίπιιι ἰπγθαιν; σαγηϑῖοπ νόγὺ ἀίᾳυο. [δγίπϑπι ἐπ᾿ τοπιείδ ἰιριυνίεπι. ΤΊ ἃ πιυπάσπἢ νι ἜβΓ6550,, ἰηἰ-α΄ αὖτ νάγαὲ Υἱ(8 δάδδί; βίους {18 Ραβοιιὰ ἰγρίειπι ς᾽ ἀεί τηδηδί) ογαὶ, Ναης δι ΐπι ἰδ ταν νἰνοπαὶ 97 58, ηυληάἋο 5ῳουίαγί οἱ ἰθγθηὰ: τα: ἀθΓΘΠΗΠΙΪΩΒ: Ρατδοι. ὅπ. ΠΙΧ.

χοϑἢ ΙΝ ΡΑΒΟΠΙᾺ Υ.

1.

πμης ἰανθηΐς νογὰπι Υἱ[2Π|., 70: δϑὶ ἴῃ ςρίγίία. ΟΠγί -5115 ἱπιπιοίαιγ. ΠΛ 6. ἀρηοκοίβ βδογη οἴῃ οἷυ5 μγὸ ἰς οδίαιι [πἶδεο, Τυμΐς (ἰἱ ἱπερίδιν ΠΠ|͵|, δίοιε ουὐὶς αὐ οσοϊδίοπθηι ἀπμοίιι5 ὁδί, οἱ δίομέ ἀφημδ ΓΠοΥαηι ἐοπάον6 δ6 πιιίις (δαὶ. 85. 1). Μαιδυδίιάο διίδηιν ἰπ ὁ γγιενίαμι οΥἱβ ρυγαμ βεγναῖ: ἈΒΟΘΠβι}5 Δυ ΟΠ) ἴῃ ἅ] ει) 56 ἀδριθοδίθια. δ ἰὴ ΠΟ Θἀἱ στοβϑιην δι οχ-οθἰ5α ουμϑογνδι. Ομ ρυὰ) πη πη Δ ΘΧΟΟΙδα Οἱ Ἀγίμι Ἰοοῶ 88] νηὶ οἱ βόδι αν}. Θηθ] πν6 ἀαίθιν οἱ δοιηίηϊ- Ἰν5 δοαδϑϑιι αἰ Ποῖ ὁ οὐ απ ογηῖ, 6χ πα αἶα ἰἀμϑι5 6δι ᾿ιοηνο ἃ ἀϊνίηο ργιθζαρίυ, σΆγηΐ σογνί θη οἱ ἃ 88η -ᾧο ϑρίγίτι ϑαραγάιι8. Αϑοθιε τ αὐ πὶ οἱ 16. ϑυγφιιηι διἰδυοῖς ἀἰνίπα νἱοίινἃ ρΓγὸ 16 ἱπημιο μα. Τασιην διΐμι 1Π: πιογίυυκ 65., εἱ τι γίναϑ ἴῃ ἢ]. ϑοηρυ β γα γο ἃσηΐ 5 Π| Γὶ5. } 651, δὶ δοσοι δ δὰ θπς βιηραίποι ἢ. -ἡτον, 81 βθηνιβ οἱ σοβίλιΐοπθν {πι8, ρει αυδ5 ἴησις -αἴπιγ ΒΙΟΓ5. οὐ μαεσαίο, ΡῈΓ {ἰἀοπι αιιμδὶ βδιηθαινα ὈΠΧΟΥΪΒ., δίουϊ ἰσγαϑὶ δάϊιν. δαηρυΐηθ ππρουεῖ, δὶ λα ἴμ 16. ΡῈΓ Θση05. πη ἰῃργοδϑὰ Γυ6γί! οοπουρί- δοουια, 66 Ρ6Γ 2 ΠΠΠὰη}, μὸγ ΟἸΔομ ἢ), ρῈΓ φυϑίυιῃ, Ὑ0] ρὲγ ἰδεῖυπι, ν6] δι ϊ!ο ρῸΓ οορ αι] 0η 65, ἸΠΟΓΒ. πὶ 1 ἀυπηδίωγ; 506} ἴῃ εὐγροόγα τ γ ἢ Ποα ΠΟ 6 πὶ Φόβιι [Ἔγθη8, νἱ πὶ μὰ ΒΟ 5 ἰ Γογμογο ἰθ0 σοηδρίοιμμ, δὲ δἷ6 ρογίγαηϑ δ. 1 ΠΟ ΓΒ ΡῸΓ ργί πὶ ραγϑηΐοην Αὐἰδηλπ ἡΠαῖα, μὲ Ἠοθνπογυι ἀΟΠι08 5.!|ραΓρΓ 558 65᾽ μγ 0 - δομίϊογιπι ρογι οἶδ. [60 115 [651] πυμηοι ΡάϑοΙὰ «δὶ δἰβηϊολῃ5 ἰγδηβίιυπι: “πιαομίαιιιδ εἰδὶ δε! ἀσπὶς (Εχοά. 13. 5). ἱπειμαουίαιαβ δηΐπ 651 δοδι5, Ομ γμ66- δαά 10} [00᾽1, ᾿π]υἱϊ, πθ0 Ἰηυενίας 654 ἀυΐμδ ἣν ΟΥ6 6᾽85 ( 1φαἱ. δὅ. 9). Ῥογ[θοιμι8 πιιδομίι5. Ναν ρογίοςο ͵ππειιϊα δι ἀρυ 5ο᾽υπὶ νόγυμ ἰλόσοιῃ. Αμπΐουϊες ἃδηυ5 651 αἰογηὶ Οἰγῖϑιὶ ἤσυνα. ϑγιν 0} πὶ ΘΗ ΩΝ δ: - ΟΠ ἐδι ἈΠΏι5., 4 δαρρα ἴθ ΟἸΝ 56Ο 10 ἰάθη ἴρθ ΓΘν ΟΝ τ, οἱ ΟΠ ἢ 5. ΘΟ ΥΟΓΟΪΟ ὁ 5 ἴῃ 56 Παθοῖ, πονὶ πον» ἡφωγα,, ἴν {π|0 νοτιϑίι5. πϑι. πυβιτ6 πὰς ἰυγὰΣ ἴῃς πον αἴθ τ δα 65: ἤδη “πάμίίθ, μαι, πούμι ἱοιμίπεηι (ρήιοδ. 4. 24). Διδυὶ ἰμιπδουαια μᾶ- ἴυγὰ οἱ ρογίθοι 6 ἰπάυιυ5, βιὰ [οἱ γι; οἱ συμ) Εχ θα θγὶβ σογριι8 πὶ Ὠοδίίαι) νἱνοπίοι., βϑηοίαπι, 00 ρῥἰδοθηίαπι, 5θοι!η η}) ΑΡροϑίοί πη), αιἱ «ἰογη πὶ ν᾽ία ἰγαηϑηλ 618 (Ποηι. 12. 1).

2. Υἱά ον" ῬάΑΒΟΙΝα ἀαθμν αἱ ἀγοο ΘΟ ράΓανὶ ροθθα οὐπὶ δυάλιοο,, 561 τι να ον οὐ {10 τα δἰ ὶς ἐππαδίπθιη πῦρ τ ἢ Πΐλ5. αυΐρρα 681 ἰϑγαο! ἴῃ ἀρηὶ β8ογ οἷο, ἀμ ραΐαι ΠΠΠυἀ ἴδω 6856 οὐγο, οἵ μοῦ πὰ 56 δα! ἴδηι συμϑοίμΐ, ἄσμν {Ππ ποῖ ᾿θοὲ φυδϑὶ {1 - δυγάνι ᾿Οϑι.:., 4υὰρ νοΓ6 βαϊυίοηι ρμϑεϊ. (Κ)υμνὸ ἀἰοῖς ΗΠ|5 θϑυβ ρδὺ εγοπιίδιῃ: Νοπ μγασερὶ υοϑὶς 46 εα-ετὶ βεϊϊδ. Εἰ ποπ 6δι αρια θειιπι πιεπάπεῖμπι (δ τ. Ἵ, 23); ἱϊὰ αἱ, 5 ργιθσδρογιι, ἀΐξας 56. 01} μΓαοορίδδο. βορὰ ταὶ νἱγίιι5 μι Ἀ} 6ϑια! Ὁ, ἴα ργορ οι 0. πιοΓα βαογί- ἐείαιν οἴγουαίιγ, υἱ μγι βγεῖ ΟἸγίσι! βασγὶ- βοίυπι. Α΄ οἰ θοι5 ἀρθσηι ἱπηιμοίωγα ργιροἰρίεθαι., Ομείβιυπι ἰμάϊουθαι ἱμεποἰμινάαμν., ἀἰχμθ οἱπμΐδ 4:8 δά ἀψηυπι ρογιϊπεθαι!, 6Θα 4υ8 )( (Ἰιγίβιιη ϑρθοίμης Ργαβρυγαιαι: ἐσ φυιθυ5 4118. 741} υἱαϊδι!,, αἰΐὰ ῥγὸ Υἱγὶ!} ουπδί γα. ἰἢ βίῃ σα} }5 Πουτιοογυπι οι 8 γᾶς ἈΘΏι15. 1}5 ἐχ 56 ραγίδοίιβ,, οἱ συγ ΐυμ δ᾽ 05. π01 μὺΓΒ δἰδγονδίυγ οχίγα ἀσιιμ, ἐν πὰ μι οἰ [06 -γα ς ΝᾺην ἐπ Οοἰηΐ ΕΠοΙοπία., ἐν οὐ ηΐα (ἢ γίϑεια αὐΐᾳυς 681, δὲ πυδαυδιῃ Ρὼ] 5 6}1|8 ἰδηΐαπι. Μυΐιο ἰθὶ ΟΥ̓́ΘΒ εἱ ἀριΐ ἐγ ἰν δίβι8 ἀομθυδ: υμὰ5 ν ΓΟ (γι 5 ἢν Ομ Δῃ μΝ, οἱ ἰ8 'ρ58 681. ἡ) υἱπαὺθ ἀἷο- θ05 ἀοινὶ γειϊμδίαγ ἀρπυδ,, ἃ ἀδοίμηα δ αυλγίδπι (6 - αἰπηδηι; δία 8,6 πηι ἰδίαν ἀδοὶπια ἡηϑγία εἰἶ6 “πὶ υϑβρεγπὶ ἃ δυάιεογιι βυπαφορὰ. Ηἰδ ΄υΐϊπᾳια αἀἰδίνιν δἰξηϊπολμίυγ φυϊπαυδ ἰθιῃρονὶδ δραιΐα δὰ Αὐδιμο ι5- 406 λἀ οοηβυπιηδιϊοηθιν: ἀθε ὑϑ40υ δά ΝΟ6., 8]- ἰόγυπι ἃ ΝΟ ὑδι} 16 δά ΑὈγαδινανη., ἰαγιέιπὶ υϑ4υ δ Μογϑεπι, ηυδγίυπι ἃ ΜΟΥδ6 υδ406 Θὰ ΟΠ εῖδι] δάνδιν-