προσέχωμεν" ὥσπερ οὖν ἐὰν προσέχωμεν, καὶ ἡ πενία προσθήχη γίνεται χαὶ τρυφῆς καὶ ἀναπαύσεως ἡμῖν. Καὶ γὰρ χαὶ ἀμαρτήματα ἀποιιθέμεθα, ἂν εὐχαρίστως «αὐτὴν φέρωμεν, χαὶ πολλὴν παρὰ τῷ Θεῷ χτώμεθα τὴν παῤῥησίαν. ε΄. Νὴ τοίνυν ἀεὶ τὴν ἄδειαν ζητῶμεν, ἵνα ἀδείας ἀπο- λαύσωμεν ἔχεῖ᾽ ἀλλὰ τοὺς ὑπὲρ ἀρετῆς δεξώμεθα πόνους, καὶ τὰ περιττὰ περιχόπτωμεν, χαὶ μηδὲν πλέον ἐπιζη- τῶμεν, ἀλλ' εἰς τοὺς δεομένους τὰ ὄντα πάντα ἀναλίσχω- μεν. Τίνα γὰρ ἕξομεν ἀπολογίαν, [457] ὅταν αὐτὸς μὲν ἡμῖν τὸν οὐρανὸν ἐπαγγέλληται, ἡμεῖς ὃὲ μηδ ἄρτην αὐ-ᾧ παρέχωμεν; ὅταν αὐτὸ; μέν σοι τὸν ἥλιον ἀνα- τέλλῃ, καὶ πᾶσαν τῆς χτίσεως παρέχῃ τὴν διαχονίαν᾽ σὺ δὲ οὐδὲ ἱμάτιον αὐτῷ δίδω;, οὐδὲ στέγης χοινωνεὶν ποιεῖς; Καὶ τί λέγω ἥλιον καὶ χτέσιν; Τὸ σῶμά σοι παρέθηχε, τὸ αἷμα τὸ τίμιον ἔδωχε σὺ δὲ οὐδὲ ποτηρίου μεταδί- δως: ᾿Αλλ᾽ ἔδωχας ἅπαξ, ᾿Αλλ᾽ οὐχ ἔστι τοῦτο ἔλεος ᾿ ἕως 8 δὶς 8201}. [δ φοθδῖυγ ἐροῦσι, Τί πρὸς λυᾶς; ἔριτ.
ΙΝ ΖΦΟΑΝΝΈΝΔΙ ΠΟΜΠ.. ΕΧΧΥΡΤΙ ἃ]. ΕΥΧΥῊ.
γὰρ ἂν ἔχων μὴ ἐπαρχῇ;, οὐδέπω τὸ πᾶν ἐπλήρωτας. Ἐπεὶ καὶ αἱ παρθένοι τὰς λαμπάδας ἔχουσαι, εἶχον ἔλαιον, ἀλλ' οὐ δαψιλές. Ἐχρῆν μὲν οὖν, εἰ χαὶ ἀπὸ τῶν σαυτοῦ παρεῖχες, μηδὲ οὕτως εἶναι φειδωλός " νῦν δὲ τὰ τοῦ Δεσπότου διδοὺς, τίνος ἕνεχεν μιχρολογῇ: Εἴπω βού-λεσθε τὴν αἰτίαν ταύτης τῆς ἀπανθρωπίας; ᾿Απὸ πλεον-εξίας συνάγουσι τὰ ὄντα, χαὶ πρὸς τὴν ἐλεημοσύνην εἰσὶν ὀχνηροὶ οὗτοι" ὁ γὰρ οὕτω μαθὼν χερδαίνειν, ἀν-αλίσχειν οὐχ οἶδε. Πῶς γὰρ ἄν τις παρεσχευατμένος εἰς ἁρπαγὴν, πρὸς τὸ ἐναντίον ἑαυτὸν ῥυθμίσειεν; ὁ γὰρ τὰ παρ᾽ ἑτέρων λαμβάνων, πῶς δυνήσεται τὰ ἑαυτοῦ προ- ἐσθαι ἑτέρῳ; Καὶ γὰρ χύων μελετήσας σαρχῶν ἀπο- γεύεσθαι, φυλάττειν οὐχέτι δύναται τὴν ἀγέλην " διὰ τοῦτο τοὺς τοιούτους χαὶ ἀναιροῦσιν οἱ ποιμένες. Ὅπερ ἵνα μὴ χαὶ ἡμεῖς πάσχωμεν, ἀποσχώμεθα τῆς τοιαύτης θοίνης. Καὶ γὰρ καὶ οὗτοι σαρχῶν ἀπογεύονται, οἱ τὸν διὰ λιμοῦ θάνατον ἐπεισάγοντες. Οὐχ ὁρᾷς πῶς πάντα χοινὰ ἡμῖν ἀνῆχεν ὁ Θεό:; Εἰ γὰρ ἐν χρήμασιν εἴασε πένεσθαι, χαὶ αὐτὸ τῆς τῶν πλουτούντων ἕνεχα παρα- μυθίας, ἵνα ἔχωσι διὰ τῆς εἰς ἐκείνους ἔλεγ μοσύνης ἀπο-δύεσθαι τὰ ἀυαρτήματα. Σὺ δὲ χαὶ ἐν τούτῳ ὠμὸς χαὶ ἀπάνθρωπος γέγονας. Ὅθεν δῆλον ὅτι εἰ χαὶ ἐν τοῖς μεί-ζοσι ταύτην ἔλαδες τὴν ἐξουσίαν, μυρίους ἂν εἰργάσω φόνους, χαὶ τὸ φῶς καὶ τὴν ζωὴν ἅπασαν ἀπέκχλεισας. “Ὅπερ ἵνα μὴ γένηται, ἀνάγχῃ τὴν ἐν ἐχείνοις ἀπληστίαν διέχοψεν. Εἰ δὲ ἀλγεῖτε ταῦτα ἀχούοντες, πολλῷ μᾶλλον ἐγὼ ταῦτα γινόμενα ὁρῶν. Μέχρι πότε σὺ πλούσιος Ρ, κἀχεῖνος πένης; Μέχρι τῆ: ἑσπέρας, περαιτέρω δὲ οὐχ ἔτι. Οὕτω γὰρ βραχὺς ὁ βίος, χαὶ πάντα " ἐπὶ θύραις ἔστηχε λοιπὸν, ὡς ὥραν βραχεῖαν τὸ πᾶν εἶναι νομίξε- σθαι. Τί σοι δεῖ ταμιείων ἐρευγομένων, καὶ πλήθους οἰχετῶν χαὶ οἰχονόμων; διατί μὴ μυρίους ἔχει; χήρυκας τῆς ἐλεημοσύνης; Τὸ μὲν γὰρ ταμιεῖον οὐδεμίαν ἀφίν- σιν φωνὴν, ἀλλὰ χαὶ πολλοὺς ἐπισπάσεται λῃστάς " τὰ δὲ τῶν πενήτων ταμιεῖα πρὸς αὐτὸν ἀναθήσεται τὸν Θεὸν, χαὶ ἡδὺν τὸν παρόντα ἐργάσεται βίον, χαὶ πάντα λύσει τὰ ἀμαρτήματα, καὶ δόξαν παρὰ Θεῷ, χαὶ τιμὴν παρὰ ἀνθρώποις οἴσει. Τί τοίνυν, φθονεῖς σεαυτῷ τοσούτων ἀγαθῶν; Οὐ γὰρ ἐκείνους, ἀλλὰ σαυτὸν εὐποιήσεις μει- ζόνως, ἐχείνους εὐεργετῶν. Τοῖς μὲν γὰρ τὰ παρόντα ἐπανορθώσεις, σαυτῷ δὲ τὴν μέλλουσαν δόξαν χαὶ παῤ- ῥησίαν προαποθήσῃ " ἧς γένοιτο πάντας ἡμᾶς ἐπιτυχεῖν, χάριτι καὶ φιλανθρωπία τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χρι- στοῦ, ᾧ ἡ δόξα καὶ τὸ χράτος εἰς τοὺς αἰῶνας. ᾿Αμήῆν.
ὃ Ουἱάδηι πότε πλούσιος. “" ΓΙ] ΘὨΐυ5 ϑδν}]. ὁ βίος, καὶ πάντα ἐν ἐσχάτοις, καὶ πάντα.
[458] ὉΜΙΑΙᾺ 0Η’.
Ταῦτα δὲ ἐξ ἀρχῆς οὐκ εἶπον ὑμῖν, ὅτι μεθ᾽ ὑμῶν ἤμην. Νῦν δὲ ὑπάγω πρὸς τὸν πέμψαντά με. καὶ οὐδεὶς ἐξ ὑμῶν ἐρωτᾷ με, Ποῦ ὑπάγεις; ᾽λ.1.᾽ ὅτι ταῦτα 1ελάληκα ὑμῖν, ἡ 1τύπη πεπλήρωχεν ὑμῶν τὴν καρδίαν.
α΄. Μεγάλη τῆς ἀθυμίας ἡ τυραννὶς, καὶ πολλῆς ἡμῖν τῆς ἀνδρείας δεῖ, ὥστε στῆναι πρὸς τουτὶ τὸ πάθος γεν- ναίως, χαὶ τὸ χρήσιμον ἀπ᾽ αὑτοῦ χαρπουμένους, τὸ πε. ᾿ρισσὸν ἐᾷν" ἔχει γάρ τι χαὶ χρήσιμον. Ὅταν μὲν γὰρ ἁμαρτάνωμεν ἡμεῖς ἣ ἕτεροι, τότε μόνον λυπεῖσθαι χα- λόν " ὅταν δὲ ἀγθρωπίναις περιστάσεσιν ἐμπέσωμεν, ἄχρηστος λοιπὸν τῆς ἀθυμίας ἡ χρῆτις. Ἐπεὶ οὖν χαὶ τοὺς μαθητὰς οὐδέπω τελείους ὄντας αὕτη χατεπάλαισεν, ὅρα πῶς αὐτοὺς διορθοῦται διὰ τῆς ἐπιπλήξεως. Οἱ γὰρ μυρία πρὸ τούτου αὐτὸν 6 ἐρωτῶντες (χαὶ γὰρ ὁ Πέτρος ἔλεγε, Ποῦ ὑπάγεις; χαὶ ὁ Θωμᾶς δὲ, Οὐχ οἵδαμεν ποῦ ὑπάγεις, καὶ πῶς δυγάμεθα τὴν ὁδὸν εἰδέναι; καὶ ὁ Φίλιππος, Δεῖξον ἡμῖν τὸν Πατέρα σου), οὗτοι νῦν ἀχούσαντες ὅτι ᾿Αποσυναγώγους ποιήσουσι, καὶ ὅτι Μισήσουσιν ὑμᾶς, χαὶ, ὅτι Ὁ ἀποχτείγας ὑμᾶς, δόξει λατρείαν. προσφέρειν τῷ Θεῷ, οὕτω χατέπεσον, ὡς ἀφασίχ χατασχεθῆναι λοιπὸν, καὶ μηδὲν αὑτῷ δια- λέγεσθαι. Ὅπερ οὖν αὑτοῖς ὀνειδίζων ἔλεγε - Ταῦτα ἐξ 4 Ουἰάδηι οπνἰυμ! αὐτόν.
ἀρχῆς οὖκ εἶπον ὑμῖν, ὅτι μεθ᾽ ὑμῶν ἥμην. Νῦν δὲ ὑπάγω πρὸς τὸν πέμψαντά με, καὶ οὐδεὶς ἐξ ὑμῶν ἐρωτᾷ με, Ποῦ ὑπάγεις; Ἁ.1.1) ὅει ταῦτα.1ς.1άληχα ὑμῖν, ἡ ἰύπη πεπιλήρωχεν ὑμῶν τὴν χαρδίων. Δεινὸν γὰρ ἢ ταύτης ἀμετρία, δεινὺν, καὶ θανάτου χατασχευα- στιχόν. Διὰ τοῦτο ὁ Παῦλος ἔλεγε" Αἴ ἡ πως τῇ περισσο- τόρᾳ τύπῃ καταποθῇ ὁ τοιοῦτος. Ταῦτα δὲ ἐξ ἀρχῆς οὖκχ εἶπον" ὑμῖν, φησί. Τίνος δὲ ἕνεχεν ἐξ ἀρχῆς οὐκ εἶπεν; Ἵνα μὴ τις λέγῃ. ὅτι ἀπὸ τῶν πολλάχι; συμδάν- τῶν στοχαζόμενος ἔλεγε. Καὶ τί δήποτε πράγματι ἐπι- χειρεῖ τοσαύτην ἔχοντι δυσχολίαν; “Πδειν μὲν, φησὶν, αὐτὰ χαὶ ἐξ ἀρχῆς. χαὶ οὐ διὰ τὸ μὴ εἰδέναι οὐχ ἔλεγον" ἀλλ᾽ Ὅτι μεθ᾽ ὑμῶν ἤμην. Καὶ τοῦτο ἀνθρωπίνω; πά- λιν" ὡσανεὶ ἔλεγεν, Ὅτι ἐν ἀσταλείᾳ ἣτε, χαὶ ἐξὸν ἣν ἐρωτᾷν ὅτε α ἐθούλεσθε, χαὶ ἐπ᾽ ἐμὲ ὁ πόλεμος ἅπας ἀνεῤῥιπίζετο, καὶ περιττὸν ἣν εἰπεῖν ταῦτα ἐξ ἀρχῆς. ἾΑρ᾽ οὖν τοῦτο οὐχ εἶπεν; οὐχὶ τοὺς δώδεχα χαλέσας ἔλεγεν - Ἐπὶ ἡγεμόνας καὶ βασιλεῖς ἀχθήσεσθε, καὶ μαστιγώσουσιν ὑμᾶς ἐν ταῖς συναγωγαῖς; πῶς οὖν φησιν, ὅτι Ἀπ' ἀρχῆς οὐχ εἶπον; Ὅτι μάστιγας χαὶ ἀπαγωγὰς προανεφώνησεν, οὐ μὴν ὅτι οὕτω δόξει ὁ θά- νατὺς αὑτῶν εἶναι περισπούδαστος, ὡς χαὶ λατρείαν τὸ πρᾶγμα νομίζεσθαι. Τοῦτο γὰρ πάντων μᾶλλον ἱκανὸν ἣν αὐτοὺς χαταπλῆξαι, εἴ γε ἔμελλον ὡς ἀσεδεῖς καὶ λυ- μεῶνες χριθήδσεσθαι. Πρὸς τούτοις δὲ χἀχεῖνο ἔστιν εἰ- πεῖν, ὅτι ἐχεῖ μὲν ἃ παρὰ τῶν ἐθνῶν ἔμελλον πάσχειν εἶπεν, ἐνταῦθα δὲ [499] καὶ τὰ Ἰουδαϊχὰ προσέθηχε μετὰ πλείονος τῆς ὑπερθολῆς, χαὶ ὅτι ἐπὶ θύραις ἐστὶν ἐδίδαξε. Νῦν δὲ ὑπάγω πρὸς τὸν πέμψαντά με, καὶ οὐδεὶς ἐξ ὑμῶν.1έγει" Ποῦ ὑπάγεις; ᾿Α.11) ὅτι ταῦτα .ε.4.1ηχὰ ὑμῖν, ἡ ἰύπη πεπιλήρωχεν ὑμῶν τὴν χαρ- δίαν, Οὐ μικρὰ καὶ αὕτη παραμυθία τὸ μαθεῖν αὐτοὺς, τι ἦδει τῆς ἀθυμίας τὴν ὑπερδολήν. Ὑπὸ γὰρ τῆς ἀγω- νία; τῆς διὰ τὴν ἐρημίαν τὴν αὐτοῦ, καὶ τοῦ τὰ μέλλοντα ἐχδέχεσθαι αὐτοὺς δεινὰ (οὐδὲῆ γὰρ ἤδεσαν εἰ δυνήσονται ἀνδρείω; ἐνεγχεῖν) ἐξέστησαν, Τίνος οὖν ἕνεχεν οὐ μετὰ ταῦτα εἶπεν αὐτοῖ;, ὅτε τοῦ Πνεύματος χατηξιώθησαν; Ἵνα μάθῃς, ὅτι σφόδρα ἧσαν ἐνάρετοι. Εἰ γὰρ μηδέπω Πνεύματο; χαταξιωθέντες οὐχ ἀπεπήδησαν, τῇ λύπῃ χαταχωσθέντες, ἐννόησον τίνες ἔμελλον ἔσεσθαι τῆς χά- (τος ἀπολαύσαντες. Εἰ γὰρ τότε ἀχούσαντες ἤνεγχαν, τῷ Πνεύματι ἂν τὸ πᾶν ἐλογισάμεθα " νῦν δὲ ὁλόκληρος «ἧς διανοίας αὐτῶν ἐστιν ὁ καρπὸς, καὶ σαφὴς τοῦ πόθου ποῦ περὶ τὸν Χριστὸν ἀπόδειξις, γυμνὴν ἔτι τὴν διάνοιαν βασανίζοντος. Ἀ.1.1᾽ ἐγὼ τὴν ἀήθειαν ὑμῖν «ἰέγω. Ὅρα πῶς παραμνθεῖται αὐτοὺς πάλιν. Οὐ γὰρ τὰ πρὸς χάριν λέγω, φησὶν, ἀλλὰ, χἂν μυριάχις λυπῆσθε, τὸ συμφέρον ἀχοῦσαι δεῖ. Ὑμῖν μὲν γὰρ χατὰ γνώμην ἐστὶν ἐμὲ παρ- εἶναι" τὸ δὲ συμφέρον ἕτερον. Κυδομένου δέ ἐστι, τὸ μὴ ἐπὶ τοῖς συμφέρουσι τῶν γνωρίμων φείδεσθαι χαὶ ἀπά- γεῖν τοῦ λυσιτελοῦντος αὑτούς. ᾿Εὰν γὰρ ἐγὼ μὴ ἀπέ.1- θω, φησὶν, ὁ ΠαράκἫλητος οὗ μὴ ἔλθῃ. Τί λέγουσιν ἐντανῦα οἱ τὴν προσήχονσαν περὶ τοῦ Πνεύματος οὐχ ἔχοντες δόξαν; συμφέρει Δεσπότην ἀπελθεῖν, χαὶ δοῦλον παραγενέσθαι; ᾿)ρᾷς πῶς πολλὴ τοῦ Πνεύματος ἡ ἀξία; Ἑὰν δὲ ἀπέλθω, πέμψω αὐτὸν πρὸς ὑμῦᾶς. Καὶ τί τὸ χέρδος; Ἐχεῖνος ἐλθὼν, ἐλέγξει τὸν χόσμον " τουτέστιν, Οὐχ ἀτιμωρητὶ ταῦτα πράξουσιν, ἂν ἐχεῖνος ἔλθῃ. Ἰχανὰ μὲν γὰρ χαὶ τὰ ἤδη γεγενημένα ἐπιστομίσαι αὐτούς " ὅταν δὲ χαὶ δι᾽ ἐχείνου ταῦτα γίνηται, χαὶ διδάγματα πελειότερα χαὶ σημεῖα μείζονα, πολλῷ μᾶλλον καταχρι- θήσονται, ὁρῶντες τοσαῦτα ἐν τῷ ὀνόματί μου γινόμενα᾽ 8 Αἰ ἐρωτᾷν ὅτι.
ὅπερ σαφεστέραν ποιεῖ τῆς ἀναστάτεως τὴν ἀπσδειξιν, Νὺν μὲν γὰρ δύνανται λέγειν, ὅτι ὁ τοῦ τέχτονος υἱὰς, οὗ ἡμεῖς οἴδαμεν τὸν πατέρα χαὶ τὴν μητέρα - ὅταν ἃ ἴδωσι θάνατον λυόμενον. κακίαν ἐχδαλλομένην, χωλεΐαν φύσεως διορθουμένην, δαίμονας ἐλαυνομένους, Πνεύμα- τος χορηγίαν ἄφατον, καὶ ταῦτα πάντα ἐμοῦ χαλουμένου γινόμενα, τί ἐροῦδιν; Ἐμαρτύρησε γὰρ περὶ ἐμοῦ καὶ ὁ Πατήρ" μαρτυρήσει δὲ καὶ τὸ Πνεῦμα. Καίτοι καὶ παρὰ τὴν ἀρχὴν Ἀ ἐμαρτύρησεν " ἀλλὰ χαὶ νῦν τοῦτο ποιήσει. β΄. Τὸ δὲ, ᾿Ελέγξει περὶ ἁμαρτίας, τοῦτ᾽ ἔστι, Πᾶσαν ἀπολογίαν αὐτῶν ἐχχόψει, χαὶ δείξει πεπλημμεληχότας ἀσύγγνωστα. Καὶ περὶ διχαιοσύνης, ὅτι ἐγὼ πρὸς τὸν Πωτέρα πορεύομαι, καὶ οὐχέτι θεωρεῖτέ με" τουτέστιν, Ὅτι ἄληπτον ς παρεσχόμην βίον. Καὶ τοῦτο τεχμήριον, τὸ πρὸς τὸν Πατέρα πορεύεαθαι. Ἐπειδὴ γὰρ αὑτῷ ἀεὶ ποῦτο ἐνεχάλουν, ὅτι οὐχ ἔστιν ἐχ τοῦ Θεοῦ, καὶ διὰ τοῦτο ἁμαρτωλὸν αὐτὸν ἔλεγον χαὶ παράνομον, φησὶν, ὅτι καὶ ταύτην ἀναιρήσει τὴν πρόφασιν. Εἰ γὰρ τὸ νο- μίζεσθαι ἐμὲ μὴ εἶναι ἐκ τοῦ [460] Θεοῦ, τοῦτο παρά- νομον δείχνυσιν" ὅταν δείξῃ τὸ Πνεῦμα ἐχεῖ με ἀπελ- θόντα, χαὶ οὐ πρὸς ὥραν, ἀλλὰ μένοντα ἐχεῖ (τὸ γὰρ, Οὐκ ἔτι θεωρεῖτέ με, τοῦτό ἔστι δηλοῦντος)" τί ἐροῦσι λοιπόν; Ὅρα διὰ δύο τούτων ἀναιρουμένην τὴν πονηρὰν ὑποψίαν. Οὔτε γὰρ τὸ σημεῖα ποιεῖν ἁμαρτωλοῦ (οὐ γὰρ δύναται ἁμαρτωλὸς σημεῖα ποιεῖν), οὔτε τὸ παρὰ Θεῷ εἶναι διαπαντὸς ἁμαρτωλοῦ. Ὥστε οὐχ ἔτι δύνασθε ἀ λέγειν, ὅτι Οὗτος ἁμαρτωλός ἐστιν, ὅτι οὐχ ἔστιν ἐκ τοῦ Θεοῦ. Περὶ δὲ χρίσεως, ὅτι ὁ ἄρχων τοῦ κόσμου τού-του κέχριται. Πάλιν ἐνταῦθα τὸν περὶ δικαιοσύνης ἀνα-χινεῖ λόγον, ὅτι χατεπάλαισε τὸν ἀντίδιχον. Οὐκ ἂν δὲ ἁμαρτωλὸς ὧν χατεπάλαισεν " ὅπερ οὐδὲ δίχαιός τις ἀν- θρώπων ποιῆσαι ἴσχυσεν. Ὅτι γὰρ κατακέκριται δι' ἐμὲ, εἴσονται οἱ χαταπατοῦντες αὐτὸν ὕστερον, χαὶ τὴν ἀνά- στασίν μου σαφῶς εἰδότες, ὅπερ χαταχρίνοντός ἐστιν. Οὐ γὰρ ἴσχυσέ με κατασχεῖν. Ἐπεὶ οὖν ἔλεγον, ὅτι δαι. μόνιον ἔχω, καὶ ὅτι πλάνος εἰμὶ, καὶ ταῦτα μετὰ ταῦτα δειχθήσεται ἕωλα ὄντα. Οὐ γὰρ ἂν αὐτὸν εἷλον, εἴ γε ἁμαρτίᾳ ὑπεύθυνος ἤμην " νυνὶ δὲ καταχέχριται καὶ ἐχ- θέδληται. "Ἔτι πο.ῖ.λὰ ἔχω 1έγειν ὑμῖν, ἀ.1.' οὐ δύνα. σθε βαστάζειν ἄρτι. Οὐχοῦν συμφέρει ἐμὲ ἀπελθεῖν, εἴ γέ τότε μέλλετε βαστάζειν, ὅταν ἀπέλθω. Καὶ τί γέγονεν: Μεῖξζόν σον τὸ Πνεῦμά ἐστιν, ὅτι νῦν μὲν οὐ βαστάζομεν, ἐχεῖνο δὲ ἡμᾶς βαστάζειν παρασχενάσει; μείζων ἡ ἐκείνου ἐνέργεια χαὶ τελειοτέρα; Οὐ τοῦτο" καὶ γὰρ ἐκεῖνος τὰ ἐμὰ ἐρεῖ, Διὰ τοῦτό φησι" Ἁ᾽ ἑαυτοῦ λαλήσει οὐδὲν, ἀλ. ὅσα ἂν ἀκούσῃ, 1α.1ήσει, καὶ τὰ ἐρχόμενα ἀναγγε,ῖεῖ. Ἐκεῖνος ἐμὲ δοξάσει, ὅτι ἐκ τοῦ ἐμοῦ ζήψεται καὶ ἀναγγελεῖ ὑμῖν. Πάντα ὅσα ἔχει ὁ Πατὴρ, ἐμά ἐστιν. Ἐπειδὴ γὰρ εἶπεν, ὅτι Ἑχεῖνος ὑμᾶς διδάξει χαὶ ἀναμνήσει, καὶ ἐν ταῖς θλίψεσιν ὑμᾶς παραμυθήσεται, ὅπερ αὐτὸς οὐχ ἐποίησε, καὶ ὅτι Συμφέρει ἐμὲ ἀπελθεῖν, χἀχεῖνον ἐλθεῖν, καὶ, Νῦν μὲν οὐ δύνασθε βαστάζειν, πότε δὲ δυνήσεσθε, χαὶ ὅτι Ὁδηγήσει εἰς πᾶσαν τὴν ἀλήθειαν" ἵνα μὴ ταῦτα ἀχούοντες, μεῖζον τὸ Πνεῦμα νημίσωσι, καὶ εἰς ἀσεδείας ὑπόθεσιν ἐσχάτην ἐμπέ- σωσι͵ διὰ τοῦτό φησιν, Ἐκ τοῦ ἐμοῦ λήψεται" τουτ- ἐστιν, ἽΛπερ ἂν εἶπον ἐγὼ, ταῦτα χἀχεῖνος ἐρεῖ. “Ὅταν δὲ εἴπῃ, Οὐδὲν ἀρ᾽ ἑαυτοῦ.1α.1ήσει, οὐδὲν ἐναντίον, οὐδὲν ἴδιον παρὰ τὰ ἐμά φησιν. Ὥσπερ οὖν περὶ ἑαυτοῦ ΝΑΙ καίτοι τὴν ἀρχήν. 5. ϑΘυβρίοδίυν ϑ4υ 5 Ἰοχοπάυπι ἀνεπίληπτον. 56 ἀ ἄληπτον Ἰαρίϊυτ ἴῃ οτυπίθι5 εχ διηρ]δγίδυ. ᾿Ιϑιάσπν ὑπι5 πϑθοὶ βοουηϑλ ππδῶὰ γαὶ τούτον τεχμήριον, [ΟΥ̓ ἰᾶ558 τηο] υ5. 4 δογοί. δύναται.
Ραιτέπι ἵμμηὶ (3 οαη. 14. 8}: ἢ! θυ 6 πιο 65, Ε χίγα φονπασοραηι [ἀοΐεπί νος; εἰ, Οάΐο Βυθδιιηι; εἰ, (κί ἐμ -“εγβειεῖ νος, ατύϊιτιιδιμγ 96 οδεεημένιπε γταείανε θ 60 (νά. 15. 19. εἰ 10. 2}; ἴδ διήπιο σομποίάογηηί, αἱ π6 πηι ἶγα συΐθπν ροβϑδμί νοὶ Ἰοφυΐὶ, Οὐο ἐχργοῦγϑες εἷβ ἀΐσουαι: Π|δὸ αὖ ἰμἰἶο πον ἀϊπὶ νοὐϊε, για υοὐῖδ-ἐπι ἐγαηι. Νπηο αμίόηι ϑαο αὐ πῆι, ἡ πὶ ᾿νε εἶΓ; οἱ πέηῖο ἐκ υοδὶς ἐμ!εγτοσαί πιθ, ()μο υδάϊς ᾽ δε φιῖα ἱεξα ἰοηιιαῖιιδ δἰιπὶ σοϑὶς, ΙΓ δι ἴα ἱπιρίουἱ! ἐΟΥ υφδίγανι, Ν]-να ΄αΐρ6 τρίβει εἴ σταν!Ββ 651; ξγανίβ, ἱπαυηηι, οἱ δά μι οΓίθι} νη γμᾶγαὶ. [160 Ραμ ἀΐσοθαὶ: Δ'6 αὐκν-ἀαη!ΐοτε ἰγἰϑιϊἶα αὐδογϑεαίηγ |{6. ἢ ο απίδιη αὖ ἐπἰο νοδὶδ ποη εἰϊτὶ (3. ον. 3. 1), ἱπαυΐ!. ΟΌΓ 2} ἱπ| 0 ποη αἰχὶι 7 Νὰ αὶ ἀΐοαγοῖ δππη ἃ 8:Ὁρ6 σΟμ οπεΐθι8 ἐοπ)δειιγμ [δοἶδ56. Εἰ ΘΓ τοῖι ὡρρτγϑάϊιυν ἰδπὶ οἰ -οἰἸδην ἢ 116, ἐνηαΐι, αὉ ἰπλ εἶ δοίθθαιη, ἢθ6 ἰά60 ἰ266-Βδιῃ πού παοϑείγονι; 564 Οκία νυοὐίδομπι ἐτανι. Ηος Ῥυγϑυπὶ ΠΠΔ:0 πιογα αἰοίίγ; [4 δδὶ: Ουΐα πη ἰυ10 δγϑι 9, εἱ ροίδγα 5 ὑγ Ἰυδ110 δεϊβοί(αγὶ, δίγ.6 ἰῃ πι8 1οΙ πη} ΒΘ] πὶ ὙδγιθυδίιΓ; ρου Πυθα [υ586ὲ ᾿ος ἃ)» ἰπἰεἴο ἀΐοαγα. Απ ογρῸ ποη εἰχὶα Υ Ποπμ6 σοηνοῦᾶς- τῖ5 ἀιοάθοίη ἀἰσοθαι, ΑΜ ργαείάεε εἰ τεηος ἀμεειη ἐπὶ, εἰ βαφείαϑιιπί ὕος ἧι ευνασοσὶς {ΜΠ αι. 10. 18. 17}7 ΟἿ ΘΓξ0 αἱϊ, 4) ἱπίεἶο πον αἰαὶ 7 Ουΐα νόγῦϑθγ οἱ δὺ- ἀνυοιίονοβ ργιυ ἴχαγαι; πο ἰδηνθη δἰρο οανογαὶ οῶ- εἴπ δόγ 118 σογύΐ ἴυγα Ποϑι νι αἱ Γαπὶ αἰ νίπυπι αὐ] υπὶ 6556 ρυΐϊογοιῖ. 06 Θιΐπ πιδχίηα ἢΠ|05 ἀθίοῦ- ΤΌΓΟ ΡΟΙΘΡΑΪ, δἰ 1 ΠυΔπὶ ἱπρὶϊ οἱ ρογηϊοϊοϑὶ ογϑηὶ ἰυδίςαπα!. Αἀ νας νόσου, ἴανο 6ἃ 40: 4 σοι 968 ρὰ8- Βυγὶ ΘΓΩΠῚ ργα πα ναι; εἷς νόγὸὺ διάἀαϊοα δὐϑ!αϊε, εἰ εὐπὶ πιῖογα υϑποπιθη 8, ἀσεου 86 ἰπ ἰδινει15 ἢ] 6556. Νωπο αμίθιι υαάο αὐ ξμπὶ πὶ ἡ 6 ταὶ, δέ πϑΉιῸ ἐξ υοδὶς ἱπιεγτοφαί πιὸ, (πο να(ϊς 3 δε4 φμία ἤφε ἰο- φιιμῖμε εἰιπὶ υοῦῖα, (τἰαεἰπ6 ἱνιρίευϊ! ΦΟΥ νεείγμπι. Νο Ῥάγνα πὸ σΟμβ0 αι} 0 ΘΓω, «0 ἱροὶ 5υΐγον! πον 56 ἐπ φυληῖο ἴπ πιγογα δϑϑεί. Νἅπι ρΓ8 δηιχίοιδίθ, οἱ» ἀϊθεασββυιη 6118 εἴ πλα]ὰ ᾿ρ508 ἱπναβιγα, 40. αἰγιιπὶ εττο ροβϑθηῖὶ ἰξπυγαθιηῖ, δίίυηῖ! ὄγαπι. ΟἿ ΟΝ ἀϊχίι 18. ροβίδϑ, οὐπὶ δεσαρόγυνι βρίγιιυιῖη βαμοίυν ὕι ἀΐδβο:5 1105 δπι ἴα νἱγίυϊ6 ἤτιπαῖοβ [υἶ856. 51 δ ηὶ ποπάυμι ϑμ᾽ τα ἀΐρπαι! ποῚ τ βη ἰἜγιμ!, ᾿ἰσοὶ (γι σι οὐχί, συρίία αιδιοδ ζαϊαγὶ ἀγαμὶ σγϑια σερίοι!. ΝΆι δ πιπς [5 αὐ 18 Γαπν 10} 586}, ἸΙοϊαπὶ ϑρίγιυἱ γα ρὰ-1 ΓΘΠΙ5.: Πα 6 ΥΘΓῸ (οἴυ)δ δΏΠΗΣ5 ΘΌΓΙΝΝ Γγησίτς Θεὲ, εἰ εἰδγὰ οχ πινάμ δηλ ργοίδοι! Ἀπιοῦ 5 ἐγρᾶ ΟΠ γίδευιν ἀεδιποηδίγαιο. Ἵ. δεά 660 νοτγιαίεηι ἀἶοο νοδίε. ΝὶάΘ αΠΟΠΊΟ Ὁ τι γα δοηϑοίααν |1|05. Νυη δι) ργαι ἢ) Ἰόψιογ, πᾳ; δοὰ οἰδπιοὶ δάπηοισι οσηίγίϑι6- εἰ, αασὰ ὀχρϑῦῖ δυσίοηθιη 651. Ὑο5. ἡ διἰβίπι οριδιὶβ, υδ08 04 μοδιυϊαί. ΟπΓαιογὶβ δα οπὴ δϑΐ, 50 βΆΓΕΓΕ δηιίεἶβ, 8 υδυ γὸπὶ δἰ ἱ υἱι]διν διιονυοῦὶ γο]ηΐ. δὶ ὁσο πον αδίεγο, Ῥαγαείεἴπις πον υοπὶεί. Ουἱὰ εἱς ἀΐουηι {Πἰ, χιὴ (6 ϑρίεια ποῦ τοῖα βοιῦ ἐσροάϊιιθ 1)οπηίν πε αθῖγο, εἰ δαγνυπι νοπίγο ἢ Υἱά π᾿ αιυδηΐᾶ 5ἰ1 ϑρίγιιας ἀἰφιι 85} δὲ ἀπίοπι αϑέετγο, τὶ ἐπὶ ἐϊίμπι αὐ νοι. ἘΞ Βίης αἰΠΠ{45 3 8. ὕμιπ νεπογὶ! {6, ατηκεῖ πιιπάμηϊ; ᾿ 681, Νυη ἱπηριπα ἤϊο (Δοϊ δεῖ, δὶ 6 νεπογῖι. θυ" [πὶ [λοῖ8 δύ δέῃ, ἐγϑηϊ δὰ ἰ-ΘΠ σπ| ᾿ρ5ἰ8 ἐπι ροποπάυπη 5808: οὐδὲ δι 6. ἢ8Ὸ ΠΡῸΣ ΙΝ ΦΌΛΝΝΕΝ ΠΟΜΙ1,.. ΤΧΧΥΙΡΜ. 21. ΧΧΎΙ, ἸΠπμ [πο (μοῦίηι, μογίοοϊονημο ἐοοιτίμα δὲ ΠιΆ}οτὰ τιὐγβουα Γἰογίμ!, πιο] τ. ἷ5 ἀδινιδυυμίιν, ἰοῖ ἰ4η- ἰληι6 νἱἀοινῖθ8 ἐμ ποιμΐηα 60 ἢογὶ; αιοιὶ οἰΑΓΙΟΓΘῆι του άϊι γοβαγγεοι οι ἶβ ἐἰδιιοιδιγαομοι. Νίιης δηΪηὶ ἀϊεογα ροβϑιηὶ, [2 εἱ ἢ] πὶ 6κ56, οα}15 μ05 μαίγοι οἱ πιδίγο πὶ πον μι:: οἴ νἸθουῖ! δυο πὶ 5. πον ἴθι, ρυ ϊβαιη πα] ἶαεν,, οἰδαι σαι ίοιας μά Π γα Γουῖα ἰπεοάομίομ), [υβαῖο5 ἀφθμιομιβ, ἰπιπιθητᾶμν ΘΙ Γίἐι8 Ἰαγφίεἰοινθιν, οἱ ἢ5ο ποι 8. πνοὶ ἱπνοσιοπο Ποεὶ: αυϊά ἀΐοομι ᾽ Τοσιϊνιοιίυμν ματι θυ ἀ6 τ Ῥωΐεγ, Ρογμ θανὶε οὐ ϑρίγιυ5. Αἰψυΐ ἃ ρυϊπεὶμίυ μος [δεὶι; 864} οιἴδην ἤθη [φοἰοί.
“2. μά δεῖ, Αγέυοί ἀ6 μασοιῖο. Ο μά, [)6 νει. θνἰα, [)6}"α]ςεΐο.---ΠΠ]υἀ δυίοιη, 9. Ασσμοι ἀε ρϑοταιο, ἰὰ ο5ι,θ μη θιη Θχουβ Ομ πὶ οἶδ δι ΠὌΓΟΙ, οὐ οπἀοίχιο {Π|0-ΓῊΠῚ ΒΟΟΙΟΓΆ δ.6 ν δια 6856. 10. Εἰ ἀΦ ἡμειϊα, φμῖα αἰ Ῥώινέπι υαάο, οἱ ἡαπι πον υἱάοὐϊις πὶ; ἰᾳ 6δι, υἷα ἰγς ΤΟρΓυ ΒΟ. 5 υἱ᾽θμν νίίδιι ἀπχὶ: ουὐας τοὶ ἐπ οί 5, 4υυᾷ διἱ βοίγοιη νδίίψιη. ()εΐα δινΐιη βθιιρογ {Πὰν 86-οὐδη αμδ, αυοὰ οχ θ 00 ποι 6586, οἱ ᾿60 ἡ]Ππη} ροο-οαίογθι οἱ ἰωΐᾳιιμ ἀἰ το αμ!, 86 ἤλμο {ΠΠ|8 ογϊ μδμα δηβδιη βυιθϊδιυγυπι 6586 αἰχὶ!. ΝᾺηι 5ΐ ρυΐίαγο πὸ ἤθὴ ἐσ ἢ60 6856, ἰ( πὶΘ ἰγδηββγθϑβογοιῃ ΘΧ] μοἱ: ομἢ ϑρ γι πλ6 Π10 δ νδιμνίθιν, ποι δὰ μόγαιῃ, 80ὲ} μἱ ἐνὶ δι δϑι, οδιεπύογιι (ΠΠ ἃ δηΐπι, 90αν ποὸὴ υἱἀου ὶς 6, ἴ'ος ἱμαΐολι), αι ροβίδα ἀΐοθηι 7 ΥἹΔ 6 ργάνανι Θρίεοινθι ρα γ Βα ἀμ διυιθίλιδηι. Νδιη βίη (μσογα Β0Ὴ ἐδὶ ροζοδίογὶ5, πθη 16 δηΐπὶ ἰά ροίεδι ϑοζοδίογ, ΠΟ ἃ [)00 6558 ρΕΟΘΆΙΟΓΙ8 6δι. ΕΓΩῸ ΠΟΙ υἱέγα μο- 1ε5ι18 «ἴσο ΓΘ ἰρβυνη ρδοσμίογθηι, πος 6χ 60 Πο!] οδξ6. 11. δὲ ἡμαϊοῖο ἀμίειι, φιῖα μτίνιοορς ππΐας πιμπαϊὶ [απ ἡμαϊοφαιμε ἐκ. ΠΠ|ὸ γυγβίιι (8 [ι8ι}| ΘΓ μι Πιαυεῖ, Ὁ φιυιῖα δἀνειβαγίαμη ΒΉΡΟΓΑΝ, ἡμοὰ ροοοδίογ πον ρο-ἰυΐ!, πΠό]16 [8.5 αι νί βοιενυπι. Ομ οἱ δηΐμι μΓῸ -Ῥίδγ μ6 ΘΟμ θμμμ{115 δἰἵ, βαίοπὶ ἢὶ 4} ἧπ ροβίθγυμ ε Πμ σα!οαθυμ, δὲ Γαδαγγθοιοο ΔΠ68 ΠῚ μιδυ βίο νἱάδιεν!, (4 αυρά σον δινμδι}5 6581. ΝΘΊΠ6 δὐΐπι πι6 Ρυμι ἀδείμογο, Ουΐα Ἔγξὸ αἰσαίμι!, πὶ ἀφοπιομΐιμ μόμεγο οἱ ἀδοθρίυγοι 6556: [)π6 ΟΠγπία {1}: 6556 ἀερτγϑινοιμίομίιγ. Νοιν δαί ἢ] ΘΟρίθ9 6 πΊ, 5[ μι0- Οὐ10 680} Ο"ηοχἧιβ: ἤμῃς ν6. 0 σομμἀδπηλῖι5 οἱ 676- εἰεἰδ 681. 12. Αάλιεις πιμία μαϑδο υοῦϊς αἴσεγο, ξο4 ποι Ῥοιοείι8 μογίαγε μιοίο Ἐχρϑίί ὄγρὺ εἱ οθὸ ναδάδηι, 5ἰ-αυϊάδηιν τἅμς ρογίαἰυγὶ 6515, οὐτη θΐογο. Εἰ αυΐα [ἃ-αἴθ 681} 2ὴ ϑ}]Γί(α 6 16 ΠΙΆ}ΟΓ 68, φιλο πὰπο ποι μον διμμ8, οἱ [16 Π05 δὰ ρμογίδινάυπι ἰάν6ο5 το οι 7 Δ} ὨΙΩΪΟΓ οἱ ρογίδοιογ 65ι 6}1|5 εἰδοιοία ἢ ΜΊΗΐἾΟ ς πδπι {ΠΠ6 4118 τηθ8 διηιῖ ἀΐςοί. [60 «ἷϊ: 16. ΝΛ ἰο- ηιοίμν α εοη εμεο, δε4 γμαρσιιηημε αμάϊφι, ἰοφμείητ, εἰ μα υεπίμγα ἐμπὶ ἀπημπιαδῖι. 1...Π6 πιὸ εἰατὶ βοαθῖ!, φιὶα 4ἐ πιδὺ αὐεὶρίεῖ, εἰ απιυιμἰαὐϊε υοὐὶς. 15. Ομιπΐα ηιαοιπήμε ἰαϑοὶ ἈῬαίετ, 'βεα διπὶ. Οὐπὶ αἰχίββοὶ, Π}|6 τοβ ἀοοουὶ! οἱ νοδβ δυρξογοῖ, (406 ἰὴ Φγυπηηΐ8 νῸ8 φομηβοϊμθίνων, αιμνά 'ρδθ ποη [(δοἷῖ; οἱ, Εαροάϊ! μὶ 660 ψφαάαμι, οἱ αἱ 1116 νοηΐδι; οἱ, Νιιῆς αυϊίειν ἤθη ρο!6-8:15 ρογίῶδγε, ἴωπο ν6γῸ μοίο γί ἶδ; οἱ, Ὗοβ ἀδάιοσοι ἴῃ ΟμΒοιΝ υϑυἐδίοιῃ: πὸ [}]5 δυα 118, Πι) γα 6586 ϑρὶ-τίμα Ρυϊδγειη, εἰ ἰῃ Ἔσιγδιμδηι ἱποϊ ογεηί ἱπηρίεἰδίοιη, 160 αἰϊ: θὲ πιθὸ ἀρεῖ ρει; ἰὰ ο51, Ὁ: ἐχοὸ ἀν], οἱ 4: 116 ἀΐδοῖ. ὕυπι νοτο ἀΐςοῖ. ΝίΝΝ ἃ 46 ἰοφμεῖατ, πἰδι} εοπιγαγίυπι, οἷ ἢ} ργοργίμπι ἀηΐ δίθπυπι, δο πιοᾶ Ἰυηπδῖυν. 01 ἰρίιυν ἀ0 5εῖρθο Ἰοηυθηβ αἷϊ, Α πιεῖρεο ποπ ἴοηκον (2οαπ. 14. 10), [4 6δι, ΝΙΒΙΙ εἰδὶ αι Ρα-ετἷς, μἰ ΜΠ] 16 ργοργίνηι γε αὐ ἢΠ|0 4] 1δινιμη: ἰι οἱ ἀ8 ϑρίγίτα ἐμ εΠρεπάϊιπν. ΠΙυὰ νογο, θὲ πιϑο, ἰὰ εβι, 6 ἴδ φιιαβ πονΐ, 46 πιεᾶ οοφηϊίοιθ. πα υΐρμθ ἐδὶ πιεᾶ εἰ ϑρίνίτι8 δεἰδιιία. Εἰ φμ νεπίμγα δππί αππαπιϊαδὶϊ ουδῖς. ΠΠΟΓιπι ογιφίς ηΐιποβ: ΠΌ}Πἴὰ5 Θηΐιπ ἴᾶπὶ οαρὶ-ἀυπι 6βὶ πιαπιλπυπὶ φονι8, αυλπὶ Τυῖυγα ἀϊδοοη!. Πυς επἷπι [ΓΟ] πο ἐμ! Θγγοβάθδηί ουπι, θ00 υααὲς 3 αι δὶ νἱα ἢδς ἰφίταν ουγα οχίμηοπβ ἰΠ|υ5, ἀΐεῖ!: Οὐνπία νον ργιοάϊεοῖ, 6 ποδὶ γυμιῖβ. ΠΠ|6 πὶδ εἰατὶ βοαὺϊ. Θυοπιοάουῦ 1. ποπιΐῃο πι60 ΟΡΘΓᾺ οἤπιοἶοῖ. Οὐ δυΐμ Ροϑὶ δάγεπιμπι ϑρί γί τι8. πιδἦογα δ γί βἴξινα ογανῖ,, ἴάδο ταιρηταιοπι ἰπάίσλι8 αἷν: ἢ δ πιο εἰατὶ βοαϑὶ!. Ουλιη γεγο αἰεῖ! ομεπεπι υογίαίεηι ἢ Νηὶ ἰοσιΠοϑῖυγ,, υοά πο5 ἀεθυοίυγυ8. 5:1: 84 οἰπποπι Ὑθγ 16 ιη. ᾿ρβὸ πδηιχιια υΐϑ σλτπὸ ἱπάυϊι5 ογαΐ, Οἱ "6 νἱάδγοίυγ ἀ6 δεῖρβο πιδριηῖο Ἰοηυὶ, φυΐα ἰΐοιη ἀϊπαῖρι!] γαδιυγγθοιῖο-πὸπὶ ποη πονογηπί, εἰ δάϊιυς ἱπιροτίςοι ογ68 ΟΓΔΏΪ, ἴππὶ ρΓΌρίογ λιυιπο5, π6 ἰδπιαύυδιη [0615 ἸΙγΔΉ 55 ΓΉ580-ΓΘπΣ ριηΐγα υἱἀογθηιγ, ΠΟῚ 55:06 ΙΠΔ6Ή01 ι!αρίαιν ἀ6 86 Ἰοηποίνιυγ, ΠΟ4Π6 Δρογία ἃ 186 ἀϊπβοπιίευαι. Οἷα σογο ἀϊβείρι! αὖ 1}1}5 ἀϊβοίβϑὶ δγαμῖ, εἴ δυάιεὶ ΟΧΊΓα μῸ-εἰτἱ, πα εἴχηθ ογοϑ ταν οὐ ρθοσιια δυβίαγβυγὶ θγϑηΐ, αἰϊαυδ δγϑηῖ 4} ἀὰ ᾿ῃ50 Ἰοαυθγθιῖατ, ἴυγα 6 ποθὴ τρϑρια υΠτοτῖι8 46 56 ἀἴσοθαι. ταφὰς ποη δϑὶ ᾿ξιογανν εἴα πιο δὐδου νοηύυμι, φιοά ποη ἀΐεαπι, ηυα5 ἀἴσαΓΟ οροτγίοτγει, 56 διιάϊιογυπι ἐμ θο Πα]. 160 οὐ ἀἰχὶδ- εοἴ, Βεάιιοεί νος ἱπ οπιπεῖη ϑοτίαίοπι, Ἀἀ ἰἀϊ!: Νοῖ [ο-φιφίμν α δεπιειΐρεο. Ἡυοά οὐΐη ϑυ ἐγιιι8 ἀροιγίπα Πθἢ ἐδελι, αυὐὶ Ῥαυΐυ ἀϊοοπίεπι: Πα εἰ φια! [)εὶ διι πέπιο πουὶ!, πἰεἰ δρίτίιις θεῖ (1. ὁογ. 8. 11}. Θποπι-δὐϊιηοάυπι Ἔξ 5ρίγίι8 Ποιη 8 ποι ἃ 8110 ἀοοιυβ “μονῖι: ἰτα Βρίγιυβ βαποίι8 δ 6 μι" ε0 αεεὶρίει; ἰὰ 6ϑὶ, γογοΐδ πιοῖβ δοηβονα ἀϊοεῖ. Οιηπία φιαομιηηι "Ῥα-(ἐγ παῦει, ηνθα διμ!. ΟυἷᾺ ἜΡβῸ τη68 5 {Π|8, ϑρίγί-(8 δίδει δα [8 4 Ραϊγὶβ βυμὶ Ἰοφυείαυτ, ΟΧ μιοἷδ Ιοφψυδίυν.
δ. (κατε δ ρίτἴτμς πο απί αὐϑοπεγὶ! ἡμανὶ τερεεεὶξδοῖ Ομείειις. Πυροδιαεῖμηι ἀἰδιζνειῖο. “Ε φιαίἐίας Ῥετεοπα--τκιν.--τ ΟἿ ἀυΐο ποη γεπΐ! ϑρί γι ἀπίο ιν 1116 ἀϊδοοάοτοι ᾽ Ουΐα οὐαὶ ποπάαπι μια] οαϊοιυπὶ 8υἱαϊθπι οιϑί, ποπάσμι μασσαίαπι οΓδὶ δ᾽ αἵμπι, 860 δύϊιυς οπι-π65 δυρρμ! οἷο οὐμοχῖϊ ὁγαπὶ, πο ΥΘΠοΓαί 1116. Οροῦ- τοὶ ἀγρο, ἱπησί!, ᾿ἐ πε οἰ εἴδη βοὶνὶ, δἰ π05 θ6ο γϑοομποὶ-Ἰἰαγῖ, ἰαποηυς ἀοπαπὶ ᾿Π Πα ἀροίρεγθ. ϑὲ 8 ΘῊΡ ἀΐεῖ!, Μχιαμι ἐμηὶ 7 Ἰὰ 651, ἦο5 ργρδγοθο δὰ ἴ"]υῖπη γοοὶ--Ρἰονάυμῃμ. Ουοπιοὰο επῖπι αυ] υὐίφιιο 65ι, πη ἰαίυν ἢ Αἰϊοφυΐπ δινίοπὶ μγροδιδϑίυπι ἀἰδιϊποιοπέπὶ οβιοπάϊι. 10δὺ μαῖο τα ἰοφυΐμι τ οἵ οιπὶ τσ ροβδβϑιν ἢ} 8θρα- γασὶ, αἱ Σ ρίτιταὶ ἰϑγοῦηΐ,, ἰρδιπιᾳθς οοἰδηΐ, βυπάοί. Ροϊογϑὶ δηΐϊιη οἱ ἔρϑς Βιθο ὁρεγατῖ; βοὰ ἰάθυ ἰββυιῃ πιΐ-τοια ραίγαγα δίηϊ!, υἱ ε}ι5. ἀϊφι τ αῖοπι οὐΐδοδιὶ. 5:-οὖἱ οιΐπι Ῥαίογ υπὶ βυοῖ ργοάυσαγα Ροίαϊ!, ΕἸ Πα διῖοπὶ ἰάίρϑυπι πιοῖ!., τὶ ο}ι.5 ἀἰϑοδινι5 Ρο(οιμΐδιη εἷς εὐ ϑρίνίιι5. Ἰάδο ἦρθα ἱποαγπδίυβ θδί, ϑρίγἐτι] “ ρρογακοηοη τοσο γ 318,9 Ὁ{ σογυην Οὐδίγιογοι οἱὰ, 5. ΦΟΛΝΝΙΘ ΟΠΠΎΘΟΘΤΟΜΙ ἈΠΟΉΪΕΡ. ΟΟΝΘΤΆΝΤΙΝΟΡ, υΐ ἱπεδα!}ς νοι φιιαι18 ἀγευπιοπίσπι ἴῃ οοοδείοπεπι ἰνερίοίδιῖ5 ἀγείραγθηι. Ουπὶ δηΐπιὶ ἀΐσυπὶ, [ἀ60 ἱποδᾶτπϑίιι8 6βὶ ΕἸ] 6, φυΐα ἰμΐετίοῦ Ῥϑίγθ εγαὶ, ἱρεῖβ γὸ- βροπάε!νίπιυϑ: Ουἱὰ ογξο ἀΐοοιΐ5 ἀ6 ϑρί για βᾶποίο ἢ Νοι δηΐη σᾶγηθηι ἀοοορί!ϊ, παάιι6 ἰϑηιθα ἰά460 πιΆ}0- τοῖι ΕἾ ο αἰεαιβ, ἤθᾳυδ ΕἸ αν, 1110 ἰπίεγίογεηι. [60 δ ᾿κιριΐϊδπιιπι Ττίηἰ 45 αββυπιίυν. Νάπι Ῥαῖεγ ἰοίυπι Ρογῆεογὸ ροιοϑί, οἱ ΕἸ ΠῸ5., οἱ Θρίτίιι5 δαμοίυδ: γὸ- γιπὶ ιΐα ἀ6 Ραΐγα ποιὸ ἀυδθίιλι, 564. ἀυδθίλιπι εἰτοῖ ΕἸΠυμ οἱ Θρίγίτυπι βυποίαπι ναγβαίυγ, ἰν ἰηἰ αι ΐοπα δϑδιυμπίίυν, αἱ ἴῃ σοιηπιυηὶ ἰαγρί ἴσιο με} ἢ νῸ- ποόγαπι, ἀϊφηϊίδιὶδ οοπιπιππίοπαπι δαϊϑολπιβ. Νᾶπι 4ποι ΕἸ 8. ῬῈΓ βείρδιιπι δὰ ροϑβϑβίϊ, φυζ ἰῃ Βαριἰδηια-16 οὐπὶ Ῥαΐγα ροίθδί, οίαιβ οἰἰαπὶ ϑρίγιυ8 σϑηοιυ8., οἴδγο ἀϊοίιι δυάϊ. Ναπ δυθιοῖθ αἰξεθαῖὶ: Γι δείαις φιῖα γοιοείαίδηι ἰιαϑεὶ ᾿εἰΐμς ἱιοιιίπὶα ἐπ ἰεγγα ἀϊπμίίἜη-ἀὶ ρεοοαία ( Ματο. ἃ. 10}; οἱ τυγϑυπι, {7 Δι κοῖς εἰς; εἰ, Εφ0 υἱίαηι αἰέγπαπι ἀρ εἰς; εἰ μοϑιθᾶ, ὑι υἱίαπι μαϑεαιὶ, οἰ αὐμπααπιῖμε ἰιαϑεαμι ( 2οακ. 13. 56.
εἰ 10. 98. 10). Υἱάοοηνιδ ΄υοαμα ϑρίγίιαπι Βοο ἐρϑαπι (λοϊονίοιῃ. Ὀυίπαμι 1 ὑπίομίφεε, αἷιϊ, τναηἰ[εειαιῖο δρὲ-γἱϊμα ἀαίμτ αὐ μι ίαίδηι (1. Οὐτ. 13. ). Θῖ ετρὺ μιθο ὀχ νοῦ, πη] 10 πιλρὶβ ρεοοδία ἀϊιπίιι. ἘΠ ἰϊα-την. δρίνδιας δεῖ φιὴ υἱοίβοα! ( οαν. θ. 64): εἰ, γιεὶ βεαδίι μὸν ἐνιιαῤἑιαπίφηι δ ρίτἰέμνι ἱπ ποδία ( ἔοπε. 8. 11): οἱ, διμίγίιμε υἱἱα μὲν ἡμειίαηι ( δά. ν. 10): οἱ γυγϑιπι, δὲ δ μίγέιω ἀποϊπιϊπὶ, πον εεἰὶδ ἐαϑ ἰερε (( αἰ. δ. 18). Νοκ ὀνΐηι αροερίειἰ8 δρίτίμπι δετο με ἡεγαπι ἐπ ἤιογε; ἐϑά αζοερί εις δρίγίωπ αὐοριϊοπὶς βίϊοτκπε (Βοηι. 8. 15). Τύμο νϑτο μα; (Δοἰουσηι πηϊγαςυ!, ΡῈ ϑνίγίταπι αι δυρογνεπογαὶ δἀοθαιῖ. Εἰ Οογίμεμ 6 δοσί- γνειιβ ἀϊοοαὶ Ραιυβ: δε αὐ μὲ δειἷς,, δεα εαποιὶ βοαιὲ δείϊε ἱπ ποηιΐνια Βοπιϊηὶ ποειγὶ δέει (τὶ ειῖ, εἰ ἱπ δρίτὶ. ιν θεὶ ποειτὶ (1. (οτ. θ. 11). Οὐπὶ ἰφίαΓ πν] ἀδ Ρδιγα δυάιββεπὶ, οἱ ΕἸ Παπὶ υἱἀΐβϑθηι Ἰπε}τὰ ορδγλῃ- τοπὶ, ἀ6 ϑρί για δυΐοπι πἰ] ἀμ πιδηί(εβιὲ ϑείγεηϊ: Ἶρ86 πιἰγδουία δάϊι, οἱ ρογίβείλιν ἰνδυοὶ! οοφιϊεϊοηαπι. δά υδ ἐνῆν πν2}0 Ὁ 6586 Ρυϊλγδίι Ὁ, υἱ αἰχὶ, ἰ(60 411: Θμαομηιῆμα αμάϊεί, ἰοφμείαγ,, εἰ φμ υέημιγα δι, αππκηιαϑὶι. Νάλα ηἰδὶ ἰος 65861, φυοιμούο πο ἀυβαγ- ἀυιη (ογεὶ, ὶ τυμο δυάϊυγυ5 6556ὶ, εἰ ργογίον ἀϊβοὶ- νυΐοβ Ὁ Νύφαδ οπἷπι δοουπάυπι γ05 ἴσιο ποι[ ἴδια 86- εορίμτυδ ογαι, μἷδὶ ρΓΟΡΙΘΓ διάϊιυτοδ. θυο ἀΐειο ᾳυϊὰ ἰπίψαϊυ» Γαδεῖι 7 ΑἸϊοηυΐη, φυϊὰ δυάἑιυτυϑ δγα 7 ποιῖθ μιῶς οἰμμὶα ἀΐχεγαῖ ῥοῦ ῥργοριιείλβ ᾽ Ναπι δεῖνα ἀ 6 ἰςρὶϑ δοληίοπο Ἰοφυυίυγυδ ογαὶ, βῖνο ἀ6 Ομγίβιο, ἀδ ἀϊνίηϊ-ιἀϊ6, οἱ ἀθ ἱπεδγηδίίοπα, ᾿ι:5ο διη ἀϊοία εγαηῖ. οΘυὲ δπίπι δρογίίυ8 ροδίοα ἀϊοίαγιιβ ογαὶ Εἰ φμα υεπίκτα ἐκηΐ, αππμπιϊαδὶί. Ηἰς πιαχίπιδ οβίθηαϊε ειι5 ἀϊξηίια-ἰθπὶ: παπὶ θαἱ ππεχίπιθ ργοργίυπι 6ο᾽, [αἰυγ με αϊ-Θογ. Ουοὰ εἱ ἰιος ἀΐβοδι αν 4! 15, πΠ ρίυ5 αυδπι Ῥγοριιεία ἰιανεθίι: 8οἀ Βὶς δοουγα ἰβδιηδιη 'πῃ 1})6ὺ εοφι ιίοπεαν οβίεπάϊι, φυοά ἡ} αἰΐυά ἸΙοφινὶ μοβϑδίι- ΠΙυὰ γεγο, θὲ μπθὸ ατεὶρὶδι; πεῖαρα ἀδ βγαιία αι ἴῃ εἄτησπι πηι ἀἀνοηΐ!, δῖνα ἀδ 118 'ρέβ, ἀυὰπι εξ0 μοθδο ροφηϊίοπα; πο μαδὶ οθ68,, νοὶ ἃ" αἰΐο ἀΐϊβεδί, βοὰ φυοά ὑπ δδὐθδπιηυδ δἷϊ οορηΐιίο. Ουρ γοτὸ εἷς ν μῆς 4} γ ἀἰχὶι ᾽ Ουΐὰ ποπάυμι ϑρίγιυ8 ποί!εἰδπι μαθείκιηι. Θπᾶγο πθαων ἰδπίαπι φυγαὶ, αἱ Ἴγούδίυγ εἰ λέγων, Ἀπ᾿ ἐμαυτοῦ οὗ «ἰα.λῶ, τοῦτό φησιν, ὅτι οὐδὲν ἐχτὸς τῶν τοῦ Πατρὸς, οὐδὲν ἴδιόν τι παρ᾽ ἐχεῖνον χαὶ ἀλλότριον " οὕτω καὶ ἐπὶ τοῦ Πνεύματος. Τὸ δὲ, Ἐχ τοῦ ἐμοῦ, ἐξ ὧν ἐγὼ οἶδα, ἐκ τῆς ἐμῆς γνώσεως. Μία γὰρ ἐμοῦ καὶ τοῦ Πνεύματος γνῶσις. Καὶ τὰ ἐρχόμενα ἀναγγελεῖ ὑμῖν. Ἐπῆρεν αὐτῶν τὴν διάνοιαν " πρὸς οὐδὲν γὰρ οὕτω λέχναν τὸ ἀνθρώπειον γένος, ὡς πρὸς τὸ μανθάνειν τὰ μέλλοντα. Τοῦτο γοῦν συνεχῶς ἡρώτων αὐτὸν, Ποῦ ὑπάγεις; τίς [461] ἔστεν ἡ ὁδός; Καὶ ταύ- τῆς οὖν ἀπαλλάττων αὐτοὺς τῆς φροντίδος, λέγει, ὅτι Πάντα ὑμῖν προερεῖ, ὥστε μὴ ἐμπεσεῖν ἀφυλάχτως. ἙἘχεῖγος ἐμὲ δοξάσει. Πῶς; Ἔν τῷ ὀνόματι τῷ ἐμῷ δώσει τὰς ἐνεργείας. Ἐπειδὴ γὰρ μείζονα ἔμελλον ποιεῖν σημεῖα παραγινομένου τοῦ Πνεύματος, διὰ τοῦτο πάλιν τὴν ἰσοτιμίαν εἰσάγων, φησίν’ Ἐκεῖνος ἐμὲ δοξάσει. Ποίαν λέγε: πᾶσαν ἀλήθειαν; Καὶ γὰρ καὶ τοῦτο αὑτῷ μαρτυρεῖ, ὅτι αὐτὸς ἡμᾶ; ἂν ὁδηγήσει εἰς πᾶσαν τὴν ἀλήθειαν. Αὐτὸς μὲν γὰρ καὶ διὰ τὸ σάρχα περιχεῖ- σθαι, καὶ διὰ τὸ μὴ δόξαι “ περὶ ἑαυτοῦ λέγειν, χαὶ διὰ τὸ μηδέπω αὐτοὺς τὴν ἀνάστασιν εἰδέναι σαφῶς, καὶ ἀτελεστέρους εἶναι, χαὶ διὰ τοὺς Ἰουδαίους, ἵνα μὴ ὡς παρανομοῦντα δόξωσι χολάζειν, οὐδὲν μέγα ἐφθέγ- γετο συνεχῶς, οὔτε τοῦ νόμου σαφῶ; ἀπέστησεν. Ἐπει- δὴ δὲ αὑτῶν ἀπεσχίσθησαν οἱ μαθηταὶ, χαὶ ἔξω λοιπὸν ἧσαν ἐκεῖνοι, χαὶ πολλοὶ πιστεύειν ἔμελλον, καὶ τῶν ἁμαρτημάτων ἀφίεσθαι, χαὶ ἄλλοι ἦσαν οἱ περὶ αὐτοῦ λέγοντες, οὐχ ἔτι αὐτὸς περὶ ἑχυτοῦ μεγάλα εἰχότως ἐφθέγ-γετο, Ὥστε οὐ τῆς ἀγνοίας τῆς ἐμῆς, φησὶ, τὸ μὴ εἰπεῖν ἅπερ εἰπεῖν ἐχρῆν, ἀλλὰ τῆς τῶν ἀχουόντων ἀσθενεία;, Διὰ τοῦτο εἰπὼν, ὁδηγήσει εἰς πᾶσαν τὴν ἀ.ἰήθειων, ἐπήγαγεν" Ἀρφ᾽ ἑαυτοῦ οὐχ ἐρεῖ. "Ὅτι γὰρ οὐ διδασχα- λίας τὸ Πνεῦμα δεῖται, ἄχουσον τοῦ Παύλου λέγοντος " Οὕτω καὶ τὰ τοῦ Θεοῦ οὐδεὶς οἷδεν, εἰ μὴ τὸ Πγεῦμα τοῦ Θεοῦ. Ὥσπερ οὖν τὸ πνεῦμα τοῦ ἀνθρώπου οὐ μανθάνον παρ᾽ ἑτέρου οἷδεν " οὕτω καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον Ἐκ τοῦ ἐμοῦ ᾿ήψεται" τουτέστι, Συνῳδὰ τοῖς ἐμοῖς ἐρεῖ, Πάντα ὅσα ἔχει ὁ Πατὴρ, ἐμά ἐστιν», Ἐπεὶ οὖν ἐμά ἐστιν ἐχεῖνα, ἐχεῖνος δὲ ἐχ τῶν τοῦ Πα- «ρὸ; ἐρεῖ, ἐχ τῶν ἐμῶν ἐρεξ.
Διατί δὲ οὐκ ἤρχετο πρὶν ἣ αὐτὸν ἀπελθεῖν; Ὅτι οὕπω τῆ: χατάρας ἀρθείσης, οὔπω τῆς ἁμαρτίας λυ- θείσης, ἀλλ᾽ ἔτι πάντων ὑπευθύνων ὄντων τῇ τιμωρίξ, οὐκ ἂν παρεγένετο. Δεῖ οὖν, φησὶ, τὴν ἔχθραν λυθῆναι, καὶ χαταλλαγῆναι ὑμᾶς τῷ Θεῷ, καὶ τότε δέξασθαι τὸ δῶρον ἐχεῖνο. Διατί δέ φησι, Πέμψω αὑτόν; Τουτέστι, - Προπαρασχευάσω ὑμᾶς πρὸ; τὴν ὑποδοχήν. Πῶς γὰρ τὸ πανταχοῦ ὃν πέμπεται; “Αλλως δὲ, χαὶ τῶν ὑποστά- σεων τὸ διάφορον δείχννυσι. Διὰ δύο δὲ ταῦτα " οὕτω φθέγγεται" χαὶ ἐπειδὴ οὗτοι δυσαποσπάστως εἶχον, πεί- θων τοῦ Πνεύματος ἔχεσθαι, χαὶ ἵνα αὐτὸ θεραπεύσω- σιν. Ἡδύνατο μὲν γὰρ καὶ αὐτὸς ταῦτα ἐργάζεσθαι" ἀλλὰ διὰ τοῦτο ἐκεῖνο συγχωρεῖ θαυματουργεῖν, ἵνα μά- θωσιν αὐτοῦ τὴν ἀξίαν. Ὥσπερ γὰρ ὁ Πατὴρ ἡδύνατο τὰ ὄντα παραγαγεῖν, ὁ δὲ Υἱὸς αὐτὸ ποιεῖ, ἵνα μάθωμεν αὑτοῦ τὴν δύναμιν, οὕτω χαὶ τοῦτο. Διὰ τοῦτο χαὶ αὐ- τὸς ἐσαρχώθη, τῷ ἹΙνεύματι τηρῶν τὴν ἐνέργειαν », χαὶ ἑμφράττων τὰ στόματα τῶν τὴν ὑπόθεσιν τῆς ἀφά- του φιλανθρωπίας εἰς ἀφορμὴν ἀσεθείας λαμδανόντων. “Ὅταν γὰρ λέγωσιν, ὅτι διὰ τοῦτο ἐσαρχώθη ὁ Υἱὸς, ἐπειδὴ χαταδεέστερος ἣν τοῦ Πατρὸς, ἐροῦμεν πρὸς αὖ- “ποὺς, Τί οὖν ἂν εἴποιτε περὶ τοῦ Πνεύματος; Οὐ γὰρ δ ΑΙΪΐ καὶ τὸ μὴ δόξαι. “" Ηζρς δὶ Ἰδοιίο 5ν[; οαϊυπι [νέτωϊ διὰ δὴ ταῦτα. ἔρις. Ὁ ΜογΟΕΙ. τὴν εὐγένειαν.
ΙΝ ΦΟΑΝΝΕΜΝ ΗΌΜΙ,. ΕΧΚΨ. αἱ ἘΧΧΥΉ.
ἔλαδε σάρχα, καὶ οὐ δήπου διὰ τοῦτο μεῖζον τοῦ Υἱοῦ αὐτὸ [468] ἐρεῖτε, οὐδὲ τὸν Υἱὸν αὐτοῦ χαταδεέστερον. Διὰ τοῦτο χαὶ ἐπὶ τοῦ βαπτίσματος ἡ Τριὰς παραλαμ- δάνεται. Καὶ γὰρ ὁ Πατὴρ τὸ πᾶν ἐργάζεσθαι δύναται, καὶ ὁ Υἱὸς, καὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον " ἀλλ' ἐπειδὴ περὶ τοῦ Πατρὸς οὐδεὶς ἀμφιδάλλει, τὸ δὲ ἀμφίδολον ἣν περὶ τοῦ ΥἹοῦ καὶ τοῦ Πνεύματος τοῦ ἁγίου, παρείληπται ἐν τῇ μυσταγωγίᾳ, ἵνα ἐν τῇ χοινωνίᾳ τῆς χορηγία: τῶν ἀποῤ-ῥήτων ἐχείνων ἀγαθῶν, καὶ τὴν χοινωνίαν τῆς ἀξίας χατα-μανθάνωμεν. Ἐπεὶ ὅτι δύναται ὁ Υἱὸς καθ᾽ ἑαυτοῦ ταῦτα, ἅπερ ἐπὶ τοῦ βαπτίσματος ς μετὰ τοῦ Πατρὸς δύναται, χαὶ τὸ Πνεῦμα τὸ ἅγιον, ἄχουσον ταῦτα σαφῶς. Τοῖς γὰρ Ἰουδαίοις ἔλεγεν Ἵνα γὰρ εἰδῆτε ὅτι ἐξουσίαν ἔχει ὁ Υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐπὶ τῆς γῆς ἀριέναι ἁμαρτίας " καὶ πάλιν, Ἵνα υἱοὶ ρωτὸς γένησθε, καὶ, Ἐγὼ ζωὴν αἰώνιον δίδωμι αὑτοῖς. Εἶτα μετὰ ταῦτα, Ἵνα ζωὴν, φησὶν, ἔχωσι καὶ περισσὸν ἔχωσιν. ἼἸδω- μεν δὲ χαὶ τὸ Πνεῦμα τὸ αὐτὸ τυῦτο ποιοῦν. Ποῦ ἔστιν ἰδεῖν; ᾿Εκάστῳ δὲ ἡ φανέρωσις τοῦ Πνεύματος, φησὶ, δίδοται πρὸς τὸ συμφέρον. Ὃ τοίνυν ταῦτα παρέχων, χαὶ ἁμαρτήματα πολλῷ μᾶλλον ἀφίησι. Καὶ πάλιν - Τὸ Πνεῦμά ἐστι τὸ ζωοποιοῦν " καὶ, Ζωοποιήσει διὰ τοῦ ἐνοιχοῦντος αὐτοῦ Πγεύματος ἐν ὑμῖν" καὶ, Τὸ Πνεῦμα ζωὴ διὰ δικαιοσύνην" χαὶ πάλιν, Εἰ δὲ Πνεύματι ἄγεσθε, οὐκ ἑστὲ ὑπὸ γόμον. Οὐ γὰρ ἐ.14- ὅδετε πνεῦμα δουλείας πάλιν εἰς φόθδον, ἀ.1.1 ἐ.1ά- δετε πγεῦμα υἱοθεσίας. Καὶ τότε δὲ πάντα ἅπερ ἐποίουν, παραγενομένου τοῦ Πνεύματος ἐθαυματούρ- γουν. Καὶ Κορινθίοις δὲ γράφων ἔλεγε Παῦλος - ᾿Α.1.᾽ ἀπελούσασθε. ἀ.1.Δ}) ἡγιάσθητε ἐν τῷ ὀγόμωτι τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, καὶ ἐν τῷ Πνεύματι τοῦ Θεοῦ ἡμῶν. Ἐπεὶ οὖν περὶ μὲν Πατρὸς πολλὰ ἤχουσαν, χαὶ τὸν ΥἹὸν δὲ εἶδον πολλὰ ἐργασάμενον, περὶ δὲ τοῦ Πνεύματος οὐδὲν οὐδέπω σαφῶς ἤδεσαν, θαυματ- ουργεῖ, χαὶ τὴν θελείαν εἰσάγει γνῶσιν. ᾿Αλλ ἵνα μὴ μεῖζον ἐντεῦθεν ὑποπτεύηται (ὅπερ ἔφθην εἰπὼν), διὰ τοῦτό φησιν Ὅσα ἂν ἀχούσῃ, 1αλήσει, καὶ τὰ ἐρ- χόμεγα ἀναγγε.1εῖ. Ἐπεὶ εἰ μὴ τοῦτό ἐστι, πῶς οὐχ ἄτοπον, εἰ τότε ἔμελλεν ἀχούειν, χαὶ διὰ τοὺς μαθη- τευομένους; Οὐδὲ γὰρ τότε ἔμελλε χαθ᾽ ὑμᾶς εἰδέναι, εἰ μὴ διὰ τοὺς ἀχουσομένους. Καὶ τί τούτου παρανοκιώ- τερον τοῦ ῥήματος γένοιτ᾽ ἄν; "Ἄλλως δέ“ τί καὶ ἔμελ- )εν ἀκούσεσθαι; οὐ ταῦτα πάντα εἶπε ἃ διὰ τῶν προ- φητῶν; Εἴτε γὰρ περὶ τῆς τοῦ νόμου λύσεως ἔμελλε διδάσχειν, εἴρητο" εἴτε περὶ τοῦ Χριστοῦ χαὶ τῆς θεότη-τος αὐτοῦ, χαὶ τῆς οἰχονομίας, χσὶ ταῦτα εἴρητο. Τί γὰρ χαὶ τρανότερον ἔμελλε μετὰ ταῦτα ἐρεῖν; Καὶ τὰ ἐρ-χόμενα ἀγαγγειλεῖ. Ἐνταῦθα μάλιστα δείκνυσιν αὐτοῦ τὸ ἀξίωμα, ἐπειδὴ Θεοῦ τοῦτο μάλιστα ἴδιον, τὸ λέγειν τὰ μέλλοντα. Εἰ δὲ χαὶ αὑτὸ μανθάνοι παρ᾽ ἑτέρων, οὐ- δὲν πλέον ἕξει τῶν προφητῶν " ἀλλ᾽ ἐνταῦθα τὴν ἀπ- ηἠχριδωμένην πρὸς τὸν Θεὸν γνῶτιν δηλοῖ, ὅτι ἀδύνατον